Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

IobꝰC..XXII.

iniquus in mūdo ꝓſperatur. ego ⁊ ſi innocensꝑcuſſus. vnde amicos arguitQuomodo igitur cōſolamini mefruſtra: cum reſponſio veſtra repuſ vel ſa.vel ſunt.pugnare oſtenſa eſt veritati?¶C. .XXII.Eſpōdenſ aūteliphaꝫ themanites dixitNunquid deo cōparari poteſt hoI qꝛ ſcientia homīs nichil eſt ad ſcientiam deicomparata.mo: etiam cum perfectę fuerit ſciente non eum iuuas. vnde quoniā bonorum meorum non eges.tię; Quid prodeſt deo ſi iuſtus fueris: aut quid ei confers. ſi īmacuF nec tua iuſticia prodeſt ei nec te timēs arguilata fuerit via tua? Nunqͥd timeſſed propter maliciam.arguet te. ⁊ veniet tecum in iudicium: ⁊ non propter maliciam tuāplurimam: ⁊ infinitas iniquitatestuas? Abſtuliſti enī pignus fratrūtuorum ſine cauſa: ⁊ nudos expoliaſti veſtibus. Aquā laſſo non de

I cum dicit altiora te ne queſieris.diſti: ⁊ eſurientiᶠ ſubtraxiſti pane.In fortitudine brachij tui poſſidebas terram: ⁊ potentiſſimus obtinebas eam. Uiduas dimiſiſti vacuas ⁊ lacertos pupillorum cōmiſ qui in tua ꝑcuſſione futura non ꝓuidesnuiſti. Proptereaʸ circūdatus esſubita formido illū turbat. qui nō attēdit quidlaqueis: ⁊ conturbat te formidoex futuro iudicio ſibi immineat.ſubita. At putabas te tenebras n̄viſurum: ⁊ impetū aquarum inundantiuꝫ non oppreſſum iri. An cogitas ꝙ deus excelſior cęlo ſit: ⁊ ſuper ſtellarū vertices ſublimet̉? Etideo. § quaſi ex tam longinquo videre non pōt.dicis: Quid enim nouit deus? EtFiterū dicis.quaſi per caliginē iudicat. Nubeslatibulum eius: nec noſtra cōſiderat: ⁊ circa cardines cęli ꝑambulatNunquid ſemitam ſęculoꝝ cuſtodire cupis: quam calcauerunt viriiniqui. qui ſublati ſunt ante tēpus

