Ad Sebreos

CIIII.

ſ que fecitˣ 5 inchoando ſ id eſt. ex quo mundꝰcepit inſtitui. quia ipſe omnia fecit.operibus ab inſtitutione mundif ſ poſtqͣꝫ poterat quieſcerejͣ. §ſpirituſſanctushuiusᶠ perfectis: Dixit enim quo§ egregio loco ſcripture. F per quam ſignificatur eterna requiesſa noua operationedam loco de die ſeptima ſic: Et requieuit deus die ſeptima ab omniſdicit ſpirituſſanctus. jͣ. ſ loco. de eadem rebus operibus ſuis. Et ī iſto rurquie per ſignum.f F terram promiſſionis: que ſignat veram quammoyſes promiſerat.ſum: ſi introibunt in requiem meāf § reſtat poſt promiſſionemˣ §egregiosQuoniam ergoʸ ſupereſtꝭ quoſdaꝫfſ requiem eternam. que ſignificabatur jͣ. ſ ⁊ qͥdopꝰ erat illis dicere. nolite obdurare corda veſtraquia hi quibus prioribꝰintroire in illam: ⁊ hi quibus prioribus annunciatum eſt. non inin veram requiem quam terra promiſſionis ſignificabat. ad quam non peruenerunttroierunt propter incredulitatem.ſ ſpirituſſanctus ſdiſtinguit fſ quo p̄nunciata impleanturiterum terminatʳ diem quendamf 5in hoc patet qd̓ hec eſt alia.hodie in dauid dicendoʸʳ poſt tanſdicendo hodie ſicut iātum temporis ſicut dictum eſt: hoI tꝑe gratie. ſſicut vere audietis.die ſi vocem eius audieritis. noliſvere hec ē aliate obdurare corda veſtra. Nam ſiid eſt ioſue qui induxit in terram promiſſionisf5 veram j. ſ ipſe preſtans vt dux dediſſet.iheſus eisᶠ requieꝫ pręſtitiſſet: nūquam de alia loqueretur poſt hacf § futuris ſeruatur: deo promittētej. I plene quietis feriatio ⁊ iocunditas ſabbati.die. Itaqꝫᶠ relīquitur ſabbatiſmꝰfuturoſvera requies eſtpopulo dei. Qui enim ingreſſus ēquam deus dat.in requiem eius: etiam ipſe requiefſ quibus hic laborauit. jͣ. § ita perfecteſI oꝑibꝰuit ab ſoperibus ſuis ſicut ⁊ a ſu

ſ quieuit ſ ⁊ quia hec eſt vera requies. jͣ. §fidem ⁊ bona opera. vt ne quis .i. vt non aliquis īcidat in illam incredulitateꝫ in qua patres fuerūſque eſt vobis exemplum vnde peius eſt niſi caueatis.is deus. Feſtinemus ergor ingredi in illam requiem. vt ne quis inidipſum incidat incredulitatis exdebemus feſtinare in illam ſ ⁊ ita in eo viuetis.j. ſ filius dei.emplum. Uiuus eſt enim ſermoI ſ potens omne quod vult facere: ſaluādo vel dānando. § id eſt. perſpicacior. ne qua occulta putetis latere eum. C omni ingenio carnali vel ſpirituali.dei. Iefficax. ⁊ penetrab ilior omni gladio ancipiti. ⁊ pertingens vtj 5 id eſt. ad diſcretionem carnalium ⁊ ſpiritualiuꝫcogitationumF rationalitatisqꝫ addiuiſionem animę acʳ ſpiri§ad diuiſionem pertingens. Compagesſunt cogitatōnes que ſibi iunguntur. quando altera alteram ſequitur. medulle: ſubtiles intentiones.tus. compaguꝫ quoqꝫ ac medullarum ⁊ diſcretor cogitationum ⁊ inI voluntatis.tentionum cordis. Et non eſt vllaI in preſentia deitatiscreatura inuiſibilis in conſpectuf reuelata diſcooperta j. ſ manifeſta.eius: Omnia autemᶠ nuda ⁊ aperſ viſioni ſ filij deif ſ id eſt. cui oꝑtet nos reddere rationem de operibus noſtris.ta ſunt oculis eius.ad quem nof quia talis eſt ſermo dei. ergo teneamus. ⁊ merito. quia idem pontifex eſt. qui obtulit ſe ſecūduꝫquod homo. ⁊ hoc eſtbis ſermo. Habentes igitur ponſI ſuper omnes pontifices jͣ. ſmoyſes nec terrāpromiſſionis. ſpenitus ītrauit vt poſſimus ſequtificemᶠ magnum. qui penetraf ſ non ſancta ſanctorum templij. qui etiaꝫ ſaluator ⁊ filius dei.uitᶠ cęlos iheſum filium dei: tenef vt fides etiam ſit in ore ſid eſt. fidem cordiscuꝫ confeſſione oris. ſque eſt cauſa. jͣ. § future bea titudinis quam ſperamus.amus confeſſionem noſtrę ſpei

