¶ IobC. XXXVIII
I qꝛ ⁊ duos populos inter ſe. ⁊ vtroſqꝫ angulosſociarit.lapidem angularem eius? cuꝫ me5 cū veſpertinis .i. electis hoībus.laudarent ſimul aſtra matutina. ⁊quid mariiubilarent omnes filij dei. Quisfecit deus ſubdit.concluſit oſtijs mare. quando erūpebat quaſi de vulua procedens:vt non videret quid agit.cum ponerem nubem veſtimentūeius. ⁊ caligine illud quaſi pannisinfantię obuoluereꝫ; Circūdedi ilIcōtra illud ſeuiēs. ſ gloriālud terminis meis. et poſui vecteꝫ
xp̄i ⁊ reuerentiam predicatorū.⁊ hoſtia. ⁊ dixi. hucuſqꝫ venies etnon procedes amplius: ⁊ hic confringes tumentes fluctus tuos.ſetiam tū. ꝑ incarnatōem electos illuminatNunquid poſt ortū tuū pręcepiſti§ futurū in quo eritdiluculo: ⁊ oſtendiſti aurore locuꝫꝑfectio. Ireprobos damnat.ſuum? Nunquid tenuiſti cōcutiēsextrema terrę: ⁊ excuſſiſti īꝑios exFfecerat de luto ſignaculū: nūc ecōuerſo r. v. l. ſ.ea? Reſtituetur vt lutuꝫ ſignaculū⁊ ſtabit ſicut veſtimentuꝫ. Auferet̉ab īpijs lux ſua. ⁊ brachiū excelſū
prorimorum. nec cura eoꝝ cōtemplatione deſeratur. Cuius īcarnatōis miſterium ⁊ angeli mirātur. Aut quis demiſit l. a. e. Illum qui dum ī ſehinc iudaicū ppl̓m: illic gentilem populum ſuſcepit in vna eccleſię fabricaquaſi duos parietes iungit. Cum hoc nō de mundi: ſed eccleſię cōditionepotēſt dici. patet ⁊ pręcedentia non de origine mundi dici debere. Et cummulta dixit de ꝯſtructōe ęccliſię adiecit. quomodo etiā inimicę natiōes adiunctę ſunt. Cum me laudarent ſimul ⁊cͣ. Incarnatōis enī xp̄i myſteriuꝫ. etiā electi angelimirati ſūt. qꝛ qui primi in tꝑe creati ſunt n̄īmerito aſtra matutina dicunt̉. Vl̓ qꝛ ſępead exhortādos homines miſſi: duꝫ venturūmane nunciant. ab humanis cordibus p̨̄ſentis vitę tenebraſ fugātq̨̄ matutina aſtra etiācum veſꝑtinis redemptoris potētiā laudātqꝛ cum redemptis in fine mundi hoībus largitatem ſuꝑne gratięglorificāt. Et iubilarent oēs f. d̓. Iubilatio dicit̉. cum cordislęticia oris efficacia nōexplet̉. Laudant itaqꝫangeli qui iā tantę claritatis latitudinē ī ſublimibus vident. Iubilant vero hoīes quiadhuc ī inferioribus oris ſui anguſtias ſuſtinent. Quę qꝛ futura dominꝰnouerat: facta narrat. Sed qꝛ cum boni iubilant: malos inuidia inflamatquos tamen deus temperat. de qͥbꝰ protinus ſubditur. Quis cōcluſitoſtiis mare ⁊cͣ. Mare ſęculū. vuluę aūt nomine occulta ⁊ malicioſa carnalium cogitatio deſignatur. Per hanc vuluam praui concipiunt cū mala cogitant. per hanc pariunt cum mala quę cogitauerunt operant̉. Erumpebat ergo mare quaſi de vulua ꝓcedens. cū minarum ſęcularium fluctusde carnalis iniquitate cogitatōis concepti in ſanctę eccleſię interitum ſeuirent. Sed auctore deo: hoſtijs hoc mare cōcluſuꝫ eſt. quia contra tumoresperſequentiuꝫ ſancti viri quaſi q̨̄dam oſtia oppoſiti ſunt. vt eoꝝ miraculisire perſequentiuꝫ frangerentur ⁊ eccleſia ſtaret. de quo mari ſequitur. Cūponerem nubem ve. e. Mare ſeuiens nube induitur: qꝛ crudelitasꝑſequentium ſtulticię ſuę velamento veſtitur: ⁊ lucem veritatis videre nonſufficit. ⁊ qꝛ ſuperna diſpenſatione conſtringit̉ ne contra ſanctos in quantūvoluerit effrenet̉: ſequitur. Et caligine illud q. p. i. Pannis infantiępedes ac brachia conſtringuntur ne huc atqꝫ illuc diſſoluta libertate iactētur. quia ꝑſecutores eccleſię inſtabilitate cordis inquieti puerilia quideꝫ ſapiunt. ſed occulta diſpenſatōe conſtricti: quo volunt brachia non extēdūt⁊ ſi cuncta mala perpetrare leuiter appetunt: nequaqͣꝫ implere ꝑmittuntur.Lircūdēdi illud ter. m. Quia iras perſequentiū iudiciorum ſuorumdiſpenſatione modificat. Et poſui vectem ⁊ ho. Doctores ſancti p̨̄dicatione ſequētibus aꝑti: autoritate ſua reſiſtentibus clauſi: hoſtia vocant̉qꝛ ⁊ ingreſſum fidelibus aperiunt: ⁊ rurſum ſe perfidis ne ingrediātur opponunt̉. Per vectem aūt cuius oppoſitōe hoſtia ſolidantur: incarnatus dn̄sdeſignatur: qꝛ hęc hoſtia cōtra ſeuientis maris impetum tantū valentioraoppoſuit: quantū ea ſua obſeruatōe roborauit. Et hoſtia. De hoſtijs ꝓꝯfirmatōe repetijt. ſed ſi mare ſęculū generaliter accipis. ſęculo dn̄s hoſtiaoppoſuit. prius lege frenans. poſt euangelio. ⁊ hoc de vulua .i. cū ſęculumvicinum origini creſceret. Et tunc nube veſtiuit. qꝛ tunc non aꝑte lucē oſtēdit: ⁊ rudes cōſtrinxit pannis .i. p̨̄ceptis figuralibus ⁊ timore. ⁊ ꝓpter īmoderatas euagationes terminis .i. limite pręceptoꝝ circūdedit. Et qꝛ motushoīm miſſo mediatore cōpeſcuit. addit. Poſui vectem. Xp̄m qui hoſtia .i. pręcepta agēdo ſolidauit. ⁊ amplius mare nō ꝓcedit. vn̄ addit. Mare vidit ⁊ fugit. Et hic confringens. fracta vnda in ſe reliditur. cumnequitia victa ab ipſo qui egit accuſatur. Pucuſqꝫ venies ⁊ n. p. a.Quia nimirū iudicij occulta menſura eſt. ⁊ qn̄ perſecutōis ꝓcella proſiliat⁊ quando quieſcat. ne aut exagitata electos nō exerceat: aut nō moderata īprofundum mergat. Et hic cōfringes t. f. Cum noticia fidei vſqꝫ ad ꝑſequētes extendit̉: turbati maris tumor ſedat̉. ibiqꝫ fluctus ſuos mare frangit. qꝛ ad cognitōem veritatiſ veniens: om̄e qd̓ nequiter egit erubeſcit. Sꝫqꝛ idcirco hoc ad beatū iob d̓r. vt de tot virtutibus gloria cordis eius prę
meretur: hęc moraliter etiā diſſerantur.¶ Quis cōcluſit o. m. Mora. Mare eſt cor noſtrū furore turbidum:rixis amarū: elatione tumidum. Qn̄ erumpebat q. de v. p. Vuluaprauę cogitatōis adoleſcentia eſt. de qua d̓r. Senſus ⁊ cogitatio humanicordis: prona eſt ī malum ab adoleſcentia ſua. Solus aūt dn̄s hoſtijs mare cōcludit. qꝛ prauis motibus cordis clauſtra inſpirate formidinis obijcitCum ponerem nu. v. ę. Tumultuoſum cogitationibꝰ cor noſtrū nube veſtitur. qꝛ ne ī ęternam quietē pure conſpiciat. inquietudinisſuę cōfuſione tenebratur. Et caligine il.q p. in ob. Quia aꝯtemplandis ſublimibus adhuc teneris ſeuſibus ſuę infirmitatisligatur. Circūdediillud t. m. Terminiſſuis dn̄s hoc mare circūdat. qꝛ cor noſtrumadhuc corruptioīs ſuęmoleſtia ⁊ cura turbūlentū ſub menſura contemplatōis humiliat.ut licꝫ plus appetat. vl̓tra tn̄ quā ſibi cōcedit̉non aſcendat. Vel qꝛillicitos motus cordisreſpicit. ⁊ in quibuſdāeos a conſenſu ꝓhibetin quibuſdā etiā a delectatione reſtringit.nimirum furenti