Marcus
Iut ſuccedatillis vndecim apꝑuit et exprobracredulitasuit incredulitatem illoꝝ ⁊ duriciācordis: quia his qui viderant euꝫreſurrexiſſe a mortuis nō credidef FHiero. Nūc poſt acceptū ſpiritū ſanctū tanqͣꝫvaſa limoſa per ignem confirmata.runt. Et dixit eis Euntes in mundum vniuerſum prędicate enāgeliſ FBeda. fide que per dilectionē operatur.um omni creaturę. Qui crediderit ⁊ baptizatus fuerit ſaluus erit.Qui vero non crediderit condemnabitur. Signa autē eos qui crediderint hęc ſequentur. In nomi
B. Bonis exhortationibus maliciāauferendo ab alioꝝ cordibus.ne meo dęmonia eijcient. linguisloquentur nouis. ſerpentes tollētet ſi mortiferū quid biberint. noneos nocebit. Super ęgros manꝰimponēt. ⁊ bene habebunt. Et do¶ Qui de celo deſcendit.minuſ quidem iheſus poſtqͣꝫ locu§ vnde venerattus eſt eis aſſumptus eſt in cęlumf¶ Preceptū obedientia. obedientiam ſigna coet ſedet a dextris dei Illi aūt promitantur.fecti prędicauerunt vbiqꝫ dominocooperante. ⁊ ſermoneꝫ confirmāte ſequentibus ſignis.
in celum hoc eis maxime illo die exprobrare voluit: qꝛ his qui viderant eūreſurgentē non crediderunt. anteqͣꝫ eum ipſum viderent. cum poſt aſcenſionem eius predicantibꝰ illis euangeliū gentes quę non viderunt creditureſſent. Unde ſtatim adiungit marcꝰ. ⁊ dixit eis. Euntes in mū. vni. p̨̄. e. ⁊cͣ¶ Puritiam cordis. Hiero. Ut ſuccedat cor carneū charitate plenūHinc eſt ꝙ cateruę martirū mortem huiꝰ ſęculi libenter affectāt: qꝛ noruntpro temporali interitiꝑpetuo ſe eē victuros¶ Omni cre. Omni nationi gentiū. ante enim dictū erat. Inviam gentiū ne abievt ſcꝫ apl̓oꝝ priꝰ a iudęa repulſa prędicatōtunc gentibuſ in adiutorium fieret.¶ Hier. Omni generi hūano qd̓ habetaliqͥd commune omnicreaturę. angel̓ pecoribus lignis lapidibusigni et aquę. calido etfrigido. humido ⁊ arido: qꝛ minor mundushomo dicitur.¶ Qui crediderit. Per alios paruūli credunt. ſicut ex alijſea quę ī baptiſmo eisremittūtur peccata cōtraxerunt.¶ Signa autemNunquid ſi ſigna nōfaciamus: non credimus? Sed hęc in exordio neceſſaria fuerunt vt fides miraculis nutriretur. fide aūt eccleſię iam ꝯfirmata. non ſunt neceſſaria.¶ Dęmonia eiicient. ⁊c̄. Hoc hodie ſpiritualiter facit eccleſia cum perexorciſmi gratiam manuꝫ credentibꝰ imponit. ⁊ malignos ſpūs expellit.¶ Linguis loquentur no. ⁊cͣ. Hoc fit dū fideles veteris vitę ſęcularia verba relinquunt. ⁊ ſancta myſteria inſonant. ⁊ dei laudes ⁊ potentiamquantum valent extollunt.
¶ Et ſi mortiferū quid. Dū peſtiferas perſuaſiones audiunt. nec adoperatōnes vſqꝫ perducunt. ꝙ inde eis non nocet ſi mortiferū bibunt.¶ Super ęgros ⁊cͣ. Dum proximos in bono opere confirmatos roborant exemplo bonę operatōnis: ſuper ęgros manus imponunt. ⁊ bene habebunt. Hęc miracula tanto maiora quanto ſpiritualia. per hoc enim animęſuſcitantur non corpora.¶ In cęlum. AugꝭNota ꝙ aliqͣndo cęlos pluraliter. ⁊ aliqn̄cęlū ſingl̓ariter inueīsſed quodam modo locutōnis abuſiue ſingularia plurali numerodicimꝰ. ⁊ pluralia ſingulari. Ad orientē vero quod pſalmiſta dicit. euangeliſtę tacent.ſignificat hieruſalemquę eſt in orientis partibꝰ collocata. Vndeapoſtolis videntibꝰ aſcendit. ⁊ terra multisplena miraculis vbi fidelium credulitas pl̓ꝰactibus qͣꝫ locutionibus eruditur.¶ Et ſedet a d. ⁊c̄.Beda. Et nunc omnia iudicāſ. in fine omnium iudex venturuseſt. Stephanus autēin certamine habuit eum adiutoremvidit eum ſtantem: qꝛ¶ Illi aūt. B. Nota ꝙ marcus euāgeliū ſuum quāto inchoauit tardiꝰ:tanto in longinquior a tꝑa ſcribendo porrexit. Neqꝫ enī de natiuitate ipſiꝰdn̄i aut pręcurſoris eiꝰ. neqꝫ de infantia. nec de pueritia cuiuſlibet hoꝝ aliqͣꝯmēorans. nec de natiuitate ſaluatoris aliqͥd ſcribeus. excepto ꝙ in capiteeuāgelij ſui filiū dei nominat. Ab initio euāgelicę p̨̄dicationis qd̓ ꝑ ioh̓mſcm̄ eſt narrādo ꝑuenit qͦ apl̓i idē euāgelij ꝟbū ꝑ totū orbem ſeminauerūt.