SermoDe ſancto Blaſio.

deus abſtulit ſibi grām miraculoꝝ ymoaugmētauit eā qꝛ non ſoluꝫ curabat hoīnes ſꝫ eciā aīalia ferociſſima q̄ eciaꝫ ſibiobediebāt. Dicatur miraculū de mulierepauꝑcula hn̄te vnicuꝫ porcellū qui a lupofuit captus q̄ cum maxīa feſtinacōe recurrit ad beatū Blaſium vt preciꝑet lupo vt reſtitueret ſibi porcuꝫ que emeratetcͣ. Qd̓ et fecit. Statī eniꝫ viuū p̄ſtititſibi lupus. Mō cogitate hic duo diligēter. Primo virtute beati Blaſij. Scd̓oduriciā noſtraꝫ. Uirtus eī beati Blaſijqꝛ mouit cor lupi ferociſſimi ad reſtituēduꝫ carnes quas tm̄ ipſe diligit obediendo beato blaſio qꝛ erat amicus dei ⁊ deoobediens. ſic eciā fuit in primo ſtatu ꝙ qͣꝫdiu adam fuit deo obediens aīalia obedierūt ei. Scd̓o ꝯſiderate duriciā noſtraꝫlupus em̄ rapax ad p̄ceptuꝫ beati Blaſijreſtituit furtū. Et tu fur latro non ex precepto blaſij ſꝫ dei. nō vis reſtituere furtūſeu vſurā peiores ſumus qͣꝫ beſtie. O qͣvſurarij ſunt qͥ mutuant. x. flore. ⁊ ponitin inſtrumēto ꝙ ſunt. xij. vel emunt miōri precio ꝑato. vel vendūt in plus ꝓpterpreciū ſperatū. vel ſuꝑ poſſeſſiones accomodāt pecuniā interim recipiūt fructusvel recipiūt a coītate ⁊cͣ. vel retinent ſibiſolidata ſeruoꝝ. vel bona eccīe vt deciāsvel primicias vel bona defunctoꝝ nō poſſunt ſaluari niſi reſtituāt. Non eī dimittitur pctm̄ niſi reſtituat ablatū. Regulaeſt iuriſtarū ⁊ eciā theologoꝝ. ⁊ eſt Auguſtī. originaliter hͨ dictre poterꝭ ꝯͣ ip̄osvſurarios. ¶ Dico tercō ꝙ tercia ꝟtuseſt aduerſitas rigoroſa cum dicit̉. cadēsetcͣ. ſcꝫ de dignitate ep̄ali. Cū enim fuiſſet diu in ſuo ep̄atu venit aduerſitas cōtra xp̄ianos vel ꝙ abnegarēt fidē xp̄i velꝙ morerētur. ꝓpter qd̓ beatus Bla ſiusfuit depoſitus ⁊ exul a ſuo ep̄atu a prefecto ⁊ iuit in deſertū vbi in qͣdam mōte ⁊in quadā ſpelūca vixit in maxīa pnīa. Ecce quō poteſt dici cadēs. Et poterat dr̄e

cum dauid. Impulſus euerſus ſuꝫ vt caderē. ⁊ dn̄s ſuſcepit me ſcꝫ de deſerto. Etqꝛ in tanta aduerſitate noluit deū deſerere nec deus ip̄m deſeruit. Nā cum eſſet īdeſerto nec haberet ad comedendū confidens in deo dixit. Oculi oīm in te ſpetātdn̄e ⁊cͣ. dicēs ſuas horas deuote ac ſi fuſſet in ciuitate. Et hora prādij exibat ſpeluncā. ⁊ di. hiſto. ꝙ volucres veniebatad euꝫ portantes ei cibum de illo qd̓ ipēaues coedebāt ꝓortabāt eī ſibi hora prādij ſcꝫ hora nona veniebāt qͥnquaginta l̓centū colunbi cū granis tritici. Ite ſtornellus cuꝫ oliuo in roſtro. Itē corui portabāt ſibi ficus nouas. Ite falcones veīebant cū ꝑdicibꝰ. Et beatus Blaſius dicebat verſuꝫ et omnes aues erāt in circuitu. Nota ꝙ nullus ep̄s nec rex habet totſeruitores ⁊ comedebat illud qd̓ ſibi placebat non carnes ⁊ poſt diuidebat eis cibuꝫ p̄cipiens eis ꝙ non litigarēt di. quōeſt confidendū de deo qui ei bene ſetuiūtdeo non oportet eos timere ꝙ eis deficiat. Nō dicat gͦ religioſus O miſer vndehabebo aliā cappaꝫ qn̄ iſta erat rupta ⁊cͣSeruiatis deo diligenter qꝛ nihil vob̓deficiet. Nunqͥt dicit ipē deus Ih̓s xp̄sſcꝫ primū q̄rite regnum dei ⁊ hec oīa adicientur vob̓ Math̓. vi. Idem de clericꝭet laycis. Sed mō talis eſt vita multorū ꝙ mirum ē quō inueniūt aquā in fontibus qꝛ non ſunt digni. Sed de illis qͥſeruiūt deo dicit xp̄us. Nolite ſolliciti eſſe dicentes. quid māducabimus aut qͥdbibemus aut quo operiemur. Scit eī pater veſter qꝛ hijs omībus indigetis. mathei. vi. Item non ſolum aues ſed eciamanimalia vt leones vrſi lupi. Si aliquādo infirmabantur ꝙ habebāt aliquid ingutture ⁊cͣ. vel ſpinam veniebant ad eūoſtendentes ei vulnera qui curabat ea īnomine Iheſu cum ſigno crucis facto ſuꝑ plagaꝫ dicens. De cetero caueatis nl̓li noceatis quia ex malicia veſtra ⁊ ex cul