¶ DeuteronomiūC. XXXII.
APL.
hodie anteqͣꝫ introducam eum interram quaꝫ ei pollicitus ſū. Scripſit ergo moyſes canticum. et docuit filios iſrahel. Pręcepitqꝫ dominus ioſue filio nun et ait. Cōfortare et eſto robuſtus. Tu enim introduces filios iſrahel ī terrā quāpollicitus ſum. et ego ero tecum.Poſtqͣꝫ ergo ſcripſit moyſes verba legis huiꝰ in volumine atqꝫ cōper quos intelliguntur veri ſacerdotes archam. id eſt. eccleſiam ſuſtinentespleuit: pręcepit leuitis qui portabāt arcam federis domini dicēs:deuteronomium. id ē. euangeliuꝫquaſi veſtrum eſtin memoria eccleſie euangeliū recondere.Tollite librum iſtum ⁊ ponite euꝫī latere arcę fęderiſ domini dei veeſt qui accuſat vos moyſes ī quo ſꝑatisſtri: vt ſit ibi contra te in teſtimonium. Ego enim ſcio contentionē tuindomabilem§ ſuperbiam.am et ceruicem tuam duriſſimam.ſic xp̄o in carne cum iudeis conuerſanteAdhuc viuente me et ingredientevobiſcum ſemper contentioſe egidicentes. demonium habes et huiuſmodiſtis contra dominum: qͣnto magiſMortuo ſcd̓m carnē xp̄o: apoſtolos perſecuti ſunt: et nomen eius delere conati ſuntcum mortuus fuero; Congregate§ ſapiētiores. ī ſenibus ē ſapīaad me omnes maiores natu ꝑ triquibus lex cōmittendabus veſtras atqꝫ doctores: et loſ ītelligentibus ſ vt ſint īexcuſabiles ſcuiplus committitur: plus ab eo exigiturquar audietibꝰ eis ſermones iſtoſ§ celeſteset inuocabo contra eos cęlum et§ terreſtresterram. Noui enim ꝙ poſt morteꝫmeam inique agetis et declinabitis cito de via quā pręcepi vobis.
et occurrent vobis mala in extremo tempōre quando feceritis maquē nihil latꝫlum in conſpectu domini vt irrite§ qui natura mitis mon ſolum per cogitatōnestis eumᶠ per opera manuuꝫ veſtrarum. Locutus eſt ergo moyſes audiente vniuerſo cętu iſrael verbacarminis huius. et ad finem vſqꝫcōpleuit.¶ F. XXXII.I attentum facit ſ qui hꝫ aures au.au. ſ memoria ſ celeſtes ſmaiores qui intelligere poſſunt.Udite celi queterreſtres terrenis ſenſibus intentioquar. audiat terra verbaid ē multiplicetur vt pluuia queinnumerabiles habet guttas: et dei inſcrutabiliaſunt iudiciaoris mei. Cōcreſcat in pluuiaꝫ doctrina mea: fluat vt ros eloquiumf¶ Quam viuere facit et creſcere. ſic doctrina auditorum corda: vt proferant virtutum germinameū. Quaſi imber ſuꝑ herbā et qͣiTid eſt. virtutes et magnalia dei cantaboſtillę ſuper gramina: qꝛ nomen dof ſ deum magnificare: eſt corde ore opere maieſtatem eius predicare.mini inuocabo. Dateᶠ magnificenfſ qui perfectustiaꝫ deo noſtro: dei perfecta ſuntquia omnia diſcrete et ordinate facit.I id eſt. omnia mandata eius iuſta. vnde iudiciadomini vera iuſtificata in ſe. ip. et alibi. Pronunciaui omnia iudicia oris īuiopera: ſet omnes vię eius iudicia.