XXXII.

aſinis. xxx. milibus quingentis.⁊ de hominibus ſedecim milibuſtulit moyſes quinquageſimuꝫ caput. ⁊ dedit leuitis qui excubabātin tabernaculo domini: ſicut pręceperat dominuſ. Cūqꝫ acceſſiſſētprincipes exercitus ad moyſen. ⁊tribuni ⁊ centuriones dixerunt.Nos ſerui tui recenſuimuſ numef Qui etiā alios in eccleſia ab hoſtibus tam viſibilibus qͣꝫ inuiſibilibus defendunt.rumʳ pugnatorū quos habuimꝰMultitudīs credētiū erat cor vnū et aīa vnaſub manu noſtra ⁊ ne vnus quidiſcordāteſ nō poſſunt offerre. vnde: vade prius recōciliari fratri ruo. et tūc veniēſ offeroſ munus tuum.dem defuit. Ob quā cauſam offerimus in donariis domini ſinguli qd̓ in pręda auri potuimus īueſ operum .ſ. ornamenta.nire phichelides ⁊ armillasʳ anuAuro et argento factas.los ⁊ dextralia acᶠ murenulas: vtdepreceris pro nobis dominum.

Suſce peruntqꝫ moyſeſ ⁊ eleazarvirtutes animi et bona opera.ſacerdos omne aurum in diuerſiſſpeciebus pondere. xvi. milia ſeptingentos. l. ſiclos a tribunis ⁊centurionibus. Unuſquiſqꝫ eniꝫqd̓ in pręda rapuerat ſuuꝫ erat. ⁊ſuſceptū intulerunt in tabernaculum teſtimonii in monimentū filiorū iſrael coram domino.C. .XXXII.Ilii aūt rubēA⁊ gad hē bāt pecora multa. ⁊ erat eis in iumentis infinitaſubſtantia. Cūqꝫ vidiſſent iazer ⁊galaad aptas aīalibus alendisvenerunt ad moyſen ⁊ ad eleazarum ſacerdotem. ⁊ principeſ multitudinis atqꝫ dixerunt: Aſtaroth

qui poſſint pro veritate pugnare. ⁊ cōtradicentibus reſiſtere. qui ſciāt verbi bella tractare. Beati ſunt qui pro ppl̓o dei poſſunt pugnare. ⁊ de hoſtibus ſpolia reportare. Reliqua tamē pars ppl̓i quę videt̉ imbellis: ſi cūquiete reſideat in caſtris: in ſilentio agat: amoyſe nō recedat: ſed in legedei permaneat: ſpoliorū partem habebit. Fiet enim ęqua portio: non pernumerū: ſed quantū datur omni populo. tantū. xij. milibus qui ſpolia ceperunt. Quis hęc audiens nō aīetur pro eccleſia pugnare: ⁊ inimicis veritatis reſiſtere. qui dogmata eccleſię oppugnare. vel voluptati⁊ luxurię docent operam dare? Qui ergohos expugnat: vel inſe. vel in proximis vicia ꝑimit: capiet ſpolia multa quinquagies multiplicata qͣꝫ cęteri. In tantū enī numeri quātitas videt̉augeri cū ſexcētis milibuſ. xij. milia cōferūtur. Offerre tn̄ vtraqꝫ pars iubetur deo.⁊ illi quidem qui vicerūt vnū ex quingētis. Qui aūt domī reſederunt vnum ex. l.Uterqꝫ aūt numerꝰſacratus eſt. Vndevnus debebat denarios quingētos. ⁊ alios. l. ⁊cͣ. Sed ⁊ ſeptēſeptīanę vno additoquinquageſimū dieꝫfaciūt: quę pentecōſtes feſtiuitas dicit̉.Similiter. lxx. ſeptimanę addita vna d̓cade quingētos reddunt. Et quāto plures ſunt. lxx. ſeptimanę qͣꝫ. .vij. tanto pręſtantior eſt numerusquingentorū qͣꝫ quinquaginta.Cūqꝫ acceſſiſſent. Origꝭ. Differentias eſſe ⁊ profectus meritorū ī populo fideliū. ⁊ in alijs locis ⁊ hic colligimus de eo qd̓ ſcriptū eſt. Et acceſſerunt ad moyſen omnes qui cōſtituti erāt principes per tribus in exercitutribuni ⁊ centuriones. ⁊ dixerūt ad moyſen: Nos pueri tui collegimus ſūmam virorū bellatorū noſtrorū. ⁊ nō diſſenſit ex nobis quiſquā. ⁊ obtulimus munus domino ⁊cͣ. Loquūtur ergo ad moyſen electi principes quiconſtituti ſunt ſuper exercitū. ⁊ pro rebus bene geſtis munera offerunt domino dicentes: Nos pueri tui ſumus qui accepimus ſūmam filiorū iſraelbellatorū .ſ. xij. milia qui electi ſunt ex omnibus tribubus: vt pugnarentcontra madianitas. Sunt ergo in populo dei bellatores multi. ⁊ multi ībelles. ⁊ inter bellatores quidā qui appellant̉ ſūma bellatorū: eminentiores .ſ. inter bellatores. ⁊ rurſus his celſiores qui conſtituti ſunt ſuper eosprincipes ⁊ pręlati ſingulis milibus electorū. Eſt ergo multa diuerſitas īordine bellatoꝝ. Inter imbelles quoqꝫ eſt aliqua differentia. Quidā enīita ſunt imbelles vt nūquā poſſint fieri bellatores vt ſenes. fęminę. ſerui.Pueri vero ita ſunt imbelles: vt ſperent fieri bellatores cum occurrerintſ. in virum perfectū. ⁊ in menſurā ętatis. etiā in ſūmam bellatoꝝ venire ſeſperant. ⁊ eſſe electi in .xij. milibus: vel eſſe princepes electoꝝ. Conſideraoīa pręſentia ſęculi repleta bellis ⁊ demonū inuiſibilibus prelijs perurgeri. In populo vero dei eſſe quoſdā fide robuſtos. virtutibus armatos. qͥhuiuſmodi bella conficiant. ⁊ ſemper in procinctu poſiti etiā eos qui pugnare nō poſſunt ab hoſtibus tueantur verbo ⁊ exemplo: ſi tamen nō deſit eis fides. Impoſſibile ē erī ſine fide ſaluari. Inter ipſos bellatores ſūtalij parati ⁊ expediti: vt nullis ſe īplicent ſęcularibus negocijs. meditātesin lege dei die ac nocte. Hi ſūma bellatorum appellantur. Non eſt autemdictum de cōmuni numero bellatorū qꝛ nemo in eis diſſenſit: ſed de his qͥſūma bellatorum dicuntur. In talibꝰ enī nulla diſſentio. nulla diſcordia

