Actus apo.C .XXVII.
qui nauigant tecū. Propter qd̓bono animo eſtote viri. credo em̄deo meo: quia ſic erit quemadmodum dictum ē mihi. In inſulamautē quandam oportet nos deuenire. Sed poſtea qͣꝫ quartadecīadie nox ſuꝑuenit. nauigantibusnobis in adria circa mediā noctēſuſpicabant̉ nautę apparere ſibialiquā regionem. Qui ⁊ ſubmittēf ſpōdus plubi quo maris ꝓfunditas explorat̉tesſ bolidem inuenerūt paſſus viginti altitudinis. ⁊ puſillū inde ſef 5 in profunditate maris .propinquanteterra.parati: inuenerūt paſſus quīdeſ qꝛ adhuc nox eratcim. Timentes autē ne in aſperaloca incideremus. de puppi mittentes anchoras quattuor optaſqui in naui ſꝑ fuerāt.bant diem fieri. Nautis vero que§. i. dimiſiſrentibus fugere de naui. cū miſiſſentIoccaſioneſent ſcapham in mare ſub obtetuſvt nau̓ē ſedarentquaſi inciperent a ꝓra anchorasextendere. dixit paulus cēturioni⁊ militibus: niſi in naui māſerint
apparentibus ꝑ plures dies. ⁊ tēpeſtate nō exigua imminēte: iamablata erat ſpes omīs ſalutis nof ſ voluntaria ꝓ periculo. vel neceſſaria pro peſtrę. Et cumʳ multa ieiunatio fuiſnuria.ſet: tunc ſtans paulꝰ in medio eorum dixit. Oportebat quidem oFal. egrediviri audito me non tollere a cretaſ ⁊ ſic ſvitare ꝑ antifraſim jͣ. ſ tēpeſtatisIlucriqꝫ facere iniuriam hanc. ⁊ſ vaſorū qͣꝫuis me nō audiſtis.iacturam. Et nunc ſuadeo vobis§ ſano ⁊ fortibono animo eſſe: amiſſio enī nulf 5. i. amiſſionē nauis. vel preter quā erit amiſſio nauis.lius animę erit ex vobis p̄terqͣꝫnauis. Aſtitit enim mihi hac noFapoſtoluscte angelus dei cuius ego ſum. ⁊Iin euāgelioſꝑiculum mariscui deſeruio dicens: Ne timeasf ſnō fluctibus mergeris ſed rome ꝑiclitaberispaule. ſcęſari te oportet aſſiſtere.ſ ⁊ nō eſt timendū etiā comitibus tuis.Et ecce donauit tibi deus omēs
abſciderunt milites funes ſcaphęſne occaſionē darēt fugiēdi⁊ paſſi ſunt eam excidere. Et cumlux īciperet fieri: rogabat paulusſvt fortiores eſſent ad labore ſuſtinendū.omnes ſumere cibū dicēs: QuarIſerenitatē. vel abſqꝫ cibo. quia forſitan ī dietadecima hodie dieʳ expectantesnō edebant.ieiuni ꝑmanetis nihil accipiētes.Propter qd̓ rogo vos accipere cibum ꝓ ſalute veſtra: quia nulliusveſtrū capillus de capite ꝑibit. Etſvt alijs eſſet exēplocum hęc dixiſſet: ſumens panemf Fiuxta morē ſolitū in ꝯmedendo ⁊ ꝓ ſalutegratias egit deo in ꝯſpectu omninauigantium.um. Et cum fregiſſet cępit manduFexhortationis verbo ⁊ oꝑis exēplo.care. Animęquiores autem factiomnes: ⁊ ipſi aſſumpſerunt cibū.Ęramus vero vniuerſę animę innaui ducentęſeptuagintaſex. Etf ſfortiores facti. ⁊ nō indigētes tritico j. Fleuiorem faciebant.ſatiati cibo alleuiabant nauemiactantes triticum in mare. Cumautē dies factus eſſet: terraꝫ nonagnoſcebant. ſinum vero quendānō rupē ſed aditū facilem.conſiderabant: habentes litus īquem cogitabāt ſi poſſent eijcereIde mari innauem. Et cum anchoras ſuſtuliſnauē ſine conatu nauigii.ſent: ꝯmittebant ſe mari: ſimul laxantes iuncturas guber naculoꝝF ſvelo. jͣ. ſſecundū ꝙ ventus ducebatEt leuatoʳ artemone ſecundū aurę flatum tendebant ad litus. Et§. i. bimaritimicum incidiſſemꝰ in locū bithalaſſin illud dorſum mari iniectū.ſum: ſimpegerunt nauē. Et proraquideꝫ fixa manebat immobilis:ſdirumpebat̉puppis vero ſoluebat̉ a vi marisMilitum autē ꝯſilium fuit vt cuIvinctos.ſtodias occiderent: ne quis cumenataſſet effugeret. Centurio aūtvolens ſeruare paulum. ꝓhibuitfieri. iuſſitqꝫ eos qͥ poſſent natarean̄ vinctosmittere ſe ī mare prīos. ⁊ euadere
Oportebat qui.audi. ⁊cͣ. ℟. Q. d.dū nō audiſtis. vn̄ ſupra hortabat̉ eoſ paulus. Vel oportebatme audito .i. vt audiretis me.
