¶ IudicumC.II.

loqueret̉ angelus domini hęc verba ad oēs filios iſrael. eleuauerūtvocē ſuam ⁊ fleuerūt. Et vocatumeſt nomē loci illius locus flentiumſiue lachrimarum immolauerūtqꝫibi hoſtias domino. Dimiſit ergoioſue populū. ⁊ abierunt filij iſraelvnuſqͥſqꝫ in poſſeſſionē ſuā vt obtiſ beatus qui ſeruit domino in diebus iheſu qui verbo ⁊ ſapiētia eiꝰ illuminat̉. quipreceptis eius. ⁊ doctrina illuminat̉ Bene placentes.nerent eam. ſeruieruntqꝫ dominovirtutibus§ apoſtoloꝝcunctis diebus eius ⁊ ſenioꝝ. quidies ſanctoꝝ longi. dies maloꝝ breuiant̉longo poſt eum vixerunt tēpore. ⁊§ faciebāt ſopus .ſ. patiētie iuſticie ⁊ omniuꝫvirtutumnouerant omnia oꝑa domini quę

Flxx. oꝑa domini magnafecerat cum iſrael. Mortuus ē autem ioſue filius nun famulus domini centū ⁊ decē annorum. ⁊ ſepelierūt eum in finibus poſſeſſionisſuę in thānathſare in mōte effraima ſeptētrionali plaga mōtis gaasOmniſqꝫ illa generatio cōgregataſ generatio malarū cogitationū qͣ ꝓcedit ex corde. ⁊ facit obliuiſci oꝑisdei magni qͦ timēs apoſtolus ait. memor eſto iheſum chriſtum ſurrexiſſe a mortuiseſt ad patres ſuos. ⁊ ſurrexerunt aAug. exlij qui non nouerūt dominū. ⁊ oꝑaponit quomō dixit nō nouerāt dominū in illis .ſ.claris oꝑibꝰ que facta ſunt ante illos. vt iſrael noſceret dominū. ſ qd̓ crucifixus eſt .ſ. ꝓ peccatisnoſtris ⁊ ſurrexit ꝓpter iuſtificationē noſtrāq̨̄ fecerat cum iſrael. Feceruntqꝫ filij iſrael malū in cōſpectu domini

