Ad Galathas

5 ad honorem hominum an dei. quaſi non hominum. ſed dei quero honorem f ſ ſicut quando literas a principibus ſacerdotum accepi: nonhomībꝰ ſuadeo an d̓o? An quęroſ qꝛ ſvt tūchominibꝰ placere? Si adhuc ho§ placere vellem f § quod modo ſum ⁊ideo eos excommunico.minibus placerem: ᶠ chrihi ſeruuſfF ideo non ſuadeo vel placeo hominibus: ſechuiuſmodi excommunico. quia euangelium quodpredico non eſt ſecundum homineꝫ. ⁊ reſpicit adid quod ſupra non ab hominibus neqꝫ ꝑ hominēnon eſſem. Notum enim vobisfacio fratres ęuangelium quod eſtęuangelizatum a me: quia non eſtſ docentē vel imitantē ſne forte inde dubīteturnō ab hoīe.ſecundum hominem. Neqꝫ enim§ vt homo me eligeret ad euangelizandumvel mihi iniungeretego ab homine accepi illud. neqꝫab homine docente me f per chriſtuꝫ omniadare oſtendentemdidici: ſed per reuelationeꝫ iheſuf§ non didici ab homine quia nec ante conuerſioneꝫ nec poſt. quod voſipſi ſcitis. ante non. quodprobat. nec poſt vt oſtendit ibi Cum aūt placuitchriſti. Audiſtis autem conuerſa§ quā habui ſdum infidelis eramᶠ dum iudaice viu ebam.tionem meā aliquando in iudaiſ§ aliorum.mo. quoniam ſupra modum per§ fugandoſ § in corpore ſ affligebam penisſequębar eccleſiā dei. ⁊ expugnaimplendo legem ⁊ defendendobam illā. ⁊ proficiebā in iudaiſmo§ non dico ſenes § qui plꝰ laborātqͣꝫ ſenesſupra multos coetaneos meos in5 .ſ. iudeorum ſ non dico proſelitos ſed q̄ ſuntſ etiā alijsFimitatorgenere meo: abundantius ęmulain exēplum alijs quaſ .ſ. boni patres addiderunt quas mihi quaſi proprias fecitor exiſtensſ paternarum mearuꝫ§ ita an̄§ quia pro placito ſuo fecit non pro merito meo.traditionum. Cum autemᶠ placuit⁊ § anteqͣꝫ naſcerer. j. § ad litteram. quaſi quinaſci fecit. ad hoc ducere potuit an̄ enī qͣꝫ aliquisnaſcatur ſcit deus quis futurus ſit. vnde priuſqͣte. for. in vtero .n. t.ei qui meʸ ſegregauitˣ ex vtero maf § de mala via ad bonam. jͣ. ſ non per meritummeum.tris meę. ⁊ vocauitʸ per gratiam

vt in mea conuerſione oſtenderet quante potentie ⁊ bonitatis eſſet ⁊ filius ſuus. qui erectum proſtrauit ſuperbum humiliauit. vel reuelauit. f.ſ. vt .i. cognitionem dedit mihi de filio ſuoſuam vt reuelaret filium ſuum inſ filium.me. vt ęuangelizarem illuꝫ in genf § voeauit me ⁊ reuelauit filium ⁊ predicaui īſtructus a deo. ⁊ ideo non aliud tenenduꝫ nec hominibus credendum. jͣ. ſquaſi vicia reſpui. vel ꝓtibus: ſꝯtinuo nō acquieuiˣ carnipinquos genere.fI quia non erat opus electo a deo⁊ ſanguini. Neqꝫʸ veni iheroſolif Et ita conſtat ꝙ non ab eis didici euangeliū.