vincentio SermoDe ſancto
ſapiencia di. Sapīa doctrine ẜm nomeneius ē ⁊ nō in multꝭ eſt manifeſta quibꝰautē agnita eſt ꝑmanet vſqꝫ ad ꝯſpectūdei. Ecͣci. vi. Nota ẜm nomē eius ē. qꝛſapīa ẜm noīs ethimologia ide eſt ꝙ ſapida ſcīa. Scīa enī d̓t cognicione veritatis de deo ⁊ de creaturꝭ. Sapiencia autēplus d̓t ſcꝫ cognicionē de deo ⁊ creaturis cū ſapore deuocōis verbi grā In theologia multi ſūt qͥ habent ſcīam theologiein ītellectu ad diſputandū arguendū reſpondendū legendū p̄dicandū ſꝫ in corde nō ſenciūt ſaporē ſpūalis deuocōnis⁊ dulcedinis tales habēt ſcīam ſꝫ non ſapienciam. Tu enī ſcis legēdo p̄dicandoſtudendo diſputādo ꝙ eſt vnus deus ineſſencia ⁊ trinꝰ in ꝑſonis. Et filiꝰ dei fuitincarnatꝰ natus ⁊cͣ. vſqꝫ mortuꝰ paſſus.In iſtis ſentis tu ſapore amoris ⁊ deuocionis: ſi dicas ꝙ ſic tunc habes ſapientiāSi dicꝭ ꝙ nō tunc habes ſcīam ſolū Idēſi volumꝰ loqͥ de iure canonico vel ciuiliqn̄ vos dn̄e doctor legitꝭ vel diſputatisqn̄ cogitatꝭ diuinā ꝓuidenciā ꝙ iſto mōdeus regit mundū ſcꝫ ꝙ hoīes ſapientesregūt alios vel vt habeat meritū iuſticieꝑ eos ad miniſtrandū per ordinacōes ⁊maloꝝ punicōes ſi in hijs ſentitꝭ ſaporeſapīam habetꝭ ſin alias ſcīam tm̄ ⁊ debetꝭdici ſciens ⁊ nō ſapiens. Ide de magnisph̓is ⁊ medicis ſcientibꝰ curſū celi ⁊ ſtellarū ⁊ cōſtellacōes ꝟtutes herbaꝝ lapidū ⁊ ſtellaꝝ. In tali ſcīa ſi ſentitꝭ ī cordedeuocionē dicēdo. O benedictꝰ deus ⁊qͣliter diſpoſuit ⁊ ordinauit vt iſta inferiora regant a ſuperioribꝰ corporibus ⁊cͣ.tunc habetꝭ ſapīam alias ſcīam Ecce qͣred̓t. Sapīa doctrine ſcd̓m nomē eius eſt.Sꝫ heu cū ſequit̉ ⁊ nō in multꝭ eſt manifeſta qꝛ licet multi habeāt ſcīaꝫ pauci tn̄habēt ſapīam habēt emī magnā ſcientiā ⁊malā cōſcīam. Id̓o apl̓s loquēs de illismagnis ph̓is d̓t. Qui cognouiſſent deūnō ſicut deū glorificauerūt aut grās egerunt ſꝫ euanuerūt in cogitacionibꝰ ſuis di
centes enī ſe eſſe ſapientes ſtulti facti ſūtAd Roma. jͣ. quibꝰ autē cognita eſt ꝑmanet vſqꝫ ad cōſpectū dei. Id̓o d̓t the.Beatꝰ vir ſcꝫ beatitudine vite ⁊ poſt beatitudine patrie qͥ in ſapīa morabit̉. Appropͥando autē thema ad beatū vincētiūinuenio ꝙ in mūdo habuit quinqꝫ ſapientias ⁊ nō ſunt plures ſcilicet¶ Prima ſapiencia phiſica¶ Secunda ſapiencia theologicaTercia ſapiencia apoſtolica¶ Quarta ſapiencia angelicaQuinta ſapiencia heroycaIſtis qͥnqꝫ ſapiencijs deus in hͦ mundodotauit vincentiū. Ideo de eo appropͥate d̓t thema beatꝰ vir .i. ꝟtuoſus qͥ in ſapiencia ⁊cͣ. ¶ Dico pͥmo ꝙ beatꝰ vincentius habuit ſcientiā ph̓ica. Sapīa enimantiquoꝝ viroꝝ ph̓oꝝ in hoc erat ſcꝫ vthaberēt cognicione veritatꝭ de pͥma cauſa ⁊ de alijs. Et abſtinebat ſe ab omnibꝰdelectacionibꝰ maxime luxurie q̄ ebetat ⁊obſcurat ītellectū vitabāt enī negocia vthaberet intellectū recollectiuū quia virtus vnita forcior eſt ſeipſa diſparſa ⁊ cauebant a pctīs. Id̓o ſalomō magnꝰ philoſophꝰ de ſe d̓t. Cogitaui in corde meoabſtrahere a vino carne meā vt animammeā tranſferre ad ſapīam. Eccleſiaſtesij. Uinū enī ſignat illa tria. pͥmo luxuriāqꝛ ebetat. Id̓o apl̓s. Nolite inebriari vino in qͦ eſt luxuria. Scd̓o negocia temporalia qꝛ dat fumoſitates. Tercio delectaciones q̇ impediūt ꝓfectu ſapīe quia vinū letificat cor hoīs. Iſtā ſapīaꝫ habuitbeatꝰ vincentiꝰ Dicat̉ cū eſſet Aragoneſis de ciuitate oſtēſi de nobili genere ⁊ indomo patris eſſet occaſio peccatoꝝ negociorū delectacionū ⁊ beatꝰ vincentiꝰ vellet habere ſapīam dimiſſa domo patrisiuit ꝟſus auguſtā vbi tunc erat ſtudiumgenerale de philoſophia vbi tm̄ ꝓfecitꝙ infra breue tempus omnes alios preceſſit. Tenebat iſtu modū ꝙ ſūme vitabat peccata. Dicat̉ h̓ ad correctione ſtuF .j.