Machabeorum II.
plū. et munera poſuit. machabęuꝫamplexatus ē. ⁊ fecit eū a ptholomaide vſqꝫ ad gerrenos ducem ⁊principem Ut auteꝫ venit ptholomaidā grauiter ferebat ptho lomēſes amicicię cōuentionē indignantes. ne forte fędus irrūꝑent. Tuncaſcendit liſias tribunal ⁊ expoſuitratione ⁊ populuꝫ ſedauit. regreſſuſqꝫ antiochiam. Et hoc mō regiſprofectio ⁊ reditus proceſſit.¶ Ca. XIIII.Ed poſt triēnijtēpus cognouit iudas ⁊qui cū eo erat. demetriū ſeleuci cūmultitudine valida ⁊ nauibus ꝑportuꝫ tripolis aſcendiſſe ad locaoportuna. ⁊ tenuiſſe regiones aduerſus antiochū ⁊ eius ducē lyſiāAlchimus aūt qͥdā qui ſūmus ſacerdos fuerat. ſed volūtarie coinqͥnatus eſt tꝑibus cōmixtōnis. conſiderans nullo mō ſibi eſſe ſaluteꝫneqꝫ acceſſū ad altare. venit ad demetriū regē centeſimo quinquageſimo anno offerens ei aureā corona. ⁊ palma ſuꝑ hęc ⁊ talos qͥ templi eſſe videbant̉. Et ipſa die qͥdeꝫſiluit. Tēpus aūt oportunū demetię ſuę nactus conuocatus a demetrio ad ꝯſiliū. ⁊ interrogatus qͥbuſrebꝰ ⁊ cōſilijs iudęi niterent̉ rn̄ditIpſi qͥ dicunt̉ aſſidei iudeoꝝ qͥbuſpręeſt iudas machabęus bella nutriūt. ſeditiones mouet. nec patiūtur regnū eſſe quietum. Nā ⁊ egodefraudatus parentū gloria. dicoaūt ſūmo ſacerdotio huc veni primo quidē vtilitatibus regis fideꝫſeruans. ſecūdo aut ciuibus etiaꝫcōſulens. Nā illoꝝ prauitate vniuerſū genus noſtrū nō minime vexat̉ Sed oro his ſingulis o rex cognitis. ⁊ regiōi ⁊ generi ſcd̓m promulgata om̄ibus humanitate tuaproſpice Nā quādiu ſuꝑeſt iudasimpoſſibile eſt pacē eſſe negocijs.
Talibus autē ab eo dictis ⁊ cęteriamici hoſtiliter ſe hn̄tes aduerſusiudā demetriū īflamauerūt. Quiſtatim nichanorē p̨̄poſitū elephantoꝝ ducē miſit in iudęā. datis mādatis vt ipſū qͥdē iudā caperet viuum. eos vero qͥ cū illo erāt diſpergeret. ⁊ cōſtitueret alchimū maximi tēpli ſūmum ſacerdotem Tuncgētes quę de iudęa fugerant iudāſegregatim ſe nichanori miſcebātmiſerias ⁊ clades iudeoꝝ proſperitates rerum ſuarū exiſtimantesAudito itaqꝫ iudei nichanoris aduentu. ⁊ cōuentu nationū. cōſperſi terra rogabant eū qͥ populū ſuūcōſtituit inęternum. quiqꝫ ſuā potionē ſignis euidentibus protegitImꝑate aūt duce. ſtatim inde mouerūt. cōuenerūtqꝫ ad caſtellū deſau. Symon vero frater iudę ꝯmiſerat cū nichanore. ſed ꝯtritus eſtrepentino aduentu aduerſariorū.Nichanor tn̄ audiēs virtutem comitū iudę ⁊ animi magnitudinemquā ꝓ patrię certaminibus habebant. ſanguine iudicium facere metuebat. Quaobre pręmiſit poſſidoniū ⁊ theodotiū ⁊ mathiā vt darētdextras atqꝫ acciperent. Et cū diude his cōſiliū ageretur. ⁊ ipſe duxad multitudine retuliſſet. omniumfuit vna ſententia amicicijs annuere. Itaqꝫ diē conſtituerunt qua ſecreto inter ſe agerēt. ⁊ ſingulis ſellę prolatę ſunt ⁊ poſitę. Pręcepitaūt iudas armatos eſſe locis oportunis ne forte ab hoſtibus mali repente aliqͥd oriret̉. ⁊ cōgruū colloquiū fecerūt. Morabat̉ aut nichanor hieroſolimis nihilqꝫ iniq̨̄ agebat. gregeſqꝫ turbaꝝ quę cōgregatę fuerat dimiſit. Habebat autemiudā ſemꝑ carum ex animo. ⁊ eratviro inclinatus. Rogauitqꝫ eū ducere vxorē. filioſqꝫ procreare. Nuptias fecit. quiete egit. cōmunit̓qꝫ
humi. exal. Poſt hęcautē hyſtoria explicatqualiter demetrius filius ſeleuci iudęā veniens ⁊ regno potitus ꝑalchimū incitaret̉ adu̓ſus iudā ⁊ ſocios eiusvbi ita ſcriptuꝫ eſt. Alchimus autem ⁊cͣ.
manifeſtata inimiciciamonſtrauit ſe eſſe hoſtem neqͥſſimū magisqͣꝫ fidelē amicū. Seddiuina virtute ꝓſtratꝰblaſphemię cōtra deūprolatę. ⁊ ꝑtinacię ſuępenas luit. quę oīa inporis libri hyſtoria cōtinent̉. licet aliqͣ q̄ ibiꝓpter feſtinationē narrantis omiſſa ſunt. inhuius narratione īſerta reperiāt̉. Allegorięautē ſenſus iuxta modum ingenioli mei dehac eadem re ibi expoſitus ē. nec iterare mōneceſſe eſt.
¶ Alchimus autꝘ d̓r regi talos ſimulcū corona aurea ⁊ palmā alchimꝰ obtuliſſe.oſtendit ꝙ ei regni dignitatē ⁊ victoriā hoſtiū ſimul cū templi cultu ꝑ iudiciū munerumſuoꝝ portendēdo promiſit. Taſos enim dicūt vaſa offertoria eēiuxta modū turriū fcācū quibꝰ in p̨̄cipuis feſtiuitatibꝰ offerebant.quoꝝ ſil̓itudo hactenus in quibuſdā lociſhabet̉. Aſſidęi aūt dicūt̉ illi eſſe iudęi qͥ ſemper cultui diuino inſudabāt. ab aſſiduitatevocati. dictiqꝫ aſſidęiquaſi aſſidui. qͣles iudas ⁊ ſui auxiliatoresin cultura dei ⁊ obſeruatōe legis ipſius fuere Alij ꝟo aſſidęoſ abmūdicia vocatos aſſerūt quaſi mūdos iudęos. eo ꝙ ſe ab ydolatria ⁊ a ritu gentiliumſeꝑabant Demetriusaūt audita relatōne alchimi. cui ⁊ cęteri qͥ inimici erāt iudę in accuſatione fauebāt ſtatiꝫnicha norē prępoſituꝫelephantoꝝ ducē miſit in iudęā. datis mādatis vt ipſum quidēiudaꝫ caperet. ⁊ eos qͥcū illo erāt diſꝑgeret⁊ vt conſtitueret alchimū maximi templi ſūmū ſacerdotem. Quiiudęā veniēs. primuꝫpacis ſe finxit fęduſ cūiudęis hr̄e velle. poſtea