Numeri.C. XXXII.

quia iam habemus poſſeſſionemveſtram in orientali eius plaga.Quibus moyſes ait: Si facitisqd̓ promittitis. expediti pergitecoram domino ad pugnam. ⁊ oīsvir bellator armatus iordanē trāſeat donec ſubuertat dominuſ inimicos ſuos. ⁊ ſubijciatur ei oīsterra. Tūc eritis īculpabiles apd̓dominū ⁊ apud iſrael. ⁊ obtinebitis regiones quas vultis coramdomino. Sin autē qd̓ dicitiſ nonfeceritis. nulli dubiū eſt quin peccetis in deum. Et ſcitote qm̄ peccatū veſtrum apprehendet vos.Edificate ergo vrbes paruuliſ veſtris. ⁊ caulas ⁊ ſtabula ouibꝰ aciumentis. ⁊ qd̓ polliciti eſtis īplete. Dixerūtqꝫ filii gad. ⁊ ruben admoyſen. Serui tui ſumus: faciemus qd̓ iubet dominus deus noſter. Paruulos noſtros ⁊ mulieres ⁊ pecora ac iumenta relinquemus in vrbibus galaad. Nos ātfamuli tui expediti omnes pergemus ad bellū ſicut tu domine loq̄ris. Pręcepit ergo moyſes elea

zaro ſacerdoti. ⁊ ioſue filio nun ⁊principibus familiarū per tribusiſrael: ⁊ dixit ad eos. Si trāſierītfilii gad ⁊ filii ruben vobiſcuꝫ iordanem omnes armati ad bellumcoram domino. ⁊ vobis fuerit terra ſubiecta: date eis galaad in poſſeſſionem. Si aūt noluerint tranſire vobiſcum in terram chanaaninter vos habitandi accipiant loca. Reſponderūtqꝫ filii gad ⁊ filiiruben. Sicut locutus eſt dominꝰſeruis ſuis. ita faciemus. Ipſi armati pergemus coram domino īterram chanaan: ⁊ poſſeſſionē iāſuſcepiſſe nos confitemur trāſ iordanem. Dedit itaqꝫ moyſes filiisgad ⁊ ruben ⁊ dimidię tribui manaſſe filiis ioſeph regnum ſeon regis amorręi. ⁊ regnū ogregis baſan. ⁊ terram eorū cum vrbibusſuis per circūituꝫ. Igitur extruxerunt filii gad dibon ⁊ aſtaroth ⁊aroer ⁊ roth ſophan ⁊ iazer ⁊ iebaa ⁊ bethnemra. ⁊ betharan vrbes munitas. ⁊ caulas pecoribuſſuiſ. Filii vero ruben ędificauerūt

nec verbum caro factum agnoſcere: quia multa iumenta ⁊ pecora habebat. Animalis enī non poteſt percipere quę ſunt ſpiritus dei. nec ſpiritaliter diiudicare: quia cum homo in honore eſſet non intellexit: ſed comparatus eſt iumentis inſipientibus. Accepit ergo ille populus hęreditatēper moyſen. terram .ſ. duorū regum. non enim amplius potuit interficeremoyſes niſi duos reges. quoꝝ terram diuideret populis multa animaliamultaqꝫ pecora habētibꝰ. Illis vero qui iordanē trāſeunt iheſus diuiditterram. Quāuis enīaīalia habeant ⁊ pecora: non tanta queos excludant ne iordanē trāſeant: ſed cūipſis ⁊ mulieribꝰ ⁊ infantibus contēdunttranſire. ⁊ ad patruꝫpromiſſa peruenire.Illos aūt hęc oīa remorantur nec poſſintiordanē tranſire necad fidem chriſti: quęeſt terra promiſſionisintrare.Si tranſierintPri. Alia lr̄a Si trāſierint filij ruben ⁊ fi.gad. vo. ior. omnesarmati ad pręliū cōram domino. ⁊ obtinueritis terrā in conſpectu veſtro: dabitꝭeis terrā galaad ⁊cͣ.Terra multis modisaccipitur. ⁊ terra hęcin qua habitamusnon ab initio terravocata ē: ſed arida. ⁊poſtea terra. Sicuthoc cęluꝫ viſibile prius firmamentū. dictūē poſtea cęlū. In prīcipio tamen creaturęcęlū ⁊ terrā feciſſe dicitur deuſ. ⁊ poſtea aridam. ⁊ firmamentū.Hīc aggeus ait. Adhuc ſemel mouebo cęlū ⁊ terram. ⁊ mare ⁊aridam. Vides quomodo aliud pōit terraꝫ. aliud aridā? Inmultisᶻ quoqꝫ locisterra in bono accipitur. arida vero raroNam ⁊ adam poſtpeccatū in locū detruditur qui arida noīatur. antea enī erat interra. paradiſus eniꝫnō in arida ſed in terra ē. Manſuetiſs quoqꝫ in euāgelio nō arida: ſed terra promittitur. Beati manſuetiqm̄ ipſi hęreditabūt terrā. Semen etiā qd̓ fructū dat centeſimū. ſexageſimum triceſimū. terra dicitur eſſe nō arida. Puto autē ꝙ profectus ſit abarida ad terrā venire: ſicut profectus fuit vt arida terra vocaretur. Dumenī infructuoſi ſumus: nec fructū iuſticię. pudicicię. vel pietatis afferimus:arida ſumus. Si aūt nos excolentes ad virtutū frugē ſuſcitamus: terra exarida efficimur: quę verbi dei ſuſcepto ſemine fructificet. Eſt ergo quędāterra etiā in regno dei quę manſuetis promittitur ⁊ terra quę viuentiū nominat̉. Eſt terra in excelſis poſita de qua ad iuſtuꝫ dicit̉. Exaltabit te vthęredites terrā. Huius terrę hęreditatē de ęgypto mūdi exiens aīa conſequitur. ⁊ alibi quidē qui ſub lege vixerūt. alibi qui per chriſti fidē ⁊ gratiā

