Ca Iu.
Prol. ī apo.
Fetiā Icōtra dei diſpoſitionē jͣ. vel quereloſiſq̄cunqꝫ ſibi ꝯtingant.Hi ſuntᶠ murmurantes querulifin nullo carnis deſideria frenātes. de vicro īvicium.ſecunduꝫʳ deſideria ſua ambulāfiactant ſe nullo timore dimiſſuros qd̓ agūt. ſeſolos deum cognoſcere.tes. ⁊ os illorum loquit̉ ſuꝑbiamfhonorātes jͣ. diuitum ſpauꝑes cōtemnuntnō cauſa dilectionisſmirates perſonasʳ quęſtus cauſed quidquid illi dicant vel faciant .j. corde ⁊opere.ſa. Uos auteꝫ chariſſimi memores eſtote verboruꝫ quę prędictaſ quibꝰ credendum. quia nuncti domini. ⁊preteritoꝝ etiā ꝓphete futuroꝝ.ſunt ab apoſtolis dom ini noſtriſilluminati ſpūſancto.hieſu chriſti. Qui dicebant vobiſItꝑe antixp̄i. cꝰ iſti iā ſūt p̄ambuliquoniā in nouiſſimis temporibꝰT non miſſi a deo jͣ. veritatis quos tali ſignopoteſtis cognoſcere. ꝙ guloſi. auari.venient illuſores. ſecundū deſi⁊ vel ſecundū deſideria īpietatū ſdiuini cultꝰ.deria ambulantes non in pietateFa ſorte iuſtoꝝHi ſunt qui ſegregat ſemetipſosFanime ꝯcupiſcētias ſequētes.animales ſpiritū non habentes.ſed vos hoc modo. ab illis diſſentiatis.Uos autē chariſſimi ſuꝑędificanſ vt ſitis templū deites voſmetipſos ſanctiſſimę veIdei vel veſtro ſanctificato.ſtrę fidei. in ſpirituſancto orantesvos ipſos in dilectione dei ſeruate. expectantes miſericordiaꝫ domini noſtri hieſu chriſti in vitam
ſolus ē creator ⁊ ſaluator mittēdo filium.deo ſaluatori noſtro ꝑ hieſuꝫ chriſ īpulet̉ſtum dominum noſtrū gloria. magnificentia. imperium. ⁊ poteſtasante omne ſęculum ⁊ nūc ⁊ in omnia ſęcula ſęculoꝝ. Amen.
¶ Prologus in apocalipſim Iohannis.Phānes apoſtolꝰ⁊ euāgeliſta a chriſto electus atqꝫdilectus. in tanto amore dilectionis vberior habitus ē. vt in cęnaſuꝑ pectus eius recūberet: ⁊ adcrucem aſtanti ſoli matrē propriāꝯmendaſſet: vt quē nubere volēteꝫ ad amplexum virginitatis aſciuerat: ipſi ad cuſtodiendā virginem tradidiſſet. Hic itaqꝫ cum ꝓpter verbum dei ⁊ teſtimoniū hieſu chriſti in pathmos inſulam ſortiret̉ exilium: illic ab eodē apocalipſis pręoſtēſa deſcribit̉. vt ſicutin principio canonis .i. libri geneſeos incorruptibile principium pnotatur: ita etiaꝫ incorruptibilisfinis ꝑ virginem in apocalipſi redderet. dicetis. Ego ſum alpha ⁊ oinitium ⁊ finis. Hic eſt iohannesqui ſciens ſuꝑueniſſe ſibi diem egreſſionis de corꝑe. cōuocatis inepheſo diſcipulis. deſcendit in defoſſum ſepulture ſuę locū. orationeqꝫ ꝯpleta. reddidit ſpiritū tama dolore mortis factus extraneꝰ:qͣꝫ a corruptione carnis noſcituralienus. Cuius tamē ſcripturę diſpoſitio vel libri ordinatio. ideo anobis per ſingula nō exponit̉: vtneſcientibus inquirēdi deſideriūcollocetur: ⁊ quęrētibus laborisfructuſ. ⁊ deo magiſterij doctrinaſeruetur.
