¶ Numeri.C. XIX.

aſperget cōtra fores tabernaculiſeptem vicibus: comburetqꝫ eamcunctis videntibus: tam pelle ⁊carnibus eius qͣꝫ ſanguine ⁊ fimoſcrucem.flammę traditis. Lignum quoqꝫcedrinuꝫ ⁊ hyſopum coccūqꝫ bistinctū ſacerdos mittet in flammā

quę vaccaꝫ vorat. Et tunc demū§ infidelitatis oꝑibus. ſaqua baptiſmiſcꝫ ⁊ penitentia mundato.flotis veſtibus ⁊ corpore ſuo:§ cognitōe fidei. ſ eccleſie.īgrediet̉ in caſtra: cōmaculatuſqꝫf ſ finem mūdi. tūc vero reliquie ſalue fient.erit vſqꝫ ad veſperaꝫ. Sed ⁊ ille§ qui offerūt vitulam immundi ſunt: ⁊ qui xp̄mapprehenderunt.qui combuſſerit eam: lauabit ve§ exteriora oꝑa. ſmentē interiorē.ſtimenta ſua ⁊ corpus: īmūduſqꝫ

Gre. In digito diſcretio oꝑationis ſignatur. In ſanguine vaccę digitum tingere eſt in paſſione domini noſtra oꝑa conſecrare. vt paſſionemeius quā cognoſcimus imitemur. Paſſus eſt enim vobis relinquens exemplum vt ſequamur veſtigia eius.¶ Gre. Eleazar ſacerdos īmolat: ⁊ in ſanguīe digitum tingit. qꝛ plebsiudęa ex reproboꝝ parte humilitatem domini vſqꝫ ad paſſionem perſecuta eſt. In electis vero oꝑationē humilitatis eius imitata. Et aſperget cōtra fores tabernaculi⁊cͣ. Tabernaculū ſynagogam ſignificat.Qui ergo tinxerit digitū cōtra fores tabernaculi aſpergat. id ē.quiſquis paſſioīs eiꝰvias imitatur: ſynagogę non credenti etreſiſtēti ꝑ exempla bona ⁊ prędicatōem rectam ſignum bene viuendi prębeat.¶ Aſperget. Gre.Id ē. reſiſtenti plebiꝑ prędicationem rectam ⁊ opera paſſionis xp̄i exempla monſtrabit.Septem uicibus. Quia ſepteꝫ dona ſpirituſſancti: quę ꝑ chriſtiſanguinem ſuper eccleſię populos diſtribuuntur: in quo ab omni delictopurgantur.Grego. Septem vicibus ⁊cͣ. In ſeptenario ꝑfectio ſignificatur. velaccipitur. Vnde ⁊ ſeptem diebus vniuerſum tempus impletur. ⁊ ſpirituſſanctus ſeptiformis vocatur. Septem ergo vicibus in ſanguine digitumintingere eſt ꝑfecta oꝑatione myſterium paſſionis imitari Et ſeptē vicibꝰcontra ſynagogam aſpergere eſt perfecta prędicatōne paſſionem infidelibus nunciare.¶ Cōburetqꝫ eam cūctis ⁊cͣ. Gregꝭ. Per pellem ⁊ carnē ⁊ ſanguinem ⁊ fumum ſacrificia in veteri teſtamento habita: quę infirmitateꝫ dn̄inunciabant: ſignificantur. Quia omnia poſtmoduꝫ ſpiritaliter a patribꝰintellecta iuxta exterius miſterium ſtercora ſunt vocata. Vnde paulus.Omnia arbitror vt ſtercora quę traduntur flammę. Quāuis enim primūcarnaliter ſint exhibita: poſtmodū per ſpiritumſanctum intelligentię igneſunt conſumpta.¶ Aug. Et cremabunt eam in conſpectu eius. Puto qꝛ crematio ad ſignum pertinet reſurrectōis. Natura enim eſt ignis vt in ſuperna moueat̉⁊ in ipſum conuertitur qd̓ crematur. Nam ⁊ ip̄m cremare de gręco in latinum ductum verbum eſt a ſuſpenſione. Qd̓ vero additum eſt in conſpectu eius .i. in conſpectu ſacerdotis. ſignificare videtur quia illis apparuitreſurrectio xp̄i qui futuri erant ad regale ſacerdotium.