XVI.
ſ fidenobilis decurio. qui ⁊ ipſe erat expectans regnuꝫ dei. ⁊ audacter inſad xpīanos ſmalleatorFuiaticumtroiuit ad pylatuꝫ. ⁊ petijt corpusiheſu. Pylatus autē mirabatur ſiiam obijſſet. Et accerſito centurione: interrogauit eum ſi iam mortuus eſſet. Et cum cognouiſſet a centurione: donauit corpus ioſeph.Cor mundum ⁊ peccatis mortuumIoſeph auteꝫ mercatusʸ ſyndonēet deponens eum inuoluit ſyndo¶ In munimine fideine. ⁊ poſuit in monumento quod¶ Que eſt chriſtus ſper operaſal̓. incharitatiserat exciſum de petra. et aduoluitſoperculū fideilapidem ad hoſtium monumenti.Electi qui ſunt ſtelle marisMaria auteꝫ magda lenę ⁊ maria§a longe: qꝛ ſcandaliſabūtur ſi fieri poteſtioſeph aſpiciebant vbi poneretur.etiam electi
Soſt triſtia ſabbata felioirradiat diesTcū tranſiſſet ſabbatuꝫ ma5Electi qui ſunt ſtelle marisria magdalenę ⁊ maria iacobi ⁊ ſalome emerunt aromata vt venientes vngerent iheſuꝫ. Et valde maz Id eſt. prima a ſabbato. eadem prima fabhati dr̄ queⁱ nunc dominica appellatur ¶ Id eſt.requietionū que in ſabbatis cuſtodiebantur.ne vna ſabbatoꝝ veniunt ad moſpꝰ occaſū corꝑisId eſt. chriſtonumentum orto iam ſole. Et dicebant ad inuicem. Quis reuoluetIlegem mortisnobis lapidē ab hoſtio monumēti? Et reſpiciētes viderunt reuoluIoriginale peccatūLegeꝫ mortis Id eſt. etiam infantestangit in vtero gemitus omniū ⁊ omībꝰ grauistum lapidem. Erat quippe magnꝰf 5B. In domum ſcꝫ rotundā que erat exciſa invalde. Et introeūtes in monumēpetra f Regnātem in proſperis. hic iuuenisformā reſurrōnis timentibus mortē oſtendittum: viderunt iuuenemᶠ ſedenteꝫf 5 Que vera leticia eſt hoſte depulſo regno ādeptoin dextris coopertūʸ ſtola candida
aſpiciunt vbi poneretur. Hęc omnia ꝯgruūt ad populū iudaicū in fine credentem: qui nobilitatur fide vt abrahę ſit filius. deponit deſperationē. expectat regnū dei. intrat ad chriſtianos vt baptizetur. qd̓ ſignificat nomenpylati. id eſt. os malleatoris. id eſt. qui domat gentes feras vt regat eas invirga ferrea. ⁊ petit ſacrificiū quod donatur pęnitentibꝰ in fine. id eſt. viaticum. ⁊ mundo corde ⁊ peccatis mortuo inuoluit in munimine fidei ſtabiſitū operculo fidei per opera charitatis ꝯcludit. Finis enī pręcepti eſt charitas. Aſpicientibꝰ alonge electis qui ſunt ſteſlę maris. quando ſi fieri poteſt ſcandaliſabūtur etiam electi.¶ Decurio. Officium curię adminiſtrāsmagnę dignitatis apud ſęculū. maioris apud deū fuiſſe legitur.Taleꝫ enim fuiſſe decebat qui corpus domini ſepeliret. qui ⁊iuſticiā dignus eſſet. ⁊per nobilitatē ſęcularꝭpotentię facultatē obtineret. Non enī ignotus aut mediocris adpręſidem accedere. etcrucifixi corpus poſſetimpetrare.