¶ Iudicum
ſtis ſuꝑ vos regē abim elech. ⁊ bene egiſtis cū hierobaal et cum domo eius et reddidiſtis vicē beneficijs eius qͥ pugnauit pro vobis etanimam ſuā dedit ꝑiculis. vt erueret vos de manu madian qͥ nuncſurrexiſtis cōtra domū patris meiſ fideles de lxx.et interfeciſtis filios eiꝰ ſeptuaginlinguista viros ſuꝑ vnum lapidē. ⁊ ꝯſtituI peccatricisiſtis regem abimelech filiū ancillęſinagogeeius ſuꝑ habitatores ſycheꝫ eo ꝙFfilius .ſ. ꝑditionis ſicut et vosfrater vr̄ ſit. Si ergo rectę ⁊ abſqꝫſchriſtoſ fidelibusvicio egiſtis cū hierobaal ⁊ domoeius hodie lętemini in abimelech⁊ ille letet̉ in vobis. Sin aūt ꝑuerFiniquitatisſe: egrediat̉ ignis ex eo. ⁊ cōſumathabitatores ſycheꝫ ⁊ oppidū mello egrediat̉qꝫ ignis de viris ſychē⁊ de oppido mello. ⁊ deuoret abFipſū antichriſtū ⁊ ſe et alios ꝑdet ſyſid̓. in ꝑſeime lech. Quę cū dixiſſet fugit ⁊ acutōe antichriſti nō euadit niſi qui fugit. ⁊ in mōtem benedictionis aſcēdit. hic ē mons quē circundant ſancti quē moyſes in deuteronomīo benedictionibꝰ deputauit.bijt in bera: habitauitqꝫ ibi ob metum ab imelech fratris ſui. Regnauit itaqꝫ abimelech ſuꝑ iſrael tribꝰannis. Miſitqꝫ dominꝰ ſpiritū peſſimū inter abimelech ⁊ habitatores ſychem qui cęperūt eū deteſtari. ⁊ ſcelus interfectionis ſeptuagīta filioꝝ hierobaal ⁊ effuſionē ſanguinis eoꝝ conferre in abimelechfratrē ſuū. ⁊ in cęteros ſychimorūprīcipes qui eū adiuuerat. Poſueruntqꝫ inſidias aduerſuꝫ eum inſummitate montiū. ⁊ dum illius p̨̄ſtolabant̉ aduentum. exercebāt latrocinia agētes p̨̄das de p̨̄tereūtibus. Nunciatumqꝫ ē abimelech.Uenit autē gaal filius obed cū fratribus ſuis. ⁊ tranſiuit in ſychimā.Ad cuius aduentū erecti habitatores ſychē egreſſi ſunt in agros vaſtanets vineas vuaſqꝫ calcātes. ⁊
factis cantantium choris. ingreſſiſunt phanū dei ſui. ⁊ inter epulas⁊ pocula maledicebant abimelechclamāte gaal filio obed. Quis eſtiſte abimelech ⁊ quę ē ſychē vt ſeruiamus ei? Nunquid nō ē ipſe filius hierobaal ⁊ ꝯſtituit principē zebul ſeruū ſuū ſuꝑ viros emor patris ſychem. Cur ergo ſeruiemꝰ ei?Utinaꝫ daret aliqͥs populū iſtumſub manu mea vt auferrem de medio abimelech. Dictūqꝫ ē abimelech. Congrega exercitus multiudinē ⁊ veni. zebul enī princeps ciuitatis auditis ſermonibus gaalfilij obed iratus ē valde. ⁊ miſit clāad abimelech nūcios dicens. Eccegaal filius obed venit in ſychimācuꝫ fratribus ſuis. ⁊ oppugnat aduerſum te ciuitatem. Surge itaqꝫnocte cū populo qui tecū ē. ⁊ latitain agro. ⁊ primo mane oriente ſoleirrue ſuꝑ ciuitatē. Illo aūt egrediēte aduerſum te cū populo ſuo. facei qd̓ potueris. Surrexit itaqꝫ abimelech cū omī exercitu ſuo nocte⁊ tetēdit inſidias iuxta ſychimā inquattuor locis. Egreſſuſqꝫ ē gaalfilius obed. ⁊ ſtetit in ītroitu portęciuitatis. Surrexit aūt abimelech⁊ omīs exercitus cū eo de inſidiaꝝloco. Cunqꝫ vidiſſet populū gaal.dixit ad zebul: Ecce de montibusmultitudo deſcēdit. Cui ille reſpōdit: Umbras montiū vides quaſicapita hominū. ⁊ hoc errore deciperis. Rurſūqꝫ gaal ait: Ecce populus de vmbilico terrę deſcēdit.⁊ vnus cuneus venit ꝑ viā q̨̄ reſpicit quercū. Cui dixit zebul. Ubi eſtnunc os tuū quo loquebaris: qͥs ēabimelech vt ſeruiamus ei? Nonne hic populꝰ ē quē deſpiciebas:Egredere ⁊ pugna ꝯtra euꝫ. Abijtergo gaal expectante ſychimorum
omni aſperitate ⁊ feritate humanum genusva ſtaturꝰ ⁊ exiet ignisde ramno .i. iniquitasde antichriſto. ⁊ omēsqui in illo ꝯfidunt ꝑiter cū illo deuorabit.