¶ Tam pelle ⁊cͣ. Augꝭ. Quod uero ſequitur pellis eiꝰ ⁊ carnes ⁊ ſanguis eius cum ſtercore cōburetur. Id expoſitum eſt quomodo cremabitur⁊ ſignificatum eſt ꝙ non ſolum ſubſtantia mortalis corporis xp̄i quę cōmemoratione pellis ⁊ carnium ⁊ ſanguīs intimata eſt: ſed etiā contumelia⁊ abiectio plebis quę in ſtercore ſignificatur: conuertetur in gloriā quā cōbuſtionis flamma ſignificat.Gre. Per pellem ⁊ carnem exterior xp̄i operatio ſignificatur. Perſanguinem ſubtilis ⁊ īterna virtus exteriora facta viuificans. Per fimūlaſſitudo. ſitis. eſuries. ⁊ timor mortis. ⁊ quęcunqꝫ ex humanitate pati voluit. Quidquid enī defectu mortalitatis habuit: quaſi fimus in eo abijciendum fuit: quę omnia igni cremanda ſunt .i. iuxta veritatē ſpirituſſanctiintelligenda. vt quę ab eo corꝑaliter geſta ſūt ꝑ incorporeum diuinitatisſpiritum diſpoſita ſentiantur.Lignum quoqꝫ cedrinum. Cedrus lignum altum ⁊ imputribile eſt. Hyſopuſ herba valde humilis: quę tn̄ inflationē ammonet pulmonis. Per cedrum ergo alta ꝑſeuerans contemplatio. per hyſopum manſueti cordis humilitas ſignatur. Qui enim cōtemplationē ad ſuperna tollitur: per humilitatis compaſſionem debet cōdeſcendere inferioribꝰ. nec ſeex eo quod habet erigat: ſed his qui illud nō habent prędicando libenterimpendat.¶ Aug. Et accipiet ſacerdos lignum cedrinum ⁊ hyſopum ⁊ coccinum⁊ mittet in medium combuſtionis iuuencę ⁊cͣ. Lignum cedrinum ſpes ē:quę in ſupernis firmiter habitat. Hyſopus fides quę ē humilis herba radicibus hęrens in petra. Coccinum caritas: quod feruorē ſpiritus igneocolore teſtatur. Hec tria debemus mittere in reſurrectōem xp̄i tanqͣꝫ ī me

dium cōbuſtionis illius: vt cum illo ſit abſcondita vita noſtra.¶ Gre. Poteſt intelligi per cedrum ſpes: quę alta petit. Per hyſopūquę etiā odore ſtomachi īmundiciam purgat) fides: quę nimis aduerſaęquanimiter tolerat: ⁊ quidquid ex anteactis peccatis contractum fueratmundat. Per coccum vero caritas. Unuſquiſqꝫ igitur noſtrū ī flammāquę vaccam vorat. cedrum. hyſopum. ⁊ coccum bis tinctum mittat̉ .i. ī ſacrificio dominicę paſſionis fidem. ſpem. ⁊ caritatē exhibeat: ne paſſionemredemptoris ſui ſinecauſa audiat. Hincpaulus. Nunc auteꝫmanēt fides. ſpes. caritas. Maior autemhis eſt caritas. Vnd̓⁊ hic coccus extremꝰponitur. quia fide etſpe completa: cuꝫ adęternam patriam venerimus: ſola ī nobiſcaritas ad vltimummultiplicatur.Gre. Mittaturī flāmam. quę vaccāvorat: cedrus .i. perſeuerantia. ⁊ altitudonoſtrę cōtemplatōiscomburatur igne dominicę paſſionis. Mittatur hyſopus .i. humilitas cordis noſtri. veritatēmanſuetudinis trahat ex admixtione dominicę paſſionis. Mittatur coccus bis tinctus .i. caritas quę nos ad amandum deum ⁊ proximū excitat.aſſidue nos contemplari paſſionem dominicam cōpellat: vt in ip̄a diſcatopera recta quę faciat.