Ad Roma.C

XI.

ꝓuocare valcā iudeos ͣ. vel vt ſſicprouocemᶠ carne meaꝫ ⁊ ſaluosrgratia dei adiuuāte ſaltem j. ⁊ ideo de illis laboro. quia vtilis erit aſſumptio ad informationēgentiū. Et verefaciamʳ aliquos ex illis. Si eniꝫinfidelitasamiſſio eorum reconciliatio ē munFerit ſreliquoꝝ Igētiū ex eo ꝙ mortuedi: quę aſſumptio; niſi vita ex mortuis: Quod ſi delibatio ſancta eſt.poteſt ſanctificari⁊ maſſa. Et ſi radix ſancta: ⁊ rami.ꝓbat adhuc iudeos poſſe aſſumi. vt. reprimat gētes §. i. ſed naturalibus ra ꝓmiſſione exciſiQuod ſi aliqui exramis fractiIo gentilis ſterilis naturaliter ⁊ amarusſunt. tu autē cumᶠ oleaſter eſſes:faliena oꝑatione ꝯiunctus in loco fractoꝝ jͣ. factus es ꝑticepsᵐ patriarcharū ⁊ ꝓphetaruminſertꝰ es in illis. ⁊ ſociusᶠ radiFapoſtoloꝝ qui pre omnibus habent ſpiritū radicis fructiferi populi iudaici ante aduētū chriſticis ⁊ſ pinguedinis oliuę factꝰ es:Iſi inqͣꝫ hoc ē ſquia etſi putata ē oliua nō tamenamputataª .i. inſultare malis alteriꝰ fractosnoliſ gloriari aduerſusq ramos.tu gētilis dicit̉ tibi. quia gens illa nihil a te. ſꝫtu ab ea fidem habesQuod ſi gloriaris: non tu radiIo gētiliscē portas: ſed radix te. Dicis ergoIdicisfracti ſunt rami vt ego inſerar. BeIſed τ. i. ſuo vicio. vnde tibi oportunitas ſalutisnō ꝓpter tene/ propterˣ incredulitatem fractiſ⁊ ideo ſſuꝑſunt: tu autem fide ſtas. Noli altubire Ioffendere ſ caſte τtime. qd̓ oportet qꝛ.ſapere: ſed time. Si enim deusſprerogatiua patrū. quibꝰ facta ē ꝓmiſſionaturalibus ramis non pepercit.ſed vide ſ hoc ꝯtingat qd̓ ⁊ vtiqꝫ ꝯtīgere poteſtTalieno jͣ. qꝛ fide ſtasſne forte ſnec tibi parcat. UideIbonitate ſuadet. ſeueritate terret ſ ꝑ vtranqꝫ diſce humiliariſ .i. diſtrictā iuſticiā ſ quia ꝑ incredulitatē fracti.ergo bonitateꝫ ⁊ʳ ſeueritatem dei.In eos quidem qui ceciderunt ſeIqua tibi beneficiū ꝯfertueritatē. In te autem bonitatemI tn̄ vt totum deo tribuas ſ ea niſi permanſerisdei. ſi ꝑmanſeris ī bonitate. AlioIſicut illi Na ſancta radice ſſeueritatē dei ſentiēsꝘ. nō ſolum tu excideris ſi nō ꝑmanſeris in bono F ideo nō deſpiciēdiquin ⁊ tuſ excideris. Sed ⁊ illi ſinon permāſerint in incredulitate:Iſi non ꝑmanſerintⁱ ī īcre. qd̓ vtiqꝫ poteſt fieriinſerent. Potens e enim deus iteI ſibi qꝛ etiā inde natus ē ſpotēs inſerere. Nam īſerent̉ ⁊ hoc a minorirumᶠ inſerere illos. Nam ſi tu ex

