¶ EſdreQuartus
mihi filium. Et iocundata ſum ſuper eū valde ego et vir meus ⁊ omnes ciues mei: ⁊ honorificabamus valde fortem. Et nutriui eūcum labore multo. ⁊ factum eſt cum creuiſſꝫ⁊ veniſſet accipere vxorē: feci diem epuli.X.Tfactum eſt cuꝫ introiſſet filius meus in thalamoſuo: cecidit ⁊ mortuus eſt: ⁊ euertimus omnes lumina. Et ſurrexerunt omēsciues mei ad conſolandum me. ⁊ quieui vſqꝫ in alium diem vſqꝫ nocte. Et factuꝫ eſt cūomnes quieuiſſent vt me cōſolarentur vt qͥeſcerem. ⁊ ſurrexi nocte et fugi ⁊ veni ſicut vides in hoc campo. ⁊ cogito iam non reuertiin ciuitateꝫ: ſed hic conſiſtere. ⁊ neqꝫ māducare neqꝫ bibere. ſed ſine ītermiſſione lugereet ieiunare vſqꝫ duꝫ moriar. Et dereliqui ſermones in quibus eram. ⁊ reſpondi cum iracundia ad eam. ⁊ dixi: Siulta ſuper omnesmulieres: non vides luctum noſtrum ⁊ quęnobis contingunt? Qm̄ ſyon mater noſtraomni triſticia contriſtatur. ⁊ humilitate humiliata eſt ⁊ luget validiſſime. Et nunc quoniam omnes lugemus ⁊ triſtes ſumus: qm̄om̄es contriſtati ſumus: tu aūt contriſtarisin vno filio. Interroga em̄ terram et dicet tibi. quoniaꝫ hęc eſt quę debeat lugere caſuꝫtantorum ſuper eam germinantiuꝫ. Et ex ipſa ab initio omnes nati ⁊ alij venient. Et ecce pene omēs in perditōne ambulāt. ⁊ exterminium fit multitudo eorum. Et quis ergodebet lugere magiſ. niſi hęc quę tam magnamultitudinē perdidit: qͣꝫ tu quę pro vno doles? Si autem dices mihi: qm̄ non eſt planctus meus ſimilis terrę: quoniam fructū vetris mei perdidi. quem cum męroribus peperi. ⁊ cum doloribus genui: terra aut ſcd̓mviam terrę: abijtqꝫ in ea multitudo pręſens:quō euenit et ego tibi dico. Sicut tu cum labore peperiſti: ſic et terra dat fructum ſuum.homini ab initio ei qui fecit eaꝫ. Nunc ergoretine apud temetip̄aꝫ dolore tuū. ⁊ fortiterfer qui tibi contigerunt caſus. Si em̄ iuſtificaueris terminū dei ⁊ conſilium ſuum. recipies in tempore. ⁊ in talibus collaudaberisIngredere ergo in ciuitatem ad virum tuū.Et dixit ad me. Non faciam neqꝫ ingrediarciuitatem: ſed hic moriar. Et appoſui adhucloqui ad eam. ⁊ dixi: Noli facere hunc ẜmonem: ſed conſenti ꝑſuadenti. Quot em̄ caſusſyon; Conſolare propter doloreꝫ hieruſalē.Uides enī quoniā ſanctificatō noſtra deſeta effecta eſt. ⁊ altare noſtrum demolitum e.⁊ templum noſtrum deſtructum eſt. ⁊ pſalterium noſtrū humiliatū eſt. ⁊ himnus cōticuit: ⁊ exultatō noſtra diſſoluta eſt. ⁊ lume candelabri noſtri extinctum eſt. ⁊ arca teſtamenti noſtri direpta eſt. ⁊ ſancta noſtra contaminata ſunt. ⁊ nomen quod inuocatum eſt ſuꝑnos pene prophanatuꝫ eſt. ⁊ liberi noſtri cōtumeliam paſſi ſunt. ⁊ ſacerdotes noſtri ſuc-
