Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Marcus

Itanqͣꝫ furioſum Quia ſapīe eius altitudinēcapere nō poterāt: alieno ſenſu locutū putabāt.tenere eum. Dicebat enim. qm̄ in Ex hoc errabāt diſcipuliSapiētes.furorem verſus eſt. Et ſcribe qͥ ab5 hochieroſolimis deſcenderāt dicebātHiero. Patitur ipſe quod nos pati docuit:dicēs. Beati eritis cum maledixerīt vobis hſ vir muſcaꝝ.Qm̄ beelzebub habet. ⁊ qꝛ in prīcipe dęmonioꝝ eiicit dęmonia.vt probet ratōe qꝛ neqꝫ mētecaptus eſt neqꝫ inbeelzebub eicit demones.fſ vt nō intelligāt donec capiātur.Et ꝯuocatis eis inſparabolis dicef Sicut dicitis me ī beelzebub eiicere demoīaſ Hoc.bat illis: Quomodo poteſt ſaNullomō qꝛ ſcā premiſſathanas ſathanan eiicere? Et ſi regIut demones pugnēt cōtra ſe.f5diſcordia. maxime res dilabuntur.num in ſe diuidatur: nō poteſt ſtaf § Aliter probat idem. § contra.re regnum illud. Et ſi domus ſuꝑPugnando.ſemetipſam diſpertiatur: non poErgo ſ de cuiꝰ regno eſtisteſt domꝰ ſtare. Et ſi ſathanas conContra.ſurrexerit in ſemetipſum diſpertitꝰeſt. ⁊ non poterit ſtare: ſed finē haſ vos dicitis. qꝛ in beelzebub eiicio demoīaſed nemo poteſt ⁊cͣ. ſ hoīes a dyabolo deceptosſ dyabolibet. Nemo poteſt vaſa fortis infI B. mūdum in maligno poſitum: in quo uſqꝫad aduentū ſaluatoris quaſi in pacato imperioſine cōtradictōe quieſcebatgreſſus in domū diripere: niſi pridyabolū A ſeductione compeſcat.f Ereptosˡ a dyabolo eccleſie adunauit ⁊ perdiſtinctas graduum dignitates ordinauit.us fortem alliget. ⁊ tuncˣ domumIdicitis me immūdū ſpiritū hr̄e: ſeddiripiet. Amen dico vobis: quoniSec cōtra nouatianū qui in martirio lapſis ueniam negat. fdigne penitentibus.niam omnia dimittentur filiis ho In quoſ libet In deumminum peccata ⁊ blaſphemię qui. Id eſt. qui intelligens opera dei cum negare non poſſit ex inuidia ꝯtradicit. ⁊ opera ſpūſſācti dicit eſſe beelzebub.bus blaſphemauerint. Qui aūtblaſphe mauerit in ſpm̄ſanctum:

Quia penitere digne non poteſt.non habet remiſſione in ęternuꝫ: Quia ſimilis dyabolo ꝯtra cōſcīam ſuaꝫ maieſtatem dei oppugnat ſ qꝛ ipſe eterne delinquitqui nunqͣꝫ penitetſed reus erit ęterni delicti. quoniam dicebant. ſpm̄ immundum haEo predicante ſpopulus iudeoꝝbet. Et veniunt mater eius ⁊ frēs In litteraforis ſtantes miſerunt ad euꝫ voIforas B. in ſpūali intelligentia quieſcebacantes eum. ſ⁊ ſedebat circa eumIgentilium.turba: ⁊ dicunt ei: Ecce mater tua⁊ fratres tui foris quęrunt te. Et reNos quoqꝫ ſi foris ſtemus: nō cognoſcemurſpondens eis aitʳ: Quę eſt matermea ⁊ qui ſunt fratres mei? Et cirIut attentos faciat.cuſpiciens eos qui in circūitu eiſedebāt ait. Ecce mater mea et fratres mei. Qui enim fecerit volunſpropter vtrūqꝫ ſexum fideliumtatem dei: hic