mari terminos īponit. vt nequaqͣꝫ in opere exeat: ſed ītraſinum mētis tēptationuꝫ ſubmurmurās ſe vnda collidat. Doſuit etiāvę. ⁊ ho. Per hoſtia virtutes. per vecteꝫ robur charitatis accipimꝰ. Hęcitaqꝫ hoſtia ſcꝫ virtutes mare ſeuiens diſſipat. niſi ea ex occulto mentis oppoſita charitas aſtringat. Hucuſqꝫ venies ⁊ nō pro. Quia dū electus quiſqꝫ: ⁊ temptatur vicijs: ⁊ tam̄ facere male ſuggeſta renititur. quaſimare clauſum tenetur. Qd̓ ⁊ ſi intus tumultuoſis cogitationū flnctibꝰ mentem peremit. ſtatuta tn̄ bene viuendi littora nō excedit.¶ Nunquid poſt ortum t. p. d. Allegꝭ. Subaudiſ vt ego. ortus dininitatis xp̄i ante ⁊ poſt nō habet. ortus vero humanitatis hēt. per huncortū locum ſuū aurora cognouit qꝛ cognouit eum diluculū. Uel auroraa tenebris in lucē vertitur diluculi. Uel aurore noīe eccleſia deſignat̉. Vlqꝛ aurora noctē qͥdē p̨̄teriſſe nunciat. nec tamen diei claritatē integrā oſtētat. qꝛ ⁊ quędā iam q̨̄ lucis ſunt agimus: ⁊ tn̄ in quibuſdā adhuc tenebrarūreliquijs non caremus. Et oſtendiſti au. lo .ſ. Locus aurore eſt ꝑfectaclaritas viſionis internę. Locū ſuū aurora cōſiderat. qn̄ ſancta eccleſia adcōtemplandā cōditoris ſpeciem flagrat. Bene aūt poſt ortū locuꝫ ꝓpriumaurore oſtendiſſe ſe ꝑhibet. qꝛ futurę retributōiſ beatitudinē priuſqͣꝫ ip̄e ꝑcorpus īnoteſceret: in paucoꝝ mente cōtinuit. Nunquid tenuiſti co.ex. t. Extrema terrę dn̄s tenuit: qꝛ in fine ſęculoꝝ ad deſtitutā iam ⁊ alienigenis regibus ſubditā ſynagogaꝫ venit. Atqꝫ ex illa īpios excuſſit: qꝛ fideip̄dicamenta rennuentes. etiā a carnalis ſacrificij gloria repulit. Uel extrema terrę tenuit: qꝛ legis doctores deſerens ⁊ excutiens .i. fortiter damnanspiſcatores ſūpſit. Recte aūt extrema terrę cōcuſſit ⁊ tenuit. qꝛ cū īfirma corda humiliū pio timore terruit: nequaqͣꝫ ea diſtricto iudicō dereliquit. ⁊ qꝛextrema iudeę in apl̓is tenuit: ex ea īpios excutit: qꝛ ſcribas ⁊ phariſeos impietatis ſuę merito exigente reꝓbauit. Un̄ adhuc ſequit̉. Reſtitueturvt lutum ſig. Dn̄s plebem iſraeliticā lutum reperit. quā obſequijs gentiliū deditā in ęgypto ſeruientē lateribꝰ īuenit. quā dum cognitōis ſuę ſcīaimpleuit: dū in ꝓph̓ia clauſum continuit. quidqͥd de ſe veritas in fine reuelauit. quid aliud qͣꝫ ſeruandi myſterij ſignaculū fecit? Sed dū poſt diuinaſecreta plꝰ terrā qͣꝫ veritatē dilexit. ad lutū ęgypti redijt. Lutū ſe pꝰ ſignaculum ī oculis veritatis exhibuit: cū per īpietatis maliciā accepti verbi myſteria perdidit. ⁊ terrena ſapere elegit. Et ſtabit ſicut ve. Groſſiora veſtimenta cū induta fuerint: qꝛ induentis mēbris bene applicata nō inherētſtare referunt̉. Iudęa igit̉ circa notitiā veritatis ſtetit. qꝛ ẜuire ſe dn̄o oſtēdit. ſed adherere ei per charitatis intelligentiā noluit. bi aperte ſubdit̉.Auferetur ab im. l. .ſ. Quia dū credere veritatē rennuūt. cognitioneꝫlegis ī ꝑpetuū amittūt. Scriptū ē enī. exceca cor ppl̓i huius. ⁊ aures eorumaggraua. Et qꝛ de operibꝰ legis ſe extulerūt. ſubdit̉. Et brachium ex.co. Excelſum brachium cōteritur qn̄ prędicata fidei gratia: ſuperba legis