Nachabeorum I

gis ſicut fecerunt omēs gentes: ⁊viri iuda. et qui remanſerāt in hieruſalē. et eris tu et filij tui īter amicos regis. et amplificatus auro etargento et muneribus multis. Etreſpondit mathathias et dixit magna voce. Et ſi omnes gentes regianthiocho obediunt ut diſcedantvnuſquiſqꝫ a ſeruitute legis patrūſuoꝝ: et conſentiant mādatis eiusego ⁊ filij mei ⁊ frēs mei obediemꝰlegi patrū noſtroꝝ. Propicius ſitnobis deus. non eſt nobis utile relinquere legē ⁊ iuſticias dei. Nonaudiemus ꝟba regis ātiochi. necſacrificabimus trāſgrediētes legisnr̄e mandata: ut eamus altera uiaEt ut ceſſauit loqͥ verba hęc: acceſſit quidā iudęus in omniuꝫ oculisſacrificare ydolis: ſuꝑ aram in ciuitate modin. ſcd̓m iuſſū regis. Et vidit mathathias et doluit. et contreinuerūt renes eius. Et accēſus eſtfuror eius ſcd̓m iudiciū legis. ⁊ inſiliens: trucidauit eū ſuꝑ arā. Sedet virū quem miſerat rex antiochꝰqui cogebat īmolare occidit in ip̄otemꝑe. et aram deſtruxit. ⁊ zelatuseſt legē ſicut fecit phineēs zambrifilio ſalomi. Et exclamauit mathathias voce magna in ciuitate dicens. Omnis qui zelū habet legis

dei ſtatuens teſtamentū exeat poſtme. Et fugit ipſe ⁊ filij eius in montes. ⁊ reliquerunt quęcunqꝫ habebant in ciuitate. Tunc deſcēderūtmulti quęrentes iudiciū et iuſticiāin deſertū ut ſederent ibi ipſi ⁊ filijeoꝝ et mulieres eoꝝ. et pecora eorum. qm̄ indurauerāt ſuꝑ eos mala. Et renunciatū eſt viris regis etexercitui qui erat in hieruſalem ciuitate dauid. qm̄ diſceſſiſſent viriquidā qui diſſipauerūt. mandatuꝫregis in loca occulta in deſerto. etabiſſent poſt illos multi. Et ſtatimperrexerūt aduerſus eos. ⁊ conſtituerūt ad cerſus eos p̨̄liū ī die ſabbatoꝝ. ⁊ dixerūt ad eos. Reſiſtitiſet nūc adhuc. Exite et facite ſcd̓mverbū regis ātiochi et viuetis. Etdixerunt Nō exibimus neqꝫ faciemus verbum regis ut polluamusdiem ſabbatoꝝ. Et cōcitauerūt aduerſus eos pręliū. ⁊ non reſponderunt eis. nec lapidem miſerunt ineos. nec oppilauerūt loca occultadicētes. Moriamur omēs in ſimplicitate noſtra: et teſtes erunt ſuꝑnos cęlū et terra qm̄ iniuſte perditis nos. Et intulerunt illis bellumſabbatis: et mortui ſunt ipſi et vxores eoꝝ. et filij eoꝝ et pecora eorū uſqꝫ ad mille animas hominū.

me. Idem quotidie mēbris eiꝰ per miniſtros ſuos doloſe ſuggerit. qͣtinuspro ambitione ſęculari deſerant viā iuſticię: ⁊ faciāt iuſſum regis nequiſſimi. qui regnat ſuper vniuerſos filios ſuperbię.¶ Et reſpondit ⁊cͣ. Conſtantia mathathię cōfortabat aīos filioꝝ ſuoꝝ. ſic et patiētia et lōganimitas dn̄i nr̄i ieſuchriſti omniū credentium corroborat fidem.Un̄ diſcipul̓ ſuis ait.Nolite mirari ſi oditvos mūdus. Scitoteqͥa me pͥorē vob̓ odiohabuit. neqꝫ timeatiseos qui occidūt corpꝰanimā auteꝫ occiderenon poſſunt. Sed potius eū qui pōt ⁊ aīaꝫ⁊ corpus perdere in gehennā. In patiētia veſtra poſſidebitis aīasvrās. ⁊ erit merces ur̄amulta in cęlo. Qui autem ꝑſeuerauerit nſqꝫin finem. hic ſaluꝰ erit.Et ut ceſſauit.Iudęus hic qui ſacrificauit corā oculis oīmydol̓. ſignificat maloscatholicos qui prauisoperibus ⁊ peccatorūnota ſcandalizant ꝓximos ſuos. In eo enimydolis ſacrificare ꝓbātur: quo pͥncipalibꝰ vitijs captiuati eſſe manifeſtant̉. Un̄ auariciam paulus apl̓s ydoloꝝ ſeruitutē appellatSed hos gladius mathathię trucidat ſuperaram. quia vltio ęqͥſſimi iudicis iuſtam intalibꝰ exercet vindictāNecnō ⁊ virū quē miſerat ātiochus qͥ cōgebat īmolare in ipſo tēpore occidit. quia ī dieextremi examinis nonſolū peccatores hoīes.ſed pcc̄oꝝ inſtigatoreſialigni uidelicet ſpūsęternę damnatōis meritam recipient penā:Simul ⁊ ara impietatatis deſtruet̉. qͥa poſtperactū iudiciū ulteriꝰpeccandi facultas ullanō tribuet̉ iniquis. Ꝙaūt ſequit̉: zelatus ē legem ſicut fecit phinees zambri filio ſalomioſtēdit ꝙ fortia factaſanctorū patrū p̨̄figurabant redēptoris nr̄iin nouiſſimis temꝑibꝰnobiliſſimum actum.¶Et exclamauit.Hęc ꝟba mathathięp̨̄figurabant dn̄i noſtri ieſu chriſti doctrinā. qua exhortat̉ nos quotidierelinquęre vanitatem huius mūdi et quęrere gaudia cęleſtis regni. Dicitenim ipſe in euangelio: Qui non renunciauerit omnibꝰ quę poſſidet nō poteſt eſſe meus diſcipulus. Qui amat patrem ſuum aut matrem ſuam pluſqͣꝫ me non eſt me dignus. ⁊ qui non baiulat crucē ſuā quotidie: ⁊ ſequitur

