Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

LachariosC.XIIII.

§et a dn̄o cōceſſa victoria.Et congregabunt̉ diuitię omniumq̄ militauerunt cōtra hieruſalē ſhec īdiuitijs p̄cioſiora reputant̉gentium incircuitū. aurum. ⁊ argēettum veſtes multę ſatis. Sic eritpopulus iudeoruꝫē camelus qui legē dei rumīat. ſꝫ nō findit vnruina equi ⁊ muli ⁊ cameli ⁊ aſini.gulam vt credat in patrē et filium. nec diuiditlitterā a ſpiritu. et onere legis premit̉.⁊ omnium iumētorum quę fuerintin caſtris illis ſicut ruina hęc. Ethoīmomnes qui reliqui fuerint de vniſal. uenerūtuerſis gentibus quę veniunt contra hieruſalem. aſcendent ab annoſꝑ ſingulos annos.in annum. vt adorēt regem dominum exercituum. ⁊ celebrent feſtiuitatem tabernaculorum. Et eritqui nō aſcenderint de familijs terrę ad hieruſalem: vt adorent regeꝫdominum exercituum. non erit ſuſ dn̄ice bn̄dictionisper eos imber. Quod ſi ⁊ familiaęgypti non aſcenderit ⁊ n̄ venerit:ſ reputabit̉Fimbernec ſuper eos erit. Sed erit ruinaqua percutiet dominus omnes gētes quę nō aſcenderint ad celebrādam feſtiuitatem tabernaculoruꝫſreputabit̉Hoc erit peccatum ęgypti. ⁊ hocpeccatum omniū gentium quę nōaſcenderint ad cęlebrandam feſti-

uitatem tabernaculorum. In die§aurum et argentum quo frenuꝫſolet ornari.illa erit quod ſuper frenum equi ēſmētesſanctum domino. ⁊ erunt lebetesprius ſacrificia legalia carnaliter affectātes. ꝓin domo domini quaſi phyale cōvirulentia carnium guſtabunt flores virtutuꝫram altari. Et erit omnis lebes inet ita conſecrabunt̉ dn̄o in vſione pacis. et corhieruſalem ⁊ in iuda ſanctificatusfeſſione veritatis.domino exercituū. Et venient oēſſ lebetibꝰīmolātes ⁊ ſumēt ex eis. ⁊ coquentin eis. Et non erit mercator vltra īdomo dn̄i exercituū in die illa.

ſubiectōnem hoſtium ⁊ ſuā fęlicitateꝫ. ⁊ manus mutua fide ⁊ neceſſitudinecopulabunt. ⁊ iudas qui prius confeſſus nomen dei. ⁊ poſtea coactus a ꝑſecutoribus dei populū eſt perſecutus. ⁊ ipſe poſtea vertetur ad lęticiam. etꝯgregabit diuitias gentiū. aurū ſēſꝰ ſpūalis. argentū diuinę eloquentię. etveſtes diuerſarum virtutū quibꝰ induat populū dei. Hec ſibi infęlix iudęa ꝓmittit: ſperans accipere aurum q̨̄ dn̄m trigintoaargenteis appręciauit.Sic erit ru. e.Hęc iudęi carnaliterimplenda contendūt.ꝙ per domini victoriam admirabileꝫ ſic inhomines corruerunt.ſic etiam bruta aīaliaī caſtris ſuꝑent̓. Iumenta quę vnonoīe ꝯprehendit ꝓ ſingulorū peccantiū natura īterpretanda ſūt.Corruētibus a priori ſtatu. ⁊ in melioremcōfurgentibꝰ: qui prierat equꝰ hinniens advxorem proximi ſui p̨̄bebit mollia t̓ga xp̄oequiti. Qui mulus .i.ſterilis virgo carne: n̄ſpū. cōuerſus ad deuꝫnon erit lignū aridū:ſed habebit locū ī domo dei ⁊ muris eius.Qui camelus .i. grauibꝰ peccatiſ dep̨̄ſſus:meditans legem dei. fquia vngulam n̄ findit negligens quę legitportabit onera chriſtiQui aſinus infrenismultos dominos prius ferebat: ſtratus veſtibus apoſtolorumſaluatorem portat inhieruſalē. Et celebrēt f.itHęc quoqꝫ iudei inmille annorū regno futura promittunt. ꝙ debeat celebrari feſtiuitas tabernaculorum īmemoriam beneficiorum dei quę facta pr̄ibus eorū ſunt habitātibus in tabernaculisin deſerto. Qui eſt ī profectu⁊ certamine: habitat ītabernaculo tanqͣꝫ aduena et peregrinus. ſꝫſubmerſo pharaōe ꝑueniet in terram promiſſionis. hic debꝫ cęlebrare ſolennitatem tabernaculoruꝫ. vt de tabernaculo ad atria dei. ⁊ deatrijs ad domū. ⁊ a domo ad templū feſtinet. Et erit qui nō aſcenderīt. Hieruſalem .i. eccleſia. non eſt in lociſhumilibus: ſed in mōte ſita. vt vndecūqꝫ poſſit videri. Qui ergo vult adorare dn̄m: aſcendat ad montana. Qui vero de familijs terrę eſt .i. aliquaoccupatōne terręnę vitę depręſſus. ⁊ ideo deum nō poteſt adorare ī montibus: terra illius nō irrigatur cęli imbribus. Ꝙ ſi et familia ę. Hęc omnia iudęi carnaliter ſperāt futura. circūciſionem ſibi ⁊ coniugia in mille annorum imperio promittentes: ne impleat̉ īillis maledictio: q̨̄ ſterilibꝰ ꝑ legē īdicitur. Quandiu aliquis permanet egiptiꝰ vel ethnicus: nō pōt ſubrigere gradum ad cęlſa. iō caret imbre dei. ⁊ hoc peccatū erit maximū ęgiptio. ⁊ aſſi-