¶ Ioſeph aūt ⁊ͣ.Beda. Ex ſimplici ſepultura dn̄i ambitiodiuitum ꝯdemnatur.qui nec in tumulis po¬ſſunt carere diuitijs.¶ Alleg. Corpꝰ chriti.ſti non auro non gemmis aut ſerico: ſed lixianeo puro obuoluēdūꝯteſteſt. Moraliter autemetur.ille in ſindone mundaiheſum inuoluit. qͥ eūpura mente ſuſcipit.Hinc eccleſia ſacrificiC Cum altaris non ſericoneqꝫ panno tincto: ſedlineo terreno celebratſicut corpꝰ dn̄i in ſyndone munda ſepultū eſt. ſic a papa ſilueſtro ſtatutum eſt.¶ Quod erat exciſum de petra. ⁊c̄. Beda. Dicitur ꝙ monumentum dn̄i domus rotūda fuit de ſubiacente rupe exciſa. tantę altitudinis vthomo rectus ꝯſiſtens vix extenta manu culmē poſſit attingere. Et habet introitum ab oriente. cui lapis ille magnus aduolutꝰ atqꝫ impoſitus eſt. Ineius parte aquilonari ipſum ſepulcrū. id eſt. locus dn̄ici corporis de eadempetra factus eſt ſeptem habens pedes longitudinis. trium palmorum menſura a pauimento altius eminens. Qui ſcꝫ locus non deſuper ſed a lateremeridiano per totū patet vnde corpꝰ inferebatur. Color aūt monumēti etloculi albo ⁊ rubeo d̓r eſſe permixtus.¶ Maria aūt magda. Beda. Lucas dicit qͥa aſtabant omnes notieius alonge. ⁊ mulieres quę ſecutę fuerant eum. Sed alijs depoſito corporeeius ad ſua remeantibꝰ ſolę mulieres quę artius amabant funus ſubſecutęqūo poneret̉ inſpicere curabāt. vt ei ꝯgruo tꝑe munꝰ deuotōnis offerrent.¶ Gęda. Moꝝ. Sanctę mulieres die paraſceues. id eſt. pręparationisidem faciunt. cum anīę hūiles ⁊ quo maioris ſibi conſcię fragilitatis eo maiore ſaluatorꝭ amore feruētes paſſionis eius veſtigijs in hoc ſęculo (quo p̨̄paranda reqͥes futura) diligenter obſequūtur. Et ſi forte valeant imitari piacurioſitate quo ordine ſit eius paſſio amplectēda perpendunt ¶ C. XVI.¶ Et cū tranſ. ⁊cͣ. Beda. Lucas dicit: qꝛ reuertentes a monumento parauerunt aromata ⁊ vnguēta ⁊ ſabbato ſiluerūt: qꝛ mandatū erat vt ſabbati ſilentiū a veſpera vſqꝫ in veſperam ſeruaretur. Ideoqꝫ religioſę mulieres ſepulto dn̄o dū licuit operari. id eſt. vſqꝫ ad ſolis occaſum vnguentaparauerūt. vt lucas dicit. Et qꝛ prę anguſtia temporis explere non potuerunt. mox tranſacto ſabbato. id eſt. occidente ſole vbi operādi licentia redijt feſtinauerūt emere aromata ſicut marcus dicit. vt venientes mane vn
