EccleſiaſtesCa. III

ſ in vnū ſdeoFiſrael.lapides. ⁊ tꝑs colligēdi. TempusFiſrael. ſquando dictum eſt creſcite et multiplicamini. ſ quādo dicit̉ tempꝰ breue ē. ſupereft. vt qui habent vxores ſint tanqͣꝫ non habentes. ¶ In babilonica cap. et ibi cōputreſcetranſeūfratē lege ꝑyzoma hicremieamplexādi. ⁊ tempꝰ longe fieri abI eos iudeos perditosamplexibus. Tempꝰ adquirendi.5gentesſ fideles ex⁊ tempꝰ ꝑdendi. Tempus cuſtodiFifideles iudeos Iſ tꝑs deſtrugentibusendi et reedi. Fiſrael. ſ vetus teſta.endi. ⁊ tꝑs abijciendi. Tempꝰᶠ ſcineuangelij teſtimonijs et ꝓphetis.dendi. ⁊ tꝑus conſuedi TempusI in diſciplina ſꝓphetas in cap. romanaF5 in magiſteriotacendi. ⁊ tempusᵖ loquēdi. Tꝑsgratie ſquia dilexit cos ante ſub patribusquando in hoſtili terra dei conſolatōe et alloquio non carebant. ſcerimoniarum et huiuſmodi. §legis moyſi. § qꝛ in chriſto poſueruntdilectionis. ⁊ tempus odij. Tꝑusmanus.ſ. dum viuimus ſcontra dyabolum.Ihicruſalem ciuitas noſtra. a pace vocabulum habꝫ. ſpoſt hanc vitambelli. ⁊ tempus pacis. Quid habet ampliuſ homo de labore ſuo?Uidi afflictionē quā dedit deus filijs hominum vt diſtendant̉ in eaCuncta fecit bona in temꝑe ſuo. ⁊mundum tradidit diſputatōi eoꝝvt non inueniat homo opuſ quodoꝑatus eſt deus ab initio vſqꝫ adfinem. Et ꝯgnoui ꝙ nō eſſet meliꝰſ frui pn̄tibus ſ quod in futuro proſitI q̄ cito tranſituraniſi lętari ⁊ facere bona ī vita ſuaꝘ congreget diuitias. hoc tantum habꝫ delabore ſuo.ſcorpus chriſti.Omnis em̄ homo qui comedit ⁊

I ſanguinēſ Qui mandu. car. me. et bibit me.ſan. in me manet et ego in co. in hiſ letari debebibit. ⁊ videt bonuꝫ de labore ſuomus et in leciōe ſancta paſcamur et potemurhoc donum dei eſt. Didici ꝙ om̄iavel inoꝑa quę fecit deus ꝑſeuerēt inęterperpctuum.num. Non poſſumꝰ eis quicqͣꝫ addere nec auferre quę fecit deus vttimeat̉. Quod factū eſt. ip̄m ꝑmaſvt ſolis ortus et occaſus.net. Quę futura ſunt. iam fuerūt.ſanimalia moriuntur et naſcunt̉ eiꝰ dēgeneris ſic et alia.⁊ deꝰ inſtaurat qd̓ abijt. Uidi ſubdextera eorum repleta eſt muſole in loco iudicij impietatem. ⁊ īneribusloco iuſticię iniquitatem. ⁊ dixi inin fucorde meo. Iuſtum ⁊ impiū iuditu ro.n̄ mōcabit dn̄s. et tempus omīs rei tuoſſ vel loquela filiorum ſanerit. Dixi ī corde meo de filijs hoctorum qui vere homines vel doctores.minū. vt probaret eos deus et on̄deret ſimiles eſſe beſtijs. Idcircoſſimili s.vnus interitꝰ eſt hominis ⁊ iumētorum. et ęqua vtriuſqꝫ condicio.Sicut morit̉ homo. ſic et illa moriſ vel et ſpūs vnꝰ oībus.untur. Similiter ſpirant omnia. ⁊nihil habet hō amplius iumento.Cuncta ſubiacent vanitati. et om¶ Ne putaremus dinia ꝑgunt ad vnum locum De terctum de anima. j. Secundū corpus et membra. terra es et in terram ibisra facta ſunt. et in terram pariter

