SermoDe ſcō Gregorio

de filio ſuo qui cum equo interfecerat filium mulieris vetule ⁊ ecce hanc iuſticiaꝫet hiſtoriā romā depinxerūt in quadā domo in qͣ quā ingreſſus fuiſſet btus Gregoriꝰ ⁊ contemplaret̉ gloriā ꝑadiſi ⁊ penas inferni ⁊ vidiſſet dictā hiſtoriā depictā orauit dn̄m dicēs. O dn̄e ⁊ tātaiuſticia erit in inferno. Et qꝛ ſciebat ip̄meſſe in inferno damnatū nō audebat ſimpliciter dicere dn̄e liberetis eū ab infernoſed flens dicebat. O dn̄e ⁊ tanta iuſticia iſtius imꝑatoris damnabit̉ ⁊ ſic tacite eius liberatione petiuit. Et angelꝰ domini locutus eſt ei dicēs Gregori obtines ꝓ Trayano nunqͣꝫ tn̄ decetero oresꝓ damnato ſed qꝛ exoraſti. iōº patierꝭ dolores in corꝑe. Suꝑ hec habemꝰ ꝙ illeTrayanus diffinitiue nō erat damnatusſed ad tp̄s qͣntū ad locū Et habemꝰ dicere ꝙ angelus dn̄i deduxit aīam trayani ad eius corpꝰ ⁊ ſuſcitatꝰ ē btūs Gregoriꝰ ip̄m baptizauit ⁊ ſic oportet hoc ītelligi. vide ſuꝑ hoc b. tho. in qͣrto di. xlv.vtrū ſuffragia ꝓſint ⁊cͣ in ſolu. v. argu.Ecce qͣnte efficacie fuit oratio btī gregorij ꝟ̓tute cōtemplationis. Nullus debet hic reciꝑe exemplū orandi ꝓ damnatis qꝛ peccaret. qꝛ ſancti imitandi ſūt invirtutibꝰ moralibꝰ ſed nō in miraculis. ſiergo ex ſeruicio vite cōtemplatiue acquirit beatitudo ⁊cͣ qͥd dicemus de beatoGregorio. Beatꝰ eſt ille ⁊cͣ. ¶ Moraliter vos dn̄i officiales ⁊ rectores cōitatis habetꝭ hic exēplū diligēdi ⁊ ẜuandi iuſticiā ſicut ille Trayanus ẜuauit antiquū ſtatutū in filio ⁊cͣ. Nō reſpexit magnitudinē ꝑſone nec affinitate. ergo diligite iuſticia qui iudicatis terrā Sap̄. j.Itē dauid btī qͥ faciūt iuſticiā in oī tꝑe¶ Terciū ſeruiciū eſt maiꝰ .ſ. vite p̄latine q̄ includit vitā actiua ⁊ vitā cōtēplatiuā ꝑfecte ſicut bonū ē corpꝰ hoīs ſꝫ melior ē aīa. Idē bona eſt vitā actīa meliorcontemplatiua ſed optima eſt p̄latiua q̄

amplectit̉ vtrāqꝫ. Iō dicit b. Grego. dep̄lato. Sit rector actōe p̄cipuus ꝑcunctꝭꝯtēplatiōe ſuſpenſus. Nota actione p̄cipuus opꝰ vite actīe ē p̄dicare ibi cōplentur oꝑa miſcd̓ie qꝛ famelici ⁊ eſurientesverbo dei ſaciat. triſtes cōſolationibꝰ potant ⁊ nudi virtutibꝰ induunt ⁊ infirmieccatis viſitat ⁊cͣ De iſta vita aucͣtasBeatus ille ſeruꝰ quē cū venerit dn̄s īuenerit ſic facientē. Amen dico vob̓ qm̄ſuꝑ oīa bona ſua .ſ. ordines angeloꝝ cōſtituet eū ſcꝫ cū ſeraphinis. Iſtā vitamp̄latiuā habuit beatꝰ Gregoriꝰ qꝛ mortuo papa eum licet renitentē ſenatꝰ ⁊ populꝰ cōcorditer elegerunt oēs vna voceclamantes Gregorius ſit papa Ip̄e vero miſſis lr̄is adiuratorijs ad imꝑatore.compr̄em ſuū rogauit ne cōſentiret ⁊ videt ꝙ tūc imꝑator conſentire habebat īelectionē pape qui tn̄ deſiderabat ꝙ ſuꝑom̄es Gregoriꝰ eſſet papa. Dicat̉ ergoquō fugit ad dolium vt patet in legendaqꝛ porte cuſtodiebant ne fugeret de ciuitate roma ⁊ ī quadā ſpelūca latuit. Sꝫinditio colūbe fulgide ſuꝑ ſe d̓ celo deſcēdentꝭ inuētꝰ captꝰ tractꝰ ſūmꝰ pontifexcōſecrat qn̄ at fuit papa ſeruauit optimevita actiuā. qꝛ oēs viduas pauꝑes ⁊ orphanos hēbat in ſcriptꝭ ⁊ ꝓuidebat eiset palaciū papale nō erat niſi granariumcōitatꝭ pauꝑibꝰ āt verecūdioribꝰ de meſa mittebat ſuā ſcutellā. Ceterū iheroſolimis cenodochiū cōſtituit ⁊ tā ibi qͣꝫ inmōte ſyna famulis dei victū ⁊ veſtimenta annualit̓ miſit. Cū āt qͥdaꝫ heremitarogaret vt fert dn̄m vt ſibi on̄dere dignaret̉ qͣm māſionē hīturꝰ eēt ī celo ⁊ ſibi reuelatū eēt ꝙ cū grego. papa. Et illecōferes ſua inopia eiꝰ diuitijs ſuꝑ hͦ miraret̉ audiuit vocē dicētē ſibi. Cur audes cōꝑare pauꝑtatē tuā diuitijs gregorij magꝭ diligꝭ cartā qͣꝫ hēs qͣꝫ ille tātasdiuitias Ite ẜuiuit ec deo ī vita cōtēplatīa ſtudēdo legēdo dictādo qꝛ p̄ dicauit