¶ Hyſopum. Iſid̓. Baptiſmū. quia hyſopo tincto ſanguine agniſpergebantur.Loccumqꝫ bis tinctum. Iſidorꝰ. Coccuſbis tinctus: ſanguischriſti: quo mente ⁊ corpore abluimur. Hęc tria purgant. cedrus. id eſt. fides crucis. hyſopus baptiſmus vel martiriū. Coccus ſanguiniſ domini ciſacramentum.¶ Gre. In cocco bis tincto virtꝰ caritatis exprimitur: quę flāma ſanctiamoris ſuccenſa: duobus pręceptis exhiberi iubetur. dilectione .ſ. dei ⁊ ꝓximi. Bis tinctus ergo coccus eſt: cum caritas duplici pręcepto formata: vtſic diligatur deus: ne deſeratur proximus. ⁊ ſic proximus: ne contemnatur deus.Sacerdos. Gre. Omnes qui in xp̄o credimus ſacerdotes ſumus.Unde. Vos aūt eſtis genus electum: regale ſacerdotium ⁊cͣ. Alta ergoquę ꝑ contemplationē ſentimus: ⁊ qd̓ ex manſuetudine hūilitatis agimꝰqd̓ per ignem caritatis exhibenus: paſſionis xp̄i ſanguine tingere debemus. vt omne qd̓ in nobis eſt: illum imitetur a quo eſt. qꝛ extra imitatōeꝫpaſſionis non tam virtus qͣꝫ vicium eſt.¶ Gre. Poteſt iſte ſacerdos qui vaccę carnes. pellem. ſanguinē. fimūqꝫ cōburit: ordinem iudaici ſacerdotij cum plebe ſuppoſita in necem dn̄iconſentientis ſignificare. vnde ſequitur. ⁊ tunc demum lotis veſtibus: etcorpore ſuo.Et tunc demum ⁊cͣ. Idem. Poteſt intelligi ꝙ iſte ſacerdoſ ⁊ lotꝰſit veſtibus: ⁊ tamē vſqꝫ ad veſperam īmundus. quia iudaicus populusex ꝑte eoꝝ qui crediderunt mundus: ex parte eorū qui nō crediderūt vſqꝫad veſperam permanet īmundus. Lauat ergo veſtimenta ⁊ corpus. quiacredendo exteriora oꝑa ⁊ interiorem mentē a prauis actionibus mundat⁊ plene tunc ad caſtra reuertitur: cum ad finem perfecte reuocatur. Sꝫ qꝛiudęa in infidelitate partim ꝑdurante ad fidem gentilitatis ingreditur. ⁊myſteria diuinę incarnatōis intelligit. recte ſubdit. Colliget aūt cineresvaccę vir mundus ⁊cͣ.Aug. Lauabit veſtimenta ſua ſacerdos. ⁊ lauabit corpus ſuū aqua.⁊ poſtea introibit caſtra. ⁊ immūdus erit ſacerdos vſqꝫ ad veſperaꝫ. Lauatio veſtimentoꝝ ⁊ corporis mundatio eſt exterioruꝫ ⁊ īteriorum. hoc ſacerdos. Deinde ſequitur. qui comburet eam lauabit veſtimenta ſua. ⁊ lauabit corpus ſuum aqua. ⁊ immundus erit vſqꝫ ad veſperam. In eo quicomburit eos figuratos arbitror: qui chriſti carnem ſepelierūt. reſurre ctōieam velut cremationi mandantes.fidelis populus qui vſqꝫ ad veſperam .i. finē mundi extra mandata vitę:Uſqꝫ ad ueſperam. Augꝭ. Ad veſperam ſacerdos ītrat. quia invelut extra caſtra poſitus eſt: prauis operibus commaculatus: aqua baptiſmi ⁊ pęnitentia lotus: ad cognitionem in fine mundi quaſi in caſtrareuertitur.