CanticaCa. VIII
r ſ ip̄m p̄dicatōis officiū quā vbera cōtinentſicut odor malorum. Igūttur tuū ſiſ vox eccleſie.cut vinum optimū. Dignū dilecto5 et dignū p̄conibus vt paulo. §attritoribꝰmeo ad potandū. labijſqꝫ ⁊ dentivt auguſtinoſ mihi adhortanti credite ſquiabus illius ad ruminandum. EgoI conuerſa ſum et non alij.dilecto meo. ⁊ ad me ꝯuerſio eius.ſ ergo. qꝛ ſum certa ꝙ cōpuncta iudea in faneobediet. tu adiuua. ab occulto cordis. ī quocontēplabar te in eos qui ad huc a prīcipio arādi et excolendi ſuntUeni dilecte mi. regrediamur inFſ aſſidua p̄dicatōne. jſ in illis iam ad legitime viuendum inſtruendis.agrum. ſcommoremurj in villis.¶ Studioſius laboremus etiā in quibuſdā cōuerſis. vt apoſtolus in galathis. Minori enī cultura ager indiget qͣꝫ vinea.Mane ſurgamus ad vine ā. videaF5 in aliquo initio fidei et confeſſiōis. j§ laborio ſius excolendi. ſ qꝛ multotiens florē nō ſequitur fructusmus. ſi ffloruitr vinea. ſſi floresf Si exercent oꝑa. ne fides ocioſa inueniaturjͣ. ( ſi hi qui in fide et recta oꝑatione ꝓfeceruntetiā deſiderium patiendi ꝑcipiuntfructꝰ ꝑturiūt. ſi floruerūt malaſt eneram doctrinā. vt ꝑ hanc creſcāt pueri.punica. Ibi dabo tibiᶠ vbera meaſ egrediendū vere eſt. qꝛ iudea membrū ſine capiteiam. ſopinionē. ſpemMandragorę dederunt odoremIn introitu ad nos fide. cōuerſioneF omnia teſtimonia et exemplaſuum. in portis noſtris. OmniaInouorum apl̓orū. j ſ veterū patrū etprophetarū.poma noua ⁊vetera dilecte miſin illo tꝑe exponēda.ſeruaui tibi.¶ Ca. VIII.ẜo vtinam aliquis.Uis mihi detſ cuiꝰ nō debui immemor eē. qꝛſꝫm carnem frater meꝰ ē ſ. quibꝰcunqꝫ ſabbatis dū loq̄ret̉ inter ſapientes interrogās et reſpondenste fratrem meū ſugenteꝫ
I ſlegis vel ſynagoge. j. §. i. cognoſcā tue hūnitatis naturāvberaʳ matris meę. vt inueniaꝫ teſ quia intus nulli fas eſtI Incipiam iungi fide. vt qn̄qꝫ plene iungarnuptiarum tꝑe iā gentilitas nō dicat me excecatam et reprobatāſolum foris. ⁊ deoſculer te. ⁊ iaꝫf5. et ex inde an ſi velis aufugerenemo me deſpiciat? Apprehendāſalios docebo iudeos. F ī multitudinē.te. ⁊ ducam in domū matris meę.in ſecretariumet in cubiculum genitricis meę.Ite mihi manifeſtabis. cognitionem tuā in meſemꝑ augebis. pluſqͣꝫ ꝑ legem et prophetas.faciam te delectariIbi me docebis. ⁊ dabo tibi poIn conuerſis multis virtutum et oꝑum pgmentis ſet etiā calefieri et exhilarari in ſauguine martirumculū ex vino cōdito. ⁊ muſtū maſ et tunc eritlorum granatoꝝ meoꝝ. Leua eiꝰſ in hoc pn̄tiſ qn̄ qſub capite meo. ⁊ dextera illiꝰ amIn lauacro regenerati et fide vniti qͣꝫuis īꝑfciplexabit̉ me. Adiuro vos filię hieſ tumultū carnalium ꝑturbatōnum. Fa quete placidiſſime deuotōnis quā conſpectibꝰ ſuiruſalemʳ ne ſuſcitetis. neqꝫ euigiconditoris aſtare delectat̉.lare faciatis dilectā. donec ip̄a veIꝙͣ digna. j. ſq̄ gradibꝰ virtutum ad grāꝫ ꝑuenit.lit: Quę eſt iſtaʳ quę aſcendit dede priori excecatōe. ſoꝑibus electis. et deſiderio ſolius patrie celeſtis. ſ merito ſuꝑ illuminnixa. a quo ſolo omnis gratiadeſerto. delicijs affluens innixaf§ prius meum quando erat excecataj.