qbamur: inde exeūtes qͥeſcimꝰ. Si tn̄ oꝑa nr̄a valde bona inueniātur.Uel Operibus perfectis nunciatum eſt. Dixit enim.Et in iſto. De ſcd̓a q̨̄ ſignificatur ꝑ ſignū ⁊ figurā reqͥei t̓rę promiſſ¶ Quoniam ergo. Bis per diem ſeptimam ⁊ terram promiſſionisrequies eſt ſignificata ⁊ promiſſa. ⁊ qꝛ hoc eſt: ergo iteꝝ .i. ſub eiuſdē requieideſignatione: termīatſpirituſſanctus. ⁊ diſtīguit diem quandam.id eſt. tempus egregiūgratię. ſcilicet in aduētu chriſti. dicēdo ī dauid hodie: qui dauidfuturis tempore gratirepręſentat verba patribus dicta. Poſt tātum temporis: ex quoilla patribus dicta ſūtin deſerto. vnde patetnon de terra promiſſionis agi. quę iādudūhabebatur. Ideo terminat diem intratiōisquoniam ſupereſt introire. ⁊ niſi videret intraturos: non terminaret. Dauid licet ſub lege poſitus: mente in tēpore gratię. dicens hodie: tercio nunciat reqͥem in illo tempore conſummandam.¶ Uel alio verboruꝫordine poteſt legi hęclittera. Quoniam ergo ⁊cͣ. Quaſi hoc ⁊ illo modo promiſſa ē etſignata reqͥes cęleſtisergo ſupereſt quoſdaꝫintroire in illam requiem. Et quoniam hoceſt. Et qꝛ hoc nō ſufficeret ad inferendū qd̓illaturus eſt. addit aliud: ſcilicet. Et hi qͥbꝰ⁊cͣ. Ut ex his duobuſtercium neceſſario inferatur hoc mō. q. Et qꝛhoc ē .ſ. Qm̄ ſuper eſtquoſdam intrare. Etqui hi qͥbus prioribusannunciatū eſt non introierūt propter incredulitatem: Ideo iterūterminat dieꝫ. q. qꝛ neceſſariuꝫ erat dicere indauid hodie poſt tantum tēporis. Ex qͦ illadicta pr̄ibꝰ ⁊ filij iſraeī terrā promiſſionis intrauerāt vn̄ patet ꝙ hͨē illa reqͥes. Sicut ⁊cͣ. quę non mutantur.¶ Diem quendam hodie. De tercia ſignificata. ⁊ quando datur. qͣꝫuis obſcure. quę per chriſtum credentibus promiſſa eſt.¶ Poſt tantum. t. In hoc patet ꝙ hęc eſt alia reqͥes de qͣ dauid dicit.hodie. qͣm illa ad quā ioſue duxit. Nā ſi illa eēt: nō loq̄retur de alia dauidgcertū eſt eē aliā ad quā chriſtus duxit. q̨̄ ꝑ illam ī paleſtina ſignabaturNam ſi iheſus ⁊cͣ. Supereſt quoſdam intrare. ſicut dauid terminatNam ſi eis ⁊cͣ Ne videretur dictuꝫ hoc de terra promiſſionis) Eis. Id ēfilijs iſrael quibus priꝰ nunciatū eſt de requie per ſignum .i. terram ꝓmiſſionis. requi. pręſti. vt in lr̄a. Nunquaꝫ .i. nullo tempore poſt hanc .i. in ſequenti tempore. Loqueretur de alia die. Id eſt. tempore gratię: quaſi. quo deberet dari. Uel nūqͣꝫ poſt loqueretur de alia .ſ. requie. pręter terram promiſſionis. dicendo hac die. quam ſupra hodie ⁊cͣ. Sed locutus eſt

