Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

5B. Poſt deſert ī ſ Sed quiaTiterum innec carnales deſerit. iterumintrauit in caph arnaumB. Tiuitatemtrauit capharnaum poſt dieſ octoB. in iudca. Fideo.et auditum eſt ꝙ in domo eſſet. et§ .ſ. domus. uel caperēturꝯuenerunt multi ita vt non/ caꝑetB. tamē B. per apl̓otneqꝫ ad ianuam. ⁊ loquebatur eisdoctores.verbum. ⁊ venerūt ferentes ad eūB. Alleg. Animam mollicie carnis torpentem.ſ Quia quattuor libris euāgeli omnis doctrina firmatur.paraliticum quiʳ a quattor portabatur. Et cum nō poſſent offerreCogitationum.eum illi prę turba: nudauerunt tedomus.Scripturaꝝ myſteriactuꝫ vbi erat et patefacientes ſub CarnemItorpēs.miſerunt grabatum in quo paraliticus iacebat. Cum autē vidiſſetIheſus fidem illoꝝ ait paraliticoQuia.Fili dimittūtur tibi peccata. Erātf¶ Ideo inuident qꝛ dixit. dimittūtur tibi pcāautem illic quidam de ſcribis ſe In incredulitate non ſurgētes ad fidemdentes ⁊ cogitantes in cordibusNō dei ſ deſpectiue ſ tam alte.ſuis. Quid hic ſic loquitur? BlaſEnim.phemat. Quis poteſt dimittere Quia perpeccata niſi ſolus deus? Quo ſtafidos ſaluare deſiderat: occultoꝝ cognitōe ⁊ operum uirtute ſe deum eſſe manifeſtat.tim cognito Iheſus ſpū ſuo: quiahoc ſcꝫ cognito.ſic cogitauerunt intra ſe dixit illisQuid iſta cogitatis in cordibus

Hie. Quaſi ciuſdem potētie eſt animaꝫſanare ⁊ corpꝰ5Michi ſdixit ⁊ fcā ſūtveſtris; Quid eſt facilius dicereII quod ſpūale quod ſolus deus nouit qui facitparaliticoʳ dimittuntur tibi peccaI¶ Quod corporeis oculis videri pote ſt.ta. an dicereʸ ſurge tolle grabatuꝫIut uiſibile miraculum probet inuiſibiletuuꝫ ⁊ ambula; Ut aūt ſciatis qꝛpoteſtatē habet filius hominis interra dimittendi peccata. ait paraB. A carnalibus deſideriis G. Carnē pecōtinētiam ſpe celeſtium a terrenis ſegre galitico. Tibi dicoʳʸ ſurge tolle graba Paradiſum que prima domus homīs fuit.tū tuū et vade indomū tuam. EtfMira dn̄i uirtus ſine mora ſalus in iuſſu ē.ſtatim ille ſurrexit. et ſublato grabato abiit coram omnibus. ita vtf Idamnata blaſphemia ad laudem vertūturmirarentur omēsʸ et glorificarentdeū dicentes: qꝛ nunqͣꝫ ſic vidimꝰHoſt curatum paraliticum Capharnaum ut maritimos colligat.Et egreſſus ē rurſus ad mare. omniſqꝫ turba veniebat ad eū ⁊ doceIoculis mīebat eos. Et cuꝫ pręteriret vidit leſadditꝰ. Iſad curam vectigaliuꝫ. thelos enī gręce. latīe vectigal.ui alphęi ſedentē ad theoloniū: ⁊¶Imitarę.ait illi. Sequere me. Et ſurgēs ſeſpauper pauperem 5B. Et fecit ei conuiuiumquod lucas dicit.cutus eſt eū. Et factuꝫ eſt dum accūberet ī domo illiꝰ: ml̓ti publicani et peccatoreſ ſiml̓ diſcūbebantcum Iheſu ⁊ diſcipulis eius. Erātpenitentes.enim multi qui ſequebantur eum

Ita ut non ⁊ͣ. Beda. Predicāte dn̄o in domo non capiuntur neqꝫ ad ianuam: qꝛ prędicante in iudęa chriſto. gentiles ad audiendum nondum intrare voluerunt. ad quos tn̄ ⁊ ſi foris poſitos doctrinę ſuę verba direxit per prędicatores ſuos. Paraliticum. Hiero. Paraliſis typus eſt torporis quo piger iacetin mollicie carnis. habens deſiderium ſalutis. ſed turbis ignauis ⁊ dupliscogitationibꝰ acſi eneruatis membriſ offendit̉. Quē portāt quattuor quasſupradiximꝰ virtutesad tegulas diuinitatꝭ⁊ ſapiētie in domo carnis chriſti patefactas.Cui vice muneris d̓rportare carnem quę ſeportabat: vt per aliamviam cum magiſ in ſuam regionem redeat. Aquattuor. ⁊ͣ.Beda. Quia quattuor virtutibus ad dn̄mfiducia mentis erigit̉.De quibꝰ d̓r in libroſapientię. Sobrietatem ⁊ ſapientiaꝫ docet⁊ ſcientiam et ꝟtutemquas alij prudentiamfortitudinem. temꝑantiam. et iuſticiam nuncupant. Nludaue ⁊cͣ. Tectum domus in qͣ chriſtus docet: ſublimitaseſt ſcpͥturę. in qua corrigit adoleſcentior viam ſuā in c. ſer. tuos B. Domus Iheſu ſcd̓m alium euangeliſtaꝫ tegulis tecta d̓rqꝛ vilitate litterę ſenſus ſpūalis tegit̉. Cuꝫgrabato ante iheſumdeponitur: qꝛ cognoſcere iheſum debet etiāin carne hac ꝯſtitutus Cum uidiſſꝫ ⁊B. Multum valet apud deum fides propria: vbi tantum vaſuit aliena: vt homointerius ⁊ exterius ſanatus repente exurgeret. Aliorumqꝫ meritiſua ei relaxarentur errata. Fili. Mira humilitas deſpectuꝫ ab omnibꝰ. diſſolutū totis artubꝰ. filiū vocat. Autcerte ideo: qꝛ dimittūtur ei peccata. Dimittuntur. On̄dit propter pcā fuiſſe morbo ꝑcuſſum. ⁊ ideo n̄ poſſe ſanari: niſi prius his dimiſſis. Sicut paralitico ad piſcinā. Ecce ſanusfactus es. iam noli pec. ne de. t. con. B. Quinqꝫ de cauſis afficiuntur homines moleſtijs carnis. Aut ꝓptermerita augēda vt iob ⁊ martires. aut ꝓpter humilitatē ꝯſeruandā vt paulus ab angelo ſathanę. aut ob peccata intelligenda ⁊ corrigenda vt mariaſoror moyſi ⁊ hic paraliticus. qui non niſi dimiſſis peccatis potuit curari.aut ad gloriam dei. ſicut cęcus. de quo: neqꝫ hic peccauit neqꝫ parentes ei⁊cͣ. ⁊ lazarus cuiꝰ infirmitas non fuit ad morteꝫ: ſed pro gloria dei. aut adinitium ęternę damnationis vt herodes. Quis poteſt dimit. Beda. Verum dicunt. ſolus deus hoc poteſtſolus etiam per eos dimittit. quibꝰ poteſtatē dimittēdi pcā tribuit. ideo vere deꝰ. Uerū teſtantur: ſed perſonā chriſti negando falluntur. Errant igi