Cibū ſumere. B.Nemo ſęculi tēpeſtates euadit: niſi qui pane vitę paſcit̉. ⁊ qui innocte tribulationū ſapiētię. fortitudini. tēperantię ⁊ iuſticię innitit̉. auxilio dominicoruſcante. portū ſalutis ꝯſequitur: ita vt ſęculo expeditus flamādilectionis qua calefiunt interiora q̨̄rat.
Aſtitit mihi. B.Non dicit hoc iactādo: ſed ad fidem ꝓuocat illoſ. nā ⁊ ideo mare turbatū eſt: vt ꝑ idꝙ auditus nō eſt. ⁊ ꝑid ꝙ auditus eſt: ſpecialis in eo gratia appareret.
In inſulam. ℟.Quaſi ꝓ ſigno ē prophetia veritatis de inſula. vt cū ad illaꝫ venerīt de ſalute ſua certi ſunt.In adria ℟. Regio ad quam nauigabant. Vel nomē cuiuſdā freti in tirrhenomari. ſed magis videtur nomen illius terrede qua adriaticus ſinus vocat̉. Aliter adria pluraliter accipitur ꝓ ſcopulis. ⁊ ideoputabāt nautę regionem apparere. In libro hebręoꝝ nominūadria ꝯtinens malavel locꝰ maloꝝ dicit̉.
Niſi in naui mā.Be. Quia in naufragio magis nautarum ſcientia. qui gnari erant maris: qͣꝫ militū arma ꝓderat. ideomeliꝰ ferebāt ſcaphāqͣꝫ nautas excidere.
Ęramus uerouniuerſę aīę. ℟.Non ait viri: qͥa fortaſſe erant ⁊ mulieresUel ꝓpter ꝯfuſioneꝫchriſtianoꝝ. militum.⁊ nautarum ita dicit̉.Artemone. B.Artemo modicū velūdirectioni nanis potius ac cōmodatū qͣꝫ celeritati.Bithalaſſum. B.Gręci thalaſſan vocant mare. Bithalaſſum vero ſignificat litus in mare ꝓtentumeodemqꝫ mari ſe diuidente: hinc ⁊ inde circundatum.Ra. Bithalaſſumvbi terrę īteriectū duplex mare cōuenit qd̓mare gręce vocat̉ thalaſſum.Et prora q. f. m.⁊cͣ. B. Ideo nauisiſta ꝑijt. quia nō leuicurſu fluctibus ſuꝑ lapſa ē: ſed equoris fundo violent̉ infixa partim ſolo retinet̉: partim impetu fluctuumfertur. vnde frangit̉.Talis ē caſus animiſęculo dediti. qui nōcalcans deſideria mūdi. proram iutētionisterrę īfigit: ⁊ ita ſequētis oꝑis cōpagem curarū fluctibus ſoluitſed qͥ fracta naui euaſerunt terrā petunt: qꝛꝑeuntium exēplo alijcautius agunt.