de alia. Itaqꝫ relinquitur.¶ Sabbatiſmus. Vera requies ſignificata per ſabbatum Id eſt. plenę quietis feriatio ⁊ iocūditas) quo dominus requieuit ⁊ in lege obſeruabatur. Tunc eī per fc̄e vacabimus gratia maiore refecti ⁊ deo pleni. Et ſciemꝰꝑfecte. qͥa ipſe eſt deus. Ibi vacabimus ⁊ videbimꝰ. videbimꝰ ⁊ amabimꝰamabimus ⁊ laudabimus. Ecce quid erit infine ſine fine. Nam qͥsalius noſter ē finis. niſi peruenire ad regnūcuius nō eſt finis.¶ In idipſum exemplum. Bel ī pęnam qualē illi ꝑ incredulitatē habuerūt. exēplū dicit vt mētē noſtrā habeamꝰ illic. ne ſimiliter excidamꝰ. ⁊ vtmagis terreat. addit.Uiuꝰ ē euim .i. qͥ illosiudicauit. vob̓ iudex ē.ſ. filius dei. cui qͥ obedit: mortē nō videbit īęternum.¶ Sermo dei. Quia regalibꝰ ſedibꝰ venitUiuus quē īfidelesmortuū putāt.¶ Pertigēs vſqꝫ. ⁊tota ꝯſideratōe ꝑueniēs ad ſeꝑatōꝫ aīę .i. ſēſualitatꝭ ⁊ ſpūs .i. rōis.¶ Diuiſionē aīę acſpi. Aīa viuimꝰ cū beſtijs. ſpū intelligimꝰ cūangel̓. Ideoqꝫ ꝑ aīaꝫītellliguntur carnaliapcc̄a .i. q̨̄ actu corꝑis fiunt vt luxuria. ꝑ ſpūmvero ſpūalia .i. q̨̄ ſuntmētis vt ſuꝑbia. Diſc̄nit aūt ẜmo dei int̓ carnalia pcc̄a ⁊ ſpūaliaqͥs. qͥd. qͦ aīo agat.¶ ¶ Vel ita vt ꝑ aīamaccipiātur carnales cōgitatōeſ ⁊ male. ꝑ filiūſpūales cogitatōnes ⁊bonę. Et ē ſenſus ꝑtīgēs vſqꝫ ad diuiſionēaīę ac ſpūs .i. vſqꝫ addiſcretōem carnaliū etſpūaliū cogitatōnum.¶ Animę ac ſpirPertīgit ẜmo dei cōgnitōe inſuꝑabili. qꝛꝯgnoſcit qūo diuidat̉ſēſualitas a rōe. ⁊ ipſaa ſe. dū plus dedita infimis rebꝰ īferior ē: velab his reuocata dignior. ſic etiā videt qūo ſpūs a ſeip̄o diuidat̉ vel duꝫ indcū inhiat de diuina vſia cogitās. vel inferiꝰ cęleſtia ꝯſiderat. Vel itē inferiꝰ in terra de mūdanis recte agendis ꝑtractat. vel qūo ſpūs .i. rō a ſēſualitate ſecernit̓. dū qd̓ in ſe inferiꝰ ē ſuꝑat qd̓ in illa altiꝰ ē. Comꝑages. d̓r iūctura ip̄ius ſēſualitatis ⁊ rōis quā videt filiꝰ dei .ſ. qūo ⁊ int̓ ſe cohęreant īaliqͦ. vel hͨ ⁊ illa .i. rō ⁊ ſēſualitas qūo in ſuis differētijs inter ſe cōueniāt. dūſuperior dr̄a ſenſualitatis conſentiēdo ꝯuenit cum differentijs rōis. Vel īferior differentia rōnis pręſſa ⁊ captiua aliqn̄ ꝯſentit inferiori dr̄ę ſenſualitatis. Medulla q̨̄ interior ē d̓r qͥdqͥd interiꝰ ⁊ ſubtiliꝰ ē in aīa vel ſpū. qd̓etiā videt filius dei. Diſcernit etiā cogitatōnes .i. q̨̄ diu̓ſa diuerſi cogitent.Diſcernit ⁊ intētōes earuꝫ cogitatōnū. quo ſingulę tendāt: ad bonū vl̓ malū. Et vt plus dicā. nulla creatura terrena vl̓ cęleſtis eſt ei inuiſibilis. ſꝫ oīaſūt nuda ⁊ diſcooperta ⁊ etiā aꝑta. quia ex oī ꝑte plene viſa. Vl̓ cōpages

a 4