ī patriā ꝑgeret. cū vtraqꝫ nuru ſuade regione moabitide. audie rat eīꝙ reſpexiſſet dn̄s populū ſuum ⁊viſdediſſet eis eſcas. Egreſſa ē itaqꝫde loco ꝑegrinationis ſuę cū vtraẜmundoſplebe Tchriſto vel mādatis eius. j firmiterqꝫ ſnurū ſua. ⁊ iaꝫꝭ ī uiaqʳ reuertēdipoſita in terrā iuda dixit ad eas.Ite ī domū mr̄is vr̄ę faciat vobiſcū dn̄s miſcd̓iaꝫ ſic̄ feciſtis cū mortuis ⁊ mecū det vobis īuenire reqͥem in domibꝰ viroꝝ quos ſortiture eſtis. ⁊ oſculata ē eas. Quę eleuata voce flere ceꝑunt ⁊ dicere tecū ꝑgemus ad populū tuū. Quibꝰilla rn̄dit. Reuertimi filię meę. curvenitis mecū. Non vltra habeo fiFal. numlios in vtero meo. vt viros ex meſperare poſſitis. Reuertimini filięFal. mee ⁊ abitemoabitide. Etiā ſi poſſem hac nocte ꝯciꝑe ⁊ parere filios ſi eoſ expectare velitis donec creſcāt ⁊ annoſpubertatis īpleant. an̄ eritis vetule qͣꝫ nubatis. Nolite quęſo filięmeę facere hoc qꝛ vr̄a āguſtia magis p̨̄mit me. ⁊ egreſſa ē manꝰ dn̄iꝯtra me Eleuata igit̉ voce flere rurſum ceꝑunt. orpha oſculata ē ſocꝝac reuerſa eſt. Ruth adheſit ſocruiſuę. Cui dixit noemi. En reuerſa ēcognata tua ad ppl̓m ſuū. ⁊ ad deos ſuos: vade cū ea q̨̄ rn̄dit. ne aduerſeris mihi vt relīquā te ⁊ abeā.Quocūqꝫ eī ꝑrexeris ꝑgā ⁊ vbi morata fueris: ⁊ ego ꝑiter morabor.ppl̓s tuꝰ ppl̓s meꝰ. ⁊ deꝰ tuꝰ deusmeꝰ. Quę te t̓ra moriētē ſuſceꝑit īea moriar. ibiqꝫ locū accipiā ſepulturę. hęc mihi faciat deꝰ ⁊ hęc addat ſi n̄ ſola morſme ⁊ te ſeꝑaueritvidēs ergo noemi ꝙ obſtīato aīo
ruth decreuiſſet ſecū ꝑgere aduerſari noluit. nec vltra ad ſuos reditū ꝑſuadere. ꝓfecteqꝫ ſunt ſimul etvenerūt in bethleē. Quibuſ vrbēingreſſis: velox apud cūctoſ famaꝑcrebruit dicebātqꝫ mulieres hęcē illa noemi. Quibꝰ ait nō vocetiſme noemi .i. pulcraꝫ ſed vocate memarai hoc ē amarā qꝛ valde amaritudīe repleuit me oīpotēs. Egreſſa ſum plena. ⁊ vacuaꝫ me reduxitdn̄s. cur igitur vocatiſ me noemi.quā dn̄s hūiliauit ⁊ afflixit omīpotenſ: venit ergo noemi cū ruth moabitide nuru ſua de terra ꝑegrinationis ſuę ac reuerſa ē in bethleemqn̄ primum ordea metebant̉.C.II.Rat aūt uiro elimelech ꝯſanguineus hōFfortitudo dei. vnde ⁊ vocabit̉ nomē eiꝰ ammirapotes ⁊ magnarū opū noīe booꝫ.bilis. ꝯſiliarius. deus fortis. p. p. pa. fu. ſeculi.Dixitqꝫ ruth moabitis ad ſocrū ſufeccleſiā ſpice remanētes