rio. chaldęo. ſyro. moabitę. ⁊ cęteris gētibꝰ ſi noluerīt exire de terris ſuiſ. vtdeſiſtāt eſſe homines. ⁊ effecti iſraelitę in quibus dolus nō eſt. aſcēdāt ī hiruſalem. vt ꝑ tabernacula veniāt ad domū ęternam. In die illa erit qd̓ ſuper. f. e. e. Iuxta litteram tēꝑe ꝑpetuę ſolennitatis ⁊ regni hierl̓em pacatis oībus. n̄ erit opus equitatui: ſed oīs ornatꝰ ⁊ decor phalerarū ad cultū dei ē ꝯferēdꝰ. ⁊ ml̓tis vndiqꝫ cōfluētibꝰ ad ſacrificia aſſiduę erūt lebetes in cultu ſacrificiorū. ſicut phyale ſolent aſſiduelucere corā altari. necerit aliqͥs lebes ad alium vſum dedicatus. Cū lebetes fuerintverſi ī phialas. tūc qͥrelicti fuerīt d̓ vniuerẜgētibꝰ carnes coquentvictimaꝝ. ne crudamꝯmedāt carnē: ſꝫ omīshumor excoquat̉. necerit neceſſarius mercator qui d̓ loco ad locūmerces deferat. Per equos īſanialibidinis ītelligitur. ꝑfrenoſ: ſermo dei auroſapīę ⁊ argēto eloquijꝯportꝰ. Hoc freno retinetur libidinoſus. neī pręcepſ corruat. ſꝫ recto itinere ꝑgēs mollia terga dn̄o ad ſedēdū p̨̄beat. ⁊ cultui illiꝰprone ſit ꝯſecratus. etlebetes in quibus coq̄bātur carneſ ſacrificiorum: vertūtur ī phyalaſ. quia illi qui carnaliter ītelligebāt: de facrificijs legalibꝰ ꝟſi in ſpūalē ītelligētiā: fiūt lāpades ardētes⁊ lucentes ī domo dei. Cū mētes credētiū erūt verſę in ſpūales phyalas ad ſuſcipiēda diuerſaaromata ꝟtutū. tūc īmolātes deo ſacrificiū laudis coquētilld̓ igne ſpūſſancti. nec erit ī domo oratōiſ mercator. qꝛ dn̄s d̓ eccīa ſua em̄tes ⁊ vēdēts eiecit. ⁊cͣ. Incipit Prologꝰ in Malachiam prophetam.Eus per moyſen populo iſrl̓i pręceperat ſacerdotes tabernaculi ſuiomni corꝑali vicio liberos: hoſtias oī viciovacuas ſibi offerre. Quibus legem ſua adregendū populuꝫ ob hoc dederat vt per ſacrificiorum oblationē internuncij dei ⁊ hominum facti. populū p̨̄ceptiscęleſtibus facerent obedire. Unde ſacerdotes āgeloſ deieſſe: hoc in loco ſcriptura teſtat̉. Sed qꝛ tanti muneriſgratiā ꝯtemnentes: ſupradictus populus ac ſacerdotes ſacrificia vicio deturpata. ipſi criminibꝰ atqꝫ impietatibus maculati deo offerre ceꝑūt. Iō ꝑ malachia prophetam deuspopulū ſuū iſrl̓ īcreꝑas ait. Dilexi vos dicit dn̄s. Et dixiſtis: In quo dilexiſti nos? Nōne fr̄ erat eſauiacob dic̄ dominꝰ. ⁊ dilexi iacob. eſau aūt odio habui? Eſau aūt fratreꝫiacob n̄ iniqͣ aut ſpōtanea volūtate odio habitū a deo. vl̓ſine meriti gratia iacob dilectū maīfeſtū ē: cū ẜm p̄ſciētiamſuā. eſau quid̓ effuſionē ſanguīs fraterni concupiſcere. iacob aūt ſui cognitōe obẜuādā legē deſiderare ꝯgnoſcerꝫ.Cuiꝰ rei gr̄a ſupradicto vſus ē exēplo. dicēs. Dilexi iacobeſau aūt odio hūi. Quāuis ex oꝑbꝰ memoratoꝝ: quoꝝ liber geneſęos memīt. ī quo vnuſqͥſqꝫ eoꝝ futurꝰ erat ꝓpoſito manifeſte ꝯſtet vt ſcriptū ē. Creuerūt pueri. ⁊ erat ē ſauhō agreſtis ſciēs venari. iacob āt hō ſimplex manēs ī tabernacl̓o. Nā reliqͣ q̨̄ lectiōe ꝯp̄henſa ſūt p̨̄uaricationē populi iſrl̓ in obſeruadis ſacrificijs dei. īcrepationēqꝫ ī eūdēꝙ deos alieons coluerit ſignificāt. Incipit Argumentum.