euangelij gratia temꝑatam. lex em̄ rigida peccantem interficit. euangelij gͣtia miſeret̉. et ad penitentiam vocat¶ Tempꝰ amplexādi. Nolite fraudare inuicem niſi forte ex cōmuniconſenſu ad tempus vt vacetis .ſ. ora liberis danda oꝑa. ⁊ iter ꝯtinētię.¶ Tempus amplexandi ſapientiā. ⁊ ꝯtemplatōni ſtrictius inherendi. ⁊ tēpus. l. fieri a cōplexu..ſ. ſapientię. vt curę tēporis. et his ſine quibus viuere non poſſumus: ſeruiamusTempꝰ t. ⁊ t. l.Hiero. Docemus ī eccleſijs quod neſcimusomnes artes abſqꝫ doctore non diſcimus. ſola hęc tam vilis ⁊ taꝫfacilis: vt p̨̄ceptore nōegeat¶ Hiero. Nihil nob̓videt̉ eſſe rectum niſiqd̓ diſcimus. vt poſtmultū ſilentium de diſcipulis: efficiamur magiſtriTempꝰ loquēdi. Diſciplina pitagoris eſt ꝑ quinquenniūtacere. ⁊ poſtea eruditos ſequi.¶ Tempꝰ dilecTempus amandi pꝰdeum. vxores. liberoſꝓpinquos. ⁊ tempusodiendi eos in martirio. vl̓ qm̄ nunc videmus ꝑ ſpeculū in enigmate ⁊cͣ. tempus eritdiligendi pn̄tiam dei⁊ tempus odiendi qn̄facie ad faciem cernentes. et in melius ꝓficiētes. incipiemus odiſſe⁊ deſpicere quod amauimus¶ Tempꝰ belli.modo non agentibuſpenitentiā. tempuſpacis in futuro. qn̄ om̄isiſrael ſaluus fiet¶ Tempus bel.ne ſis ſecurꝰ: accipe armaturam dei.¶ Uidi affli. quāde. ⁊cͣ. Dicit̉ ꝙ ꝓpterea deus in pn̄ti ſęculo etiā ꝑuerſorum dogmatum magiſtris cōceſſerit occupationemne mens hominis ocioſa torpeſceret. et hoc eſt bonū quod fecit deus in tēpore ſuo. ⁊ non poſſe eos nature reꝝ ꝯprehendere ſcīam. Aliter. Cum omnia ſuo labant̉ tꝑe. ⁊ ſit tempus deſtruendi et ędificandi. flendi ⁊ ridēdi ⁊cętera quę de temꝑe dicta ſunt. quid fruſtra conamur. et breues huiꝰ vitędies putamus eſſe ꝑpetuos. nec ſufficit malicia diei. vt nihil in craſtinū cogitemus? Quid em̄ plus habere poſſumus amplius laborando?; In quoid tantū hominibus a deo datum eſt vt alius alia ſectando haberet. in qͥbus ſe erudire ⁊ exercere poſſet. Deus em̄ om̄e quod fecit bonū eſt. ſꝫ in tꝑeſuo bonum eſt. vigilare. dormire non ſemꝑ ſꝫ viciſſim bonum eſt. nūqͣꝫ vlterius qͣꝫ vt opus eſt Dedit quoqꝫ mundum inhabitandū hominibus vtfruant̉ varietatibus temꝑm. ⁊ non querant de cauſis rerum naturalium.quomō creata ſint om̄ia. quare hoc vel illud a binitio mundi vſqꝫ ad finem ſeculi fecerit creſcere. manere ⁊ mutari.¶ Et cognoui. Ideo colonus in mundo datus eſt homo. vt hoc breuitemꝑe fruat̉. ⁊ ſpe longitudinis abſciſa quę poſſidet. vt ad alia tranſiturꝰ