¶ Miſitqꝫ dn̄sſpiritu. Augꝭ. Et miſit deus ſpiritum maliguū inter abimelech ⁊viros ſiccimorum. hocverbū vtrū imꝑanteꝫan ꝑmittentē deum ſignificet. nō facile diffiniri poteſt. Qd̓ enī hicpoſitū ē emiſit: gręcushabet exapeſtilen̄. qd̓ ēetiā in pſalmo vbi legitur. Emitte lucē tuamqͣꝫuis in quibuſdā locis interpretes noſtri.vbi ē exapeſtilen miſitinterpretati ſunt. nō emiſit. Poteſt ergo etſic ītelligi vt ſpiritummalū deus tanqͣꝫ volētem ire inter eos emiſerit .i. poteſtatē dederitmaligno ſpiritui pacēeoꝝ ꝑturbandi. vſqꝫ adeo aūt ec̄ mitti a domino malignū ſpiritūꝓpter iuſticiā vidicandi. abſurdū nō ē. vt qͥdam exapeſtilen. etiaꝫīmiſit interpretati ſūt.
¶ Surge itaqꝫ nocte. Augꝭ. Et nūc ſuige nocte. tu ⁊ populustuus tecum ⁊ inſidiarein agro. ⁊ erit mane ſimul vt orietur ſol maturabis ⁊ tendes ſuꝑciuitatem. Quidā latini habēt maturabisQuidā vero manicabis. Qd̓ vero grecushabet nō pōt dici vnoverbo. ꝙ eſt diluculoſurges ⁊ fortaſſe dictūē maturabis. a matutino tꝑe qͣꝫuis etiā alijstꝑibus dici ſoleat adrem accelerandā. Manicabis aūt latinū verbū eſſe mihi n̄ occurritSed illud mouet. ꝙcū dixiſſet ſimul vt orietur ſol addidit. diſuculo ſurges. cū ipſumdiluculuꝫ. qd̓ grecę d̓rortheos tēpus ante ſolē ſignificet. qd̓ iaꝫ vſitatiſſime dicit̉ cū albeſcere ceꝑit. Sic ergo ītelligendū ē. vt ꝙ poſitum ē mane. ipſum diluculū intelligat̉. additum ē aūt ſimul ut orit̉ſol vt exprimeret̉ nō iāorto ſole faciendū. ſedubi fulgor apꝑuerit ſolis oriētis. Non enimaliunde albeſcit dilucūlū. niſi cū ceꝑit ꝑteꝫ cęli quā videmꝰ ab oriēte lux ſolis redeuntisattingere. hinc ē ꝙ inęuāgelio vnā ⁊ eandērem. alius ęuangeliſtadicit diluculo factam.cū adhuc obſcurū eēt.alius oriēte ſole. quia⁊ ipſa lux quātulacunqꝫ diluculi. ſole fit oriēte .i. ad ortū veniēte. ⁊fulgorē de p̨̄ſentię ꝓpīquitate iactātē ſolis eſſe dinoſcit̉. Quā lucēquidā idiote ſolis noneſſe putauerūt. ſed eſſeillā q̨̄ primitus ꝯdita ēanteqͣꝫ deꝰ quarto dieſolem ꝯderet.