C. XVII.umeri.
.
in tribulatōe .ſ. nō enī dormienti et ocioſo po⁊ apꝑuit gloria domini. Dixitqꝫteſt apparere gloria dn̄i.dominꝰ ad moyſen: Recedite demedio multitudinis huius etiaꝫnunc delebo eos. Cunqꝫ iacerētf I videns in ſpiritu que gerebantur. I lexque docet hoīem ſcīam et dei amorem.in terraʳ dixit moyſes ad aaronI carnem humanā. ſ aīa .ſ. cū qua xp̄sTolle thuribulū. ⁊ hauſto ignenatus ē.ſ chriſtū īmaculatū.de altari mitte incenſum deſuperſ ne .ſ. vltrapergens cito ad populū vt rogesꝓcedat vaſtatio.pro eis. Iam enī egreſſa eſt ira adomino. ⁊ plaga deſęuit. Quodſ chriſtus ſacerdos magnus.cum feciſſetʸ aaron: ⁊ cucurriſſetſupplicandi et obſecrandi forma.ad mediam multitudine quā iamvaſtabat incenuiuꝫ voiulū thimirecto corde. Cne mors vltra graſſaretur..j. ſ peccatores. nimietate ſcelerum.ama ⁊ ſtans inter mortuos ⁊ viſ iuſtos. ſ in operibus iuſticie.uentes pro popl̓o deprecatus ē.
I lxx. vaſtatio. vel. vt in alijs exemplaribus continetur confractio.⁊ plaga ceſſauit. Fuerunt aūt quipercuſſi ſūt quattuordecim miliahominū ⁊ ſeptingenti. abſqꝫ hisqui perierāt in ſeditiōe chore. Reuerſuſqꝫ eſt aaron ad moyſen adoſtiuꝫ tabernaculi fęderis poſtqͣꝫquieuit interitus.C..XVII.T locutus ēdn̄s ad moyſē dicēſ:Loq̄re ad filioſ iſrl̓ ⁊ accipe ab eiſꝟgas ſingl̓as ꝑ cognatōes ſuas.a cūctiſ principibꝰ tribuū virgasduodecim. ⁊ vniuſcuiuſqꝫ nomēſuꝑſcribes virgę ſuę. Nomē autē
infundatur ſpirituſſanctus. Tunc enī adeſt maxime gloria domini: cumhominū ſęuicia cōcitatur. ⁊ tunc pacem habemuſ apud deū: cū ab hoībusꝓpter iuſticiā expugnamur. vbi eī abundat peccatū: ſuperabundat ⁊ gr̄a.Oꝑuit ergo eos nubes tabernaculi. ⁊ irruit ſynagoga ſuꝑ moyſen ⁊ aarō⁊ apparuit gloria domini. Quāuis magni meriti ſint: ⁊ virtutibꝰ polleāt:non apparet eis gloria dn̄i niſi in tribulatōe ⁊ periculo: ⁊ pene in ipſa morte. Apoſtolus etiā in his gloriā domini cōſequi meruit. vnde enumerat ſeſuper cęteroſ in tribulationibus fuiſſe. terlapidatū eſſe. ⁊ naufragia ꝑtuliſſe. ⁊ percula maris ac fluminum.Recedite de m.Ori. Iubenter ergomoyſes ⁊ aaron exirede medio ſynagoge:vt intereat. Sed videamus quid faciūt.Sancti ſunt ⁊ ꝑfecti⁊ magis euangelij qͣꝫlegis diſcipl̓i. ideo diligunt etiā inimicos.⁊ orant ꝓ ꝑſecutoribꝰIllis enī irruentibꝰ:iſti ꝓcidunt in faciem⁊ ait moīſes ad aarōAſſume batillum: etīpone ſuꝑ illud ignē:inijce incenſū ⁊cͣ. Videant ergo qui deuꝫꝑiter criminantur etlegem: quomō moyſes ⁊ aaron priores feI17 9k l M1vjcerūt: qd̓ poſtmoduꝫe mors vltra graſſaretur.euāgeliū docuit. Dimietate ſcelerum.iter mortuos ⁊ viligit moiſes inimicosſ in operibus iuſticie.