¶ Quaſi. qꝛ ad tantā ꝓuecta es grām. poneme ſig. et eſt cā p̄miſſa. qꝛ te ſitā ſub peccato primi parentis. vel ſub peccato crucis tibi letali oſynagoga. vel modo ſub ſaluatione crucis.ſuper dilectum ſuū? Sub arboreſꝑ fidē paſſionis te reuocauiI in vindicta crucis eiuſdem.malo ſuſcitaui te. Ibiᶠ corrupta ēf ſ exteriori vltione a tyto et veſpaſiano.mater tua. ibiᶠ violata eſt genitrixſ et quia ſuſcitaui te a tanta calamitateſdilectionemſua Pone me vt ſignaculum ſuꝑ
vinum ex vetuſtate laudē ꝯſequit̉. Ita p̨̄ſtat pn̄s allocutō eccl̓ię ipſi famęquā de illa poteſt audientiū ſermo diſſeminare¶ Odor in gutture: vox pn̄tis doctrinę. In odore fama abſentis deſignatur. ⁊ ideo vino illa ꝓpter flagrantiā virtutum. hęc malis ob ſuauitatē abſentis famę ꝯꝑatur.¶ Dignū dilecto. Verbū quod in ore meo dilectus poſuit. tantę ē ſb̓limitatis. ꝙ non ꝑ aliū qͣꝫ ꝑ ipſum ſponſum mundo debuit p̨̄dicari. qꝛ nōeſt alius inuentus quiſolueret libꝝ. ⁊ ab illoſuſceperunt alij. chriſtus quaſi potauit. qꝛdocente diuinitate. cito in ꝑſectione ſcientięꝓfecit. ⁊ libenter paſſionem ſuſtinuit. mēbranon eodem modo.¶ Dum ſponſus laudat guttur ſponſę illaītelligens ī gutture ꝟbum ꝑ quod ſaluſ datur mundo deſignariex magno amore verbum diſpenſare volēſrapit ꝟba ab ore ſpōſi. ille vino optimo eāꝯꝑauit. hęc ſubiec̄. dignum di. m.Ruminandū.Non ita faciſe ad potandum. qd̓ ille priuspotans alijs porrexit.ſꝫ cum labore ⁊ ſtudiomeditandum.¶ Ego. Totum ſtudium meę ſeruitutis ⁊deuotōnis ad ip̄m refero. ⁊ in pn̄ti vita nelaborando deficiā adiuuat. ⁊ in fine ſecū adgaudia recipiet.¶ Ego priꝰ exul a d̓oab omni errore ad euꝫconuer ſa ſum. vt ciuis⁊ domeſtica. ⁊ ip̄e prihumano generi iratuſad me eſt cōuerſus. naturam meę mortaſitatis indutus¶ Ueni. Qui aſſūptam ꝓ me humanitatem in cęlo locaſti. perpn̄tiam diuinę gratięviſita me. vt in a gruꝫmundi ſemē verbi tupoſſiꝫ ſꝑgere. ⁊ villascohabitatōis in vnaꝫfidem ꝯſtituere.¶ Uenid. Ecc̄ia videns ꝙ nec ad bn̄ operandū l̓ egrediendū ꝑſe ſufficit. nec in bonoꝑſiſtere. vel auditoresqͣntuꝫ ꝓfecerint diſceruerę: īplorat auxiliumIn agro chriſtiani. in villa pagani. in vineis ecc̄ię in floribus fides. ī fructibꝰ ꝟtutes. in malis punicis martiriū deſignat̉ In his ſingulis ſpōſa dilecti ſui pn̄tiam querit.