rupibus. Inde cōtemplatur eſcā:5 ſed nec qd̓ videt⁊ de longe oculi eius proſpiciunt.de altis pullis aperit.Pulli eius lambent ſanguineꝫ. ⁊peccatorū cōuerſio: iuſtoruꝫ eſt refectio. vel xp̄siam ſedens in celo.vbicūqꝫ cadauer fuerit ſtatiꝫ adeſtEt adiecit dn̄s ⁊ locutus ē ad iob.vt tu dubitans an iuſte percuſſerim.Nunquid qui contendit cum deovt tu vides alios pares alios minores. ⁊ ꝙ penaeſt augmentum meriti.tam facile conquieſcit? Utiqꝫ qͥ arſi poteſt qd̓ tu his auditis nō potes.guit deum: debet ⁊ reſpondere ei.qui ſuperauit amicos ſuperatur a deo.Reſpondens auteꝫ iob dn̄o dixit.Qui leuiter locutus ſum: reſpōdeI § opus teget ſermonē. hoc de ſe dicit: ⁊ in typoeccleſie que meritis vite tegit culpas lingue quamre quid poſſuꝫ? Manum mea ponullus poteſt domare. ꝙ iuſtum me credidi.nam ſuꝑ os meū. Unum locutusſ qꝛ te docente didici nullā hoīs eſſe iuſticiā.ſum: quod vtinam non dixiſſem: ⁊ſ ꝙ de flagellis dubitaui quaſi minus patiens.alterum quibus vltra non adda.¶ C. XL.Eſpōdenſ aūtdominus iob de turbine

dixit. Accinge ſicut vir lumbos tuos: interrogabo te ⁊ indica michi.dū de tuis meritis cōtra mea flagella diſputasNūquid irritū facieſ iudiciū meū:⁊ condēnabis me vt tu iuſtificeris§ qꝛ iob hoīes ſuperat. eum deus ad cōſiderandāmateſtatem ꝓuocat. vt de ſe nichil ſentiat.Et ſi habes brachium ſicut deus:⁊ ſi voce ſimili tonas: circūda tibidecorē ⁊ in ſublime erigere. ⁊ eſtoglorioſus: ⁊ ſpecioſis induere veipſe qui idē eſt in iudicio: ſed cōſcientia vniuſcuiuſqꝫ ei modificabitur iratus vel placatus.ſtibus. Diſperge ſuꝑboſ in furoretuo: ⁊ confunde eos: ⁊ reſpiciensomnem arrogantē humilia. Reſpice cunctos ſuꝑbos ⁊ cōfunde eosſ vnde di⁊ contere impios in loco ſuo. Abcec neſcio vos. I5intentōes cordis. ſ quo alſconde eos in puluere ſimul. ⁊ fatius eriguntur in gloria terrena que eſt in īmo inbaratrum merguntur.cies eorum demerge in foueam. etego confitebor ꝙ ſaluare te poſſitfminꝰ diligitur ereptio ſi neſcitur periculi magnitudo.I vel ve.dextera tua. Ecce behemoth quē

iam choris angeloꝝ interſerat. nō ei ſufficit niſi eum etiā qui ſuꝑ angelos ēvaleat videre. ſequit̉. Inde cōtemplatur eſcā. Idē ex ill̓ choris angelicis tendit oculū mentis ad gloriā ſuꝑnę maieſtatis. qꝛ non viſa adhuceſurit. quā tandē viſa ſatiat̉. Sed qꝛ carne grauati deuꝫ ſicuti eſt videre n̄poſſumus. ſequit̉. Et de longe oculi eius pro. Ac ſi dicat. Sācti intentōis aciem fortiter tēdūt: ſed nec deū ꝓpinquius aſpiciūt. cuiꝰ claritatismagnitudinē penetrare nō poſſunt. Sꝫ ipſi p̨̄dicatores cū auditores ſuosverbū diuītatis caꝑenō poſſe ꝯſpiciunt: adſola incarnatōis dn̄icęverba vertunt̉. vnd̓ ſequitur. Pulli eiuslambet ſan. Ac ſidiceret̉. Ip̄a quidē diuinitatis cōtemplatōepaſcit̉. ſꝫ qꝛ auditoreseiꝰ diuītatis archanaꝑciꝑe nequaqͣꝫ poſſūtcognito crucifixi domīcruore ſatiant̉. Sanguinē lambere ē: paſſionis dn̄icę infirma venerari. Sed qꝛ p̨̄dicatoris aīa carne exēptaad eū mox ducit̉ qͥ pronobis ſpōte ſua ī mortem cecidit. ſequit̉. Etvbicūqꝫ cadauerfue. ſta. a. Ut illud.Ubicūqꝫ fuerit c. i. c.