ſpromiſſa fideliter implens et minas ſ qꝛ equitas eſt.Deus fideliſ et abſqꝫ vlla iniquipro meritis retribuens malis malaſ bonis retribuendo bonatate iuſtus et rectus peccaueruntuia a deo patre degenerauerunt.ra x F infideles qui ex patre dyabolo.ydolis. Peccatis. Nihilſordidum niſi peccatum. cetera enim naturaliterbona ſunt.ei: et nō filij eius in ſordibus. Gef § ſenſu ⁊ volūtate ſ beneficiis ingrata .jͣ. ſoperatōne. ¶ Id ē pro bonis reddens mala.neratōʳ praua atqꝫ ꝑuerſa hęccine
Poſtqͣꝫ ergo ⁊ͣDeuteronomiū cōmēdat̉ leuitis. quia euāgeliū chriſti ꝑ veroꝝſacerdotū miniſteriuꝫin memoria recondit̉eccleſię q̨̄ eſt archa domini. vbi cęleſtes theſauri recōdunt̉. Ibiduę tabulę teſtamentilibri .ſ. legis ⁊ euāgelijIbi vrna cōtinet māna .i. caro chriſti ī quacibus vitę ęternę. Ibivirga aaron quę frōduerat: qꝛ ibi ſacerdotium chriſti qd̓ manetin ęternū vel in ꝑpetuum: vt ſit ibi ꝯtra te inteſtimoniū. Verba legis cuſtodiētibus ſuntad ſalutē: ꝯtēptoribꝰin teſtimoniū ꝯtumacię ⁊ inobediētię. vnd̓Eſt qͥ accuſat vos moyſes in quo ſperatis.Si enī crederetis moyſi: crederetis et mihiforſitan. de me enī illeſcripſit. ⁊ alibi. Sermo quē ego locutꝰ ſuꝫipſe iudicabit.¶ Locutus eſt ergo moyſes. Verba moyſi nō ſimpliciter ſunt accipienda: qꝛſcd̓m hiſtoriā iſrahelitis lagitori deo ingratis exprobrat ꝑfidiam⁊ allegorice ſanctā inſtruit eccleſiā. ⁊ ad moruꝫ honeſtatē ꝓuocatꝑ tropologiā. Seruāda eſt ergo in hiſtoriaveritaſ. ī allegoria myſteria. In tropologiadiſciplinę vtilitas. vtſic ad cęleſtē theoricāprou ehamur. Notandum quoqꝫ qd̓ dicit̉.Locutus eſt moyſesverba carminis hꝰ ꝝvt qͥ deū ore laudat:oꝑe nō ꝯtradicat. nōē enī ſpecōſa lauſ ī orepctōris C. XXXII.Audite cęli ⁊cͣ.In principio maximaelementa in teſtimonium vocat. ut ſi mandata neglexerint eorum teſtimonio conuictos puniat.¶ Hebraice ſama .i. cęli qd̓ eſt plurale ⁊ maſculini generis. ſed voluit ſingularit̓ intelligi: ſicut ſingulas ciuitates thebas et athenas dicimus.Auguſt. Audite cęli ⁊cͣ. Audiāt celi allegoriā. terra hiſtoriā. Quidācęlum et terrā quaſi animata ad audiēdū ꝓuocari putāt. ſcd̓m illud. Quireſpicit terrā ⁊ facit eā tremere. cū hoc dei poteſtatis ſit. nō eoꝝ ītelligēti¶ Cōcreſcat. ⁊cͣ. Doctrinaꝫ legis pluuię et rori ꝯꝑat: quia a fideliū cordibus germina ſpiritalis fructuſ exigit. Hęc enī ſunt ager ⁊ vinea dei. Tale eſt illud yſaię. Quomō deſcēdit imber ⁊ nix de cęlo ⁊ illuc vltra nō reuertitur: ſed inebriat terrā ⁊ irri. faciē eius. ⁊ ger. eam facit ⁊cͣ.Nomen domini inuo. Demōſtrat quę ſit pluuia. Nom̄ enī domini īuocare eſt euāgeliū p̨̄dicare. qd̓ qͥ audit ⁊ facit fructū vitę poſſidebit¶ Dei perfecta .ſ. opera. Un̄ Perfecti ſunt cęli ⁊ terra. ⁊ oīs ornatꝰeoꝝ. Cōpleuitqꝫ deus die ſeptimo opus ſuū qd̓ eſt redemptō hūani gene
