Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Iob.C.

ſuo .i. cū reprobis oībꝰ ęternis incendijs mancipabit̉. ⁊ bene videntibꝰ cūctiſſpes eiꝰ fruſtrabit̉ eū: ⁊ vidētibꝰ cūctis p̨̄cipitabitur.C. XLI.On quacrudelis ſuſcitaneripere.Vbotere pōt vultui meo;inte dedit michi vt reddā ei? Om̄ia q̨̄ ſub cęlo ſuntmea ſunt. Nō parcā ei verbis potentibus ad deprecandūqͣꝫto magis frangitur: tanto tentat ſubtilius. ſed dominus reuelat:cōpoſitis. Quis reuelabit faciē indumēti eius: ⁊ in mediūper quas intrat̉ ad videndū eū quaſi in ſua ptāteoris eius quis intrabit; Portaſ vultus eius quis aꝑiet:dura ꝯtra iaPer gyrū dentiū eiꝰ formido: corpus eius quaſi ſcuta fup̄cipitabit̉. qꝛ viſa mors eiꝰ tūc gaudiū exhibet: cuiꝰ vita nūc tolerat̉. Sedne queramꝰ dicentes dn̄e qͥ leuiathan iſtū eſſe tantę fortitudinis n̄ ignoraseū in certamine nr̄ę infirmitatis cur ſuſcitas: adiunxit. C. XLI.Nō quaſi cru. Et velut ſi mox a nobis ratōis cauſa quęreret̉ qūoeū nō qͣi crudelis ſuſcitas quē ſcimꝰ? qꝛ tantoſ inuadere ⁊ deuorare permittis. ſubiungit. Quis em̄ reſi. p. ⁊cͣ. Ac ſi dicat. Nō em̄ qͣſi crudelisſuſcito. qꝛ de eiꝰ fortitudine ⁊ electos meos potenter eripio. Propter hāc eīpptentiā dictū eſt: Quis em̄. r. p. vul. m. Et rurſum ſuꝑbos nō iniuſte: ſꝫ rationabiliter damno. Ad hͦ eī refert̉. Quis a. d. Ac ſi. d. Ad parcendū reprobis nulla ratōe cōpellor. qꝛ eis debitor ex ſua actōne nō teneor. O m̄iaquę ſub. c. ſ. ⁊cͣ. Liquet ꝙ ⁊ ea q̨̄ ſub cęlo ſunt ⁊ q̨̄ ſuꝑ cęlos ſunt eiꝰ volūtati ſeruiūt. Sꝫ qꝛ de leuiathan loquit̉ q̇ iā nō etherei cęli ſede ꝯtinet̉. Cūcta q̨̄ ſub cęlo ſunt aſſerit ſua eſſe. vt eū quoqꝫ qͥ de cęlo cecidit ſuę edoceatpoteſtati ſeruire. Ac ſi dicat. Leuiathan iſte beatitudinē quidē meā ꝑdiditſꝫ dn̄m nō euaſit. Nō parcā ei ⁊cͣ. Hoc de eius corꝑe .i. iniqͥs oībꝰ intelligit̉. Sūt nāqꝫ nōnulli intra eccleſiā qͥ prolixas ad deū p̨̄ces habēt. ſꝫ vitādeprecantiū nō habent. Per hͦ aūt ꝙ verba potētia ad dep̨̄candū cōpoſitareferunt̉ aꝑta inanitas orōis inteiligit̉ ⁊ on̄ditur. Beraciter nāqꝫ orare eſtamaros in oratōe gemitꝰ. vel in compunctōe gemitꝰ ⁊ nō cōpoſita verba reſonare. Quis reuelabit ⁊cͣ. Subaudi: niſi ego: Leuiathan aliter religioſos aliter huic mūdo deditos tentat. Nā pͣuis mala q̨̄ deſiderāt aperteobijcit. bonis aūt latēter inſidiās ſub ſpecie ſanctitatis illudit. ⁊ in eo ꝙ iniquitatis opꝰ mollit̉ ſępe ſpecie ſanctitatis induit̉. ⁊ niſi ꝑ dei gratiā ſimulationis eiꝰ detegi indumēta nō poſſunt qͥ ẜuoꝝ ſuoꝝ mentibꝰ grām ſubtiliſſimę diſcretōis inſpirat. vt reuelata malicia faciē