⁊ orat ꝓ ꝑſecutoribꝰro popl̓o deprecatus ē.Inuenitur ergo euāgelij virtus in le ge: ⁊fundamento legis īnitit̉ euangeliū. Necvetus t. nomino legē. ſi eam ſpiritaliter intelligam. Illis tm̄ lex vetus eſtteſtamentum: qui eam carnaliter intelligūt. Illis vetus eſt ⁊ ſenuit: quiavires ſuas obtinere nō poteſt. Nobis aūt qui eam ſpiritaliter exponimusſemꝑ noua eſt. ⁊ vtrūqꝫ nobis nouum teſtamentū eſt. non temꝑis ętate:ſed intelligentię nouitate. Vnde ioh̓es ait. Mandatū nouum do vobisvt diligatis inuicem. cū ſciret datum eſſe mandatū dilectōis in lege. Sedqꝛ caritas nunqͣꝫ cadit: nec mandatū veritatis veteraſcit: ſꝑ nouū eē pronunciat. Semper enī obſeruantes nouos facit in ſpiritu. peccatori autem⁊ caritatis fędera non ſeruanti etiaꝫ euangelia veteraſcunt. Nec poteſt einouū t. eſſe: qui non deponit veterē hoīem ⁊ induit nouum ſcd̓m deū creatum. Hortatur moyſes pontificem magnum vt offerat in caſtris incenſū:⁊ oret ꝓ populo. Iam enī cęꝑat populꝰ vaſtari. In ſpiritu videbat moyſes quę gerebant̉. Intellige ppl̓m iſrael in caſtris ꝑ ordinem tribuum ⁊ familiarū diſpoſitum: virtutē vero quandā a deo miſſam. non paſſim: ſꝫ exprima ꝑte cępiſſe ppl̓m vaſtare: ⁊ procedentem ꝑ ordinem mortis ſtrageꝫ.Cōſidera poſt hęc pontificem indutū veſte pontificali: ⁊ portantē batillūatqꝫ ignem cū incenſo tendere ad locū quo ꝑ angelum vaſtantē mors peruenerat. ⁊ ſtantem vbi mors finē dederat primis: ⁊ īminebat poſtremis.Intuere ſtantem pontificē: ⁊ obiectōe quadam viuentes a mortuis dirimentem. ⁊ virtutē repropiciatōis eius. ⁊ incenſi miſteriū. erubuiſſe angelūvaſtatorē. ⁊ in hoc mortē finitam ⁊ vitā reparatā. Conſiderata ꝟo hiſtoria: aſcende ad verbi huius celſiora faſtigia. ⁊ vide qūo verus pontifexhieſus aſſumpto batillo carnis: ⁊ ſuperpoſito igni altariſ anima .ſ. magnifica: adiecto etiā incenſo: qui eſt ſpiritus īmaculatus: medius inter viuos⁊ mortuos ſtetit. ⁊ mortē cōpeſcuit: deſtruens eum qui habebat mortis imperium. vt qui credit eum: nō moriatur ſed viuat inęternū. Hoc ergo miſterium poſtea futurū iam tunc qui ppl̓m vaſtabat expauit. agnoſcebat figuram batilli ignis incenſi. ⁊ qualis offerenda erat deo hoſtia ab eo quimedius viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ cōſtiterat: preuidebat. Illos ymago ſaluauit:ad nos ſalutis veritas ꝑuenit. Non enim indumēta pontificis purpurealanea biſſoqꝫ cōtexta erubuiſſet ille angelus: ſed futura magni pontificis
indumēta intellexit ⁊ ceſſit. quibus vniuerſa creatura inferior eſt. Putoautē ꝙ non ſolum primo aduentu dn̄i forma iſta cōpleta ſit: ſed etiam inſecundo cōplebitur. veniet iterū filius hoīs: ⁊ quoſdam inueniet mortuoſ⁊ quoſdā viuentes. Et poſſumus ītelligere ꝙ nō nulli ī hoc vitę ſtatu inueniantur: cū multi pręceſſerint mortui. Vel mortuos corꝑa intelligamꝰviuentes aūt anīas. ⁊ tunc forte medius viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ ſtabit chriſtꝰ.cū ſtatuet oues a dextris. hedos autē a ſiniſtris. ⁊ dicet his qui a dextris.Uenite bn̄dicti pr̄iſmei ⁊cͣ. His autē quia ſiniſtris. Itē maledicti in ignē ęternum⁊cͣ. Sunt em̄ mortuiqͥ ī ignem ęternū mittuntur. viui aūt quimittunt̉ ad regnū.