¶ Ioſue.
quoniā alieni eſtis a pręuaricatiōehac. ⁊ liberaſtis filioſ iſrael de manu domini. Reuerſuſqꝫ ē cum principibus a filijs ruben ⁊ gad de terra galaad finiū chanaan ad filiosiſrael. ⁊ retulit eis. Placuitqꝫ ſermo cunctis audiētibus. Et laudauerunt deum filij iſrael. ⁊ nequaqͣꝫvltra dixerūt vt aſcenderēt contraeos atqꝫ pugnarēt. ⁊ delerēt terrāpoſſeſſionis eoꝝ. Uocauerūtqꝫ filij ruben ⁊ filij gad altare qd̓ extruxerant: teſtimoniū noſtrū. ꝙ dominus ipſe ſit deus.C. XXIII.Uoluto autēmulto tēpore poſtqͣꝫ pacem dederat dominus iſraeli ſubiectis in gyro nationibus vniuerſis. ⁊ ioſue iam longęuo ⁊ ꝑſenilisętatis. poſtqͣꝫ diuiſerat terrā filijsiſrael ſecundū ꝙ dominus imperauerat: vocauit ioſue omnē iſraeleꝫmaioreſqꝫ natu ⁊ principes ac duces ac magiſtros. dixitqꝫ ad eos:Ego ſenui ⁊ ꝓgreſſioris ętatis ſuꝫvoſqꝫ cernitis omnia q̨̄ fecerit dominus deuſ veſter cunctis ꝑ circūitum nationibus quomō pro vobis ipſe pugnauerit. Et nunc quiavobis ſorte diuiſit omnē terram.ab orientali ꝑte iordanis vſqꝫ admare magnū multęqꝫ adhuc ſuperſunt nationes: dominus deus veſter diſꝑdet eas ⁊ auferet a facie veſtra. ⁊ poſſidebitis terram ſicut vobis pollicitus eſt. Tantū confortaimini ⁊ eſtote ſolliciti vt cuſtodiatiſcuncta quę ſcripta ſunt in volumīe
legis moyſi. ⁊ nō declinetis ab eisneqꝫ ad dexterā neqꝫ ad ſiniſtramne poſtqͣꝫ ītraueritis ad gentes q̨̄inter vos futurę ſunt. iuretis in nomine deoꝝ earū ⁊ ſeruiatis eis ⁊ adoretis illos: ſed adhęreatis dominō deo veſtro qd̓ feciſtis vſqꝫ ī diēhanc. Et tunc auferet dominꝰ deus in cōſpectu veſtro gentes magnas ⁊ robuſtiſſimas ⁊ nullus vobis reſiſtere poterit. Unꝰ ē vobisꝑſequetur hoſtiū mille viros: quiadominus deus veſter pro vobisipſe pugnabit ſicut pollicitus eſt.hoc tantū diligentiſſime p̄cauete.vt diligatis dominū deum veſtrūꝘ ſi volueritis gentiū harū quę īter vos habitant erroribus adhęrere. ⁊ cū eis miſcere cōnubia atqꝫamicicias copulare: iam tunc ſcitote ꝙ dominus deus veſter nō easdeleat ante faciē veſtram: ſed erūtvobis in foueā ac laquęum ⁊ offendiculuꝫ ex latere veſtro. ⁊ ſudes inoculis veſtris. donec vos auferatatqꝫ diſꝑdat de terra hac optimaquā tradidit vobis. En ego hodieingrediar viam vniuerſę terrę. ⁊ toto animo cognoſcetis ꝙ de omnibus verbis q̨̄ ſe dominus p̨̄ſtiturum vobis eſſe pollicitus ē. vnumnon p̨̄terierit in caſſum. Sicut ergo impleuit oꝑe qd̓ promiſit. ⁊ proſpera cuncta venerūt. ſic adducetſuꝑ vos quicquid maloꝝ ꝯminatꝰeſt. donec vos auferat atqꝫ diſperdat de terra hac optima quā tradidit vobis: eo ꝙ p̨̄terieritis pactuꝫdn̄i dei veſtri qd̓ pepigit vobiſcuꝫ
¶ En ego ingrediar hodie viam.Augꝭ. Qd̓ autē dicitiheſus. Ego aūt recurro viaꝫ ſicut ⁊ oēs quiſunt ſuꝑ terrā in interp̨̄tatione q̨̄ ē ex hebręoinuenimus ingrediorviam. Ita ergo accipiendū ē. qd̓. lxx. dixerūtrecurro. ſicut dictū eſthomini donec reuertaris in terrā. vnde ſumptꝰ es vt ſecūdū corpꝰintelligat̉. Secunduꝫanimā vero ſi voluerimus acciꝑe. ſicut in eccleſiaſte ſcriptū eſt. Etſpiritus reuertetur adeum qͥ dedit eū. cū nōarbitror de omnibuspoſſe dici. ſed de his qͥſic vixerūt vt ad deuꝫredire mereant̉ tanqͣꝫad auctorē a quo creati ſunt. non enī hoc deillis intelligi poteſt. dequibus dicitur. Spiritus ambulans ⁊ nō reuertēs. Iheſus autē ſinō addidiſſet. ſicut etomnes qui ſunt ſuperterrā nulla eſſet q̨̄ſtio.Non enī aliud de illocrederemꝰ qͣꝫ qd̓ de eodignū eſſe legimꝰ. Cūvero additū ē hoc mirū. ſi hoc qd̓ latinus īterpres recurro poſuit.nō magis ꝑcurro. velexcurro dicendum eſt.Omnes enī ꝑcurrunt.vel excurrūt huius vitę viā cū ad eius fineꝫꝑuenerīt. Sed qꝛ hocverbū poſitū ē vbi parētes rebecce dicūt adſeruū abraę. Ecce rebeccā accipiēs recurre:⁊ ſit vxor domini tui.Ideo ⁊ hic. ita hͦ verbum interprętatū ē.