EccleſiaſtesCA. II

More concionatoris ſententiCXxl ergo inam vulgi in ſe ſuſcipit. et falſaꝫeſſe oſtenditcorde meo. Uadam etaffluā delicijs. ⁊ fruar bonis. Et vi¶ Ue vodi ꝙ hoc quoqꝫ eſſet vanitas. Ribis qui ridetis. qꝛ lu. decipiunt̉ qui carnisſumqꝫᶠ reputaui erroreꝫ ⁊ gaudiogaudia ſequunt̉. et ꝑpetuū putant. quod fugitdixi. Quid fruſtia deciperis; Covelut vmbra. Poteſt et de hereticis accipi quigitaui ī corde meo abſtrahere a vifalſis dogmatibus adquieſcentes leta ſibi prono carnem mea. vt animū meummittunt. cum ſint filij ꝑditionistranſferrē ad ſapīam. deuitaremqꝫſtulticiā. donec viderem quid eſſetvtile filijs hoīm. Quō facto opuseſt ſub ſole numero dieꝝ vitę ſuę.ſecundum imaginem dei erectus ad ſuꝑna.f vt veniāt pr̄ et filiꝰ et habitēt in eis EgoMagnificaui oꝑa mea. Edificauiet pater veniemus et ap. e. mā. fa. §ad quasmihi domos. ⁊ plantaui vineas.icſus alliget aſinā ſuā .ſ. ppl̓m iudaicū et gētilēfeci ortos ⁊ pomeria ⁊ ꝯſeui ea cūcti generis arboribꝰ. ⁊ extruxi mihi piſcinas aquaꝝ. vt irrigarem ſilſ infructuoſorūua lignoꝝ germinantiū. PoſſediTimore ſeruiētes. et ſpūal a deſiderātes nectenentes Fanimas corꝑi deditas. ſ vel etiaꝫvernaculi fuerunt mihi. alia litera.ſeruos ⁊ ancillas multaqꝫ familiIboum .i. oꝑoſorum. Poſſediam habui. Armenta quoqꝫ ⁊ maſimplicium.gnos ouiū greges: vltra omēs qui

fuerunt ante me in hieruſalem Co5aꝑtiorē ſenſum Ioccultiorē.aceruaui mihi ſargentū et aurū. etIcongregaui in eccleſias. F§aſtiterūt re. terſ que albe ad meſſem Tributa reddentiumſubſtantiasᶠ regum ⁊ ꝑuintiaruꝫHijs diuirijs ꝓuocatus fui ad luxum f ſ fortes Qui pſallūt ſpū pſallūt et mēte ſīfirmiFeci mihi ſcantores ⁊ˣ cātatrices.§ apoſtolos⁊ delicias filioꝝ hominū. ſciphosſ et eorum ſucceſſores. Iſp̄dicatōisjͣ. ſ ſapīe⁊ vrceolos. inſminiſterio ad vinaIauditoribus Proficiebat etate et ſa. a. d.et hō. et ꝓpter quod d̓cꝰ exal. il. et de. il. no.fundenda. Et ſuꝑgreſſus ſum opiſante aduentuꝫbus omēs qui an̄ me fuerūt in hiechriſti gubernauerunt eccleſiam.ruſalem. Sapiētia quoqꝫ ꝑſeueracontemplationeuit mecū. ⁊ omīa quę deſideraueI īteriores ſſicut peccator qui a verarunt oculi mei non negaui eis. neciocunditate prohibet cor ſuum.ꝓhibui cor meū qͥn omni voluptate frueret̉. ⁊ oblectaret ſe ī his q̨̄ parauerā. Et hāc ratus ſum ꝑtē meāꝓ hoc momētaneo accipiēs eternum Fa ſuſi vterer labore meo. Cūqꝫᶠ me cōpradicto errore. Qui diligenter omīa agituertiſſem adʳ vniuerſa oꝑa q̨̄ fecehoc poteſt dicere.rant manus meę. ⁊ ad labores ī qͥbus fruſtra ſudauerā. vidi in om̄i§ quia his irretitur.bus vanitatē ⁊ afflictionē animi. ⁊ſa mūdanis.nihil ꝑmanere ſub ſole. Trāſiui adcōtemplandā ſapīam. erroreſqꝫ etſ et ſic. ſquantus Iſ refrenāsſtulticiam. Quid eſt inqͣꝫ hō vt ſeſe a vicijs ¶ Imitari in cōp̄henſiōe ſapīequi poſſit regē factore ſuū? Et vidi