De his .n. dictū ē. Multitudinis credētiū erat cor. u. ⁊ a. u. ⁊cͣ. Hi ſunt qͥplurimū auri pugnando ceperant. ⁊ omne aurum ⁊ ornam̄tū. ſiue capitis.ſiue brachiorū. vel digitoꝝ .i. quicquid intellectibus vel operibus habet̉:deo offerūt. ſcientes qꝛ munera eius. data eius ſunt. ideo nec vnus diſſenſit (diſſentientes enī nō poſſunt offerre. Vnde. Si offers munus tuū adaltare ⁊ memoratus fueris qꝛ frater tuus habet a. aduerſū te: re. i. m. t. ⁊cͣvt leuent .ſ. manus ſuas ad deum ſine ira ⁊ diſſenſione. In mū ſicis enlꝫſi armonia cordaruꝫcōſananter aptatur:ſuauē ſonū reddit. ſialiqua ſit diſſonātiacarminis dulcedo corrumpitur. Ita ſi deimilites diſſentiant ingrata ſunt oīa deo:etiā ſi bella multa cōficiant: ſpolia multideferāt: ⁊ munera offerant. Dicet̉ enī vade prius reconciliarifratri tuo ⁊cͣ. Si enīin aliquo diſſentis amādatis dei: nec hoſtem vincere potes.In eo enī ipſo iaꝫ victus es a diabolo. inquo diſſentis a deo.Si ergo vis vincere⁊ ſūma bellatorū eē:adhęre deo: cōcordacū ipſo dicens: Quiſnos ſeꝑabit a caritate chriſti? trihulatio?an āguſtia? ⁊cͣ. Quitalis ē: poteſt vinceremadianitas. ⁊ interficere om̄s peccatoresterrę .i. carnis fornicationē. īmundiciā. paſſionē. concupiſcentiāauariciā ⁊ huiuſmōiEt ſic erit dignus offerre omē vas aureūtorquē. aut viriolā.aut anulum. aut dextrale. aut cathenulāTorques ornamentū ſapientię eſt. In prouerbijs enī de ſapientia dicit̉Ꝙ qui acquiſierit eam: torquē aureā ponat circa collū ſuū Uiriola ⁊ anulus ornamenta ſunt manuū. in quibuſ ſignātur opera. Simiſiter ⁊ dextrale. Cathenulę vero verbi ⁊ doctrinę connexiones ſignificāt.¶ Depreceris pro nobis. Origꝭ. Ad propiciādū deū pro nobis.Si dicamus propter aurū deū propicium fieri hominibus: abſurdum ⁊impiū iudicatur. Hoc enī in viro bono notabile dicit̉. Per aurum ergovirtutes ⁊ opera bona ſignantur: quę ſola deo digne offeruntur. pro quibus ſolis decet eum propitiari.Suſceperūtqꝫ. Et accepit moyſes ⁊ eleazar ſacerdos aurū ab oībus tribunis ⁊ centurionibus: ⁊ intulit illud in tabernaculum teſtimonijmemoriale filijs iſrael coram domino/ Nota qꝛ quę dicūtur non ad conſpectū viſibilem: ſed ad mentis memoriam referuntur. Beatus enī eſt quirecordatur ſe aliquid boni operis feciſſe coram dn̄o. ⁊ obtuliſſe munerabeneplacita deo. virtutes .ſ. animi: ⁊ ornamenta pietatis. C. XXXII.Filii autem ruben. Origꝭ. Oīa quę dicūtur: nō ſolū ex ſermone qͥdicit̉ penſanda ſunt: ſed ex perſona dicentis. Si puer loquitur: aīas nr̄aſad auditum eloquij puerilis aptamus: nec plus in his q̨̄ dicuntur qͣꝫ puerſentire poterat expectamus. Si aūt vir loquit̉: eōtinuo contēplamur. ſiviro digna ſint q̨̄ dicuntur. ⁊ ſi eruditus ſit: pro eruditionis intuitu etiamdicta penſamus. Si aūt imperitus ⁊ ydiota: aliter q̨̄ dicunt̉ accipimus.Si aūt ſenior aut multę peritie ac probatę (vt qui in eruditiōe cōſcuuitlonge in eo maior habebitur dictorū expectatio. Hęc aūt qui loquit̉ ſpūſſanctus eſt. vnde eniꝫ poterat moyſes quę ab origine mundi geſta ſunt:vel in fine gerenda narrare: niſi ſpiritꝰ dei īſpiratōe? Unde potuiſſet dechriſto ꝓphetizare? Chriſtus enim ait: ſi crederetis moyſi: crederetis vtiqꝫ ⁊ mihi: de me .n. ille ſcripſit ⁊cͣ. Hoc ergo ſecundū maieſtatē loquentis