eiꝰ nudā videāt. quā cooꝑtam ille ſub habitu ſanctitatis occultat. Et in mediū. o. e. ⁊cͣ. Sb̓audiſniſi ego; qui ꝑ diſcretas electoꝝ mentes ſuggeſtionū eiꝰ verba diſcutio. ⁊ n̄ita hͨ eſſe vt ſonuerūt manifeſto. Bonū nanqꝫ vident̉ promittere. ſꝫ ad perditū finē trahūt. In mediū gͦ oris eius intrare eſt. calliditatis eiꝰ ꝟba penetrare. vt nequaqͣꝫ penſet̉ quid reſonēt: ſꝫ qd̓ intendāt. Intrare adā in medium oris eius voluit qn̄ intentōem ꝑſuaſionis illius caute penſare neglexit.Portas vultus. e. ⁊cͣ. Portę vultꝰ eiꝰ ſunt iniqͥ doctores ꝑ quos viaperditōis aperitur. quas dn̄s aperit. qꝛ electis ſuis ypocritaꝝ mētes comprehenſibiles facit. Et qꝛ antixp̄s veniēs ipſas etiā ſummas huius ſęculi poteſtates obtinebit. qui conabitur ad ſe corda hoīm ⁊ miſſis p̨̄dicatoribꝰ trahere ⁊ cōmotis poteſtatibꝰ inclinare. Sequitur. Per gyrū. d. e. f. Hos ⁊dentes quos ſuperiꝰ portas vocauit. Peruerſi etem̄ p̨̄dicatores portę eiusſunt. qꝛ ingreſſum perditōis aperiūt. Dentes eius ſunt. qꝛ eos quos in errore capiunt a veritatis ſoliditate ꝯfringūt. quoꝝ p̄dicatio facile deſpici poterat. ſꝫ hāc adiūctus ſęculariū poteſtatū terror exaltat. Per gyrū ergo dētium eius formido eſt. Ac ſi aperte diceret̉. Idcirco iſti peruerſi p̨̄dicatoresaliquos ſuadētes ꝯterūt. qꝛ ſunt circa ipſos alij qͥ infirmoꝝ mentes terrētesaffligūt. Corpꝰ eius ⁊cͣ. Om̄e vas qd̓ fuſile eſt durū quidē eſt. ſꝫ cū labitur fragile eſſe ſolet. Corpus gͦ leuiathan .i. om̄es iniqͥ qͥ per obſtinatōꝫ duri ſunt: ſꝫ per vitā fragiles ſcutis fuſilibꝰ ꝯꝑantur. qͥ ne ad ſe corripientiū verba perueniāt qͣſi ꝯtra aduerſantiū iacula ſcuta defēſionū parāt. Comꝑactu ſquamīs ⁊cͣ. Corpus dyaboli .i. reꝓbi cuꝫ de iniqͥtate ſua corripiturquibꝰ valet tergiuerſatōibꝰ ſe excuſare conat̓. ⁊ qͣſi qͣſdā defēſionis ſquamas obijcit. ne trāſfigi ſagitta veritatis poſſit. Una vni coniū. ⁊cͣ. Iſteſquamę peccantiū ne ab ore p̨̄dicantiū aliquo vitę ſpiraculo penetrentur ⁊

eecce ſpes. e. f. ⁊cͣ. Qd̓ ſic de eo debet intelligi. vt referri etiā ad corpꝰ illiꝰ poſſit. qꝛ iniqͥ qͥ diſtrictionē diuinę iuſticię nō metuūt incaſſum ſibi d̓ miſericordia blandiunt̉. moxqꝫ ad ꝯſolatōeꝫ noſtrā futuꝝ eiꝰ interitū p̨̄nunciat. Et videntibus ⁊cͣ. Cunctis vidētibꝰ p̨̄cipitabit̉. qꝛ ęterno iudice terribiliter apparente aſtantibꝰ legionibꝰ angeloꝝ atqꝫ electis oībꝰ ad hͦ ſpectaculū deductis iſta belua crudelis in mediū captiua d̓ducit̉: ⁊ iam cū corporeſuo .i. cū reprobis oībꝰ ęternis incendijs mancipabit̉. ⁊ bene videntibꝰ cūctiſ

