¶ Numeri.C. .XII.
Remāſerāt aūt ī caſtris duo viriquoꝝ vnuſ vocabatur heldad. ⁊alter medad. ſuꝑ quos requieuitſpiritus. Nam ⁊ ipſi deſcripti fuerāt. ⁊ nō exierant ad tabernaculūCunqꝫ ꝓphetarent in caſtris: cucurrit puer ⁊ nunciauit moyſi dicens: heldad ⁊ medad ꝓphetantin caſtris. Statī ioſue filius nunminiſter moyſi ⁊ electuſ a pluribꝰait: Domine mi moyſes prohibeeos. At ille. Quid inquit ęmulaſ prophetare omnes voluit qui bonū qd̓ habuit non inuidit.ris pro me? Quis tribuat vt oīspopulus ꝓphetet ⁊ det eis deusſpirituꝫ ſuū? Reuerſuſqꝫ eſt moyſes ⁊ maiores natu iſrael ī caſtraUentus aūt egrediens arreptastrans mare cōturnices detulit. etdimiſit in caſtra. itinere quantumvno die cōfici poteſt ex omni ꝑte
caſtroꝝ per circūitum. volabātqꝫin aere duobus cubitis in altitudine ſuper terrā. Surgens ergopopulus toto die illo ⁊ nocte. acdie altero congregauit coturnicūmultitudinem. qui parū decē choros. ⁊ ſ.ccauerunt eas per gyrumſ carnale deſiderium.caſtroꝝ. Adhuc carnes erat ī dentibus eoꝝ nec defecerat huiuſcemodi cibus. ⁊ ecce furor dominicōcitatus ī ppl̓m ꝑcuſſit eum plaga magna nimis. Uocatuſqꝫ ē locus ille ſepulcra concupiſcentię.Ibi enī ſepelierūt populū qui deſiderauerat carnes. Egreſſi auteꝫde ſepulcris concupiſcentię venerunt in aſſeroth. ⁊ manſerunt ibi.C. .XII.Ocutaqꝫ ēꝓphetia. ſ ſacerdoItal̓ plebs carnale ſacerdotiūImaria ⁊ aarō ꝯtra
operatur ſpiritus: nec ocium patitur: vbi operandi materia digna ſuppeditat. In omnibus ergo qui ꝓphetauerūt requieuit ſpiritus: ſed nō ſicutin ſaluatore. ꝓpter quod de eo dictum eſt. Exibit virga de radice ieſſe: etflos de radice eius aſcendet: ⁊ requieuit ſuper eum ſpiritus dn̄i. ſpūs ſa. ⁊intel. ⁊cͣ. Vide enī quia ſuper nullum aliū ſpiritꝰ domini requieuiſſe hacſeptemplici virtute deſcribitur: ꝑ quod diuini ſpiritus ſubſtantia (qꝛ vnonomine non poterat) diuerſis vocabulis explanatur: requieſcere ſuꝑ eumꝓphetat̉. Hinc quoqꝫ ioh̓es ait: Qui miſit me baptiſare ī aqͣhic dixit mihi. Suꝑquē videris ſpiritumdeſcēdentē ⁊ manentem ſuꝑ eum: ipſe eſtAddidit enī ⁊ manētem ſuꝑ eum. vt eſſethoc ſignū in ſaluatore: qd̓ in alio non poſſet oſtēdi. De illo eīſolo dictū eſt. Quiapeccatū non fecit. necinuen. eſt do. in o. e.Quia enim ſolus eſtqui peccatū nō fecit:ideo in illo ſolo manſit ⁊ ꝑmanſit ſpiritꝰ.Conſtat ergo reliqͦsomnes fuiſſe ſub peccato. nec congruit vttꝑe peccati dicamusſpiritū manſiſſe ī eis.Ipſe enī moyſes cūiam ſpiritū accepiſſetſeipſuꝫ peccaſſe teſtatur cū diceret. Audite me increduli. nunquid de petra iſta ꝓducemuſ aquā vob̓:In his enim dictis n̄ſanctificauit deum .i.non cōfiſus eſt in virtute dei. Cum gͦ hęcloqueret̉ nō d̓ ſpirituſancto: ſed de ſpiritupeccati loquebatur.Certū eſt ergo aliosꝓphetas aliquandohabuiſſe ſpiritū dei.aliquando non habuiſſe. Hinc ⁊ dauidait. Et ſpiritumſanctum tuum ne auferas a me. in quo oſtendit ꝙ poteſt auferri. In ſequentibus vero tanquā ablatum repopoſcit. Redde mihi lęticiā ſalutaris tui⁊ ſpū principali cōfirma me. Salomonē quoqꝫ nemo dicit niſi ī ſpirituſancto iudicia iudicaſſe. vel templū domīo cōſtruxiſſe. aut rurſus ī ſpirituſancto dęmonibus tēpla feciſſe? aut impijs mulieribꝰ latera flexiſſe? Propheta quippe etiam a dn̄o abdo miſſus eſt in bethel. ⁊ in ſpiritu dei verbadn̄i locutus eſt. nō tamen in eodem ſpiritu pręceptum domini pręuaricatꝭꝰeſt: quo ꝓhibitus erat manducare panē in bethel. ideo occiſus eſt a leoneEgo aūt (licet nō vſqꝫquaqꝫ ꝓnunciem) hęc puto eſſe etiaꝫ quędam cōiahominū geſta: quę qͣꝫuis peccato careant: nō tamē digna videntur qͥbusinterſit ſpirituſſanctus. vt cōnubia legitima carent quidem peccato: nontamen quando actus cōiugales geruntur: ſpirituſſanctus datur: etiam ſiꝓpheta operatur: Alia enim plura ſunt in quibus ſola ſufficit vis humana: nec res indiget neqꝫ decet ſpirituſſancti adeſſe p̨̄ſentiam.Remanſerat. Non negligentia pręcepti domini: ſed deuotiōe humilitatis indignos ſe iudicantes ꝑceptione tanti muneris: ideo iudex cordium deus dignos eos iudicauit ⁊ oſtendit.