gerent iheſum. Neqꝫ veſpere ſabbati pręoccupāte iam noctis articulo monumentum adire valuerunt.¶ Ut uenientes unge. Moꝝ. Sanctę mulieres quę dn̄m fuerant ſecutę cum aromatibꝰ ad monumentū venerunt. ⁊ ei quē viuentē dilexeruntetiam mortuo ſtudio humanitatis obſequūtur. Et nos ergo in euꝫ qui mortuus eſt credentes. ſi odore virtutum refecti cum opinione bonorum operuꝫquęrimus dominum: ad monumentum eius cuꝫ aromatibꝰ venimꝰ. Ꝙ autem valde mane veniunt ad monumentumorto iam ſole .i. cū iamcęlū ab orientis partealbeſceret. qd̓ fit ſolisorientis vicinitae. adlrām magnꝰ q̨̄rendi ⁊inueniēdi dn̄m feruorcharitatꝭ on̄dit̉. Myſtice aūt nobis exēplūdat̉ illūinata facie decuſſis vicioꝝ tenebrisodorē bonoꝝ opeꝝ domino ⁊ orōnum ſuauitatem offerre.¶ Die. Nūc cū arōatibꝰ r̄dolētibꝰ cū ſpōſa⁊ adoleſcētibꝰ q̨̄ curr̄tpꝰ eam ꝯſꝑgimꝰ liby.i. cubile mētis noſtręNunc introducit nosrex ī cellaria ſua. Nūcſurgit amica maria.hyems abijt. pluuia receſſit flo. ap. vox turtūris audita eſt in terranrā. vi. flo. odo. de. redijt ſpōſus de vmbraſub qͣ dormiūt in meridie. Pꝰ triſtia ſabb̓felix irradiat dies quępͥmatū in diebꝰ tenetluce pͥma in ea luceſcēte. ⁊ dn̄o in eo cū triūpho reſurgēte ⁊ dicēteHęc ē dieſ quā f. d. ⁊cͣ¶ Et ualde maneHiero. Quod aliusdicit dilucl̓o. Diluculum eſt inter tenebrasnoctis ⁊ diei claritatē in qua ſalus venit in eccleſia declaranda more ſolisqui conſurgens roſeam pręmittit auroram: vt tantus ſplendor pręparatisoculis poſſit videri. cum tempus dominicę reſurrectōis illuxit. vt tunc laudes chriſti tota cantaret eccleſia ſanctaꝝ fęminaruꝫ. qn̄ vitam pręſtitit ⁊ lumen credulitatis infudit.¶ Et dicebant ad inuicē. Hieꝝ. Aquilę congreganturʳ ad corpus.martires ⁊ apoſtoli vident lapidem reuolutum qui eſt lex mortis. Quaſidiceret. vbi eſt mors aculeus tuus:¶ Reuolutum lapidē. Beda. Quomodo lapis per angeluꝫ ſit reuolutus matthęus dicit. Allegꝭ. autem lapidis reuolutio reſurrectionē ſacramentoꝝ chriſti quę velamine litterę legis tecta erant inſinuat. lex etenim inlapide ſcripta eſt cuiꝰ ablato tegmine. gloria reſurrōnis oſtenſa eſt. ⁊ abolitio mortis antiquę ⁊ vita nobis ſperanda perpetua toto orbe cępit p̨̄dicari¶ Iuuenē. Hieꝝ. Non ſenem. non infantem: ſed iocundum ętate. vtdr̄. Letare iuuenis in adoleſcētia tua. quę non eſt hic vera dū ſenio mixta.¶ Beda. Mulieres angelos vident quę cum aromatibꝰ venerūt: qꝛ illęmentes ſupernos ciues aſpiciunt quę cum virtutibꝰ ad deum per ſancta deſideria veniunt.¶ Sedentem in dex. Beda. Ad meridianā partē loci illiꝰ vbi poſitum fuerat corpꝰ iheſu. Corpus enī qd̓ ſupinū iacens caput habebat ad occaſum. dextrā neceſſe erat hrē ad auſtrū. Scribit aūt matth̓s ꝙ angelū quireuoluit lapidē ab hoſtio monumēti. pͥmo viderūt ſuꝑ ipſū lapidē ſedentēqui eas intrare in locū vbi poſitꝰ erat dn̄s iuſſerat. ⁊ videre ꝙ iā refurrexita mortuis. Lucas aūt ꝙ intrantes in monumentū duos angelos ſtantesibi inuenerunt.¶ Gre. Per ſiniſtrā vita pūs. per dexterā vita ęterna ſigͣtur. iuxta illud.
f 4