fideles ſignificāt quitrāſlatis ceteris ad celū nobis relīquūt̉ ad exēplūam. ſi iubes vadā in ſagrū ⁊ᶠ collifmeſſis ſunt ſancti qui colligūtur reponēdi ī horga ſpicas q̨̄ fugerint manusʸ metēreo dei meſſores ſūt angelitiū. vbicūqꝫ clemētis in me prīſfamilias reꝑero grām. Cui illa rn̄ditvade filia mi. abijt itaqꝫ ⁊ colligebat ſpicas poſt terga metētiū. Accidit autē vt ager ille hrēt dn̄m noīebooꝫ qͥ erat de cognatōe elimelech⁊ ecce ipſe veniebat de bethleē. Dixitqꝫ meſſoribus. dn̄s vobiſcuꝫ. qͥſqꝛ chriſtus quēlibet de doctoribꝰ qui minoribꝰrn̄derūt ei. Bn̄dicat tibi dn̄s. Dipreeſt ſacerdotibꝰ quaſi ignorās de fide gentiumxitqꝫ booꝫ iuuēi qͥ p̨̄erat meſſoribꝰſciſcitatur cū eū ꝓuocat ad predicandūCuiuſ ē hęc puella. Qui rn̄dit hęcē moabitis. quę venit cū noemi deregione moabitide et rogauit vtſpicaſ colligeret remanētes ſeqn̄s⁊ qꝛ ī initio .ſ. fidei vſqꝫ ad ꝑfectionē boni oꝑis.meſſoꝝ veſtigia. ⁊ de mane vſqꝫ
ad celeſtia regna migͣuerāt vt expleto mandato d̓calogi acciꝑentdenariū beatitudinis.¶ Egreſſa ē cumvtraqꝫ nuru. Studioſe ſatagit eccl̓ia vtplebes qͣs apl̓i ⁊ ꝓphete tꝑe ſuo inſtruxerūtꝑducat ad vnitatē fidei ⁊ ſocietatē chriſtiane religionis q̨̄ ſcriptura referente didicit. qꝛiuſtus nō derelinquet̉nec ſemē eiꝰ q̨̄rens panem qͥ de celo deſcēditIte in domuꝫ.Eccleſia nō indiſcreteagit nec indiſcrete quēqͣꝫ recipit. vnde. noliteomni ſpūi credere. ſꝫ ꝓbate ſpūs ſi ex deo ſūtpn̄t hęc ſinagoge ꝯuenire qͥ retrahit ad fidēchriſti veniētes. ⁊ maxime illud vt ſuꝑata averitate infirmā ſe cognoſcit ⁊ effetaꝫ. dicēsreuertimini filię mee.Non vl h. f. Rvox ſinagoge ꝟitateꝫꝯfitētis ⁊ ſuꝑuenientēculpā nō tacētiſ q̨̄ a uiro .i. dauid relicta ⁊ afilijs .i. regibꝰ ⁊ principibus priuata ſterileꝫſe eſſe ⁊ infirmā ad cōcipiendū filios deo cōfitet̉ poſt aduentū xp̄i.¶ Eleuata igit̉ voce ⁊cͣ. Per has mul̓.quarū vna dolēs ⁊ lugens a ſocrū recedit altera obſtinato animoadheret credētes ſignificant̉ quoꝝ alij ꝑcepta gr̄a baptiſmi ⁊ ſocietate fidei ad errorespriſtinoſ relabunt̉. qͦsſignificat orpha. q̨̄ addeos ſuos reu̓ſa ē. alijvero definito ꝯſilio ꝑceptā gratiaꝫ ꝯſecunt̉quos ſignificat ruth.