quo libro multa incredibilia ꝯtinentur: vnde ⁊ hęc epiſtola iudęquę de apocripho teſtimonium habet. priſcis tꝑibus a pleriſqꝫreijciebat̉. Sed tamēautoritate iam ⁊ vetuſtate ⁊ vſu meruit: vtinter ſanctas ſcripturas computet̉. Maxime quia tale teſtimoniū de apocripho ſūpſit. qd̓ non apocriphum ⁊ dubium. ſedvera luce eſſet ꝑſpicuum licet em̄ de apocriphis teſtimonium veritatis ſumere.Hi ſunt mur.Si fratribus aliquidboni ꝯtigit. murmurant ⁊ conquerunt̉: qͣſi ſua fęlicitas in illoꝝꝓſperitate minuatur.Auari em̄ quibus nihil ſufficit: etiam alijsinuident.Murmuranteset quęruli. Canto ampliꝰ quiſqꝫ murmurat ⁊ ꝯqueritur dep̨̄ſentibus eccleſię laboribus: quanto minus ī ſe deſideria carnis extīguit. Sed cōtra ſanctus daniel etcęteri ſanctoꝝ deſideriorum viri. quantoobnixius ſola ſuꝑnadeſiderant: tanto magis deſpiciunt tranſitoria: ⁊ cuncta quę vident̉ aduerſa.Spiritū non habentes. Quia ſpitūſanctum. quo congregat̉ eccleſia ⁊ ſpiritualis efficit̉ non habent: ideo animales īſcij. nō ꝓuidētes ideodefluunt: quia coagulum charitatis nō habent.Superędificantes. Fidei .i. ędificātes vos ipſos ī bonisoperibus ſuꝑ fundamentum fidei: vt lapides viui ponamini indomo dei.In ſpirituſanctooran. Vt de veſtris viribus non pręſumatis: ſed ī diuinętuitōis adiutorio ſperetis. non ꝑ uos ſaluari putantes: ſed aduentū ſpirituſſancti in vos petitequo inſpirati ardentius oretis. ne cum his qui ſpiritū non habent ab eccleſia ſegregemini.Illos autē ſaluate. Qui non ſunt damnati apud deum: Sed iamꝓpe cadunt in ignē docete. vt ſe ipſos liberent.In timore. Hoc ad tria illa adiungendū ē. Nam ⁊ apoſtatas cumquiſqꝫ arguit ⁊ damnabiles oſtendit in timore debet arguere: ne forte ſibi
ſuiſqꝫ aliquid tale ꝯtīgat. ⁊ qui de īcendioviciorum alium caſtigans eripit. timeat ne⁊ ipſe temptet̉. ⁊ quipęnitenti ꝓximo miſeretur: circūſpiciat: neforte plus iuſto vel ſeuerus exiſtat. vel piꝰ.Odientes eam.⁊cͣ. Non corpus. ſꝫmaculatuꝫ eſſe odiſſedebemꝰ ⁊ arguere. vtimmaculatū reddamus. vt de carnali ſpirituale efficiatur. quod quia nonnr̄i arbitrij poteſtate: ſed dei gratia ꝑficiendū ē: recte ſubiungit̉. ei aūt ⁊cͣ.In exultatione. Quos ſuꝑius monebat in timore deo ſeruire: dicitꝯſtituendos in exultatione. quia quāto magis trepidi de actibus in p̨̄ſentifuerimus: tāto amplius in futuro de ꝑcepta mercede lętabimur.Gloria magnificentia. Si habetis gloriam purę fidei ⁊ ꝯſcienti⁊ magnificentiā in oꝑatione. ⁊ imperiū ſuꝑ infirmitatē. vel ſuꝑ demones.⁊ poteſtatē reſiſtendi vicijs vel tortoribus: deo nō vobis imputate. qui ante tēpora ⁊ in p̨̄ſenti ⁊ poſt omnia tēpora ē glorioſus in eſſentia. magnificin oꝑibus. imꝑans tam volentibus qͣꝫ nolētibus. ⁊ potēs cui nihil reſiſtit.