SermoDe incarnatōne filii dei

magna alta ⁊ tranſcēdentia ſunt accuteet aſtute attendenda ⁊ cōtemplāda ī iſtabenedicta incarnacōne ſcꝫ.¶ Diuinalis benignitas.¶ Humanalis vtilitas.¶ Uirginalis humilitas.Ecce ſcꝫ aꝑiatis aures cordis ad cōtemplandū cū magna deuotione ⁊ affectioneiſta tria p̄dicta ¶ Dico pͥmo ꝙ eſt acutecōtempladū in iſta bn̄dicta incarnacōnediuinalis benignitas qͣm deꝰ nob̓ on̄dit īiſta ſcā incarnacōne ꝙ deꝰ amore nr̄i factꝰ ſit hō hͦ ē pluſqͣꝫ ſi auꝝ fieret lutū vl̓celū plūbeū ⁊ hmōi. Creator factꝰ ē creatura rex ſeruitor ⁊ rapax ⁊ dn̄s ẜuus diues pauper omp̄s debilis. eternꝰ tꝑalisinfinitꝰ amore nr̄i factꝰ eſt finitꝰ ⁊ ꝑuusvt formica in hūanitate. Immenſus circuſcriptus ī vtero ꝟginali. Impaſſibil̓factꝰ ē paſſibilis nullꝰ intellectꝰ p̄t cogitare nec cop̄hendere iſtā benignitate totū hoc fecit ad adiuuādū nr̄am fragilitatem. Ecce diuinalis benignitas. Ex iſtarōne qͣſi oēs ꝓphīe loq̄ntes. De iſta materia incipiūt ꝑ ecce. Unde dauid. Ecceenī deꝰ adiuuat me ⁊ dn̄s ſuſceptor eſtaīe mee ꝑs. liij. De iſto adiutorio nota ꝑabola de illo magno rege hn̄tę vineam.Iuxta ſuū palaciū ad qua miſit cultoresꝓmittens eis magnū ſalariū ſi eadeꝫ dieexcolerēt al̓s ꝙ nihil haberet ꝓpt̓ qd̓ dicti cultores laborabant diligent tn̄ horaveſꝑaꝝ adhuc habebat tm̄ facere qͣꝫtuꝫfecerant videns filiꝰ regis ꝑ feneſtra ꝙilli nō poterāt ꝑficere voluit eos iuuareet intrauit camerā ſe diſſimilādo recepithabitū cultoris ⁊ iuuit eos ⁊ ꝑfeceruntet finalit̓ illi habuerūt ſalariū nōne videtur vob̓ iſta magna benignitas in filio regis pͥmogenito tm̄ huiliare ſe vt ſeruitores haberet lucrū eis ꝓmiſſuꝫ. Talis fuithūilitas filij dei. Uinea regis ē iſte mundus. vinea enī dn̄i exercituū domꝰ iſraelIſa. v. ad qͣm miſit cultores ſcꝫ patri-

archas ꝓph̓as ꝓmittens ſalariū ſi ante ſolis occaſum .i. mortē bn̄ faceret intraretregnū celoꝝ. Uidens filiꝰ dei ih̓s xp̄usꝑ feneſtra ſue ſcīe ꝙ nō poterāt acqͣrerelucrū gl̓ie. qꝛ ex morte xp̄i ⁊ eiꝰ meritooꝑa nr̄a ſunt meritoria ⁊ an̄ morte xp̄nullus qͣꝫtūcūqꝫ ſanctus poterat ingredicelū erat enī porta clauſa. Iō filiꝰ regꝭ intrauit camera vteri ꝟginalis .ſ. hodie vbiindutꝰ fuit veſte illiꝰ ruſtici Ade ut eosiuuaret qͥ vſqꝫ ad mortē īcluſiue cōtinuelaborauit. Ecte qͣre dicit. Ecce enī deusadiuuat me adiutorio gr̄e in pn̄ti ⁊ dn̄sſuſceptor ē aīe mee .ſ. in gl̓ia eterna IteꝫIſa. dans ſignū de iſta incarnacone dicIncipiens ꝑ ecce. Ecce ꝟgo cōcipiet etꝑiet filiū ⁊ vocabit nomē eiꝰ emanuel.Iſa. vij. ¶Nota Ecce ꝟgo cōcipiet licet enī de alijs mulieribꝰ poſſet carnē aſſumere. tn̄ de ꝟgine aſſumpſit ⁊c̄ ⁊ ꝑiefiliū nō pr̄em qꝛ nunqͣꝫ fuit hō nec ē necerit. Ide nec ſpm̄ ſcm̄ ſed ꝑiet filiū. Megis enī erat cōueniens ꝙ filiꝰ incarnaret̉ſi volumꝰ attendere ad finē huiꝰ incarnationis qͥ eſt ut pctōres ⁊ inimici fierentdei amici ⁊ filij dei ⁊ heredes ſiue coheredes regni hāc rōnē tāgit apl̓s d. qͦs p̄ſciuit ⁊ p̄deſtinauit cōformes fieri ymagnis filij ſui ut ſit ip̄e pͥmogenitus in multis fratribꝰ ad Ro. viij. Nota emanuelEma. i. nobiſcū el. i. deꝰ. Iō emanuel. i.nobiſcū deꝰ qꝛ al̓s niſi fuiſſet deꝰ nec poſſet ſeip̄m ſaluū facere. Iō inter alias ꝓphetias iſtā maxīe contēplamur. Et qn̄angelꝰ eā ſalutauit iſtā ꝓphīam legebat.vt ip̄a ꝟgo reuelauit elizabeth. Cogitabat enī tūc ꝟgo infra ſe ¶ O dn̄e ⁊ qͣliserit illa virgo qͣ ſit digna cōciꝑe filiū deieſſe matre dei. reginā veli. ⁊ rogabat dominū ne moreret qͦuſqꝫ illā videret ⁊ poſſet illi ſeruire di. Dn̄e cōſeruetꝭ mihi viſum ut eā videā. auditū ut eam audiamos ut ſibi poſſim loqui. manꝰ ut ſibi ſeruiam. O benedicta erit illa virgo ⁊ fleba