¶ Iudith.OXII.
ego nūqꝫ nocui virum qui voluitſeruire nabuchodonoſor regi Populus autē tuus ſi nō cōtempſiſſetme: nō eleuaſſem lancea meā ſuꝑeum. Nunc aūt dic mihi qͣ ex cauſa receſſiſti ab illis. et placuit tibivt venires ad nos? Et dixit illi iudith. Sume verba ancillę tuę. qm̄ſi ſecutus fueris verba ancillę tuęꝑfectam reꝫ faciet dominꝰ tecum.Uiuit enim nabuchodonoſor rexterrę ⁊ viuit virtus eius q̨̄ eſt in tead correptiōem oīm aīarum errantiuꝫ: quoniā nō ſolū hoīes ſeruiētilli ꝑ te: ſed ⁊ beſtię agri obtemꝑātilli. Nūciat̉ enī animi tui īduſtriavniuerſis gentibus. ⁊ indicatū eſtomni ſęculo: qm̄ tu ſolus bonus ⁊potens es in omni regno eiuſ. ⁊ diſciplina tua oībus ꝓuincijs predicatur. Nec hoc latet qd̓ locutus ēachior. nec illd̓ ignoratur quod eiiuſſeris euenire. Conſtat enī deuꝫnoſtrū ſic peccatis offenſū: vt mandauerit per prophetas ſuoſ ad poI tempore titi et veſpaſianipulum ꝙ tradet ęum pro peccatisſmorte chriſti.ſuis. Et quoniā ſciūt ſe offendiſſedeum ſuuꝫ filij iſrael. tremor tuusſ ſſicut ioſephus in eadē obſidione narrat eueīſſe.ſuꝑ ipſos eſt In ſuꝑ etiam famesIinopia.inuaſit eos ⁊ ab ariditate aquę iāinter mortuos cōputātur. Deniqꝫhoc ordināt. vt interficiant pecorahoc quoqꝫ tūc factum eſt.ſua ⁊ bibat ſanguinē eoꝝ. ⁊ ſanctadomini ſui q̨̄ p̨̄cepit deus nō cōtingi. in frumēto vino ⁊ oleo hęc cogicauerūt impendere. ⁊ volūt conſumere q̨̄ nec manibus deberēt cōtingere. Ergo qm̄ hęc faciūt: certum ēFtūc quoqꝫ chriſtiani admoniti in opiduꝫ pellamꝙ ī ꝑditōnem dabuntur. Ꝙꝛ egotrans iordanē fugierunt.ancilla tua cognoſcens fugi ab ill̓.et miſit me dominus hęc ipſa nunciare tibi. Ego enī ancilla tua deūcolo etiā nūc apud te. ⁊ exiet ācillatua ⁊ adorabo deum. ⁊ dicet mihi.
quādo eis reddat peccatū ſuum. ⁊veniens nunciabo tibi: ita vt egoadducā te ꝑ mediam hierl̓m Et habebiſ oēm populū iſrael ſicut oueſqͥbus nō eſt paſtor. ⁊ non latrabitvl̓ vnꝰ canis cōtra te: qm̄ hęc mihidicta ſūt per ꝓuidenciā dei. Et qm̄iratus ē illis deus: hęc ipſa miſſaſum nūciare tibi: Placuerūt autēoīa verba hęc corā holoferne ⁊ coram pueris eius. ⁊ mirabantur adſapientiā eius. et dicebāt alter adalterū. Nō eſt talis mulier ſuꝑ t̓rāin aſpectu. ī pulcritudine et ī ſenſuverboruꝫ Et dixit holofernes. Bn̄fecit deus qͥ miſit te ante populuꝫſ vel ducasvt des illū tu in manibus noſtris.et qm̄ bona ē ꝓmiſſio tua: ſi feceritmichi hoc deus tuus. erit et deusmeus. ⁊ tu ī domo nabuchodonoſor magna eris. ⁊ nomē tuū nominabitur in vniuerſa terra.¶ C. XII.holofernes et principes ſeculiCeccīa enī requieſcit apud eos qui intelligentiā et fidē ſanā recipiunt. ī theſauro mentis.Unc iuſſit eaꝫintroire vbi repoſiti eranttheſauri eius ⁊ iuſſit illic manereeam. ⁊ cōſtituit qͥd daret̉ illi de cōde cultu religioīs ſue. ſtudēt enim ad illecebrasuiuio ſuo. Cui reſpondit iudith etcarnaliū voluptatū adducere et ꝑtrahere.dixit: Nūc nō potero manducareex his q̨̄ mihi p̨̄cipis tribui ne veniat ſuꝑ me offenſio. Ex his aūt quęmichi detuli. māducabo. Cui holo§. i. prīceps ſeculividetur talibus cultus refernes ait: Si defecerīt tibi iſta q̨̄ligionis vilis et deſpectus.tecuꝫ detuliſti: quid faciemus tibigrām diuinā ſibi celeriterEt dixit iudith. Uiuit aīa tua deꝰſubuenire repromittit.meus: quoniam non expendet oīahęc ancilla tua. donec faciat deusin manu mea hęc q̨̄ cogitaui. Et induxerūt illā ſerui eius ī tabernaculum quo p̨̄ceꝑat. ⁊ petijt dū introiIhuius ſeculiret vt daretur ei copia nocte. et an̄
tiendo. ſꝫ futura ꝓphetice p̄dicēdo.
Miſſa ſum nūci.Prima via ſalutisfuit gentibus p̨̄dicatores euangelij gratāterrecipere et fidē p̨̄bere.⁊ ꝑ eorū doctriuaꝫ adagnitōnē veritatis venire
b 3