Iaco. apoſ. SermoDe ſcō philippo et

Cōutent̓ ip̄i ad tevltimū terre. Actu. pri. Nota eritis mihi teſtes de vita mea. cōuerſacōne. predicacōe. paſſione. reſurrectōe. aſcenſione ꝓpter hoc btūs philippus prīo incepit predicare in Iherl̓m in plateis ⁊ vicis ciuitatis vbi fecit magnū fructū/ cōuertēdomultos ad fidem xp̄i. Deinde ꝑ villas.et caſtra p̄dicando viſitauit totā iudeaꝫ.Deinde trāſiuit ad prouincia ſamarie deinde trāſiuit in aſyam q̄ eſt maior parsmūdi. Dicit hyſtoria ꝙ innumerabilesad fidē xp̄i conuertit. Iō philippus dicitur os lampadis ꝓpter ſuā luculentā p̄dicacōem. Lampas enī habꝫ os latū. ſecundo eſt vncta oleo. Tercō eſt clara adillumināduꝫ ¶ Ita os beati philippi fuitlatū ad predicandū vbiqꝫ/ vnctu ⁊ medicinale ad cōuertendū populos ml̓tosClarū ad illuminādū corda gētiuꝫ. Sigͦ dicitur ꝑ ꝓph̓am. Si ſeparaueris p̄cioſū a vili quaſi os meū oris ad cōuertendū/ ⁊ tu non cōuerteris ad eos. Ierexv. Precioſuꝫ ē fides catholica. vilis ēerror ⁊ ydolatria. Hec ſeꝑabat beatꝰ philippus ore p̄dicando. Itē precioſa res ēvirtus. vilis res eſt viciū. hoc ſeparabatbeatus philippus. Ide de ſuꝑbia ⁊ huīlitate. auaricia ⁊ liberalitate. luxuria ⁊ caſtitate. ⁊ ſic de alijs. Beatus phili ppusſeparabat p̄cioſū a vili qꝛ ſuꝑbū conuertebat ⁊ faciebat ip̄m humile ⁊ ſic de alijs. Iō ſequitur. Ipſi cōuertent̉ ad te.ſcꝫ ad fidē quam tu p̄dicas. Et tu nō cōuerteris ad eos ſcꝫ ad eoꝝ ſectā ⁊ erroreꝫ ¶ Eſt hic queſtio quō vnus homoſimplex ẜm mundū tantos populos conuertebat qui erāt antiquati in eorū ſectamala ⁊ ſtatim credebāt ⁊ cōuertebant̉ad xp̄ꝫ. Idē de peccatoribꝰ aſſuetꝭ in peccatis ⁊ ſtatī conuertebātur ad virtutes.Et modo cū ſimus tot p̄dicatores nonpoſſumus ꝯuertere vnū infidelē. ymo iācōuerſi ꝑuertūtur. qꝛ apl̓i cōuerterūt/ totū mundū quaſi/ qꝛ in omnē terrā exiuit

ſonus eoꝝ ⁊cͣ. et modo multi ꝑuerſi ſūt.Pro reſponſiōe dicat̉ quomodo apoſtoli habebāt tria. quare neqꝫ mirū ſi gētes cōuertebantur. ſcꝫ primo doctrina celeſtialis. nos habemꝰ oppoſituꝫ igitur.etcͣ. ſed doctrina apoſtolorū tota erat celeſtis inclinando getes ad amorē dei. etad amandū cleſtia. Modo autē doctrina multoꝝ tota eſt poetarū damnatorūQuō gͦ poterit aliquē ſaluare talis doctrina aures tāgit nubibꝰ atris ⁊cͣ. ſed nōcōuertit corda doctrina celeſtis ⁊ euangelica habꝫ oppoſitū hon habet illas cadencias doctrīe poetarū ſed doctrina euāgelica frāgit ⁊ penetrat corda ⁊ illuminat intellectū ⁊ inflammat voluntate.Detur exemplū de aqua que aſcendit naturaliter tantum quantū deſcendit. Sivero ꝓcedit a principio infimo non poteſt aſcendere. Ita eſt de doctrina euangelica que ab altiſſimo principio ꝓceditꝭab illo fonte de quo Eccī prīo. Fons ſapiencie verbuꝫ dei in excelſis. Ideo facitaſcendere ꝑſonā deuote predicantem ⁊ipſam obſeruantē vſqꝫ ad celum. Sedaqua doctrine poetarum procedit a prīcipio ⁊ fonte humani intellectus quomōergo faciet te ad celum aſcēdere. Propter hoc dicebat xp̄us. Omnis qui bibitex aqua hac ſcilicꝫ doctrine philozophieẜm intellectum allegoricum ſitiet iterū.Qui autem biberit ex aqua quā ego dabo ei non ſiciet in eternuꝫ. Iohānis. iiij.Et quia beatus Philippus predicabatdoctrinam euangelicaꝫ ⁊ celeſtem ⁊ diſputabat ſine forma philoz ophie ſimpliciter dicēdo verba fidei gentes credebātet conuertebantur. quia hoc promiſerateis xp̄us dicens. Ego dabo vobis os ⁊ſapienciam. Luce. xxi. ¶ Secunda racioeſt quia apoſtoli habebant vitam ſpiritualem non curabant de bonis huius mundiymo dicebant gētes. Quid vult iſtehomo vult pecunias vel dignitates? ReK iij.