frater meus ⁊ ſorormea ⁊ mater eſt. C. IIII.Eodem die. vnde mattheuspoſt ſuperiorē ſermonem continuo ſubiūxit. in illo die exiTiterum ceens de domo ſedebat iuxtamare ⁊cͣ. Igentes tumidas ⁊amaras.pit Iheſus docere ad mare. et cōf B. frequentia populoꝝ ad fideꝫ confluentitgregata eſt ad eumʳ turba multaita vt in nauim aſcendens ſederetinfidelium.in mari. Et omīs turba circa mareſuper terram erat. ⁊ docebat illosin parabolis multa. ⁊ dicebat illiſf de ſinu patris in mūduꝫ. vel de iudea ad gētes. unde abacuc. egreſſus es in ſalutem p. t. ⁊ͣc Chriſtusin doctrīa ſua. Audite. Ecceʳ exiitſeminans ad ſeminandū. Et dum

In quo ſalus gentiū notatur. ⁊ inuidia iudeoꝝ reprobatur. De quibus:In propria venit. ⁊ ſui eum non receperunt. Et ſcribę. B. Si qui tarditate mentis non intelligunt verbum dei: remanet tn̄ ſpes ſalutis. ſi forte intelligant. Qui autē intelligere nolunt. ⁊ inuertunt qd̓ intelligūt:nulla ſpes eſt. Vn̄ ſcribę .i. ſapiētes. ⁊cͣ. Ab hieroſoli.Quod ſignificat euma ciuibꝰ ſuis eſſe perſequēdū vſqꝫ ad mortēLegīꝰ ſupͣ. qꝛ ſecutaeſt eū turba a galylea⁊ iudęa ⁊ hieroſolimiſ⁊ tranſ iordanen et circa tyrū et ſydonē quęſunt ciuitates gentiliūEt ſcribę ab hieroſolimis blaſphemabāt: qꝛturba ppl̓i iudeoꝝ illūcū palmis ⁊ laudibꝰ ꝑduxit. gentiles deſiderabāt. Scribę ⁊ ſenioores populi d̓ nece eiꝰtractabant. Beelzebub. Girmuſcaꝝ ſiue hn̄s muſcas. quo nomīe principē dęmonioꝝ cognominabāt ꝓpter ſordesimmolaticij cruoris. Qūo poteſt. BEligant quod volūt.Si ſathanas ſathanan non pōt eijcere: nichil ꝯtra dn̄m dicuntSi aūt pōt recedāt aregno eius. quod diuiſum ſtare non poteſt. Et tūc domū. ⁊cͣG. Domū diripuit:qꝛ omēs mundi parteſa dyabolo poſſeſſas apoſtolis ⁊ eoꝝ ſucceſſoribꝰ quaſi diuiſas prouincias vt populos adfidem conuerterent diſtribuit. Qui aūt blaſphe. Hiero. Quia n̄meretur pęnitentiamagere vt recipiatur. qͥchriſtū intelligenſ prīcipem dęmonioꝝ eſſedicebat. qꝛ nunqͣꝫ ſoluitur a carcere qͥ quadrantem verbi nouiſſimū nō ſoluerit an̄ finēvitę. Quattuor nāqꝫpartibꝰ fundatur denariꝰ ęternę vitę vt qd̓corde credis. ore confitearis. ⁊ qd̓ ꝯfiterꝭ opere ꝯpleas. ⁊ qd̓ ꝯpleueris. docere non ceſſaueris. Qui enim fecerit ⁊ docuerit. hic magnꝰ vocabitur in regno cęloꝝ. Beda. Matthęus dicit. Qui blaſphemauerit in ſpm̄ſcm̄: vel ꝟbumdixerit cōtra ſpm̄ſcm: non habebit remiſſionē neqꝫ in hoc ſcl̓o neqꝫ in futuro. Vbi oſtendit quędam relaxari in futuro. qd̓ de minimis intelligenduꝫeſt: vt de ſermōe ocioſo. de rilu nimio: quoꝝ etiam hęc vita veniā ꝓmeruit.In ſpiritūſanctū. B. Non qꝛ ſpm̄ non eſſe. vel qꝛ eſſe: ſed non deūeſſe. vel deum eſſe: ſed minorem patre ⁊ filio. qꝛ hoc nō inuidia dyabolica:ſed humana ignorantia. ſed quoniam dicebant. ⁊cͣ.