¶ Quocūqꝫ eniꝫper. per. Sic eccl̓iade gentibꝰ vocata relicta patria .i. idolatriaomiſſa carnali ꝯuerſatione ⁊ deſiderijs. ꝓfitetur deum ſuū eſſe inquē crediderūt ſancti⁊ ituram qͦ caro chriſtiaſcēdit ⁊ ꝓ eius noīe īhͦ ſęculo pati vſqꝫ admortē ⁊ cū populo ſanctoꝝ ⁊ ꝓphetarū ⁊ patriarcharū. vn̄ letamini gētes cū plebe eius.Uidens noemi ⁊cͣ. Gentilis populus obſtinato animo predicatores ſequit̉ in terrā ſanctā. ⁊ in ciuitatē dei bethleē. vbi p̨̄parat̉ ad ſuſcipiēdūſpōſum de ſtirpe abraę natū. in quo benedicent̉ oēs gētes vel tribꝰ terrę.¶ Non vocetis me ⁊cͣ. Agnoſcit ſinagoga calamitatē ſuā quā poſt
aduētū chriſti meritopatit̉ et refugit pulcravocari qꝛ tꝑa ꝓſꝑitatis ſuę finiri ꝯſpicit.¶ Quādo primūor. me. ⁊cͣ. Id ē. quādo incarnationis ſuęordinē ad myſteriumpaſſionis chriſti ꝯuertit. Meſſis eniꝫ ordeacea tēpus dn̄ice paſſionis exprimit. q̨̄ menſenouoꝝ .i. primo menſecōtigit. Bene ergo tēpore illo ad bethleē veniūt qn̄ lex chriſtū quēdocet in bethleē natuꝫī paſcha .i. in mēſe nouoruꝫ p̨̄dicat occiſumSancta quoqꝫ eccl̓iatoto niſu laborat. vtqͦs ad fidem ꝯuocat īcarnationis paſſionisreſurrectōis merito imbuat. Meſẜ ordeaceaiudeoꝝ expͥmit credulitatē qͥ ꝑacto ſacram̄to paſſionis p̨̄dicantibus apl̓is primū ad fidē veniūt qͥ alibi quinqꝫ panibus ordeaceispaſti a dn̄o legunt̉.¶ Erat aūt viro.Bir iſte ꝯſanguineuselimelech chriſtuſ ē agnus legis ⁊ legiſlatorqꝛ ꝑ legē ꝓmiſſus ⁊ depr̄iarchis natus ⁊ degente iudeoꝝ ſecundūcarnē. vn̄ ꝓphetā ſuſcitabit vobis deꝰ de fratribꝰ veſtris tanqͣꝫ meaudieritis. hic ē. potēsqͥ mūdi principē debellauit ⁊ totū orbem ſuoimperio ſubiugauit ⁊magnarū opū qꝛ cęli ⁊terrę poſſeſſor ē. ⁊ in eoſunt omēs theſauri ſapiētię ⁊ ſciētię. Ipſe ēenī virtus dei ⁊ ſapīaAccidit aūt ⁊cͣ.Quia ſancta eccleſiaad chriſtū ꝑtinet cuiꝰſpōſa ⁊ corpus ē. de qͦdicit̉. fortitudo mea. ⁊laus m. do. ⁊ alibi dominus fortis ⁊ potensd. p. i. p. Ipſe ē cognatus elimelech qͥ de bethleē ⁊ de ſtirpe dauidnatꝰ teſtimoniū habeta lege ⁊ prophetis. hicverba ſalutis familioſuę attulit. in cuius natiuitate cecinerunt angeli. Gloria in ex. d. ⁊in t. p. h. b. vo. Cui veniēti in hierl̓m. obuiaturba clamauit dicēs. Benedictus qͥ venit in noīe dn̄i.¶ Et rogauit ⁊cͣ. quia ſācta eccleſia ꝑſeuerat ī agro diuinę lectionis pꝰmeſſores ⁊ p̨̄dicatores myſteria ſcripturaꝝ colligens vt in ſinu mētis ſuę teſtimonia ⁊ exēpla virtutū recōdat. Vel ager ille ē celeſtis ſtudij diſciplina.