ris quā on̄dit nob̓ qn̄ꝑficiēs ſpūale ſabbatum in ſepulcro requieuit.¶ Peccauerūt eiAugu. lxx. Peccauerunt nō ei filii vituꝑabiles. Qui enī peccatnō deo peccat .i. nocꝫſed ſibi. Sꝫ ſi hoc generalit̓ dictū eſt. quomō legitur. Tibi ſolipeccaui ⁊ malū corā tefeci. Et illd̓ HieremiTibi peccauīꝰ patīaiſrael dn̄e. ⁊ alibi. Sana animā meā qꝛ peccaui tibi. Quęrēduꝫ ēqͦꝫ vtꝝ idē ſit peccaredeo qd̓ peccare ī deū?vn̄. Et ſi in deū peccauerit vir qͥs orabit proeo? Dicā qͥd mihi ī p̨̄ſenti videat̉. aut aliotꝑe qͣntū deus adiuuerit. Peccare ī deū eſtin his q̨̄ ad cultū deiꝑtinēt peccare. ſic peccabāt filij hely Sic̄ exiſtimandū eſt peccareetiā in hoīes q̄ ꝑtinētad deū. Un̄ dicit̉ abymelech de ſara. Propterea peperci tibi nepeccares in me. Peccaſſe dn̄o illi dicunt̉. qͥpeccati ſui pnīaꝫ agūtvt gl̓ificet̉ ignoſcens.Iō cū dixiſſet dauid.Tibi ſoli peccaui etmalū corā te feci? ſubiecit. vt iuſtificeriſ in ſer.t. ⁊ vin. c. iu. Siue cuꝫdn̄s deꝰ dicit. Iudicate inter me ⁊ vineā meam. Siue de xp̄o ītelligitur qͥ ſolꝰ vere ait:Venit enī prīcepſ mūdi hꝰ ⁊ in me nō habꝫquicquā .ſ. peccati qd̓morte dignum ſit: ſꝫ vtꝯgnoſcat mundꝰ qꝛ diligo pr̄em ⁊cͣ. Quaſi ⁊ſi leuiſſiā peccata mortiſ ſupplicio ꝑſequaturprīceps mūdi hꝰ: ī menō hēt quicqͣꝫ: ſꝫ ſurgite eamꝰ hinc .i. vt patiar. qꝛ patiens impleo volūtatē pr̄is mei: non pęnā ſoluo peccati mei. Ꝙ aithieremias. Tibi peccauimꝰ patīa iſrl̓ dn̄e. ſimpl̓r d̓r in pęnitēte cū ſpe ſalutis et venia. Et cū d̓r. Sana aīam meā qꝛ peccaui tibi. hoc ait vt glorificet̉deus ignoſcēdo. qꝛ magna mīa eiꝰ ſuꝑ confitētes ⁊ redeūtes qͥ nō vult mortē peccatoris. Hinc dauid cum argueretur ꝑ nathā rn̄dit: Peccaui dn̄o.Medico em̄ qd̓ammō videt̉ vulneratus qui ſe ſubdit ei vt ſanet̉: vt in eomedicinę opus impleatur. In hoc aūt cātico p̨̄uidebat ꝓpheta quoſdamſic peccaturos vt nec pęnitentiā agere. nec ad dn̄m vellēt redire vt ſanarētur. De quibus dicitur. Quia caro ſunt ſpūs vadēs et nō rediens. Pōtetiā ſic intelligi. Peccauerūt: nō ei. ſcd̓m id ꝙ n̄ ei nocuerunt peccato ſuo:ſed ſibi.Et nō filii eius. Quia nō ex fide. Dedit em̄ eis poteſtatē filios deifieri his qui credunt in nomine eius. Infidelibus autem dicitur. Vos expatre dyabolo eſtis.¶ Generatio p. De qua in euāgelio. Generatō praua atqꝫ ꝑuerſa