⁊ a. Aliter. Omīs quipeccati mortē cecideritpoteſt cadauer vocariSanctus vero p̨̄dicator vbi peccatores eſſecōſiderat: illuc anxieprouolat: vt ī peccatimorte iacentibꝰ lucemviuificatōis oſtendatAuditis itaqꝫ tot ſanctoꝝ virtutibꝰ beatusiob obſtupuiſſe intelligit̉. ⁊ ſub admiratōisterrore ſiluiſſe. nā ſeqͥt̉.Adiecit dominuſet lo. e ad iob Uirſc̄s hac diſtrictōe flagelli n̄ eſtīauit ſibi merita augeri: ſꝫ vicia reſecari. q̨̄ qꝛī ſe nulla cognouit ꝑcuſſū īiuſte ſe credidit: ⁊ ꝑcuciētē arguere ē. de ꝑcuſſione murmurare. Conſiderās aūt dn̄s ꝙ ea q̨̄ꝓtulit: nō ex tumore ſed ex qͣlitate collegerat vitę. pie illum increpat dicens. Nunquid qui cōtendit c. d. t. f. c. vtiqꝫ qui ar. deū ⁊cͣ. Ac ſi aꝑtius diceret. Qui tanta detua actōe locutus es: cur audita ſanctoꝝ vita ſiluiſti? Me aūt fuit arguerede ꝑcuſſiōe mea an fuerit iuſta dubitare. ⁊ vera quidē de te dixiſti: ſꝫ quotenderēt flagella neſciſti. qꝛ ſi nō ē qd̓ corrigas: eſt quo creſcat. Narraui d̓alijs. ⁊ ſi merita nouiſti: illoꝝ celſitudinē nō nouiſti. Auditis igit̉ illoꝝ virtutibꝰ ſi quid potes reſponde de tuis. ſed iuſtus omnis attendens aliorumbona: quaſi de ſingularitate non ſuperbit. Qui leuiter locutus ſū.Ac ſi diceret. Sermonē meū defenderē ſi hunc cū ratōis pondere ꝓtuliſſeꝫAut. poſtqͣꝫ lingua leuitate vſa cōuincit̉ qͥd reſtat niſi vt cōticēdo refrenet̉Rn̄dere. Arguit̉ de ſilentio. ut pͥꝰ de locutōe. ſi neſcit cur ceſus: ſilens in̄veneretur qꝛ a iuſto. Manū meā po. ſ. ⁊cͣ. Id ē. hoc ꝙ diſtricto iudicide ſermone meo me diſplicuiſſe cōſidero. ante eius oculos ſub uelamine recti oꝑis abſcondo. Unum locutus ſum. Loqui noſtrū ē hoībus occultū ſenſum aꝑire. Loqui ꝟo noſtrū ad diuinas aures ē. motū mētis etiāexpreſſione actōis oſtēdere. Beatus ꝟo iob locutōe ſua ſcd̓o ſe deliquiſſecōfitet̉. Uuū enī loqui illicite ē. res flagello dignas agere. Aliud vero loqͥeſt etiā d̓ flagello murmurare. Et ē ſenſus. Rectū quidē me inter hoīes credidi. ſed te loquēte ⁊ ante flagella prauū ⁊ poſt flagella me rigidū inueni.Quibus vltra nō adda. Quia iā nūc quanto te loquente ſubtiliusintelligo tanto meipſū hūilius inueſtigo. Homo enī vicinior luci ſentit qd̓ante fuit: ⁊ qd̓ iam guſtat ampliꝰ amat. ⁊ qd̓ ſubeſt iudicat. ⁊ qͦ ē digniorſibi videt̉ indignior. ⁊ longe eſſe quo ꝓpior.¶ C. XL.¶ Reſpondens aūt dn̄s iob ⁊cͣ. Quid ſit dn̄m de turbine rn̄dere.