obdurate ſunt ⁊ ꝯiūctę. Quos em̄ ſimilis reatꝰ ꝯcordi ꝑtinacia ſociat: etiādefenſio ꝑuerſa ꝯſtipat. vt de facinoribꝰ ſuis alterna ſe inuicē defēſione tueant̉. ⁊ dū iniqͥtatibꝰ ſuis ſuperba defenſione ſe protegūt: ſanctę exhortationis ſpiracula ad ſe nullatenus intrare ꝑmittūt. Una adhęrebit al. ⁊cͣ.Qui em̄ diuiſi corrigi poterāt iniquitatū ſuaꝝ ꝑtinacia vniti perdurant. ⁊tenentes ſe ſeꝑari nequeūt. qꝛ eo ad defenſionē ſuā viciſſim conſtricti ſunt.quo ſe ſibi ꝑ oīa ſimiles eſſe meminerūt. Deſcripto aūt corꝑe. ad caput qͥdcula: ſed ſuo lapſu fragilia§ qꝛ ſibi timet duꝫ ſimul inſilia: compactū ſquamis ſe prementibus. Una vni coniūcrepatur.gitur: ⁊ ne ſpiraculū quidē incedit per eas. Una adhęrebitf Fextrema cōmotio ꝑ antixp̄malteri: ⁊ tenētes ſe nequaqͣꝫ ſeparabunt̉. Sternutatio eiꝰF lucens miraculis.f § cuiꝰ ſapiētes mūdi ſunt ꝯſiliarij. j.ſ promittentes meliora vt ſerpēs in ꝑadiſoſplendor ignis: ⁊ʳ oculi eiuſ vt palpebrę diluculi. De oref § pro his certior viſus calieius lampades procedūt ſicut tede ignis accenſe. De nagat in electis. qui ⁊ electoꝝ oculos turbat: ſed nō excecat.ribus eius procedit fumus: ſicut olle ſuccenſe atqꝫ feruentis. Alitus eius prunas ardere facit. ⁊ flama de ore eiusegredit̉. In collo eiꝰ morabit̉ fortitudo. ⁊ faciē eius p̨̄ceditagat extremo tꝑe ſermo reducit̉. Sternutatio eius ⁊cͣ. In ſternutatidne inflatio a pectore exurgit. q̨̄ cū aꝑtos ad emanandū poros nō inuenitcerebꝝ tangit. ⁊ ꝯgeſta ꝑ nares exiēs totū caput ꝓtinus ꝯcutit. In hͦ itaqꝫleuiathan corꝑe .i. in malignis ſpiritibꝰ ſiue in reꝓbis hoībꝰ īflatio ſurgit apectore. dū elatio ſe erigit ex ſęculi ptāte. q̨̄ velut ad emanandū poros noninuenit. qꝛ in hͦ ꝙ cōtra iuſtos extollit̉. diſponēte deo qͣꝫtū appetit p̨̄ualereprohibet̉. Exurgēs aūt cerebrū tangit ⁊ ꝯcutit. qꝛ collecta elatio ſathane caput turbat. dū ip̄m auctorē malignoꝝ ſpirituū ꝑ antixp̄m in ꝑſecutionemfideliū excitat. Tūc ꝯgeſta īflatio per eius nares egreditur. qꝛ tota ſuperbięeius iniquitas aꝑtis malicię flatibꝰ demonſtratur. Et qꝛ eius tyrānidi ſapientes mūdi adhęrēt. Seqͥtur. Et oculi eius ⁊cͣ. Per oculos qͥ inhęrentes capiti utilitati viſionis inſeruiūt. n̄ īmerito eiꝰ ꝯſiliarij deſignāt̉. qͥ dū ꝑuerſis machinatōibꝰ q̨̄ qͣliter agēda ſunt p̨̄uident. malignis eius operarijsqͣſi on̄ſum iter pedibꝰ p̨̄bent. qͥ palpebris diluculi ꝯparātur Palpebras diluculi extremas horas noctis accipimus. in qͥbꝰ qͣſi nox oculos aperit dū vēture lucis iā initia on̄dit Prudētes igitur ſęculi malicię antixp̄i peru̓ſis cōſilijs inhęrētes: qͣſi palpebrę ſunt diluculi. qꝛ fidē quā in xp̄o