omnen hominē trahit: qꝛ cunctos quos carnales īuenerit ſub ſuę dicionisiucum rapit. qui ⁊ nunc priuſqͣꝫ appareat īnumerabileſ trahit. ⁊ ſi non oēsquia multi a carnalitate retrahunt̉. Qūo igitur cōſolamini me f.1Anoniā ſi iniquus ī hac vita ꝑmittitur proſperari. qd̓ de antichriſto oſtēſum eſt. neceſſe eſt vt electꝰ debeat ſub flagelli freno retineri. Cum reſpōſio ve. ⁊cͣ. Eum enī conſolari non poterant: in quo ſuis ſermonibus veritati contraibant. Nam cū hunc hypocritā dicerent: quoniā mentiēdo culpam perpetrabant: aſflicti iuſti penaꝫ augebant. qꝛ diligentē veritatē torquet culpa alienę fallacię.C. XXII. Nunquid deocō. po. Qui cōtra veritatis verba deficiūtetiā nota replicant: netacēdo victi videant̉.vnd̓ eliphaꝫ beati iobſermonibuſ preſſus eadicit quę nullus ignorat. ait enim: Nunquid deo co. ⁊cͣ. incōparatōe etenim deiſcientia noſtra ignorātia ē. Ex dei nanqꝫ ꝑticipatōe ſapimus. noncomparatōe. Quid gͦmirū ꝙ illud quaſi perdoctrinā dicit̉. qd̓ ſciripotuit etiā ſi tacereturQui adhuc dei potētiā qͣſi defendēdo ſubiungit: Quid prodeſt deo ſi iu. fu.In omī quippe quodbene agimus. noſmetipſos non dn̄m iuuamus. Vnde ꝑ pſalmiſtam ei dicit̉: Dixi domino deus meus es tuqm̄ bonoꝝ meoꝝ noneges. Ipſe enī bono n̄indiget ſeruientis: ſedbonitatē confert quaꝫrecipit. ut oblata bonitas non ipſi ſed priusaccipientibus. ⁊ poſtreddentibus ꝓſit. Adhuc adiūgit eliphas quod nullus ignorat. Nunquid timens ar. Quis hoc vel deſipiens ſentiat ꝙ deus extimore nos arguat. ⁊ ex metu contra nos iudiciuꝫ ſuum proponat. Nunquid timens ar. te. Qui verba ſua metiri neſciunt: ad ocioſa dicta dilabuntur. Et nō propter ma. tua plu. A verbis ocioſis: ad cōtumelioſa exarſit: qui ab ocioſis ſe non repreſſit. Ecce a torpenti corde ad verbavenit ocioſa. ab ocioſis etiā verbis per crimen fallacię ad cōtumelias exarſit. Iſti quippe ſunt caſus culpę creſcētis. vt lingua cū non reſtringitur. nequaqͣꝫ vbi ceciderit iaceat: ſed ſemꝑ ad deteriora deſcendat. Nam ſequit̉.Abſtuliſti enim. ⁊ cętera quę ſequunt̉. Hęc ad litteram aꝑta ſunt. ⁊ ſide iob ſint ficta. Sed myſtice per illos hęretici. ꝑ iob (vt diximus) eccleſiafiguratur. Pignus ergo donum eſt ſpūs quo certi ſumus de promiſſis.Uel confeſſio peccati. vnde moyſes. Cum debet tibi quippiam frater tuusid eſt. cum deliquit in te. ⁊ abſtuleris pingnus ab eo. i. cum iam peccati eiconfeſſionem tenes: ante ſolis occaſum pignus reſtitue .i. confeſſionē venięredde. priuſqͣꝫ tibi per dolorē cordis ſol iuſticię occidat. Quia ergo ęccleſiareuertentibus ab hęreticis culpam erroris confiteri ſuadet: dicit hęreticusAbſtuliſti pig. ⁊cͣ. Id eſt. inutiliter confeſſionem exigis. vel dona ſpūaliaperdunt: qui ad te veniunt. Nudos expoliaſti. Nudus eſt qui puritate cordis fruitur. ſine velo duplicitatis. ⁊ talis aliquando dogmata hęreticorum recipit quę ipſi veſtimenta dicunt. ſed quia talis facile ad eccleſiamredit: eum hęretici nudum dicunt. ⁊ ab eorum veſte ab eccleſia ſpoliatum.Laſſus dicit̉ qui ſub ſęculi onere fatigatur. cui eccleſiaꝫ (quā de imperitiairrident) dicunt aquā doctrinę non dediſſe: ſicut ipſi qui omnibus loqͣcesſunt. ⁊ panem ſe non ſubtraxiſſe putāt: dum de incōprehenſibilibus auda