quid beatū iob lūbos accingere. qͥd īterrogare dei. qͥd hoīs indicare: pͥmoiā dn̄i ſermone tractatū ē. Nunquid irritum fa. iu. m. Quiſqͥs ꝯtraflagella ſemetipſū defēdere nitit̉ flagellātis iudiciū euadere conat̉. vt ſaul.Ut tu iuſtificeris. Quia ſine culpa ſe feriri ſcit. ne īſoleſcat corripitur.⁊ ad occulta iudicia reuocat̉. vt credat iuſtū qd̓ a d̓o fit. ⁊ ſi cauſā n̄ videāatSi habes brachium. Deū brachiū habere ē operantē filiuꝫ gignere.Si vocę ſimi. to. Uoce tonare ē. cōſubſtantialē ſibi filiū mūdo terribilit̓ demōſtrare. Circūda tibi ⁊cͣ. Subaudis vt ego. Ip̄e enīcircūdat ſibi de qͦ ſcriptuꝫ eſt. dn̄s regnauitdecorē indutꝰ ē. Ipſeapud noſ ī ſublime erigit̓ cū nr̄iſ mētibꝰ ī ſuanatura eſſe īpenetrabilis demōſtratur. Ipſegl̓oſus ē qui dū ſeip̄oꝑfruit̉. accedentis laudis indigēs nō ē. Ip̄eſpecioſis īduit̉ veſtibꝰqꝛ ſc̄oꝝ angelorū choros qͦs cōdidit in vſūſui decoris aſſumpſit. ⁊velut quandā veſtemglorioſam ſibi eccleſiāexhibet. n̄ habentē maculā aut rugā. Sꝫ qꝛſpecioſarū veſtiū noīeiuſtos ſibi quomodoadiungat inſinuat. iniuſtoſ etiā qūo a ſe diſiungat oſtēdit. dicēs.Diſperge ſuperbos. Subaudis vtego. qꝛ eos ⁊ trāqͥllitatis tꝑe vnitoſ ꝯtra metolero. ⁊ diſtrictꝰ qn̄qꝫveniens in meo eos furore diſpergo. Et reſpiciens om. ar.hu. Ac ſi dicat. ut egoDuobus autē modispeccator a dn̄o reſpicitur. duꝫ aut a peccatocōuertit̉. aut ex peccato punit̉. vtriſqꝫ aūt modis in hūilitate arrogans ſternit̓. Reſpice cunctos ſu. Subaudis vt ego. Suꝑbi enī ex reſpectu dn̄i cōfundunt̉. aut h̓dānantes crimina. aut illic ſupplicia de iuſticia ſentiētes. Impioꝝ vero locus ſuꝑbia eſt. qꝛ cū ſcriptū ſit. initiū oīs peccati ſuꝑbia. vn̄ orit̉ īpietas ibicōtinet̉ īpius ergo ī ſuo loco ꝯterit̉: cū ipſa ſuꝑbia qͣ ſe eleuat opprimiturAbſconde eos ⁊cͣ. Ac ſi dicat vt ego. Suꝑbos enī atqꝫ īpios iuſto iudicio dn̄s ī puluere abſcōdit. qꝛ eoꝝ corda ipſis q̨̄ deſpecto amore creatoris eligūt. terrenis opprimi negotijs ꝑmittit. Sed cūcta hęc qͣ intentōe p̨̄miſerit oſtendit dicēs. Et ego confitebor. Ac ſi diceret. Si poteſ terribilia facere hͨ q̨̄ ipſe ꝓtuli tibi. ⁊ nō mihi d̓puta bona oīa q̨̄ feciſti. Si ꝟo peccantes alios nō potes ꝑdere. liquet qd̓ a reatu nequitię. tua te n̄ vales virtute liberare. Quia aūt p̨̄miſſis ꝟbis dn̄s potentiā ſuę magnitudinis ītulit. nūc ī ſequētibus neqͥtiā antiqͥ hoſtis oſtēdit. vt bonus famulus. ⁊ auditis pͥꝰ virtutibꝰ dn̄i ſciret quātū diligeret. ⁊ cognita pꝰ calliditate dyabolidiſceret quātū timeret. Verb̓ enī ſequētibꝰ fideli faml̓o dn̄s cūctas hoſtismachinatōes īſinuat. om̄e qd̓ opprimēdo rapit. oē qd̓ īſidiādo circūuolatom̄e qd̓ minādo terret. oē qd̓ ſuadēdo blandit̉. omne qd̓ deſperādo frangit. ome qd̓ ꝓmittendo decipit. Cūcta gͦ tergiuerſatōis eiꝰ certamina exorditur dicēs. Ecce behemoth que fe. t. Oīa ſimul facta dicunt̉. qꝛ cūprimo fecit cęlū ⁊ terrā in ſb̓a ſil̓ facta ſunt. q̨̄ de eis originē hn̄t. ſꝫ nō hn̄tī ſpecie. q̨̄ pꝰ ſequētibꝰ diebꝰ oſtēſa ſunt. ſol ⁊ luna d̓ cęlo: uirgulta ⁊ hmōide terra. nō ſic hō ⁊ behemoth. qꝛ n̄ alter ex altero. ſi iō ſimul qꝛ ī actōe deiq̄ tꝑe caret? idē diceret̉ d̓ oībꝰ: ſꝫ ſil̓ ꝑ ymaginē ſapīę. Ecce vehemothquę ⁊cͣ. Sub vehemoth noīe antiquū hoſtē īſinuat. īterpretat̉ aūt aīal.qͥ cū hoīe factꝰ ē nō vnitate tꝑis: ſed cognitōe ratōis. qꝛ gͦ ī cūcta rerū nat̉anullū rōnale anīal ē niſi angelꝰ ⁊ hō. quidqͥd ratōe vti nō pōt cū hoīe fc̄mnō eſt. Dicat̉ gͦ. Ecce vehemoth q. f. t. vt dū hō euꝫ qͥ in rōe ſecū factus eſt