¶ Quid inquit ęmularis pro me ⁊cͣ. Greḡ. Pia mens paſtoꝝquia non ꝓpriam gloriam: ſed autoris quęrit: ab omnibus vult iuuari qd̓facit. Fidelis enim prędicator optat ſi fieri valeat: vt veritateꝫ quā ſolusloqui non ſufficit: ora cunctoꝝ ſonent. Unde cum ioſue duobus ī caſtrisremanentibus ⁊ ꝓphetantibus vellet obſiſtere: ei ꝑ moyſen dicitur. Quid
ęmularis pro me? Quis tribuat vt omnis populus ꝓphetet. ⁊ det ei ſpiritum ſuum? prophetare enī omnes voluit qui bonū qd̓ habuit nō inuidit.Cōturnicū multitudinem. Raba. Carnalis ppl̓us iudęorumſumpto cęleſti cibo: carnes deſiderauit. ſed deus ita iudicium contemperauit vt puniret malos: nec fragilibus alimoniam denegaret. ⁊ in ipſaconceſſione aliquid ſpiritale innueret. Non enim ferarum non quadrupedum. nec terreſtrium animaliū eſum tribuit: ſed volucrum. vt diſcerentſuperna magis deſiderare qͣꝫ terrena. ſpiritalia qͣꝫ corporalia.Auiuꝫ enī natura exaqͥs ꝓceſſit: ſed ī aerehabitationē adquiſiuit ſibi. Qui ergovolucres cōmedunt:ab imis ad ſupernacor leuare monenturvt licet in terreniſ corporibus degant: aīoſemper cęleſtia petātſcd̓m illud apoſtoli.In carne ambulāteſnō ſcd̓m carnē militamus. Noſtra aūt cōuerſatio ī cęlis eſt.Sepulcra cōcupiſcentię. Iſi.Terciadecima manſio eſt in ſepulcris cōcupiſcentię. vbi ppl̓sfaſtidiens cęleſtē panem: carnes ęgyptiaſdeſiderauit. multosqꝫ ſubito vorauit incendium. Quibꝰ docemur vt qui conuerſatōeꝫ ſęculi relinquimus: ⁊ ęgiptias ollaſid eſt. carnalium deſiderioꝝ feruores: nonmurmuremuſ contracęleſtem panē. nec virulentiaſ ęgyptioruꝫqui ſunt magnarumcarniū: ſed ſimplicemmannę cibuꝫ .i. purācęleſtemqꝫ vitaꝫ agamus. Si enī poſt ꝑceptaꝫ angelicā mannam: quę eſt cęleſtisvita vl̓ doctrina: rurſus carnes ęgyptias. id eſt. carnales ſęculi voluptates: ⁊ concupiſcentię priſtinę appetimus nauſeam: ſtatim igne domini torquębimur. deſideriumqꝫ noſtrum vertetur in tumulos. vt ſimus ſepulcra de albata. quę foris parēt ſpecioſa: ītus plena ſūt oſſibꝰ mortuorū ⁊ oī ſpurcicia.Uenerunt in aſſeroth ⁊cͣ. Hiero. Quartadecima manſio eſt inſolitudine pharan. quę in atria vertitur. In hac aaron ⁊ maria propteręthiopiſſam contra moyſen murmurant. Et hoc prudenſ lector attēde. ꝙpoſt conſummatam in duodenario virtutē (quia ſuperbiuit iſrael ⁊ in ſepulcris concupiſcentię carnes ęgyptias deſiderauit) rurſum fundamentūiacit. ⁊ atria. id eſt. veſtibula virtutis ingreditur. oſtēdens nobis eos quiſtant poſſe cadere. ⁊ qui ceciderunt poſſe reſurgere. Poſitus eſt enim ih̓sin ruinam. ⁊ in reſurrectionem multoꝝ. Qui ait per ꝓphetam. Nunquidqui cadit non adijciet vt reſurgat?¶ Iſi. Quartadecima manſio eſt in ſolitudine aſſeroth. In hac aaron⁊ maria offenderunt detrahentes fratri ꝙ vxorem alienigenam accepiſſet⁊ ilico maria lepra percuſſa effloruit. quia ſacerdotalis plebs chriſto ſaluatori aduerſus eccleſiam de gentibus congregataꝫ derogans: lepra peccati perfunditur. Nec redit ad dei tabernaculuꝫ: donec plenitudo gentiūintrauerit. Tunc enim priſtinam recipiet ſanitatē: cū ſeptiformis ſpiritusagnitio ad veniam reduxerit eam.¶ Locutaqꝫ eſt ⁊cͣ. Ori. Maria plebs iudaica. moyſes lex domī ē.quę tranſit ad connubium ethiopiſſę. ęccleſię .ſ. de gentibus congregatę.