¶ Numeri.C. XVIII.
Tu ⁊ filij tui ⁊ domus patris tuiI lxx. Sumetis peccata ſanctorū. qꝛ per ea .ſ. q̄offert pontifex ꝓ peccato cuiuſqꝫ purificat eū.tecū portabitis iniquitatē ſanctuarij. ⁊ tu ⁊ filij tui ſimul ſuſtinebiSacrificia pro peccatis oblata que debenturſacerdo tibus.tiſ peccata ſacerdotij veſtri. Sed⁊ fratres tuos de tribu leui. ⁊ ſceptruꝫ patris tui ſume tecū. pręſtoqꝫ ſint ⁊ miniſtrent tibi. Tu aūt etfilij tui miniſtrabitis ī tabernacl̓oteſtimonij. Excubabuntqꝫ leuitęad pręcepta tua. ⁊ ad cuncta oꝑatabernaculi: ita dūtaxat vt ad vaſa ſanctuarij. ⁊ altare non accedātne ⁊ illi moriātur. ⁊ vos pereatis
ſimul. Sint aūt tecum ⁊ excubentin cuſtodijs tabernaculi ⁊ in omnibus cerimonijs eius. Alienigena n̄ miſcebitur vobis. Excubatein cuſtodiis ſanctuarii. ⁊ in miniſterio altaris: ne oriatur indignatio ſuꝑ filios iſrl̓. Ego dedi vobisfratres veſtros leuitas de mediofilioꝝ iſrael. ⁊ tradidi donuꝫ dn̄ovt ſeruiant in miniſteriis tabernaculi eius. Tu autē ⁊ filii tui cuſtodite ſacerdotiū veſtrū. ⁊ omnia q̨̄ad cultum altaris ꝑtinent ⁊ intra
palma floret: aſcēdere dicit̉ xp̄s. Siquis ergo verberibus indiget: exit adeum in virga. Qui aūt ꝓficit ad iuſticiā: aſcēdit ei ī flore vſqꝫ quo afferatfructus ſpūs qui ſunt caritas. gaudiū. pax. patīa. ⁊ cęterę virtutes.Tu et filii tui. Augꝭ. Alia lit̓. Tu ⁊ filij tui ⁊ domus patris tui accipietis peccata ſanctoꝝ. ⁊ peccata ſacerdotij veſtri. Hęc ſunt peccata ſanctoruꝫ: quę appellātur ſacrificia ꝓ peccatis. Peccata vero ſanctoꝝ dictūeſt: non quę ſancti cōmittunt: ſed ab eo ꝙ ſunt ſancta. Dictū eſt ſanctoꝝ:qꝛ in ſanctiſ offerunt̉⁊ peccata dicuntur ſacrificia pro peccatis:iō appellata ſunt peccata ſāctoꝝ. Et pcc̄aſacerdotij veſtri. id ēeadem ipſa quę offeruntur pro peccatis.ſicut etiā ī leuitico declarat: ⁊ ꝑtinere dicitad ſacerdotem.¶ Ori. Alia littera.Tu ⁊ filij tui: ⁊ domꝰpatris tui tecuꝫ ſumetis peccata ſanctoruꝫQui meliores ſunt:inferioꝝ culpas ſuſcipiunt. Vn̄. Vos qͥfortiores eſtis īfirmorum imbecillitates ſuſtinete. Iſrl̓ita ſi peccet .i. laicus. ip̄e ſuuꝫnō poteſt auferre peccatum: ſed requirit leuitam: vel ſacerdotem: vel pontificemvt peccatoꝝ remiſſionem accipiat. Sacerdos aūt aut pontifexſi delinquat: ip̄e ſuūpoteſt purgare peccatum: ſi tamē non peccet in deum. De huiuſmodi enī peccatis nō facile videmus in legis litteris remiſſionē peccatoꝝ ſignificari.O ri. Hieſus pontifex noſter qui penetrauit cęloſ cū filijs ſuis .i. apl̓is⁊ martiribus ſumit peccata ſanctoꝝ. Venit enim vt peccata mundi tolleret morte ſua. Filij quoqꝫ eoꝝ auferunt peccata ſanctorum. Vnde paulꝰLibenter impendar pro animabus veſtris. Et alibi. Ego enī iam īmolorHoſtia vero ad hoc īmolatur: vt eoꝝ pro quibus iugulatur: peccata purgentur. De martiribus iohannes in apocalipſi ſcribit. Quia animę eorūqui iugulati