¶ Et ſtans inter.Gregꝭ. Aaron vt irādei placaret: thuribulum ſumpſit atqꝫ īterviuentes ⁊ mortuosſtetit. qꝛ ſacerdotis ēnegotiū deo oratōeꝫfundere: ⁊ ꝓ iuſtis necadant: ⁊ ꝓ peccatoribus vt reſurgāt. vn̄.Intret oratō mea ſic̄incenſum in cōſpectutuo.Iſi. Aaron thuribuluꝫ accipiens: occurrit quaſſationi. etſtans ī medio viuoꝝ⁊ mortuoꝝ letalē plagam obiectu ſuo qͣſiqͥdā murus excluditIſte ſacerdos xp̄s qͥruinā mortis ī mūdoaſpiciens: occurrit aſummo cęlo. venitqꝫobuius qͣſi gygas adcurrēdam viā. Stetitqꝫ īter viuoſ ⁊ mortuos. qꝛ natus ⁊ mortuus. ſicqꝫ thuribulū paſſionis accipiens: ⁊ ī odoremſuauitatis p̨̄tēdens: ſuſpēdit ignis ęterni ꝑniciē: ⁊ inimicā ꝑtulit mortē.¶ Et plaga ceſſauit. Ori. Alia lit̓. Et ceſſauit vaſtatio. vel ꝯfractioqd̓ magis cōuenit. Confractio enī fit in fictilibus vaſis quę ſunt peccatores. Un̄. Filij ſyon qui ſunt honorabiliores. ⁊ in auro elati qūo reputatiſunt in vaſa fictilia? ⁊cͣ. Et in magna domo ſunt lignea vaſa ⁊ fictilia. ⁊alia ad honorē. alia ad cōtumeliam: quę confringi poſſunt. Un̄ apl̓s devaſis fictilibus. Siqͥs emundauerit ſe ab his: erit vas ad honorē ſanctificatum ⁊ vtile dn̄o ⁊ ad omne opus bonū paratum. In quo oſtēdit quiavas qd̓ fit: ⁊ ꝑ queꝫ fit: vnus ⁊ idē homo ſit. Intellige ergo ꝓpoſitū hoīseſſe qd̓ oꝑatur. reliquā ꝑtē hoīs eſſe ip̄m vas qd̓ fit ad honorē vel ad cōtumeliā. Cum ergo ſenſus nr̄ quę bona ſunt elegit: ⁊ ad bonā cōuerſatōꝫtrahit: facit nos vas vtile. Cū aūt neglexerit: ⁊ deciderit ꝓpoſitum noſtrūa bonis: efficimur vas in cōtumeliā. Si intellectus nr̄ luteus ſit ⁊ de lutoſemꝑ ⁊ de terrenis cogitet: efficimur vas fictile: ⁊ opus manuū figuli. Un̄Nunquid figmentū dicit ei qui ſe finxit. quare ſic me feciſti: luteus em̄ etterrenus ſenſus non capit miſteria.Dicitur etiā corpus nr̄m vas fictile. vel litera legis. ī eo ꝙ apl̓us ait.Habētes theſaurū iſtū ī vaſis fictilibus. Quia in corꝑe poſitis theſaurūgratię ꝑ ſpm̄ſanctum dn̄s largitur. Et ī ſermonibꝰ legis qui cōtemnūtur:qꝛ nulla arte grāmatica expoſiti vidētur: recōditus eſt theſaurus ſapiētię⁊ ſcientię dei.C. .XVII.¶ Acunctis principibus ⁊cͣ. Omnis princeps habet virgā. quiaſine ea ppl̓m regere nō poteſt. vnde paulus. quia princeps ppl̓i erat: dicebat: Quid vultis; in virga veniam ad vos? an in caritate?O ri. Omnes principes tribuū neceſſe eſt vt habeant virgas. Unusſolus eſt pontifex aaron cuius virga germinauit. hic eſt xp̄s cuius virgacrucis nō ſoluꝫ germinauit: ſed etiā floruit. ⁊ credentiū fructus attulit. nuces inquit. qui fructuſ primo indumento amarus. ſcd̓o munitur. tercio paſcit. Talis ergo eſt in auditorio xp̄i legiſ ⁊ ꝓphetarū doctrina. Prima facies litterę amara eſt: quę circūciſionē pręcipit: ⁊ ſacrificia ⁊ cętera quę oīa