cenſi ſunt. ⁊ leuite noſtri in captiuitateꝫ abierunt. ⁊ virgines noſtrę coinquinatę ſunt. etmulietes noſtrę vim paſſę ſunt. ⁊ iuſti noſtrirapti ſunt. ⁊ paruuli noſtri perditi ſunt. ⁊ iuuenes noſtri ſeruierunt. ⁊ fortes noſtri īualidi facti ſunt. Et quod oīm maius ſignaculūſyon: quoniā reſignata eſt de gloria ſua. Nāet tradita eſt in maībus eorum qui nos oderunt. Tu ergo excute tuam triſticiā multam.⁊ depone abſte multitudinem doloruꝫ vt tibi repropicietur fortis. ⁊ requiem faciet tibialtiſſimus. requietōnem laborū. Et factū eſtcū loquebar ad ea. facies eius fulgebat ſubito ⁊ ſpecies: choruſcus fiebat viſus eius: vteſſem pauens valde ad eam. ⁊ cogitarem qͥdeſſet hoc. Et ecce ſubito emiſit ſonitum vociſmagnum timore plenū: vt cōmoueretur terra a mulieriſ ſono. Et vidi. ⁊ ecce ampliꝰ mulier non cōparebat mihi: ſed ciuitas ędificabatur ⁊ locus demōſtrabatur d̓ fundamētismagnis ⁊ timui et clamaui voce magna. etdixi: Ubi eſt huriel angelus qui a principiovenit ad me? Quoīaꝫ ip̄e me fecit veīre ī ml̓titudine in exceſſu mentis huius. Et factuseſt finis meus in corruptōnem. et oratō meain improperium. Et cum eſſem loquēs egohęc: ecce venit ad me ⁊ vidit me. Et ecce erāpoſitus vt mortuus. ⁊ intellectus meꝰ alieatus erat. Et tenuit dextera mea ⁊ cōfortauitme. ⁊ ſtatuit me ſuper pedes meos. Et dixitmihi. Quid tibi eſt. et quare cōturbatus eſtintellectus tuus. et ſenſus cordis tui: ⁊ quare conturbaris? Et dixi: Quoniam dereliqͥſti me. Et ego quidē feci ẜm ſermones tuos.et exiui in campū. et ecce vidi et video quodn̄ poſſuꝫ enarrare. Et dixit ad me Sta vt vir⁊ cōmouebo te. Et dixi: Loquere dn̄e meustu in me. Noli me derelinquere vt n̄ fruſtramoriar. quoniā vidi quę nō ſciebaꝫ. et audioque non ſcio. Aut nunquid ſenſus meus fallitur: et anīa mea ſupremat? Nunc ergo dep̨̄cor te: vt demōſtreſ ſeruo tuo d̓ exceſſu hoc.Et reſpōdit ad me. et dixit: Audi me et doceate. et dicam tibi de quibus times: quoniamaltiſſimus reuelabit tibi myſteria multa. Uidit rectā viam tuaꝫ: quōiaꝫ ſine intermiſſiōecōtriſtabaris pro populo tuo. et valde lugebas propter ſyon. Hic ergo ītellectus viſionis quę tibi apparuit ante paululum. Quāvidiſti lugiētem inchoaſti cōſolari eaꝫ. Nūcaūt iā ſpecieꝫ mulieris nō videſ. ſed apparuit tibi ciuitas ędificari. et quōiaꝫ enarrabattibi de caſu filij ſui. Hęc abſolutio eſt. Hęcmulier quam vidiſti. hęc eſt ſyō. et quoniamdixit tibi quam et nunc conſpicies. vt ciuitatem ędificatam. Et quoniam dixit tibi qꝛ ſterilis fuit annis triginta. propter quod erantanni .ſ. triginta quando erat in ea adhuc oblatio ablata. Et factum eſt poſt annos triginta edificauit ſalomon ciuitateꝫ et obtulit oblatōnes: tunc fuit quando peperit ſterilis filium. Et quod tibi dixit: quoniaꝫ nutriuit eūj.cum labore: hoc erat habitatio ī hieru
h