ſunt ꝓpter nomen hieſu aſſiſtunt altario. Qui aūt aſſiſtit altario: oſtendit̉ ſacerdotis fungi officio .i. pro ppl̓i peccato ſupplicare. Vereor ergo ne forte exquo martires nō ſunt: ⁊ hoſtię ſanctoꝝ nō offerunturpro peccatis nr̄is: non fiat remiſſio: ⁊ accidat nobis: qd̓ de ſe dicunt iudeQuia nō habentes altare: neqꝫ tēplū neqꝫ ſacerdotiū: ⁊ ideo nec hoſtiasofferentes: peccata noſtra inquiunt manent in nobis: ideo veniā nō cōſequimur. Nos aūt dicere debemus qꝛ hoſtię martirū nō offeruntur pro nobis: ideo manent in nobiſ peccata noſtra. Non meremur enim ꝑſecutōeꝫpati ꝓpter chriſtū. Sciens enī dyabolus ꝑ paſſioneꝫ martirij remiſſionēpeccatorum fieri: non vult nobis perſecutōem gentium publicam mouere. quia inuidet glorię noſtrę. vel fortaſſis ſcit nos deus ydoneos non eſſemartirio.¶ Ori. Quęrendū eſt quomodo aliqui ſancti dicant̉. ⁊ de peccatiſ eoꝝſcribatur? Non eniꝫ (vt putant quidā) ſtatim qui ſanctus eſſe cęperit: peccare nō poteſt ⁊ cōtinuo eſſe ſine peccato. Dicitur enī ꝑ ezechielem: A ſanctis meis incipietis. Si enī ſancti ſine peccato ſunt: quomō primi ſuccumbunt in ſupplicio peccatoꝝ? ⁊ alibi. Iuſtus in principio ſermonis ſui ipſeſui accuſator fit. Apoſtolus quoqꝫ qui ī principio epiſtolę ſcribit omnibꝰqui ſunt romę dilectis dei vocatis ſanctiſ poſtea eiſdē dicit. Nolite ꝓptercibum ſoluere opus dei. Et ad corinthios. Paulus vocatus apl̓s hieſuxp̄i eccleſię dei quę eſt corrinthi ſanctificatis in xp̄o hieſu vocatis ſanctispoſtea eiſdem dicit. Cum enī ſint inter vos emulatōes ⁊ cōtentiōes: nōnecarnales eſtis; ⁊ ſcd̓m hoīem ambulatis; ⁊ paulo poſt. Omnino auditurinter vos fornicatio: qͣlis nec inter gentes. ⁊ vos inflati eſtis. In quo nullum īmunem relinquit. dum alijs fornicatōnem: alijs inflationē ſuperbięcrimen aſcribit. ⁊ multa huiuſmodi: ⁊ peiora in ſequentibus ponit. Sedſanctoꝝ multę differentię ſunt. Sancti eniꝫ dicuntur hi ijdemqꝫ peccato
res: qui ſe deo vouerunt: ⁊ ſeꝑauerunt a vulgo vitam ſuam: vt dn̄o ſeruiant. Huiuſmodi homo ſcd̓m hoc ꝙ cęteris actibus circūciſis ſe dn̄o mancipauit: ſanctus dicit̉. Sed forte ī hoc ꝙ dn̄o ſeruit: nō ita gerit omīa vicōpetit: ſed in aliquibus delinquit. Si enim qui ſeꝑat ſe ab oībus actibꝰvt diſciplinā medicinę vel philoſophię cōſequatur: nō continuo ita ꝑfectus eſt vt nō peccet in aliquo. īmo plurima delinquendo vix ad ꝑfectōꝫꝑuenit. ⁊ tamē cū ad huiuſmodi ſcolas ſe tradidit: certū eſt eum inter medicos ⁊ ph̓os numerari. Ita qui mancipatur ſtudijs ſanctitatis ſcd̓m hoc quodꝓpoſuit ſanctꝰ appellatur. Scd̓ꝫ hoc ꝟoꝙ neceſſe eſt eū ī multis delinquere: dumvſu ⁊ diſciplina ⁊ diligētia abſcidatur cōſuetudo peccādi: peccator dicitur.