tur qꝛ vt deū eſſe. ⁊ pcā dimittere credunt: chriſtū tn̄ eſſe eum non creduut.Sed dementius arriani. qui ⁊ chriſtū eſſe ⁊ peccata dimittere negare nonaudent: deum eſſe. negare nō timent. Quid ē f. B. Quaſi qua potentia cordis occulta intueor eadē peccata dimitto. Quaſi ex vobis intelligite. quid ꝯſequatur paraliticus. Filius hoīs. B. Solus deus dimittit pcā. ⁊ filiꝰ homīs habet poteſtatē dimittendi peccata: ergo idem deus ⁊ filius homīs eſt. Ita homo chriſtus per diuinitatē dimittit peccata: per humanitatē pro peccatoribꝰ poteſt mori. Uade ī domūBeda. Qui lāgueratgrabatuꝫ domū reportat cū anīa pcōꝝ remiſſione curata ſe ad diuturnā ſui cuſtodiā cuꝫipſo corpore refert: nequid iteꝝ vnde feriat̉admittat. Et egreſſus eſtB. Poſt curatōnemꝑalitici in capharnaūad mare egreditur. qꝛnon ſolum ciues ſed ⁊maris habitatores inſtruit. et fluctiuagosmundi motus fidei fimitate ꝯtemnere docꝫIbi turbā multā erudit. ibi publicanū apoſtolum facit. ibi peccatores per pnīam correctos. ſuo dignos reddidit ꝯuiuio ⁊ audituſuoꝝ archanoꝝ. et abvndis cupiditatū ſeparatos. ad ſolitudinemquietęᵇ ꝯuerſatōnis q̨̄eſt in ſpe cęleſtiū ꝑtrahit. Naꝫ ſequit̉ Et cūp̨̄teriret vidit leui. ⁊cͣ. Leui. Hicro. Leui additus: qꝛ a theloneo negocioꝝ ſcl̓arium ſequitur ſolū ꝟbūqd̓ dicit. qꝛ qͥ n̄ renūciat omnibꝰ quę poſſidꝫnon pōt m. e. d. B. Marcꝰ ⁊ lucaſverecundię cā ⁊ honore euangeliſtę nomenvulgatū nō ponūt Ipſe (ſcd̓m hͦ qd̓ ſcriptuꝫē. iuſtꝰ in pͥmis accuſator eſt ſui) mattheū ſe⁊ publicanū noīat: vton̄dat nullū ꝯuerſū d̓bere d̓ ſalutē diffiderecum apoſtolus ⁊ euangeliſta de publicano ſit factus repente. Secutus ē. ⁊cͣ. Beda. Lucas pleniꝰ. ⁊ relictis omībꝰ .ſ. ē e. Sequit̉qui vt pauperē chriſtū nō tam corꝑis greſſu qͣꝫ mentis affectu poſſit ſequi:omīa relinquit. ſicut matthęꝰ qͥ n̄ ſolum lucra vectigaliū: ſed etiā ꝑiculumqd̓ ꝓpter imꝑfectas rōnes accidere poterat a prīcipibꝰ ſcl̓i ꝯtēpnit cupidusſequendi. Qui enī exteriꝰ vocauit. vt mox ſequeret̉: intus accēdit ⁊ modūdocuit. Merito ergo qui obediendo hūana ꝯtempſit negocia: diuinoꝝ diſpenſatoꝝ factus eſt talentoꝝ. Et factū. B. Lucas fecit eis ꝯuiuiū magnū ſcui in domoſ. Qui enīchriſtū intus recipit: voluptatū delectat̉ vbertate. ⁊ dn̄s libenter ingreditet in eius recūbit affectu. Hoc eſt ſpūale ꝯuiuiū bonoꝝ paupeꝝ. quo diueseget: pauper epulatur. Publicani. Qui publica vectigalia exigūt. vel ſcl̓i lucra ſectātes. qͥexēpſo publicani ꝯuerſi iam de ſalute pręſumūt. nec vt ph̓yci calūniātur