me non eſt me dignus. Qui enim voluerit animā ſuam ſaluam facere: perdet eam. Qui aūt perdiderit animam ſuam ꝓpter me inueniet eam. Quidenim prodeſt homini ſi vniuerſum mūdum lucretur. animę vero ſuę detrimētum patiat̉. aut quā cōmutationem dabit homo pro anima ſua: filiusei hoīs vēturꝰ ē ī gl̓i apr̄is ſui cū angeliſ ſuis.⁊ reddet vnicuiqꝫ ẜmoꝑa ſua. Fugit eniꝫ redēptor noſter ⁊ filij eiꝰin mōtes ⁊ relinquuntquęcunqꝫ habent in ciuitate. quādo ꝑ ducatū ipſius veritatis altitudinē virtutū aſcēdere cupimus. ⁊ ea q̨̄ adluxū ſęculi ꝑtinent: qͣſiſuꝑflua ſpernētes abijcimus. Inde eſt ꝙ legitur in euāgelio idē dominus duxiſſe diſcipulos ſuos in montes. etibi ſediſſe. ibiqꝫ docetre eos. ibi orabat. ibiqꝫ paſcebat turbaſ. uſemꝑ ad altiora ⁊ ꝑfetctiora ſuis exemplis/nos ꝓuocaret.¶ Tūc deſcenderūt ⁊cͣ. Iſtos qui noncuꝫ mathathia ⁊ filijseius aſcendebāt ī mōtes. ſed deſcenderūt indeſertū ut ibi ſedentesquęrerent iudiciū ⁊ iuſticiā. quos melius perallegoriā acciꝑe poſſumus qͣꝫ iudęos. qͥ poſtacceptā gratiā baptiſmatis chriſti circūciſionem ⁊ legē ueterem obſeruandam putabantEt bn̄ hi in deſertumiſſe memorant̉. qui luceſcente euangelij veritate deſertā legis vmbraꝫ quaſi adhuc ſibineceſſariā reputabāt.Sabbatuꝫ legale obſeruari debere prędicabant. Cū oīa hęc temporibꝰ legis in figurapręceſſerint. ⁊ ſpiritualiter in nouo teſtamento obẜuāda ſint. Cōtra quos apl̓us in epiſtol̓ ſuis cōpioſiſſimediſputat. aſſerēs fineꝫlegis eſſe chriſtū ad iuſticiā om̄i credēti. Iſtiergo ſpiritualiū hoſtiūgladio merito feriunt̉qui chriſti gratiā ſufficere ſibi ad ſalutē nonarbitrātur. Pn̄t qͦqꝫiuxͣ tropologiā in ip̄isappetitoribꝰ deſerti deſidioſi quiqꝫ intelligi.qui perceptam gratiāchriſtianę religionis ſatis ſibi fieri eſtimant ꝙ perceperunt cariſmata diuina. ⁊ inundationem baptiſmatis. nec volūt poſt ablutionem ſordiū operaexcercere virtutum. neqꝫ recordant̉ illius euangelicę parabolę. qua ſaluator in euangelio de īmundo ſpiritu narrando diſſerebat. vbi dicit ſpiritūlmundū exiſſe de homīe ⁊ ambulaſſe per loca inaquoſa quęrendo requiē.