diſpenſati ſunt. Qui tamē vidētur primi ⁊ per moyſen diſpenſati nō conſequūtur hęreditatē. niſi prius tranſeāt cū his quos iheſus diſpenſat. ⁊ pugnēt cū eis cōtra inimicos. ⁊ collocent eos in ſedibus ſuis. ⁊ ita conſequāt̉hęreditatē quā moyſe duce meruerūt. Vnde paulus. Et hi oēs teſtīoniofidei ſuſcepto nō perceperūt repromiſſiones deo pro nobis aliqiud meliuſprouidente: ne ſine nobis conſūmarētur. Quaſi dicerēt. iſtę nouē ⁊ ſemistribus de illis duabus ⁊ ſemis tribubus. Ideo non acceperunt promiſſionem terrę illius q̨̄ eisextra iordanē ꝑ moyſen decreta ē deo pronobis aliquid meliꝰprouidēte. ne ſine nobis conſūmarētur. ⁊ideo tranſeunt nobiſcum armati ⁊ iuuantexpugnare inimicos.Sed trāſeunt tantūarmati viri .ſ. fortes ⁊potēteſ. Ignaua manus ⁊ imbellis remanet extra iordanem.Fortes vero relictisanimalibus ⁊ pecoribus ⁊ oībus īpedim̄tis pugnāt nobiſcuꝫdonec vincantur inimici noſtri vſqꝫ quohęreditateꝫ promiſſęterrę capiamus. Sācti enī patreſ or̄onibꝰiuuant. ⁊ exēplis hortantur ⁊ confirmant:⁊ ſcriptis ſuis quę admemoriā reliquerūt:inſtruūt nos quomodo aduerſuſ inimicaſpoteſtates pugnemꝰ⁊ certamina toleremꝰPugnāt ergo ꝓ nobis. ⁊ incedunt primiarmati. Ipſoſ enī nōbis proponimꝰ. ⁊ vidētes fortia facta eorū ad pręliū ſpiritalearmamur ⁊ dimicamuſ. Sic deniqꝫ quiſub duce iheſu militāt. xxx. ⁊ eo ampliusreges perimūt. ⁊ terras eorū ſorte accipiunt. Depulſis etiaꝫſpiritalibꝰ nequitijs:de cęleſtibus hęreditatē cęli chriſto dimicante percipiūt. Poteſt adhuc tercius expoſitionis modus eēvt in filijs iſrael .i. inpopulo eccleſię intelligātur eſſe quidamſpiritales. ⁊ intra iordanē percipere hęreditatē terrę fluentislac ⁊ mel. ſapientię ⁊ ſcientię dulcedinē capientes. quoꝝ terra flumine deiqd̓ repletū ē aquis diuine intelligentię circūdatur ⁊ rigatur. Alij aūt ſuntcarnales iumētis ⁊ pecudibus .i. craſſis ⁊ ſtolidis ſenſibus abundātes. qͣlibus dicit apoſtolus. Ita inſenſati eſtis: vt cum ſpiritu cęperitis. nō carneꝑficiamini. Et inſenſati galathę. quis vos faſcinauit veritati nō obedire.Sed vnuſquiſqꝫ noſtꝝ niſi ſe armauerit: ⁊ abiectis brutis ⁊ beluinis ſenſibus ad ſpiritalem intelligentiā properauerit. remanebit extra iordanem.nec poterit per ſapientię flumē incedere. quod lętificat ciuitatē dei .i. aīamdei capacem. Nec aſſequitur verbi dei interiora. quę ſunt dulciora ſupermel ⁊ fauū: ſed illā tantū cōſequetur terrā in qua duo reges ocbi

2