In ęternum. Hoc ꝯtra origenē qui oībꝰ pcōribꝰ veniā ꝓmittit poſtiudiciū tranſactis innumeris ſęculis. Fratres. Hiero. Non filij marie ſemꝑ ꝟgīs: vt mētitur helindius.vel ioſeph ex alia vxore ſicut alij garriūt: ſꝫ cognati. Będa. Myſtice.mater ⁊ fratres ppl̓usiudęoꝝ ex quibꝰ xp̄usẜ carnē: foris ſtant inlrāli ſenſu. Turba indomo: gētes in ſpūalimyſterio. Foris volūtiudęi videre xp̄m: qꝛſpūalē intelligentiamnon quęrentes. potiusad carnalia docendaeū exire cogūt vel q̨̄rūt Quę eſt materi B. Nō refutat obſeq̄ matri qͥ dicit. Honora patrē ⁊ matrem.Sed on̄dit ſe plꝰ debere paternis myſterijs.qͣꝫ marternis affectibꝰidem exēplo monſtrauit quod verbo ait.Qui amat patrē autmatrē pluſqͣꝫ me noneſt me dignꝰ. Nec fratres iniurioſe ꝯtemnitſed opꝰ ſpūale pręfecitꝯgnatōni. docēs meliorē eſſe copulā cordiūqͣꝫ corporum. Ecęe mater m.Hieꝝ. Ut ſciamꝰ noſeē ⁊ frēs eiꝰ ⁊ matrē ſivolūtatē pr̄is eiꝰ fecerimꝰ. vt cohęredes ſimꝰqꝛ n̄ in ſexibꝰ: ſed in factis diſcernit. Soror ⁊ fr̄ credendo mater prędicandodum per p̨̄dicatōnemamor xp̄i qͣſi ipſe xp̄sin corde auditoris generatur. C. IIII. Cępit ihūſdo.B. Exiens de domovbi dęmoniuꝫ hrē dr̄docet ad mare: vt onderet ſe ob ꝑfidię culpā iudęā relictuꝝ ⁊ adgentes trāſiturū. Vn̄apte p̨̄mittit̉. qꝛ p̨̄dicāte eo in domo. mater⁊ frēs foris ſteterūt Hiero. Cępit docere ad mare: vt locusīdicet auditores amaros ⁊ inſtabiles. ⁊ id̓oin ꝑabol̓ loqͥt̉: vt qͥ n̄intelligerēt ab apl̓isqͦs ꝯtēnebāt inqͥrētesdiſcerēt miſteriū regniquo carebant. Maremūdꝰ ē. qͥ guſtatꝰ amarus eſt ⁊ vicioꝝ fluctibꝰ inquietꝰ. Sꝫ ab ipſo dn̄o eripiūtur p̨̄deſtinati quiamara dulcificat. triſtia ꝯuertit in gaudiū: egritudinē in ſalutem. Nauim. B. Eccleſiā quę eſt in mari inter infideleſ. quā deus gratiaſuę viſitatōis illuſtrat. ⁊ dilectā ſibi manſionē ꝯſecrat. Et oīs tur. Hie. Hi ſunt qui nuꝑ ad audiendū ꝟbū venerūt. ⁊ in̄ pietate animi ab amaritudine reproboꝝ tanqͣꝫ a mari ſecuti ſunt: ſed nondūcū dn̄o in naui ſūt: qꝛ nōdū cęleſtibꝰ myſterijs l̓ ſacr̄is q̨̄ deſiderāt ībuti ſūt. In parabolis. Parabola eſt reꝝ natura diſcrepātiū ſibi ſub aliqͣ