Iquia inde natꝰ τvi dei yritibus gentiū ſteriliūquia idolatria ⁊ huiuſmodi gentibꝰ ex vſu ſuntquaſi naturalianat̉aliˢ exciſꝰ es oleaſtro: ⁊ ꝯtraT vnitus ꝑ fidem patriarchis ⁊ apoſtolis qui pinguedinē ſanctiſpiritus habuerūtnaturāʸ inſertus es in bonaꝫ oliuāIſi hoc ē quātomagis ⁊cͣedocti lege cultū deiIquatomagis hi quiſ ſecunduꝫ nafynient̉ ſuo populo inſerent̉ iudei ⁊ vere quia ⁊īterim quidā ⁊ tandē plenitudo. ⁊ hoc volo vosſcire.turamʸ inſerētur ſuę oliuę? NoloFoccultū dei iudiciū ſmyſterium dico. ne putetisvos hoc veſtro īgenio poſſe diſcutereenim vos ignorare fratresʳ myſterium hoc. vt non ſitis vobis ipſisfnō omnes excecatiˣ non ex natura ſed culpaſapiētes: quia cęcitas ex parteˢʳ cōf. i. vt vel quouſqꝫ. vt cauſa notet̉. ⁊ terminꝰtigit in iſrael. donec plenitudo gēpoſtqͣꝫ intrauerit predicāte helia ⁊ enochemulando gētestiū intraret: ⁊ ſicꝭ omnis iſraelꝭ ſalfiſrael ſaluus fieret ſin iſaya ſecundū carnemuus fieret. Sicut ſcriptum ē. Uede iudeis τvi. qd̓ ē īterim quādo aliquis vix cōuertit̉ jͣ. volūtarie ſin fine quādo facileniet ex ſion quiſeripiat ⁊q auertatIinfidelitatē ſa iudeis Feritimpietatem ab iacob. Et hoc illisf qꝛ ego ipſe faciā qd̓ ꝓmiſi ꝓmiſſio ꝯplebiturſvel teſtimoniū remiſero.Ia meſ teſtamentū: cumʳ abſtuleroj. i. ꝓpter ſtunc ꝯuertent̉. ſed modo inimici. eccequare ꝑs excecata ē. ⁊ ꝑs illuminata qd̓ cōtra legem eoꝝ nō ꝓpter gentespeccata eorum. Secundumʳ ęuāTvt vobis locus intrandi eſſet ad fidemad vtiltatē veſtramgeliū quideꝫ inimiciʳ propterꝭ vosꝘ. quidā ſunt inimici ſecundū euangeliū ⁊ propter vos. quidā aūt chariſſimi vel dilecti ſecundūelectionem nō ꝓpter merita y. .i. ꝓpter ꝓmiſſiones patribus factasScd̓mſ electionē autē chariſſimiſmutationepropter patres. Sine pęnitentiaT remiſſio peccatoꝝ in baptiſmoꝓmiſſiones⁊vel electio ab eterno Fīterior ⁊ gratuita ſquānulliꝰ meritū preuenit ſad fidē j. ita opus eratvt ⁊ alij inimici ⁊ alij electiaūt ſunt dona ⁊ᶠ vocatio dei. SiIlongo tempore plus qͣꝫ iſti qd̓ valuit ad hoc vtmodo humiles credatiscut enimᶠ aliquādo ⁊ vosˣ non creꝓbato ꝙ deficit natura .i. ꝙ ꝑ liberū arbitriū iuuari nō potuiſtis Inuꝑdidiſtis deo: nunc autemʳ miſericordiam conſecuti eſtis propter inſque ē aliqua cā veſtre miſericordie ſiudeicredulitatem iſtorum: ita ⁊ iſti nūcIne poſt ꝯuerſi materiā gloriādi hēant⁊ veniēteſ§. i. nō habuerūt fidei gratiā ꝑ dei mīam ſicut vosſnon crediderunt in veſtram miſeſ hūiliati ſ fidei gratiāricordiam: vt ⁊ ipſi miſericordiam§ ideo ita de vtriſqꝫ factū eſtconſequantur. Concluſit enim de

