Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

XLIX Eccleſiaſticus

ta ſunt corda ⁊ manꝰ ipſorū. et doluerūt quaſi parturiētes mulieresEt īuocauerūt dn̄ꝫ miſcd̓em: et expādētes māꝰ ſuaſ extulerūt ad celūet ſcūs dn̄s deuſ audiuit cito vocēipſorū. Non ē ꝯmēoratus pctōrūilloꝝ. neqꝫ dedit illos inimiciſ ſuiſſed purgauit illoſ in manu yſaię ꝓphetę ſcī. Deiecit caſtra aſſiriorū:⁊ cōtriuit illos āgelꝰ dn̄i. Nā fecithec in li. regū ⁊ ꝑali. ⁊ ī li. yſa. plene exponūturezechias qd̓ placuit deo: ⁊ fortiteriuit in via pr̄is ſui dauid: quaꝫ mādauit illi yſaias ꝓpheta magnꝰ etfidelis in ꝯſpcū dei. In diebus ipEzechie Per decē lineas 5 .i. oſtēdit additāſius retro redijt ſol. ⁊ addidit regiſꝓphetico Fiſaias 5. i. vltīa etatevitā. Spū magno vidit vltima: etfuturaſdocendo ſcribendocōſolatus ē lugētes ī ſyon vſqꝫ inf ſ Chriſti aduentū. redemptionē hūani generis.ſempit̓nū. On̄dit futura et abſcōet alia multa.dita an̄qͣꝫ euenirent. C. .XLIXEmoria ioſiein cōpoſitōne odoriſfcā: opus pigmētarii. In omni orequaſi mel īdulcabitur eius memoria: ⁊ vt muſica ī cōuiuio vini. Ipſe eſt directus diuinitus in pęnitēquia docuit gentē iudaicā penitere ſuper peccatis ſuis.tia gentis: ⁊ tulit abominatōes impietatis: ⁊ gubernauit ad dominūcor ipſius: et in diebus pccōrū corroborauit pietatē. Preter dauidad cōꝑatōam horū.et ezechiā ⁊ ioſiā om̄s peccatū cōmiſerūt. nam reliquerūt legē altiſſimi reges iuda: ⁊ cōtempſerūt timorem dei. Dederūt em̄ regnū ſuumalijs: ⁊ gloriā ſuā alienigene gentiIncēderūt electā ciuitatē ſanctitatis. ⁊ deſertas fecerūt vias ipſiusſicut hieremias ꝓphetauerat ⁊ ſcripſeratin manu hieremię. nam male traf ſ vnde. ecce conſtitui te hodie ſuꝑ gentes et ſuregna vt euellas ⁊ deſtruas ⁊ diſperdaſ ⁊ diſſiperet edifices et plantes.ctauerūt illum. quiſ a vētre matrisconſecratus ē propheta: euertereet eruere ⁊ perdere: ⁊ iteruꝫ edificaI in viſionere et renouare. Ezechiel qui vidit

Memoria ioſieMemoriā ioſie regiscomꝑat oꝑa pigmētarij ⁊ mellis dulcedini ⁊orgāo muſicę. quia fama virtutis eius ⁊ ſuauitas modeſtię ⁊ ſtudiū reſtaurādi cultuꝫdei oēm odorē ⁊ dulcedinē ⁊ cātilenā ſuꝑat:qꝛ cū dauid dicere poterat. Ꝙͣ dulcia fauci.m. el. t. ſuper m. o. t. Ioſias qͥ īterpretat̉fortitudo dn̄i chriſtuꝫſignificat de qͦ diciturDn̄s fortis dn̄ſ potēsin prelio. Et alibi. xp̄sſaluū faciet ppl̓m ſuuꝫd peccatis eoruꝫ. Ipſezelo dei īmundat t̓raꝫiuda ⁊ hieruſalē ab oībus abomīatōnibus:qͥ ait: zelus domuſ tuęꝯmedit me. ⁊ habꝫ vetilabrū in manu ſua ⁊purgat areā ſuam.Preter dauidHi