dei venire peccata. vt enim dij gentiū inter quas nō extermīatas iſraelite habitare voluerūt eſſent eis in ſcandalū .i. facerent eos ſcādalizari in deo ſuo.eo ꝙ offenſo viuere. indignās cōminatus ē deus. qd̓ manifeſtum ē magnumeſſe peccatum.¶ Dimiſit ergo ioſue. Hoc ꝑ recapitulationē iterat̉. Nam ⁊ mors iheſu naue in hoc libro memorat̉. vt tanqͣꝫ ab exordio breuiter cuncta inſinuentur exquo dedit eis dominus terrā. ⁊ quomō ſub iudicibꝰ vixerint. uel quę ꝑpeſſi ſunt. ⁊ iterū reditur ad iudiciū ordineꝫab eo ꝙ primus ē conſtitutus.Seruie runtqꝫdn̄o. Adam̄. Et ẜuiuit ppl̓s dn̄o oībꝰ diebꝰih̓u. ⁊ oībꝰ diebꝰ ſeniorum eoꝝ. qͥ longiorumdierū fuerūt poſt iheſūSciendū ē quia quiſqꝫ ſibi p̨̄ſtat vt ī bonisdiebꝰ ſit aut in malis ⁊habeat dies iheſu veliuſtoꝝ aut īpioꝝ. Sienim intelligamus lumē verū qd̓ illuminatomnē hominē venientem in hunc mundū. ⁊p̨̄beamus ei anīas noſtras ad illuminandūaut ſi oriat̉ nobis ſoliuſticię. ⁊ illuminet mūdum animę noſtrę habemus dies iheſu chriſti dies ſalutis. Si qͥsvero receꝑit lucē q̨̄ extinguit̉ cōtrariam veritati. ⁊ ab ea illuminatus fuerit. habebit dies ſed malos. ⁊ nō eritin diebus iheſu. ſed indiebus manaſſe vel pharaonis vel cuiuſlibet peſſimi. deniqꝫ in diebꝰ acharegis peſſimi. nō potuit yſaias videre dominū ſabaoth ſedentē ſuꝑ thronuꝫexcelſum. ſed mortuo rege neqͣꝫ cuius erāt dies mali. vidit viſionē dei. Cuꝫaūt dicit̉ in ſcripturis dies illius vel illius. non ſignificat̉ tēpus vitę ipſius.vnde. oriet̉ in diebus eius iuſticia. ⁊ multitudo pacis. vel vſqꝫ quo extollat̉luna. Qd̓ ſi accipimus qꝛ in diebus quibꝰ ſaluator morabat̉ in terris dieserant iuſticię ⁊ pacis. quomō ꝓbabimus dies iuſticie ⁊ pacis ortos eſſe. hisqui cum crucifixerūt ⁊ aduentū eiuſ nō receperūt. Aut quomō multitudo gētium in diebꝰ eius fuit apud eos qui eū in mortē falſis criminibꝰ tradiderūtQuomō hi dies pacis ⁊ iuſticię habuerūt. in quoꝝ mentibꝰ tenebrę iniquitatis ⁊ furoris verſabant̉. Deniqꝫ qꝛ non ſunt nunc dies illi: nō oritur iuſticia nec multitudo pacis chriſti apud fideles. Magis ergo quiſqꝫ ex ꝯuerſatione vitę dies ſibi iniquitatis ⁊ belli vel iuſticię ⁊ pacis acquirit. vnde. timētibus nomē meū. orietur ſol iuſticię vt faciat eis .ſ. dies iuſticię. dies iheſu. deimpijs aūt dicit̉. qꝛ occidet eis ſol iuſticię. in quibus .ſ. iuſticia dormit. ⁊ tenebre iniquitatis oriunt̉. ⁊ alibi ecōtrario. Pax multa diligentibꝰ nomē tuū⁊ non ē illis ſcandalū. habent ⁊ impij lucē ſuam. ex qua oriūtur eis dies mali. vnde. lux iuſtis ſemꝑ. lux aūt impioꝝ extinguetur. Neſcio ſi tam ineptequis intelligat. vt putet eſſe aliqͣꝫ ſubſtantialē lucem. aliā q̨̄ impioꝝ dicatur⁊ aliam q̨̄ iuſtoꝝ. qd̓ fieri nō poteſt. Una ē enim lux mūdi a deo facta q̨̄ omnibus ꝯmuniter ⁊ ęqualiter lucet. ¶ Sed ſciendū ē ꝙ anima noſtra. aut vero lumine illuminat̉ qd̓ non extinguitur .i. chriſtus. aut ſi nō habet in ſe hoclumen ęternū. tꝑali ⁊ extinguibili illuminat̉. ab illo .ſ. qui trāſfiguratur. ſedin angelū lucis ⁊ falſa ſalute illuminat cor peccatoris vt videant̉ ei vera bona eſſe q̨̄ caduca ſunt. hoc lumine illuminantur. qui ſummū bonū voluptatēdicunt. qui diuitias honores ſęculi ⁊ terrenā gloriam quaſi ęternā queruntSunt ergo iſti in diebus lucis eius q̨̄ extinguitur. Quecunqꝫ enī agunt. velcupiunt extinguentur. hoc lumine marcion illuminatus deum legis iuſtumſed non bonū dicit. Sunt ergo dies iheſu de quibꝰ dicit̉. Seruiuit populusdomino omnibꝰ diebꝰ iheſu. Qui enī habet in ſe dies iheſu ſeruit dn̄o. Noneniꝫ poteſt ſeruire zabulo. aut auaricię. Nec poteſt fieri vt qͥ illuminatur lumine veritatis ſeruiat mēdacio. Oremus ergo vt chriſtus qͥ ē lux vera ſemꝑ faciat in nobis dies bonos ne vnqͣꝫ zabulo illumināte habeamus dies malos de qͥbꝰ d̓r. Redimētes tēpus qm̄ dieſ mali ſunt. Etiā ſimiliter ſeculū ma

