HieremiasC.

X.

quia incedere non valent. Noliteergo timere ea: quia nec male poſf § hec in. lxx. nō habētur. ſed de theodotione inpleriſqꝫ addūtur.ſunt facere nec bene. NNō eſt ſimilis tui domine. magnus tu ⁊ magnū nomē tuū in fortitudine. Quiſ§ principiū ſapiētie timor domini..j. § in veritate decor. in mēdacio turpitudo.non timebit te o rex gentiū; Tuūeſt enim decus inter cunctos ſapientes gentiū: ⁊ ī vniuerſis regniseoꝝ nullus ē ſimilis tui. Pariterſimul.inſipiētes ⁊ fatui probabūtur. doſ vile.ctrina vanitatis eoruꝫ. lignum eſt§ ſimilis argēto eloquentie venuſtate.ſ vboꝝ artificio. 5 regio indie ẜm ioſephū. velquodlibet mare:Argentūʳ inuolutuꝫ detharſis afſ vel ofaꝫ.fertur. ⁊ aurum de ophyropus artificis. ⁊ manus ęrarij. Iacīthus⁊ purpura indumentū eoꝝ. Opuſputatiue. apud deū enim ſtulti ſunt.artificum vniuerſa hęc: dn̄s autēſiue ſapiētum.illa mendacia.f § illa mortua.deus verus eſt. Ipſe deusᶠ viuesFilla tranſitoria.⁊ rex ſempiternus. Ab indignatioIterreni.ne eius commouebitur terra: ⁊ nōſnō populus dei.ſuſtinebūt gētes ꝯminationē eius§ falſis diis iſta dicēda ſuntSic ergo dicetis eis. Dij qui cę-

los ⁊ terram nō fecerunt ꝑeant deterra: et de his quę ſub cęlo ſunt.ſpater. j. § filio qui dei virtus ⁊ ſapiētia dicit̉.Qui facit terrā in fortitudīe ſua.lxx. ⁊ erexit orbem. τ5 filio. ipſe enim dixit. ⁊f. ſ. i. m. et c. loquēs ad filiū. faciamus ho. ⁊cͣpręparat orbem in ſapiētia ſua etprudētia ſua extēdit cęlos. Ad vof§ omnis doctrina domini de celeſtibus fluitvnde pluuiam volūtariam ſegregabis heriditatītue deus.cem ſuam. datꝭ multitudineꝫ aquace. em. jʳſ de quibus mādaui. nu. m. ne. p.rum in cęlo: ⁊ j eleuatᶠ nebulas abFnō a cōſulibus. non a ducibus. nō a diuitibus.beati enim pauꝑes ſpū q. i. e. r. ce. Fcū arentiahominū corda coruſcāti doctrina ſaliat..jͣ. § prius fragilis. mō firmꝰ. d̓i fortitudīe.extremitatibusⁱ terrę. Fulgura inpluuiam facit: ⁊ educit ventum de§ in quibus omnes ſunt theſauri ſapiētie ⁊ ſcientie abſconditi.theſauris ſuis. Stultus factus ēomnis homo a ſcientia ſua: confuſus eſt omnis artifex in ſculptili:quoniam falſum eſt quod ꝯflauit§ ſanctus. Ihereticis.et nō eſt ſpiritus in eis. Uana ſuntet opus riſu dignum. In temporeviſitationis ſuę peribūt. Non eſtFeorum ſcꝫ qui ſuplantauerunt iudeos. ⁊ deſtruūt hereticos. vnde dominuſpars h. mee.his ſimilis pars iacob. Qui enim§ tam in anima qͣꝫ in corꝑe. C omnis qui directus eſt in deo vel ſenſu cernēs deū ſceptrum eſthereditatis eius.formauit oīa ipſe ē: etꝭ iſrael virga