treſ cōꝑatōe alioꝝnō dicuntur peccaſſe:qd̓ em̄ peccauerūt cōdigna pnīa deleuerūt⁊ deuotione ⁊ pietatedeo placuerunt. Incēderūt eleQuidā hūc locū in ꝑſona chriſti ītelliguntHieremias em̄ int̓pretat̉ excelſus dn̄i qui deſtruxit regnū diaboli:⁊ cōtrarias poteſtateſdelēs cyro graphū incruce dn̄i. Quare f. gͦ⁊ po. me ſ. ⁊cͣ. his autdeſtructiſ edificauit eccleſiam dei. Ezęchiel qui. Myſtice. Ezechiel qͥ roboratus a deo īterpretat⁊ ī babilone cōuerſāspctōribꝰ predixit captiuitatē: cōuerſis ⁊ pęnitētibꝰ veniā: chriſtūſignificat dei virtutē⁊ dei ſapīam. nos ī captiuitate huiꝰ ſeculi viſitaſſe peccatoribuſ peuas ⁊ pęnitētibus predixiſſe remedia. In imbri. Sigficat ꝙ predicauerit ſuper pccōres vēturā eēpluuiā vindictę: ⁊ perviā mādatoꝝ dei gradientibꝰ ꝓmiſerit cōſolatōem miſericordię. Nam ⁊ ipſe. Ꝙchriſtū ſignificat q̄ eſtimago dei: vt qͥcunqꝫcrediderit in deū hicquaſi anulo ſignetur.vn̄ aggeꝰ ponā te qͣi ſigͣcl̓m qꝛ te ele. di. d. ex.

cōſpectū glorię: quā oſtēdit illi ī curru cherubin. nā cōmemoratus ē inimicorū in imbri: benefacere illiſ qͥ oſtēderūt5 quia dignā memoriā poſteris reliquerūtrectas vias. Et. xii. ꝓphetarū oſſa pullulāt de loco ſuo: nāpredicatione ſuaannūciātes ſcꝫ populo verbū dei oſtēderunt ſe immunes a crimine taciturnitatiscorroborauerūt iacob ⁊ redemerūt ſe in via virtutis ſue.ſ chriſtū qui eſt magiſter babilonis .i. mūdi. ducem populi iſrael qui regreſſusde babilone reſtaurauit templum dominiQuō āplificemꝰᶠ zorobabel: nā et ipſe quaſi ſignū ī dexteſacerdotem magnū.ra manu iſrael. et hieſū filiū ioſēdech: qͥ ī diebus ſuis ędi Et hieſum filiū. Quia per grām hieſu chriſti qui ē rex nr̄ ⁊ ſacerdospꝰ captiuitatē diabolicę oppreſſionis reędificatur eccleſia.ficauerūt domū: et exaltauerūt tēplū ſanctū dn̄o: paratuꝫin gloriā ſēpiternā. Et neemias ī memoria multi tēporiſ. qͥNeemias. Conſolator deus: vel cōſolatus a dn̄o: h̓ chriſtū ſfgͥficatqͥ ait: Rogabo patrē meū ⁊ aliū ꝑaclitū dabit vobis qͥ edificat ciuitatē deiid ē. eccīam. et cōſolat̉ męrētes. vn̄. edificās .i. d. d. iſ. cō. Qui ſanat cō. c. ⁊cͣvirtutes.ſdoctores vel oꝑaerexit nobis muros euerſos: ⁊ ſtare fecit portas et ſeras:qͥ erexit domos noſtras. Nemo natus ē ī terra qͣliſ enoch Nemo na ē. Enoch dedicatō hic chriſtū ſignificat qͥ ędificauit ⁊ cōſecrauit eccīam ſanguine ſuo: qͥ ſine peccato venit in mūdū: ⁊ cū gloria ſuſcepturus eſt in cęlum. De quo dicit̉: ſpecioſus forma pre filijs hoīm. Et alibiAſcēdens in altū captiuā duxit captiuitatem.r ſ auctus ille eſt chriſtus qui eſt gratia dei pleniſſimus. de cuius plenitudine omnes accepimus.na ⁊ ipſe receptus ē a terra. Etʸ ioſeph qͥ natuſ ē homo: prī Et ioſeph. Ioſeph ſicut iacob pat̓ eꝰ terrā ꝓ. deſiderabat egyptū deteſtabat̉: inſtruēs nos vt deſiderēꝰ t̓rā viuētiū vt qͥeſcamuſ in pace.