De ſancto Petromediolane Sermo

uit noſtrū ordinē predicatoꝝ poſtqͣꝫ ſerecognouit dixit. O qͣꝫ malū eſt ſtare inter ſerpētes ⁊ beſtias venenoſas ⁊ ſine licencia parentū receſſit ad monaſteriū p̄dicatoꝝ qꝛ tunc incipiebat ordo nr̄. Etdicunt aliqui ꝙ adhuc viuebat beatꝰ dominicus dices priori. quō erat natus etnutritus int̓ infideles qui nō credūt articulis fidei ſꝫ deus fecit ſibi graciā quia nōfuit ab eis d̓ceptus ꝓpter quod volo intͣre ordineꝫ veſtrū qui p̄dicat fide xp̄i. dequo prior ⁊ omēs fratres fuerūt gauiſiquia erat puer iaꝫ famoſus ⁊ receperūteū. In quo ordine obediuit nō ſolū preceptis dei ſꝫ eciā conſilijs. Seruiuit eniꝫibi obedienciā generale continentiā angelicā ⁊ pauꝑtate apoſtolicā nō oportebathr̄e claues ſicut mō qꝛ nihil habebat ī cella vt lucraret meritū pauꝑtatis apl̓ice.Itē ſeruauit cerem oīas re ligionis ī ciboet potu. in ieunijs. in habitu ⁊ ſilencō in īclinacōibꝰ ⁊ in alijs. Ita ꝙ ſua vita nonerat niſi exemplū religioīs. Et qꝛ ſic humiliabat ſe ad obediendū non ſolū deo. ſꝫhomībus ꝓpter deū. deus eciā obediebatin miraculis. ¶ Nota de blaſphemo heretico quē reprehendit qꝛ ita debꝫ fieri.Cū ille non corrigeret ſe ymo fortiꝰ blaſphemabat petrus orabat vt deus auferret ſibi verbū. Exquo ita male vtebatureo ⁊ ſubito effectus fuit mutus. Ecce qͦmō deus facit volūtateꝫ illoꝝ qui faciūtvoluntate dei. Si quis d̓i cultor ē ⁊ voluntatē eius facit hūc deus exaudit. Io.ix. Ecce quō habuit victoriā de volūtate ꝑ humilē obedienciā gͦ coronabit̉ quilegitīe certauerit ⁊cͣ. Moralit̓ habetishic exemplū obediēdi preceptꝭ dei ⁊ cauendi a blaſphemijs qꝛ ex iſto pctō veniunt ſiccitates ⁊ mortalitates ⁊ fames deblaſphematoribꝰ autē deberet fieri punico ſcꝫ vt ꝑderet linguā. ⁊ licet rectoresnon faciat deus faciet. quia morient̉ ſinecōfeſſione ⁊ ſine teſtamēto. Dn̄e male-

dicti erūt qui cōtempſerūt te ⁊ᶠ blaſphemauerūt te Thob̓. ¶ Terciū belluꝫ eſt.contͣ ꝓpriaꝫ carnē. Ecce quō ſequit̉ ꝑ ordine ¶ Primū belluꝫ eſt cōtra intellcm̄.¶ Secūduꝫ contra voluntatē de qua habemus victoriā ꝑ purā continencia qn̄ homo habꝫ etatem diſcernēdi caro ꝯſurgitcōtra ipſuꝫ qui vellet ꝯtemplari. caro autem vellet in delectacōibꝰ ⁊ luto luxurievolutari vt porcus. Caro cōcupiſcit aduerſus ſpm̄. ſpūs autē aduerſus carnemAd gal̓. v. Sed vincit̉ ꝑ purā continencia vel durā penitenciā humiliando carnem afflictōnibꝰ ſeu caſtigāt. ſicut enimequus cui aufert̉ annona ſtat ſimpliciterIta de equo corꝑis auferendo delcātiones ſibi placitas abſtinēdo a cibo ⁊ potuſolū recipiendo nccͣitateꝫ. ſed illis qui minus curāt de corpore accidit vt dn̄o quinimis curat de ſuo equo. qꝛ proicit eū inluto. teneat corpꝰ ſub freno temꝑancieet viuetis ī pace. Ex hoc triūpho merethomo coronā in celo. Aucͣtas. O qͣꝫ pulchra es caſta generacō cum caritate ⁊cͣ.et ſequit̉ in perpetuū coronata triūphatSapiē. iiij. ¶ Nota cū caritate. Aliquiſunt caſti ſed nō cuꝫ caritate. ſed ex neceſſitate. Uerbi grā. Sunt multi religioſivel clerici qui ſolo timore ꝑdendi honoreꝫ ⁊ famā viuūt caſte. Sed habet illd̓deſideriū ſi poſſet fieri ſecrete ⁊cͣ. talis caſtitas nō eſt pulchra ⁊ cū caritate. quianon amore dei ſed timore periculi fit. Ideꝫ de multis mulieribꝰ caſtis ſolo timore ſꝫ ſi ſecrete poſſent ⁊tͣ. tales corā deoſunt meretrices. Iſtā habuit beatus petrus martir qui cū magnis abſtinēcijs ⁊afflictōibus ⁊ aſperitatibꝰ vite ſemꝑ cōſeruauit ꝟginitateꝫ. vt papa teſtatur inſua canoniſacōe teſtiōnio ꝯfeſſorū. Nūqͣꝫ enī in corde deſiderauit illud opus. ſꝫforte in ſomnis hoc nō eſt culpa ⁊cͣ. Fuit enī purus vt puer quinqꝫ ānoruꝫ. ꝓpter hoc deus faciebat ſibi graciā. quia qn̄K .j.