¶ Addo amplius ꝙniſi ſanctum ꝓpoſitūaliquis habeat: ⁊ ſanctitatis ſtudiū geratneſcit peccati pęnitentiam gerere. vel remediū quęrere. Qui nōſunt ſancti ī peccatisſuis moriunt̉. qui ſciſunt pęnitentiā ꝓ peccatiſ gerunt. vulneraſua ſentiunt. lapſusſuos intelligūt. ſacerdotem requirūt ⁊ purificatōem per pontificem. Ideo caute etſignificanter diciturquia pontifices ⁊ ſacerdotes: non quorūcūqꝫ: ſed ſanctoꝝ pcc̄a ſumūt. Sc̄s eī eſt qͥ peccatū ſuū ꝑ pōtificē curat.¶ Tu autem et filii ⁊cͣ. Ori. Alia littera. Tu aūt ⁊ filij tui tecum ī cōſpectu tabernaculi teſtimonij obſeruate cuſtodias veſtras ⁊ altaris tabernaculi ⁊cͣ. Obſeruare diligenter conuenit quę ſcripta ſunt. ⁊ eos pręcipueqͥ in ordine ſacerdotali gloriātur. Qui aūt obſeruet ⁊ faciat quę ſacerdotibus mandata ſunt: ⁊ qui vtatur ordine ⁊ ore ſacerdotali oꝑa vero nonobſeruet: ſolus noſſe poteſt qui ſcrutatur corda ⁊ renes. Mandantur aūtobſeruari nō ſolū ea quę foris ſunt: ſed pręcipue quę intra velum ſunt: qͣſicura ſit ſacerdotibus euidentia ⁊ manifeſta diuinę legis mādata implere⁊ miſteria abſcondita omni ꝑſpicācia intueri. Si vero ad hoīem velit referre tabernaculū teſtimonij (paulus enī corpus hoīs tabernaculuꝫ dicit)interiora velaminis vbi inacceſſibilia tegūtur: principale cordis dicemꝰ:qd̓ ſolum reciꝑe poteſt miſteria veritatis. Duo ꝟo altaria .i. interius ⁊ exterius (qm̄ altare oratōis indiciū eſt) illud puto ſignificare qd̓ dicit apl̓s.Orabo ſpiritu: orabo ⁊ mente. Cū enī in corde orauero: ad altare interiusingredior. vn̄. Tu aūt cum oraueris intra ī cubiculū tuū. ⁊ claude hoſtiū⁊ ora patrē tuū in abſcondito. Qui ita orat: ingreditur ad altare incenſiqd̓ eſt īterius. Qui ꝟo clara voce: ⁊ verbis cū ſono ꝓlatis vt ędificet audientes: ſpiritu orat. ⁊ offert hoſtiam ī altario qd̓ eſt foris ad holocauſtūpopuli cōſtitutū. Oportet ergo ſacerdotes ea pręcipue curare: quę ītra velum interius teguntur. ne quid ibi pollutū inueniat̉. interiorē ſcꝫ hoīem ⁊cordis ſecreta: vt ibi īmaculata ꝑmaneant. Cherubin ⁊ ꝓpiciatoriuꝫ ſciaeſt intelligenda trinitatis. Cherubin quideꝫ multitudo .i. ꝑfectio ſcientięinterpretatur. ⁊ quę eſt alia ꝑfectio ſcientię: niſi agnouiſſe patrē ⁊ filium ⁊ſpiritūſanctū? Hec ergo curanda ſunt a ſacerdotibus: vt incōtaminata ⁊illeſa ſeruent̉. Urna vero habens cęleſtem cibum mannę theſaurus diuiverbi eſt. Arca aurea in qua ſunt tabule teſtamenti mens noſtra ē. in qualegem dei deſcriptam habere debemus. hęc debet eſſe aurea .i. pura ⁊ p̨̄cioſa. in qua lex dei ſit ſcripta. nō atramēto: ſed ſpū dei viui. non in tabul̓lapideis: ſed in tabulis cordis carnalibus. Un̄. Qui oſtendunt opus legis ſcriptū in cordibꝰ ſuis. Scripſit aūt deꝰ ī cordibus eoꝝ digito legē naturalē: quā dedit dn̄s humano generi. ⁊ in cunctoꝝ mentibus ſcripſit. vn̄initia ſumimus. ⁊ ſemina quędā ad ꝑſcrutandā veritatē: quę ſi bene excolamus fructū vite afferent nobis.¶ Tu aūt et filii tui. All̓. Perfectiores .ſ. ī eccleſia ⁊ ſancti doctores