cter reſpondent. Et tunc ſe doctos prę omnibus credunt. cum loqui de īcognitis infęlicius preſumunt. cum eccleſia vel cognita modeſte tacet ei cui ꝓdeſſe non poſſent. Vel neſcire incognita humiliter ꝓfitetur curioſoſqꝫ adordinate humilitatis ſenſum reuocat: cum per ſuum illis p̄dicatorem dicit:Non plus ſapere qͣꝫ oportet ſaꝑe: ſed ſaꝑe ad ſobrietatem. Et rurſum nolialtū ſapere: ſed time. Atqꝫ iterū. Altiora te ne quęſieris. ⁊ fortiora te ne ſcrutatus fueris. Et rurſum: Vel inueniſti comede qd̓ ſufficit tibi ne forte ſatiatus euomas illud. In fortitudinebrachii tui. Quaſidiceret. ꝙ tua p̨̄dicatione terraꝫ vniuerſal̓it̓occupaſti: potētia fuitnon ratio veritatis .i.ppl̓s credidit ꝓpter potētes ſęculi: In quo ſedetegunt inuid re magnitudini eccleſię. Uiduas. Dicunt hęretici plebes. quibꝰ eccleſia prędicatores eoruꝫtollit cōuerſos vel cōuictos. vnd̓ ⁊ lacertoſdiſcipuloꝝ cōminutoſquerunt̉. Vel quia eccieſia a ſuꝑſtitōe eorūqui prohibent nubere⁊ cibos damnāt: reuocat. lacertos d̓r ꝯminuere. vnd̓ ſi quid aduerſi ei contingit: pro peccatis dicūt retribui ei.Et hoc ē. Proptereacircūdatus es la. Atputabas te tenebras ⁊cͣ. Quaſi diceret. ſecuritatē pacis inſpe tibi propoſueras. ⁊ideo de pręſumptionetua gaudebas: nec tribulationibus te opprimi eſtimabas: ſed mōin malis q̨̄ pateris apparet qualis fu̓is. Etvide ꝙ tribulationesaquis inundantibꝰ cōparantur. qꝛ alię ſuperalias irruūt. ſic̄ vndaſuper vndā. An cogitas ꝙ deus ⁊cͣ. Quaſi an ideo putabas te nō ꝯpprimendū: qꝛ cogitabas deū nō videre hęc inferiora. ⁊ an adhuc cogitas?Hęretici ſe ſapientes putant. ⁊ irrident catholicos: ꝙ deum non timeantqꝛ corporaliter eum non vident: nec putent eum videre terrena ex longinqͦideo ꝙ cęlo altior ſit. ⁊ quali in nube latens ꝑ caliginem iudicet. ideo ꝙ īternos ⁊ cęlum aerię ſint ꝑtes ⁊ ſuperioribꝰ intentus minus īma perpendat: etdū ambiendo cardines cęli cōſtringit inferiora nō reſpiciat. Sed quis dedeo iſta vel deſipiens ſuſpicetur? Qui nimirū dum ſit ſemꝑ omīpotēs ſicintendit oībus vt aſſit ſingulis. ſic adeſt ſingulis. vt ſimul omībus nunqͣꝫdeſit. Nā ⁊ ſi quoſdā peccantes deſerit: eiſdē tn̄ ipſis adeſt ꝑ iudiciū. quibꝰdeeſſe cernitur per adiumentum. Sic itaqꝫ exteriora circundat: vt interiora impleat. Sic interiora implet. vt exteriora circūdet. Sic ſumma regit.vt ima non deſerat. Sic imis pręſens eſt. vt a ſuperioribus non recedat.Sic latet ī ſua ſpecie. vt tn̄ cognoſcat̉ in oꝑatōe. Sic cognoſcit̉ ī ſuo oꝑevt tn̄ ꝯprehēdi n̄ valeat cognoſcētis eſtimatōe. Sic adeſt vt videri neq̄at.ſic videri nō valet: vt tn̄ eiꝰ p̨̄ſentiā ipſa ſua iudicia teſtent̓. ſic ſe nob̓ ītelligendū p̨̄bet. vt ip̄m tn̄ nobis radiū ſui intellectuſ obnubilet. ⁊ ruiſū ſic caligine nos ignorātię reprimit: vt tn̄ menti noſtrę radijs ſuę claritatis ītermicet. quatenꝰ ⁊ ſubleuata qͥppiā videat: ⁊ reuerberata cōtremiſcat. Et qꝛ eūſicuti eſt. videre nō pōt. aliqͣtenus videndo cognoſcat. Sed hͨ hęretici ſanctam eccleſiā ſcire nō eſtimant. qꝛ ſtulto iudicio ſolos ſe ſapiētes putāt. Exquoꝝ adhuc typo ſubiungit̉. Nunquid ſemitam ſęcū. cu. cu. Sic̄ſemitā redēptoris hūilitas: ita ſemita ſęculoꝝ ſuꝑbia. Sęculoꝝ itaqꝫ ſemitam viri iniqͥ calcāt: qͥ ꝑ huius vitę deſideria ī elatōne ꝑambulant. Quiſublati ſunt ante tem. Qui p̨̄ſentē vitā diligūt: longiora ſibi eiuſdē