De ſco anthonioconfeſſore. Sermo

Sꝫ admirans infra ſe dicebat ⁊ qͦmodoeſt hoc cū hic non ſit via ⁊cͣ. Ecce qͦmodo ꝑcuſſit a latere. Sed tunc eſt remediu ſcꝫ retrahere pede. Et ita fecit beatꝰAnthoniꝰ dicendo. Iheſus retraxit ſe ⁊ſcutella diſparuit vt fumus ⁊ potuit dicere beatus Anthoniꝰ Elongaui fugiens ⁊manſi in ſolitudine. ꝑs. liiij. Iſtud eſt bonum remediū ne homo vincat ⁊cͣ. Sediteꝝ mundus voluit ſibi dare vnū ictumIuxta cor dicēs ymaginacōni. Sed ite.rum cū ſemel ſtaret in cena in deſerto anthoni tu es hic modo ⁊ cui ꝓficies deꝰ fecit te homine qui eſt auimal ſociale ꝑ naturam ⁊ tu facis te animal contra illuddauid. Homo cū in honore eſſet nō intellexit comparatus eſt iumētis inſipientibus ⁊ ſimilis factꝰ eſt illis. Si fuiſſesin ciuitate potuiſſes multis ꝓficere tractando paces dando cōſilia corrigere peccata ⁊ huiuſmodi vel ad minꝰ ſi. feciſſesvnū monaſteriū. Hic ꝓ te ⁊ alijs qͥ vellent fugere occaſiones mundiddū ſic cogitaret exiuit cauā ⁊ inuenit maſſam ſiuepomū auri ſtatim ſenſualitas ſtulta locuta eſt. O anthoni de iſto auro poſſes adhuc cōſtruere hic monaſteriū. Ecce ictūad cor vt perderet amorē paupertatꝭ q̄in corde conſiſtit. Sed beatꝰ anthomꝰ induit ſe de vna panſera ſcꝫ vna auctoritate ſcpͥture dicēs Beatꝰ homo qͥ inuentꝰeſt ſine macula ⁊ qͥ poſt aurū non abijtEcͣci. xxxi. Forte dixit ipſe. hoc poſſet eſſetēptacio ⁊ dixit ſignādo ſe iheſus. ⁊ auꝝeuanuit vt fumꝰ. Ecce quō beatus Anthonius vicit pͥmū milite ſcꝫ mundū contra eū bellantē. Ideo thema d̓t. Certamen forte dedit illi ⁊cͣ. Moralit̓ iſte mūdus triplici ictu bellans multos interfecit quia neſciunt ſe defendere nec ab ictuſe munire. ¶ Primo ad caput ſuperiusvulnerat laycos eos inclinans ad vſurasfurta rapinas calūpnias ⁊ huiſmodi dicatur contra hoc iuxta ⁊cͣ. O moderniatemporibus ⁊ quot interficiunt̉ iſto vul-

nere. ¶ Secundo per trāſuerſum mūdꝰvulnerat religioſos qͥ per paupertatē euuangelicā vel apoſtolicā euaſerūt ab ictuſuperiori ſcꝫ ad caput ſꝫ per trāſuerſuꝫ nemeritorie poſſint ad paradiſū ambulareper ꝓprietate congregādo bona diuicias⁊cͣ. Tercio de deca cū qua vulnerat ⁊ interficit p̄latos ⁊ curatos quia ſpūalia ſacramenta q̄ habent miniſtrare ꝓpter honorem dei animaꝝ ſaluacione modo iā nonſic niſi rōne pecunie omnia ſacͣmenta vendunt aliquo modo. Alij etiā ne habeantſoluere laudes īpoſiciones ⁊ huiuſmodiiura faciunt falſa iuramēta tales occiduntur per decā figendo ꝓpter hoc xp̄us auiſando nos dicebat. Cauēte ab omni auaricia. Nota ab omni ſcꝫ hijs tribus modis contra auaricia laycoꝝ ꝓprietate religioſoꝝ ⁊ ſymonia elericoꝝ quia non inhabundancia cuiuſqͣꝫ vita eius eſt ex hijsque poſſidet Luce. xij. ¶ Dico ſecundo. 2Caro enī bellat cū ſagittis acutis ſiue intoxicatis ſcꝫ inclinādo incitando ⁊ motꝰvarios luxurie miniſtrando ⁊ niſi homoſciat ſe defendere interficiūt. Sed in iſtoprelio beatꝰ Anthonius ſciuit ſe mirabilit̓defendere. Cum enī eſſet in deſerto ⁊ viciſſet pͥmū militē ſcilicet mundū vt audiuiſtis. Secundus miles ſcꝫ corpus carnale incepit ipſum īpugnare quia erat inflore iuuētutis ⁊ ſcd̓m quod ꝓlixe ponitathanaſiꝰ qui ſuā legendā ꝯpoſuit. Carodiuerſimode ipſum īpugnauit modo vigilando dando motus cogitaciones ⁊cͣ.Modo dormiēdo in ſomnis qd̓ erat cūmulieribꝰ ⁊cͣ. ⁊ qualis ſagitta eſt iſta perſone ſpūali quia perſonis carnalibꝰ nondiſplicent talia ſomnia ſiue motus. Odixit beatus Anthomꝰ. Ego indigeo medicina qͥ em̄ vult curari a vulnere ſagitteoportet expellere ſagittā. Deinde apponere tyriachā contra venenū quod vemanet intus Ita fecit beatus Anthoniꝰ primo expellebat ſagittas ſcꝫ tēptacionesſtatī mutando ymaginacionē cogitādo