De ſcō philippo etIaco. apoſ. Sermo

et crucifixus eciā lapidauerunt cum. etſic ad dominū migrauit ⁊ feliciter vitaꝫconpleuit. Moraliter ita nos velimusmori in cruce penitēcie. qꝛ ſicut crux fuitxp̄o afflictō ſed in ea voluit mori. Itapenitencia eſt afflictō. ⁊ in illa oportetnos mori. ſi volumꝰ ſaluari. Ideo apl̓sQui xp̄i ſunt carnem ſuā crucifixerūt cūvicijs ⁊ cōcupiſcēcijs. Ad gal̓. v. Modo videamus de vita beati Iacobi que ēſed eā dicaꝫ breuiter in dece concluſioni / ꝙbus. ¶ Prima concl̓o quare dicit̉ Iacobus minor Ad differentiā Iacobi zebedei fratris Iohānis euāgeliſte qui dicitur maior eo qꝛ prior fuit apoſtolꝰ xp̄iUnde hec ꝯſuetudo in religionibꝰ obſeruatur vt ille qui ingreditur prior maiorvocetur ⁊ ille qui poſterior minor. licetſit prior etate aut ſanctitate vel dignitate. Ideo dicebat apoſtolus de ſe. Egoſum minimus apoſtoloꝝ prīa Ad coꝝ.v. cum tamē ſit de maioribꝰ in dignitateet ſanctitate. Sed quia vltimus fuit vocatus ad apoſtolatū dicit ego ſum minimus. ¶ Secūda concl̓o ꝙ dicebat̉ Iacobus iuſtus ꝓpter meritū excellētiſſimeſanctitatis. Naꝫ ẜm Ieronimū tantē reuerencie ⁊ ſanctitatis fuit ꝙ vinū et ſycerā non bibit carnes nunqͣꝫ manducauit¶ Tercia condl̓o ꝙ dicebatur Iacobꝰfrater domini ſed quomō. qꝛ certū eſt ꝙvirgo Maria non peꝑit niſi xp̄m Iheſū.quomō gͦ dicitur frater domini cum noneſſet niſi cōſanguineus germanus filiusmarie cleophe. Sed dicebatur frater domini qꝛ ſil̓imus ſibi fuiſſe ꝑhibetur intm̄vt pleriqꝫ in hoꝝ ſpecie fallerent. Undecū iudei ad capiendum xp̄m ꝑgerēt a iuda qui xp̄m a Iacobo tanqͣꝫ eoꝝ familiaris optime diſcerneret ſignū oſculi acceperūt di. Quencūqꝫ oſculatus fuero ipēeſt tenete eū ⁊cͣ. mat. xxvi. Tāta erat ſil̓itudo eoꝝ ꝙ ſanctus Ignacius qui eratin anthiochia ⁊ nunqͣꝫ viderat xp̄m in e

piſtola ad beatū Iohāneꝫ dicit. Si licitū eſt mihi apud te ad iheroſolime ꝑtesvolo accedere vt videā illū venerabilēIacobū qui cognominat iuſtus queꝫ referūt xp̄o Iheſu ſil̓imuꝫ facie. vita ⁊ modo conuerſacōis. ac ſi eiuſdē vteri fratereſſet gemellꝰ quē dicūt. Sividē̓o Ihe / V deo etſum xp̄m ẜm omīa corꝑis liniamētaQuarta cōcluſio ꝙ erat magne oracōiset deuocōis in oracōe genua flectebat vtcalles in genibus ſicut ī calcaneis videretur videre hic ſolus inter apoſtolos ꝓpt̓nimiā ſanctitatē ſuaꝫ ꝑmittebatur intrare in ſancta ſanctoꝝ. non quidem cauſaymolacōis ſed orōis. ¶ Quinta concluſio ꝙ mortuo dn̄o in die venereis ſancta votum vouit ſe non comeſturuꝫ ſicutdicunt Ieronimus ⁊ Ioſephus ī librode viris illuſtribus. In ipſa auteꝫ die reſurrectōnis cum vſqꝫ ad diem illaꝫ nonguſtaſſet eidē dominus apparuit ac eis qͥcum eo erant dixit. Ponite menſam ⁊panem deinde panem accipiēs benedixitet dedit Iacobo dicens. Surge frat̓ micomede quia filiꝰ hominis a mortuis reſurrexit. ¶ Sexta concluſio quia priꝰ inter apoſtolos miſſam celebrauit. Namꝓpter excellenciā ſue ſanctitatis ſibi hunchonorem apoſtoli fecerūt in anthiochiamiſſam celebrauit ⁊ Marcus in alexandria. Quando apoſtoli debebant incipere ad predicandū ꝑ mundum tenueruntconſilium quis eorum eſſet epiſcopꝰ iheruſalem ⁊ fuit concluſum ꝙ Iacobus.O qualis honor in ciuitate vbi incepitxp̄ianitas vbi xp̄us percuſſꝰ eſt. Apoſtoli autem omnes erant ſacerdoti ⁊ epiſcopi ordinati a xp̄o ſed non in certis ciuitatibus eſſent epiſcopi. ¶ Septima concluſio quia habet ſingularem pacienciaꝫvnde cum ſeptimo ano epiſcopatus eiꝰapoſtoli ad diem paſche conueniſſent interrogante eos Iacobo quāta ꝑ eos feciſſet dominus corā populo referebāt inK iiij