inueniūt qͣi errorē noctis aſſerūt. ⁊ veneratōꝫ antixp̄i verā eſſe mane pollicent̉. Spōdētſe tenebras r̄pellere ⁊ veritatis lucē ſignis clareſcētibꝰ nūciare. Ideo ſequit̉De ore eius ⁊cͣ. Qui prouidēt oculi: qui aūt p̨̄dicant os vocātur. Sꝫ d̓hͦ ore lampades exeūt. qꝛ mentes audientiū ad amorē perfidię accendūt. etvn̄ qͣſi per ſapientiā lucēt: inde per nequiciā concremāt. Sicut tede igTeda dū accēditur odorē ſuauē quidē habet ſꝫ lumē obſcuꝝ. ita p̨̄dicatores antixp̄i qꝛ ſanctitatis ſpēm ſibi arrogāt: opera iniqͥtatis exercet. Quia⁊ ſi blandū eſt ꝙ redolēt. ſꝫ nigrū ꝙ lucent. olent per ſimulationē iuſticię. ſꝫobſcuꝝ ardēt per nequicię perpetratōeꝫ. De naribus. e. p. ⁊cͣ. Pculorūqͥppe acies fumo ſautiat̉. fumꝰ gͦ d̓ naribꝰ eiꝰ ꝓccd̓e d̓r qꝛ d̓ miracl̓oꝝ eiꝰ inſidijs caligīoſa dubietas eciā in elctōꝝ corde generat̉. Bn̄ aūt ī hac fumi caligine. ip̄e etiā aīoꝝ feruor expͥmitur cū ſubinfertur. Sicut ollę ⁊c̄. velutolla feruēs ē vna q̨̄qꝫ aīa tūc cogitationū ſuaꝝ impetꝰ qͣi ſpūmas vndarūardentiū ſuſtinēs qͣs ⁊ ignis zeli cōmouet. ⁊ ip̄a tp̄alis opp̄ſſio more ollę intrinſecꝰ clauſas tenet. vel d̓ naribꝰ eiꝰ ꝓcedere fumꝰ aſſerit̉. cuius noxijs īſpiratōibꝰ pͣua ī hūanis cordibꝰ cogitatio naſcit̉ per quā acies mētis obtunditur. cuiꝰ fumi vim expͥmit cū ſublūgit: ſic̄ ol .ſ. a. f. Olla eī ſuccēditur cū mēshūana maligni hoſtis ſuaſionibꝰ īſtigatur. Olla aūt feruet cū iā etiā per cōſenſū ī deſiderijs pͣue perſuaſiōis accēditur. ⁊ tot vndas qͣi feruēdo ꝓijcit.per qͣs neqͥcias vſqꝫ ad īteriora oꝑa extēdit. qd̓ adhuc apertius exequiturAlitus eius ⁊cͣ. Quid prunas niſi ſuccēſas in terrenis ꝯcupiſcētijs reꝓboꝝ mētes ad illicita inflamātes appellat. Tanto igit̉ habitu in pruniſ flatqͣꝫto a viſu ſuggeſtionis occulte humanas mentes ad illicita inflamat. Etflama ⁊cͣ. Flama oris eius eſt ip̄a inſtigatio occulte locutōis. In colloeius ⁊cͣ. Collo leuiathan elatōis extēſio deſignatur. qꝛ ꝯtra deū ſe erigēscū ſimulatione ſanctitatis. etiā tumore poteſtatis extollit̉. In collo autemeius fortitudo demorari dicitur. qꝛ elationi illius etiā ſubiūcta potētia ſuffragatur. Nā quidqͥd ſuperbe tūc extollitur etiā cū virtute ſęcularis potentię exequitur. ⁊ quia qui peruerſis moribus amicicijs eius innoteſcit priusmentis diuitias amittit. Sequitur. Et faciē eius. p. ⁊cͣ. Per faciē noticia deſignari ſolet. leuiathan ergo faciem egeſtas antecedit. qꝛ negligentiamentes ante tentando uirtutibꝰ ſpoliat. quā eiꝰ inſidias is qui tentat̉ agnoſcat. ꝑ hoc ergo ꝙ dictū eſt: In collo eius mo. for. Virtus violentię on̄dit̉.