aſpiciat. ⁊ qd̓ boni pōt faciat in vita. ne fruſtra ꝓ congregādis oꝑibus torqueat̉. ne ſe putet plus de labore ſuo lucrari. qͣꝫ cibū ⁊ potū. ⁊ ſi quid d̓ opibus ſuis in bonis oꝑbus expenderit. hoc ſolum donū dei eſt. non ex hisvt quidam putant ad luxuriā et deſperatōem ꝓuocamur. ſcd̓m illud. Māducemus bibamus cras em̄ moriemur. ſꝫ vt ſcd̓m apoſtolū habētes victū⁊ veſtitū his ꝯtenti ſimus. cętera pauꝑibuſꝓſint. nec ē ꝯtrariū qd̓dic̄ balaā. n̄ erit laborī iacob. neqꝫ dolor ī iſrael. Hinc om̄is hō qͥcomedit ⁊ bibit. ⁊ videt bonum de laboreſuo. hoc dei donū eſt.multę em̄ nūc tribulatōnes iuſtoꝝ in futuroāt n̄ erit labor ī iacob.¶ Didici ⁊cͣ. Nihileſt in mūdo nouū. ſol̓curſus. ſunę vices. terrę ⁊ arboꝝ ſiccitas vl̓viror. cum mūdo ꝯdita ſunt. et hęc idcircodeus certa rōe tēperauit. vt dei ꝓuidentiaꝫin his intelligamꝰ. ⁊ timeamꝰ a facie dei. vultus aūt dn̄i ſuꝑ faciētes mala.¶ Et deus inſtaurat ⁊cͣ. Quaſi a ꝓprioprincipio mūdi. ſic poteſt legi ad ꝯſolatōemmartiꝝ. deꝰ inſtauratqd̓ abijt. ẜm illd̓. capillus de capite veſtro n̄ꝑibit. Quod alij ſic.Querit eū qͥ ꝑſecutionem patit̉. qꝛ ſanguinē ẜuoꝝ ſuoꝝ vlciſcet̉¶ Uidi ſub ſole.Cum in hoc mūdo iudiciū ⁊ veritatē reqͥrerem. aliter arbitratusſum aliqͥd iuſticie hicgeri. ⁊ vel piū ſuo merito recipi. l̓ impiū ſuoſcelere damnari. ſꝫ pmecū reputās intellexideū nō ꝑ ꝑtes iudicare. ſꝫ in futuꝝ reſeruareiudicium. vbi recipietvnuſquiſqꝫ qd̓ geſſit.⁊ tūc vidi tꝑs diſcretionis om̄is rei. Sil̓r inſapīa. Ne dixeris qͥdhoc aut qͥd iſtud Omnia em̄ tꝑe ſuo reqͥrēt̉¶ Dixi in cor. m. Quaſi nō miꝝ inter ſtultū ⁊ impiū nihil diſtare. necvirtutē nihil valere. ſꝫ indiſcrete om̄ia volutari. cum etiam inter pecudes ⁊homines qͣꝫtum ad corpus vl̓ vtilitateꝫ corꝑis nihil intereſſe videat̉. vnacondicō naſcendi. vna ſpēs moriēdi. Si aūt videt̉ diſtātia ꝙ ſpūs homīſaſcendat in celū. pecoris in terrā deſcēdat. qͥs certus auctor? qͥs ſcit an veraan falſa ſint q̨̄ ſꝑant̉? Non hoc dicit. qꝛ animā hominis putaret ꝑire cumcorꝑe. vl̓ vnū locū beſtijs hoībuſqꝫ p̨̄ꝑari. ſꝫ qꝛ an̄ aduentū chriſti oēs aīęhominū ꝑiter deſcēdebāt ad inferos. Un̄ hominis pecoriſqꝫ ſpūs eiuſdeꝫvilitatis videbat̉. ⁊ licet alter cū corꝑe ꝑiret. alter nō. Non multū intereatcum. corpore ꝑire et ad inferos deſcendere¶ Hiero. Dixi in corde meo de loquela filioꝝ hominū. qꝛ ꝓbat illos deꝰ.hoc ſolum inter homines ⁊ iumenta deꝰ eſſe voluit. qꝛ nos loqͥmur. illa ſūtmuta. ⁊ cum hoc ſit tn̄ on̄ditur nobis. qꝛ ẜm corpus iumenta ſumus. ſic̄ iumentū morimur. ⁊ vnus om̄ibꝰ ſpūs eſt aer ſcꝫ. hoc eſt em̄ qd̓ ait. et ſpirit̓vnus omnibꝰ. et amplius homini a pecore nihil eſt