¶ Quod ſi delibatio. Dixi qd̓ aſſūptioeoruꝫ erit multū vtilisquā ne dicatis nō poſſe fieri. quaſi totū genꝰſit repudiatū. Quia ſidelibatio .i. pauci de illis aſſūpti. vt apoſtoli⁊ alij diſcipuli ſunt ſācti ⁊ maſſa .i. genus poteſt ſanctificari Ambro. Eſt autē delibatio parua ex aliqua reaſſumptio ad exꝑimētum totiꝰ maſſę. vt excibo vl̓ potu. Et ſi radix .i. pr̄iarchę a qͥbꝰꝯtrahūt ſācti hūorē fidei. et rami qͥ de eoꝝgenere excreuerūt in eiſfundati.¶ Socius. In ſpe ꝓmiſſionis. hoc contramorem. Bona eniꝫ arbor ī non bonā inſeriſolet. hic non bona inbonam.¶ Dicis ergo fracti ⁊cͣ. Quaſi non cōtra ſtantes. tamen contra eos licet gloriari. qͥcauſa inſertionis merepulſi ſūt. Qd̓ remouet apoſtolꝰ. ita. benedicis. quia verum ē ꝙfracti ꝓpter incredulitatem ſunt. tu ſtas fide.i. non merito tuo. ſedgratia dei. ⁊ ideo nolſuꝑbire. ne ⁊ tu frangaris ꝑ ſuꝑbiam. vt illeꝑ incredulitatem.¶ Non es ſtabilis. ſi ꝑquos ſtas deſtruis.¶ Facile decipit̉ qui alienis malis gaudet.¶ Fide. Dei ē beneficium ꝙ tu ſtas nontuum meritū.¶ Sed time. Ne tāte gratię beneficium amittas ⁊ in ſuppliciuꝫ īcidas. Caſtus enim timor ē cum cauet anīane deus illam deſertꝰdeſerat.¶ Si enim deusIudęis non peꝑcit deus. qui a ſanctis patribus originē ducebantex quorum etiaꝫ genteipſe carnem aſſumpſitmultominus vobis ꝑcet ſi a fide receſſeritisvel in ſuꝑbia intumueritis.CContra naturā. Dicit̉ qd̓ eſt contra cōſuetudinē naturę. vt ſurculusfructum radicis ferat. Deus tamen nihil contra naturā facit: quia. id ē. natura qd̓ facit. Summa natura opus dei. contra quā nihil fit. ſed contra cōſuetam nobis.¶ Oliua. Intelligitur hic fides patrū.Impietatē. Legalis obſeruantię cultū. Cultus iudęoꝝ ab aduentu.chriſti eſt impietas.

¶ Abſtulero. Hocerit in fine quādo prędicatiōe helyę ⁊ enochꝯuertentur iudei vn̄ ꝑmalachiam. Mittamvobis helyam theſbiten qui ꝯuertet cordapatrum ad filios ⁊ corda filiorum ad pa. vt ītelligant filij ut patresj. vt ꝓphetę ītellexer̄t¶ Secundum ęuan. ⁊cͣ. Augꝭ. Belita Tunc ꝯuertentur.ſed modo inimici quidem ſunt chriſti. Et qͥdem noſtri. Iteruꝫ exſe ex ſuo ſcilicet vicio.Sed hoc ē ſecundumeuangeliū ⁊ ꝓpter vos.i. ad ꝓfectum ęuangelij ⁊ veſtrum.¶ Inimici prop.Oſtēdit hoc ex dei diſpoſitione ꝓuenire. Exſe eī poſſunt inimicariqd̓ ꝓficit ęuāgelio deovtente malis ad bonūvt cū faciant ꝯtra voluntatem dei. impleat̉voluntas dei ſapiēteromnia diſponens.¶ Propter patreſElecti ſunt dilecti propter patres quibꝰ hęcꝓmiſſa ſunt: qꝛ nō vocati ea vocatione quamulti nō p̨̄ſciti qͥ tamēꝑeunt. de qua dictū ēVulti ſunt vo. pauciv. ele. ſed ea qua electiquę ſine mutatione. qꝛqui audit a patre veītad filium: qui non perdit quicqͣꝫ de oī datoquiſquis vero ꝑit. n̄ infuit. vnde a nobis exierunt: ſed ex nobis nonfuerunt.¶ Sine pęnitētia.Secundum electionē⁊ propter patres ſuntſaluandi: qꝛ dona .i. ꝓmiſſiones. ⁊ vocatio. i.electio ab ęterno ſuntſine pęnitētia .i. ſine immutatōe ꝯſilij dei. Vl̓ideo dico ſecundū electionē quia quibuſ deus fidem inſpirat: ſinep̨̄cedenti eoꝝ pęnitētiainſpirat.¶ Sine peccato. Gratia dei in baptiſmo nōrequirit gemitū vl̓ plāctum. vel opus aliqd̓. niſi ſolam fidē. ⁊ omnia gratis ꝯdonat. hoc ideo: neputent illos nō poſſe acciꝑe miſericordiā. qꝛ eos dolere nō vident.Sicut enim. Id ē. qua ratione vos olim ꝑmiſit deus nō credere. ſcꝫne cauſam ſuꝑbiēdi haberetis poſtea ꝯuerſi.Ut et ipſi. Exꝑti non ꝑ legem eſſe ſalutem ſed ꝑ gratiā. vt ⁊ ſic ꝑ humilitatem ꝯſequerent̉ miſericordiam.¶ Concluſit. Id ē. ꝑmiſit ꝯcludi. hic videt̉ aliquo mō myſteriū exponereCōcluſit enim deus oīa in infidelitate vt de amaritudine infidelitatis ſuę