¶ Dixi ergo ⁊cͣ. Hiero. Ueni. Nūc temptabo te in lęticia. ⁊ videbo inbono. ⁊ ecce etiā hoc eſt vanitas. Poſtqͣꝫ in multitudine ſapīę ⁊ adiectōeſcīę dolorē ⁊ laborē eſſe dep̨̄hendi. ⁊ nō aliud qͣꝫ caſū ⁊ ſine fine certamen.tranſtuli me ad lęticiā. vt luxu fluerē. ꝯgregarē opes. diuitijs abundarē. etꝑituras volūtates carperē: ante qͣꝫ morerer. ſꝫ in hoc vanitatē ꝓſpexi. dump̨̄terita voluptas pn̄tes quidē delectat. etexhauſta n̄ ſatiat Nōſolū corꝑalis lęticia. ſꝫetiā ſpūalis eſt tēptatio poſſidēti. vt egeaꝫcorripiēte ſtimulo ⁊ angelo ſathāę qͥ me collaphizet. ne eleuer. Un̄ſalomon. Diuitias etpauꝑtates ne dederiſmihi. ſtatimqꝫ ſubditne ſatiatꝰ mendax fiā.⁊ dicā quis me ꝯſpicitSiquidē ⁊ dyabolꝰ ꝑbonoꝝ abundātiā cecidit. Un̄ apl̓s. ne ī ſuꝑbiā elatus ī iudiciuꝫincidat dyaboli .i. ī tale iudiciū in qḋ ⁊ dyabolꝰ īcidit. Poſſumꝰetiā ſpūalē lęticiā ſicutcętera dicere vanitatēꝙ eā nūc ꝑ ſpeculū videamꝰ. ⁊ in enigmate.cū aūt facie ad faciem.tunc non vanitas eritſed veritasRiſumqꝫ ⁊cͣ.Hiero. Riſū dixi amētiā. ⁊ iocunditati dixiQuid hoc facis Ubinos dicimꝰ amentiā. īhebręo habet̉ molal.qd̓ ẜm aquilā erroremẜm ſymachū tuml̓tumꝓ quo. lxx. ⁊ theodotōꝑyforan. qd̓ expͥmi p̄tcircūlatōꝫ. Quō igiturhi qͥ circūferunt̉ omnivento doctrīę inſtabiles ſunt. ⁊ in diu̓ſa fluctuant. ſic illi qͥ ridentquibꝰ d̓r. ve vobis qͥridetis. errore ſęcil̓ raptant̉. nō intelligētesruinā peccatoꝝ ſuorūneqꝫ plangētes. ſꝫ hęcbona putātes ęternanude plāgere deberētexultātes. Pōt hoc ⁊de hęreticis accipi. qͥfalſis dogmatibus acqͥeſcētes. lęta ſibi ⁊ ꝓſpera ꝓmittunt¶ Cogitaui ⁊cͣ Ebrietas animi vigorē mutat. quā qͥ pōt ſapīa ꝑmutare ⁊ vt in quibuſdā codicibꝰ habet̉ obtinere lęticiā ſpūalē. is poterit ad hꝰrei ſapīam ꝑuenire. qͥd in hac vita appetēdum qͥd vitandūPlataui vineas ⁊cͣ. In domo diuitis n̄ ſolū aurea vaſa. ⁊ argēteaſꝫ ⁊ lignea ⁊ fictilia. agri ⁊ orti ꝓpter infirmos. nā qͥ infirmꝰ eſt: oleribꝰ veſcit̉plantant̉ arbores. nō oēs fructiferę vt in latinis codicibꝰ. ſꝫ om̄iſ fructus .i.diuerſaꝝ frugū atqꝫ pomoꝝ. quia diuerſę ſunt grē in eccl̓ia. aliꝰ oculꝰ aliusmanus ⁊cͣ. et q̨̄ verecundiora ſunt noſtra. his maiorē honorē circūdamus.Inter iſtas fructiferas arbores. tenet primatū lignū vitę. qd̓ eſt ſapīa. ſinequa cetera ligna ſiccabunt̉¶¶ Et extruxi m. ⁊cͣ. Ligna infructuoſa nō alunt̓ ymbre cęleſti. ſꝫ aquiſquę in piſcinis de riuulis colligunt̉. Nam ⁊ ęgiptus humilis ⁊ iacens quaſi ortus oleꝝ in terręnis ⁊ de ethiopia veniētibꝰ aquis: irrigat̉. terra ꝟo ꝓmiſſionis quę montuoſa eſt et erecta. temꝑaneā ⁊ ſerotinā expectat de cęlopluuiam.

