Iaco. apoſ. SermoDe ſcō philippo et
Fuit ſepultꝰ honorifice ⁊ lampades accendebatur lumine de celo deſcendente.Iō cantat ad ſancti Petri tumulū frequēs lux deſcendit in cuiꝰ laudis tituluꝫlāpades accendit. Miracula que fecitterra ⁊ ī mari ⁊ in mulieribꝰ ꝓ filijs habēdis infinita ſunt. Patꝫ gͦ quō beatusPetrus habuit victoriā de intellectu ꝑſimplicē credenciā de voluntate ꝑ humilem obedienciā de carne ꝑ nitidā ꝯtinenciā de dyabolo ꝑ verā ſapienciā. de mūdo ꝑ firmā pacienciā. ergo Beatus virqui ſuffert temptacōem qm̄ cum ꝓbatꝰfuerit accipiet coronā vite quā repromiſit deus diligētibus ſe Iaco. prīo.Sermo duoꝝ apl̓oꝝ philppi ⁊ IacobiCce quo conputati ſūt inter filios dei. habetur verbū iſtud textualiterSap̄. v. Officiatur in epl̓a hodiernabodie eſt feſtū duoꝝ glorioſoꝝ apl̓oꝝ. etſi de vno apl̓o eſt magna ſolenitas multo maior de duobꝰ. Ita ⁊ ſermo erit deduobꝰ apl̓is. Et ſi placet deo habebimꝰbonas doctrinas ad virtutū inſtructōempeccatoꝝ correctionē ⁊ vite reformacionē. Sed prīo ſalutet virgo Maria ⁊cͣ.Pro huius verbi declaracōe ⁊ materiep̄dicande introductōe. Scienduꝫ ꝙ int̓omnes ſāctos qui fuerūt a pͥncipio mūdi ⁊ ſunt ⁊ erūt in poſteruꝫ qui prius etexcellentius dicūtur filij dei ſunt apoſtoli licet omnes ſancti apl̓i ⁊ deuote ꝑſonedicātur filij dei magis ꝓprie/ ⁊ ſuꝑ omēspli dicūtur filij dei. Racō eſt iſta Nam filiacō diuina cauſat in hoīe ex vita ſpūali.que habet ꝑ grām ⁊ preſenciā ſpūs ſcī.Als qͣꝫtumcūqꝫ ſit magnꝰ vel p̄latꝰ velmgr̄ ſeu graduatus ſi nō habꝫ vitā ſpūale non eſt filiꝰ dei ſꝫ inimicus. Sicut enīfetus ꝯceptus non hꝫ rōeꝫ humane fili
acōis donec infundit̉ anima rōnalis queconplet humanā vitā/ ⁊ dat eſſe ſub̓alein ſpecie humana. ¶ Nota ad hͦ pulchꝝmiraculū beati petri martiris de mulierepariēte fruſtuꝫ carnis ⁊cͣ. Patꝫ gͦ ꝙ filiacō hūāna venit ex ſpū rōnali quo deꝑdito ꝑ morte illud corpus nō dicit̉ filiꝰnec filia veſtra ꝓprie loquēdo ¶ Ita licethomo ſit genitus a deo ī baptiſmo ⁊ ſit ꝯfirmatus ⁊ ſit magnꝰ dn̄s ⁊cͣ. niſi habeat vitā ſpūalem ⁊ ſpm̄ ſanctū ſecū ꝑ graciā non dicit̉ filius dei ſed qn̄ poſt baptiſmū ⁊ cōfirmacōeꝫ homo viuit in vita ſpirituali qꝛ plus curat de aīa que eſt ſpūset melior corꝑe qͣꝫ de corꝑe dolet de peccatis p̄teritis cauet de futuris talis dicit̉filius dei Aucͣtas. Quicūqꝫ ſpū dei agūtur .i. regūtur mouent̉ ⁊ informātur hijfilij dei ſunt. Ad roma. viij. Item aliade veteri teſtamēto dauid loquēs ꝑſoīsqui tenet vitā ſpūalem dicit. Ego dixidij eſtis ⁊ filij excelſi omēs pͣscviij. Nota dij eſtis non eſſencial̓r ſꝫ ꝑ participacion. Modo ad ꝓpoſitū ꝯſtat ꝙ īter omnes ſctōs apl̓os apoſtoli excellecius tenuerūt vitā ſpūalem ⁊ fuerūt pleni ſpūſancto. Nā doctrina eſt clara ī ſancta theologia ꝙ xp̄s eſt fons oīm graciarū ſpūaliū. Iō ſancti qui fuerūt xp̄o ꝓpinquiores fuerūt magis ſpūales qꝛ qui magisappinquatur xp̄o fonti ſpūali. magis eſtſpūalis. Modo inter ſcōs qui fuerūt ante xp̄m vel poſt eū apl̓i fuerūt xp̄o propīquiores qꝛ cū ipſo ſteterūt comederuntet biberūt. Iō fuerunt magis ſpūales etmaiores ſcī. Nota ſil̓itudinē. digitorū inmanu ad digitū longiorē. Sancti pr̄iarche qui fuerūt ante xp̄m fuerūt ſcī ⁊ ſpūales ſꝫ magis ſancti ⁊ ꝑfecti fuerūt ꝓph̓equi fuerūt xp̄o ꝓpinquiores vt moyſesdauid ⁊ alij ſed inter eos ſanctior fuit iohānes baptiſta. qꝛ fuit xp̄o ꝓpuiquior.qꝛ ip̄m baptiſauit. Un̄ dixit xp̄us de eoMath̓. xi. Inter natos mulierū nō ſurK ij.