¶ Qui ante me crediderunt.mamʸ ad an teceſſores meos apoſ predicare vbi nullꝰ apoſtolorſtolos: ſed abij in arabiam. ⁊ iterū§ vbi rudis predicaueratreuerſus ſum dam aſcum. Deinde¶ Exquo reuerſus ſum damaſcum. jͣ. ẜpropter apoſtolatus affectu 3. ⁊ vt ſciret petrus coapoſtolūpoſt annos tres veniᵏ iheroſoliſ receptus ab eo vt verax ⁊ coapoſtolus. oſtēdit ſe in nullo diſſentire ab apoſtolis. vt ſuſurrabant emuli ſui.mam videre petrum: ⁊ manſi apd̓f ſ ita conſtat ꝙ nec ab alijs didiceum diebus quindecim. Aliū aūtapoſtolorum vidi neminem: niſif § quia filius ioſeph qui pater iheſu dictus eſtiacobum fratreꝫ domini. Quę aude meꝭ ſ omnibus patet ꝙ non mentior. ethoc dico coram deo .i. teſte deo.tem ſcribo vobis. Iecce coram d̓of § poſtqͣꝫ a petro diſceſſij. ſ predicarquia non mentior. Deinde veni⁊ nec eccleſie me docueruntin partes ſyrię. ⁊ cilicię. Eram au§ preſentia corporistem ignotus facie ęccleſijs iudeę.ſ in fide chriſti.quę erant in chriſto. tantum auteꝫf § de me ¶ Id eſt. quod de me audierant memorie mandauerant.auditum habebant: quoniam quidū infidelis eraperſequębatur nos aliquando§ chriſti.nunc ęuangelizat fidem quam alif ¶ Id eſt. in mea conuerſione vel exemplo meopredicantes in quo eis profui. vel agentes grāsdeo. qui gratia ſua me conuertitquando expugnabat: ⁊ in me glo§ vel clarificabant vel magnificabaut.rificabant deum.¶ C. II.Vt in Qi areri. Exr. x t itāquē ons clegerit q nt defribꝰtuis Porro cosivna familia. cū ex vna radice turba diffuditurappellat loth dicēs. Nō ſit rixa int̓ me ⁊ te. qꝛ fr̄.frrs dicatur. aͥffeecru cta frco dicatur ẜm ꝙ oēsEcce qͣꝫ bo. ⁊ qͣꝫ io. h. f. ⁊cͣ Et dn̄s ait. Vade ⁊ dcōi oēs hoīe ⁊ fr̄es dicūtur. qꝛ ab vno patre natipellatos intelligite cognationis priuiegio.¶ Fratrem do. Mos iudeoꝝ ē mares ꝓpin-

inutilem gratiam dei prędicauit. Innuit hic etiaꝫ hoc facere illos ſeductores vt laudarentur a iudęis quos non timet offendere paulus pro gloriachriſti. qua veniente ceſſat lex.¶ Si adhuc hominibus placerēHinc quidam putantſufficere conſcientiam⁊ parum quid de eisexiſtimet alius. curantſed conſcientia coramdeo eſt neceſſaria. conuerſatio coram proximo. quę ſi negligentiꝰagitur. lędit exemplo.Un̄ alibi placete omnibus per omnia ſicut⁊ ego omnibuſ placeoItem. Sine offenſione eſtote iudęis ⁊ gręcis ⁊ ęccleſię dei. IteꝫProuidemus bonanon ſolum coram deoſed etiam coraꝫ hominibus. Item Luceantopera veſtra coraꝫ hominibuſ ⁊cͣ. Ergo contra temerarios iudiceſdetractores ſuſurrōesmurmuratores quęrētes ſuſpicari quod nōvident. quęrentes etiam iactare quod nonſuſpicantur. ſufficit cōſcientia. Nec in alijs qͥbus placere volumusquęremus noſtraꝫ gloriam ſed eoruꝫ ſalutēvt non nos ſed deumlaudent qui tales fecit. vnde. Nolite facere iuſticiam veſtraꝫ coram hominibus. vbiillos arguit. qui ita vētilant opera ſua. vt finem operum ſuorumin laudem hominumponant eandeꝫqꝫ laudem quaſi pro mercede operum ſuorum cōputent.¶ Et proficiebamin iudaiſmo. Quaſi. Qui prius in illislegalibus tantum valui. Iam illa reliqui.Ideoqꝫ vos meo exēplo ab his recedite¶Emulator exiſtens. Auguſtinus.Habebat enim apoſtolus zelum dei: ſednon ſcientiam. Et pręuidit deus bonā eiusęmulationem. ſed deeſſe ſcientiam. ⁊ pręuidit ydoneum. quia qui tam fidꝰin re minima: conſtantior erit in maxima. ⁊ ideo pręuenit eum vocando.