ſiudee. ſapoſtolorū. vnde nūciate fratribus meis no. ⁊cͣ.ceps fratrū: firmamētum gentis: rector fratrū: ſtabilim̄tūchriſtiani ipſe eſt lumen ad reuelatōem gē. ⁊ glo. ple. t. iſ.populi: et oſſa ipſius viſitata ſunt: ⁊ poſt mortē ꝓphetaueEt oſſa ipſius. Significat ꝙ ioſeph ante mortē ſuā prenūciauit fratribꝰ ſuis. deus viſitabit vos. aſportate vobiſcū oſſa mea de loco iſto: et hͦfactū ē qꝛ filij iſrael aſportauerūt ſecū oſſa eius de egypto: ⁊ ſepelierūt in ſychem quę eſt neapolis vrbs ſamaritanorū.prepoſtero ordine prius prophetas poſtea patriarchas ātiquos poſuit.rūt. Seth et ſem hi apud hoīes gloria adepti ſūt: et ſuperSeth ⁊ ſem. Seth filiꝰ adā: ⁊ ſem pͥmogenituſ noe tā fide qͣꝫ moribꝰhoībꝰ ſui tꝑis prelati ſūt. in qͥbꝰ chriſtꝰ ſignificat̉ qͥ deꝰ ⁊ hō eſt: cui deꝰ dedit nomē qd̓ ē ſuꝑ omne nomē. vt ī noīe hieſu oē genu flec. ⁊cͣ.omnē animam in origine adam. C. L. Symon pone merorem vel audi triſticiam.ymon onie filiuſ ſacerdostſ verbo doctrine. j. Sinagogam ſicut doctores noſtrismagnus: qͥ ī vita ſuaᶠ ſuffulſit dominū. et ī ditꝑibus eccleſiam.ctio in fide credentium locata eſt.ſ chriſti aūt incarnatio paſſio reſurreebus ſuiſ corroborauit tēplū. tēpli etiā altitudo ab ipſo fū Symon onię. Ad hoīes ī tꝑe ꝑuenit. qꝛ iſte ſymō fuit filius onie qͥde ſymeone cognoīe iuſto natus ē. Onias aūt vt ioſephus refert puſillanimis ⁊ auarꝰ ptholomeo regi tributa nō reddēſ ad iracūdiā ꝓuocauit. Moriēs aūt onias ſymoni filio ſacerdotiū etiā reliqͥt: qͦ etiā mortuo filiꝰ onīasſucceſſit. Fuit aūt hic ſymon pōtifex iudęoꝝ: cū ptholomeꝰ euergēteſ regnaret in egipto ī aſya ⁊ ſyria ſeleuchus. Patet vero hieſuꝫ huiꝰ libri ſcriptorem ⁊ hunc ⁊ iſtū ſymonē eiſdē fuiſſe tꝑibus cum vitam ſymouis et morestam expreſſe deſcribat hieſusde vtroqꝫ populo veniētes.data ē: duplex edificatio: ⁊ excelſi parieres templi. In diebus ſuis emanauerūt putei aquarū: et quaſi mare adipleti ſunt ſupra modum. Qui curauit gentem et liberauit ila peccatis ſeruitute diaboli. ſꝑggrāꝫ chriſti predicatorū labor proficit.numero credentium.lā a perditōe. qui preualuit āplificare ciuitatē. qͥ adeptusPutei aquarū. Profunditates ſcripturarū q̨̄ ī diuinis libris ſubfiguris latēt ſꝫ ore p̨̄dicatoꝝ redūdāt qͣi mare ad ſaturitatē plurimoram