nutmrie ſimplices occupet ⁊ decipiat. Hic error vſqꝫ ad nos ꝑuenit vt̓ relicionem in diuitijs arbitremur.¶ Nolite ergo timere. Solent pleriqꝫ gentiū dęmones colere ne ofcciant. ⁊ alios exorare vt proficiāt. Un̄ virgilius. Nigram hyemi pecudēet zephiris felicibus albam.¶Non eſt ſi. Nō ē ſimilis tui dn̄e. deoꝝ ſcꝫ qui ab hęreticis fingūt̉.¶ Tuū eſt enī ⁊cͣ. Quāuis hęretici iuxta ſapiētiam mundi q̨̄ deſtruit̉ſibi ſapiētes videātur:tn̄ in om̄ibꝰ regnis quęeccleſiā lacerāt nullusſimilis dn̄o. Vn̄ ꝑdāſapiētiam ſapientium⁊ prudētiam prudentium reprobabo.¶ Inuolutum ⁊cͣAliter. nō decipit. falſitas inuoluitur: veritas aperitur.Ophyr. Unumde ſeptē noībus quibꝰauꝝ apud hebręos appellatur. quod dicerepoſſumus obrizū. vt īſuꝑficie ſplendeat qd̓intus latet.Hyacithus ⁊cͣUt ſuꝑficiē intuentesdecipiāt. dum cęli ſibicolorem oſtendūt: ⁊ cęleſtia promittunt.¶ Cęlos et terrā.Quę cooꝑatores xp̄iqui dij vocātur ⁊ dn̄iꝑ doctrinam eccleſiaſticā ꝑtim fecerūt.¶ Qui facit terram. Orig. Dn̄s quifacit terram in for. ⁊cͣ.Tres quodammō virtutes dei aſſumens ꝓpheta. fortitudīem. ſapientiam. prudentiamvnicuiqꝫ propria oꝑadiſtribuit. Fortitudiniterrā. ſapiētię orbē terraꝝ. prudētię cęlū. Innr̄a ergo terra (de quadictū eſt. terra es ⁊ ī terram ibis) neceſſariamhabemus fortitudineꝫdei. ſine qua impoſſibile ē exequi quod repugnat carni. Cū autemmortificata fuerint mēbra ſuꝑ terrā tūc paretſpūs volūtati. Spū eī facta carnis mortificātur. Dn̄s gͦ facit terrā in fortitudī e ſua. quā ſicut ſcriptū ē in iob) ſtatuit ſupra nihilū. quo cōſtat ī fortitudīe dei in medietate mūdi terrę librā ſuſtīeri. Veniā ⁊ ad orbē terraꝝ qͥręce cycoimen hic d̓r .i. inhabitata. Scio aīam ī habitatā. Scio deſertāSi ergo nō hꝫ deū patrē ⁊ filiū dicentē. Ego ⁊ pr̄ apd̓ eū māſionem faciemus. ⁊ ſpūm ſanctū. vere deſerta eſt. Habitata aūt eſt quę deo plena eſt: ⁊habet xp̄m ⁊ ſpūm ſanctū. Hinc dauid in pſalmo cōfeſſionis. Spū principali. ꝯͣ. m. Spūm. r. ī. ī. u. m. Spūm ſ. t. ne. au. a. me. Hęc ī approbationēhuius rei diximus ꝙ habitata .i. orbis terraꝝ in ſapiētia dei fabricata ſit.Sapiētia enī auxiliatur iuſto ſuꝑ. x. ptātem habēti ciuitates. Sapiētiamenim ⁊ diſciplinā qͥ abijcit infelix eſt. ⁊ vana ſpes eius ⁊ labores inſenſati⁊ inutilia oꝑa. Laboremus ergo vt habitata aīa noſtra dei ſapiētia erigatur. Cecidit enī de ſublimi veniētibꝰ nobis in locū miſeriaꝝ cecidit poſtqͣꝫpeccauimus. Deniqꝫ quicūqꝫ vel quicqͥd eſt in iſto orbe ante erectionē cęcibit̉. Omnes enī corruimus ꝑ peccatū in orbē terraꝝ. Sed dn̄s elenauit iatetes. ⁊ in prudētia ſua extēdit cęlū. Nō fortitudo. nō ſapiētia in cęli extēſione aſſumpta eſt. Vn̄ dn̄s. ſapientia fundauit terrā: pręparauit autē cętos prudētia. Eſt ergo aliqua prudētia dei quā nolo vt extra xp̄m reqͥras