¶ Cum autem placuit. Q. tunc apparet me non didiciſſe: ſꝫ nec poſt¶ Segregauit ex vero matris. Hieronimus. Unde de hieremialegitur priuſquam te formarem in vtero noui te. Qui ergo pręſcit futurosantequam ſint. quoſcunqꝫ vult naſci facit vt ſint. et iam natos quos vultper gr̄am vocat vt iuſti ſint. ſicut paulū vocauit ꝑ gr̄am vt ānūciaret xp̄m.¶ Ex vtero. Mater ſynagoga vterꝰ eius. ⁊ ſecretarij eius ſunt phariſęide numero quorum ſeparatus eſt.¶ Iacobum fratrem domini. Hiero. Quia hic iacobus fuit filiꝰ

ioſeph. qͥ pater iheſu dictus eſt. Sed non ē hoc ratum. cū ioſeph virgo fuiſſe creditur. Alia ergo cauſa q̄rēda eſt qͣre frat̓ dn̄i dictꝰ ſit ſicut ioſeph ⁊ ſimō ⁊ iudaſ. Un̄ in ęuāgelio d̓r Ecce pat̓tu ⁊ mr̄ tua ⁊ fr̄es tui ⁊cͣ. Uc gͦ liq̨̄at qͣre fr̄es dicūt̉ AmSciēdum ē ꝙ marimr̄ dn̄i ioachī ⁊ annfilia fuit. q̨̄ nupſit ioſeph. ⁊ ita ioſeph fuitputatiuꝰ pr̄ xp̄i. Mortuo autem ioachī cleophas fr̄ ioſeph eandēannā accepit vxorem.⁊ gēuit ex ea filiā. quāvocauit mariā. q̨̄ nupſit alpheo. qͥ genuit exea filios .ſ. iacobum ioſeph ſymonem iudamMortuo āt cleopha.Quidā ſalome eandēannā duxit. ⁊ generauit ex ea filiā noīe mariā. q̨̄ nupſit zebedeo.⁊ habuit ex ea filios .ſ.iacobū qͥ dictꝰ maior ⁊ioh̓eꝫ ęuāgeliſtā Treſgͦ viros āna habuit. ⁊tres filias. Nūc vidēdū qͣre iacobꝰ alphęi ⁊minor ⁊ frat̓ dn̄i dictꝰſit. Minor dictꝰ eſt addr̄am iacobi zebedei qͥmaior dictꝰ n̄ ẜꝫ tꝑs ſꝫqꝛ pͥori ſecutꝰ dn̄m. itaqꝫ iacobus alphei minor. qꝛ poſteriꝰ xp̄o adhęſit. Frater vero dn̄idictꝰ ē. vt qͥbuſdā placet. qꝛ filiꝰ fuit matertere xp̄i. Uel ꝓpt̓ ſil̓itudinē ſc̄itatis. vel qꝛ nepos fuit patrui xp̄i .i.cleophe. Hebręi eī cōſāguinitate germanaex ꝑte patruꝫ ꝯiūctosfr̄es vocāt. vn̄ hiero.dicit intelligi fr̄eꝫ dn̄ihūc iacobū ⁊ fr̄es eiushis ꝟbis. Quidaꝫ ſequētes deliramēta apocrifoꝝ ſuſpicanturfr̄es dn̄i foris ſtātes eēfilios ioſeph de qͣdaꝫmuliercula. Sed ꝯſobrinos fr̄es dn̄i h̓ intelligere debemꝰ .ſ. filiosalphęi ⁊ materterę eiꝰmatris iacobi minoris⁊ ioſeph ⁊ iudę. Quattuor eī modis in d̓inisC.ſcripturis fr̄es dicīꝰ .ſ.nataͣ gēte cogͣtōe affc̄uNata vt eſau ⁊ iacobUn̄ in deuteron̄. Si emeris rr̄em tuū ⁊cͣ. Et liē. Cōſtitue ſuꝑ te prīcipemGēte vt oēs iud̓i int̓ ſequē ons clegerit. q̄ ſit de fribꝰ pis Porro cogtōe fres vocātur. q̄ ſunt devna familia. cūⁱ ex vna radice turba diffūditur ẜm ꝙ abraā in geneſi fremappellat loth dicēs. Nō ſit rixa int̓ me ⁊ te. qꝛ fr̄es ſumꝰ ſic ⁊ iacob ⁊ labanfr̄aq dicūtur. Aͥffectu etiā fr̄es dicutur ẜm ꝙ oēs xp̄iani fres vocātur vtibiEcce qͣꝫ bo. ⁊ qͣꝫ io. h. f. ⁊cͣ Et dn̄s ait. Vade ⁊ dic fr̄ibus meis. Porro incōi oēs hoīes fr̄es dicūtur. qꝛ ab vno patre nati ſunt. Illos gͦ fr̄es xp̄i atpellatos intelligite cognationis priuiegio.¶ Fratrem do. Mos iudęoꝝ ē mares ꝓpinqͦs ī gn̄e appellare fres.¶ Eoram deo. Iurat vt credāt. qꝛ ꝓficit iſtis. Neceſſitate eī ꝯpullus