¶ Manę. qꝛ nox īfidelitatꝭ trāſijt. ⁊ lux fidei apparꝫ. ꝓcedēs ex matutīa reſurrettōe chriſti. ab ip̄o māe reſurrectōiſ laborēꝰ tu īſpirādo ⁊ ego p̨̄dicādo¶ Uideamꝰ. vt ego qͥ pedagogꝰ ſum ꝑuuloꝝ poſſiꝫ diſcernere eos qͥ acqͥſiti ſunt quō ſe habeāt qͣꝫtū ꝓficiāt. vt qͣlit̓ nutriēdi ſūt intelligaꝫ¶ Non eſt intuendū ſi vineę florēt. ſꝫ ſi flores ad ꝑtū fructuū ꝯualeſcant.quia mirum nō eſt. ſi quis bona inchoet. ſꝫ valde mirabile eſt. ſi intentione
recta in bono oꝑe ꝑſeueret.¶ Ibi .i. vbi ad vidēdū vineas. ⁊ mala ſi floreāt venerimꝰ ī tuū obſequiūet facta ⁊ dicta meoꝝ p̄dicatoꝝ exhibebo ad ſil̓itudinē ſedulę nutricisMandragore. Merito inuocat ſponſuꝫ ad auxiliū p̨̄dicatōis. vbip̄dicatores p̨̄cipuis flagrant virtutibus.Portę apl̓i ⁊ eoꝝ ſucceſſores. mandragore .i. ꝟtutes illoruꝫ q̨̄ ſunt aꝑtemēdicamentis. quę contra ſolicitudines mūdi ad ducūt quietem q̄nauleam ꝟbi dei excluduntq̨̄ vicia ab hoībꝰ ſinedolore excidi faciūt. q̨̄ꝓferunt mala .i. eccl̓iasſuauit̉ redolētia ī ꝯfeſſoribꝰ. ſil̓ia mal̓puniqī martiribꝰ. dederuntodorē qꝛ erēpliſ maiorū minores cōfirmant̉¶ Seruaui tibi.Ul̓ ſeruaui .i. intellexioīa p̨̄cepta ⁊ teſtīoniavl̓ ꝓmiſſiōes vtriꝰqꝫ teſtamēti ate eē datas.vl̓ oīa poma .i. iuſtosvtriꝰqꝫ teſtamēti ꝑ teſolū incarnatuꝫ iuſtificatos ꝯgnoui C. VIlI¶ Quis mihi dette. Introducit̉ iudęaaā inſpirata et edocta⁊ ſummo deſiderio deum inueſtigat.¶ Foris. Intꝰ eratdllectꝰ. dū in pͥncipioerat ꝟbū. foris dū verbum caro factū ē.¶ Deoſculer .i. faciead faciē videa z. et oread os ſoquar.¶ Ibi me do. Cuaugebis grām in me ⁊ego non ingrata augebo ſeruicium¶ Leua .i. miſteriū īcarnatōis. ⁊ dona quędat in pn̄ti. erit ſub capite. qꝛ ꝑ ea ſuſtētataī pn̄ti cōtra ꝑturbatōnes mūdanas qͥeſcit. ⁊qd̓āmō cū deo dormit⁊ dextera .i. fut̉a bonaid ē. plēa ip̄iꝰ viſio amplexabit̉ me i. ita vn̄diqꝫ circūdabit. vt nullus turbo miſcrię poſſit interuenire¶ Adiuro vos Audiēs ſponſus illā vltimā ecc̄īam ⁊ ī pn̄ti velle dormire. ⁊ qn̄qꝫ reqͥeſcere. ⁊ vidēs ml̓toſ gigni ab ecc̄ia qͥ alios ꝑturbāt. ad monet illosvt a ꝑturbatōibꝰ deſiſtant.¶ Donec ipſa velit. Donec completis diuinę ſeruitutis obſequijs. ipſa ad ꝯmuneꝫ redirecurā humanę fragilitatis neceſſitatibꝰ admonita cōſentiat.¶ Que ē iſta Iudęa ī tātā ſpōſi agniti caritatē exardeſcēte. gētilis admirando ⁊ cōgratulando dicit. Quę eſt iſta¶ Sub arbore. Gētilibꝰ admirātibꝰ rn̄det ille qͥ ē pax nrā. qͥ fec̄ vtraqꝫ vnū. ⁊ āmonꝫ memīſſe grē ꝑ quā ipſa erepta ē ⁊ alioꝝ cōgaudere ſaluti¶ Suſcitaui. Qd̓ fuit effectus magnę benigͥtatꝭ qꝛ in illa arbore interius excecata fuit mat̓ tua. exquo dixit. Sanguis e .ſ. n. ⁊ ſ. f. n.¶ Pone me vt. Ponimus chriſtū vt ſignaculū ſuꝑ cor. cum ea quꝫ