Oīa eī q̨̄ dei ſūt xp̄s ē. Ip̄e eſt ſapiētia eius. ip̄e fortitudo. iuſticia. ſāctitasIp̄e etiā prudētia. Sed cū vnū ſit in ſubiacēti pro varietate ſenſuū diuerſis vocabulis nūcupatur. Aliud enī ſignificat ſapiētia. aliud iuſticia. Qn̄enī ſapientia dicit̉ diſciplinis te humanaꝝ diuinarūqꝫ rerū inſtituit. Qn̄iuſticia diſtributor ⁊ iudex meritoꝝ ſigficat̉. Ita gͦ prudētiā eiꝰ h̓ intelligecum doctrina eſt ⁊ demōſtratio bonaꝝ aut malarum rerum aut neutraꝝSicqꝫ nūc cęlū extēdiſſe dicit̉ in prudētia ſua. vnde. Extendi verba mea ⁊nō attēdiſtis. Aſſerit eīquādā eē verboꝝ extēſionē. vt cęli. Un̄ qͥ extēdit cęlū ſic̄ pellē. Extēdit̉ ei aīa nr̄a q̨̄ pͥusfuerat ꝯtracta. Qui ātcęleſtē portāt hoīeꝫ cęli ſunt. Si enī ad peccatorē dicitur. terra es⁊ in terrā ibis: cur nondicatur ad iuſtū cęlumes ⁊ in cęlū ibis? Aut ſiꝓpter cōicū dicitur ei qͥportat ymaginē coyciterra es. ⁊ in terr ā ibis:cur ꝓpter cęleſtē ei quiportat ymaginem cęleſtis: nō dicatur. Cęluꝫes ⁊ ī cęlū ibis? Unuſquiſqꝫ nr̄m aut cęleſtiafctā hꝫ aut terrea. Siterrena ſunt: ad cognatā ſibi terrā deducunteū qui theſaurizauit ſibi in terra. ⁊ nō in cęloSi vero cęleſtia: theſaurizatorē ſuū ad ꝓpinquā ſibi regionemſubuehunt.¶ Nebulas. Quęnouerūt ſcꝫ quibꝰ pluuias ſuſpēdant: et qͥbꝰimpendant.¶ Moyſes quaſi nubes loquebatur qui dicebat. Expectet terravt pluuiā verba mea.Et yſaias. Audi cęluꝫ⁊ auribꝰ ꝑcipe terra: qꝛdn̄s locutus eſt.¶ Ab extremitatibus. Qui vult ī vob̓pͥmꝰ eē fiat nouiſſimꝰ.Aliter eī nēo fit nubeſ.¶ Fulgura ī plu.⁊cͣ. Orig. Fertur ꝙ fulgura ex nubiū l̓ imbriūcolliſione generāt̉. Sicut ex durioribꝰ ſilicibꝰ ſibi ꝯploſis medius ignis elabitur. Moyſes nubeserat ⁊ hieſu naue qͥ dū ſibi collidūt̉ ex ſermonibꝰ eoꝝ micāt fulgura. Hieremias quoqꝫ ⁊ baruch ſibi colloquētes rutilantia fulgura mittunt.¶ Et educit u. d. t. Id̓. Venti qͥ terras ꝑflāt de theſauris dei nō ſuntqꝛ natura eoꝝ maīfeſta. ſꝫ ſūt theſauri vētoꝝ .i. ſpūum. ſpūs .ſ. ſapiētię ⁊ intellectꝰ. ſpūs ꝯſilij ⁊ fortitudīs. ſpūs ſcīę ⁊ pietatis. ⁊ ſpūs tīoris dn̄i. Hi āttheſauri ſūt ī xp̄o abſcōditi. In̄ orit̓ vt aliꝰ ſit ſapiēs aliꝰ fidelis. ⁊ hmōi.¶ Stultus factus. Stuſtus cōꝑatōne dei. Stultū enī dei ſapiētiuseſt oībus hoībus ſapiētibꝰ ſcꝫ. Infatuauit enī deus ſapiētiam mūdi. nō inſapiētia ſua. nō enī pōt ſapiētia mūdi caꝑe ſapiētiam dei. nō enī dignaturſapiētia dei ad mūdi ſapiētiam ꝯuīcendā tota deſcēdere. Sꝫ modicū qͥdneceſſariū fuit qd̓ fatuū dei erat. Oīa enī cōtraria aſſumpſit deus vt contraria diſſoluat.¶ Falſum eſt. Orig. Quod in corde ſuo fingit. Falſū eſt enī quod cōflauit. ſicut ſtultus eſt oīs hō a ſciētia. ſtultū eſt enī qd̓ facit.¶ Non eſt ſpi. in. Notandū ꝙ ī hoc capitulo ventus ⁊ ſpūs vno nomine apud hebręos appellātur rucha.¶ Uana ſunt. Aut enī ruſtica ſunt. vt lignū aut pulcro ſermōe tīniētia

g 3