lum. ſecundum apoſtolum.Seruierūt do. ⁊cͣ. Seruiuit populus dn̄o omnibꝰ diebꝰ iheſu. Non eniꝫdixit vnum diē fuiſſe iheſu. qꝛ multi ſunt dies eius. vnus dies ē iuſticia. aliꝰſanctificatio. alius prudētia. alius miſericordia. ⁊ ſingula virtutū bona in qͥbus dn̄o ſeruitur. his aūt virtutibꝰ animi dn̄o placetur. In his omnibꝰ diebus iheſu domino ſeruies. Non vult ſcriptura ſancta vt aliqͣs virtutes habeas. ⁊ alias negligas. Sed vt omnibꝰ his adornatus virtutibꝰ. ⁊ in earumactibꝰ poſitus deo ſeruias. Similiter ſeniorū dies qͥs habet in ſe⁊ in diebꝰ eorum ſeruitdeo ſecūdū illud. Imitatores mei eſtōte: ſic̄ ⁊ego chriſti ¶ In diebus inqͥt ſenioꝝ eoꝝ qͥcognouerūt omīa oꝑadomini ⁊cͣ. Ille cognoſcit oīa oꝑa dn̄i qͥ facitſicut filij heli dicunturneſcientes dn̄m. nō ꝙdn̄m ignorarēt cū alios docerēt. ſed qꝛ agebāt ſic̄ illi qͥ dn̄m neſciunt. Sil̓r hic d̓r. Quicognouer̄t oē opꝰ dn̄in̄ ſolū īqͥt cognouerūtopꝰ dn̄i. ſꝫ addidit oē.i. qͥ cognouer̄t ⁊ iuſticię opꝰ ⁊ ſanctificatōiſ⁊ patientię ⁊ māſuetudinis ⁊ ſimiliū. Quicqͥd ex mādatis dei venit opus dn̄i dicit̉. Cōtrariū ē opus dyaboliiniuſticia ira ⁊ ſimiliaCognoſcunt ergo opꝰdn̄i. qͥ faciunt opus eiꝰvnde. qͥ cuſtodit mandatū. neſciet verbummalum .i. cauebit. de chriſto quoqꝫ dictum ē. qꝛ nō nouit peccatū .i. nō fecitopus peccati. Cognoſcit ergo oꝑa domini qui facit. ignorat: qui nō facitCognouerūt inqͥt oꝑa dn̄i magna. q̨̄ fecit ī iſrl̓. Quaſi ſint aliqͣ oꝑa dn̄iꝑua. Ego arbitror ꝙ oē opꝰ dn̄i magnū ē. ſꝫ ꝓ capacitate eoꝝ qͥbꝰ oꝑat̉. ſi ſibi īuicē ꝯꝑent̉ magna oꝑa dn̄i dicūtur. vel ꝑua. verbi cā. Eduxit filios iſrael de ęgipto in manu forti. ęgipto ꝓdigijs cęleſtibꝰ verberata. Viam fecit inmari. manna in deſerto dedit. de cęlo locutus ē moyſi. ⁊ dedit legē in tabulis lapideis. Nonne hęc magna ſūt oꝑa dei. Sed ſi illud his compares. ꝙita dilexit deus mundū. vt filiū vnigenitū daret. ꝓ eo inuenies illa ꝑua eſſe¶ Et ſeniorum. Adam̄. Seniores qui cū iheſu vel poſt iheſum fueruntapoſtoli ſunt. qͥ ſcripturis vel p̨̄ceptis ſuis illumināt corda nr̄a. ⁊ faciunt innobis quoſdā dies ex vera luce quā ꝑticipati ſunt veniētes in hunc mundūQui ergo p̨̄ceptis eoꝝ illuminatur. ſeruire deo d̓r in diebꝰ ſenioꝝ qui fuerūtpoſt iheſum. Sicut aūt chriſtꝰ erat lux vera q̨̄ illuminat omnē h. v. in. h. m.ita ipſi erāt lux mūdi. ſcd̓m illud. vos eſtis lux mūdi. Illumināt ergo nobiſdies in quibꝰ domino ſeruiamus. ¶ Solius dei noſſe ē: poſt iheſum inter ſeniores qͥs longiorē diem fecerit .i. qui maiorē ex ſe lucē emiſerit. vtrū paulusan petrus. paulus bartholomeus an iohānes. ſed tamē longoꝝ dierū dicūtur ſancti. Econtraqꝫ ſcandalis mūdus replebitur. quando creſcēte iniquitate refrigeſcet charitas multoꝝ. tūc nō dicūtur dies futuri longi ſed abbreuiati ſecundū illud. Niſi abbreuiati fuerint dies illi. nō fiet ſalua omīs caroMali ergo dies breuiari dicuntur. longeui aūt ⁊ multi ſpacij dies boni. inquibus domino ſeruimus. ꝓpter electos aūt breuiātur dies mali dies iniquitatis ⁊ ſcādali ⁊ vt arbitror cū ſemel electis dies mali ceꝑint breuiari. ſemꝑbreuiantur ⁊ minuūtur vſqꝫ in nihilū. ⁊ ad vltimū ꝑeunt. E quibꝰ vnus puto erat qͥ dicebat. ꝑeat dies in quo natus ſum. dies vero ſenioꝝ ſanctorumlongeui ſunt ⁊ ꝓlixi.¶ Mortuus ē autem. In paulo viuit iheſus. ⁊ in omnibꝰ qui dicerepn̄t. viuo aūt iaꝫ nō ego. viuit vero in me chriſtus. ⁊ mihi viuere chriſtus ē⁊ mori lucrū. In illis moritur qͥ ſępe pęnitēdo. ⁊ iterū delinquēdo. quaſi inſultant morti iheſu. vnde. Rurſus crucifigētes ſibimetipſis filiū dei. ⁊ o. h.Non ſolū ergo in peccantibꝰ moritur. ſed etiā crucifigitur ⁊ illuditur. Sietiā de auaricia cogitas. vel de ſtupro ſi furore agitaris: vel qͥbuſlibet vicijsnon viuit in te chriſtus. Moritur ergo chriſtus peccantibꝰ. q̄ī eis

b 4