Sęruos. timore ſeruiētes et ſpūalia deſiderātes nec timentes.Uernaculos eos dicimꝰ qͥ ſunt qͥdē de ecc̄ia. et p̨̄dictos ſeruos et ancillas antecedūt. nec tn̄ liberi ſunt.Uernaculi dicūt̉ filij ẜuoꝝ q̄ in domo dn̄i ſui nati ſunt et multi.¶ Armeta quoqꝫ ⁊c̄. hi ſunt qui abſqꝫ ratione et ſcientia ſcripturarūlaborant quidē in eccleſia. ſed nondum adhominē ꝑueniunt .i.ad imaginem dei¶ Hiero. Et quideꝫpoſſeſſio armēti ⁊ ouium multa fuit mihi ſuper omēs qui fu. a m.in. ie. Nota ꝙ in ẜuiset ancillis et vernacul̓multitudo nō addit̉.ſicut in bobus et ouibus. Plura em̄ in eccleſia armenta. qͣꝫ homines. plures oues. qͣꝫſerui et ancillę vel vernaculi.¶ Subſtātias re.Dogmata philoſophoruꝫ et ſęculares ſcientias. quas eccleſiaſtes vir ſapiens diligenter ītelligit. et app̨̄hendit eos in aſtutiaeoꝝ et ꝑdit ſapīam ſapientiū et prudentiasprudētiū reprobat¶ Feci mihi can.Cantor quaſi vir ⁊ robuſtus et ſpūalis d̓ altioribus cantat. Cantatrix vero adhuc circa materiam voluptatur quā greci hylen vocant. nec poteſt in ſublime toſlere vocem ſuāUbicunqꝫ ergo femīainuenitur. et ſexus fragilior ad materiam reſpicit. Unde pharaoſolas feminas vult viuere. quę materię ſuntvicinę. Econtra. Nullus ſcōꝝ niſi raro. feminas genuiſſe narraturſoluſqꝫ ſalphaat qui īpeccato mortuus eſt.omnes filias genuit.Iacob inter duo decīpatriarchas vnius filię pater eſt: ⁊ ob ip̄aꝫꝑiclitaturCantores et cantatrices. vt vterqꝫ ſexus me oblectaret.Delicias ⁊cͣ. Sapientiam ſcꝫ quę ſicut paradiſus poma habet varia et multiplices voluptates. de qua. delectare in domino et dabit t. pe.cor. t. et tor. vo. t. p. eos¶ Qui an̄ me fu. ī hie. ad literam. Non eſt magna laus. ante ſalomonem enim regnauerunt ſaui cuius tempore regnum cepit. et dauid ſub quolatis ꝑuum erat regnum¶ Perſeuerauit. Alij ſtetit .i. ei in carne poſito ſapīa ꝑmanſit. nō ꝓficiens ꝑ momēta ſicut in nobis. ſꝫ in plenitudine ſtans¶ Et omīa q̨̄ ⁊c̄. Sed qͣnto ſtudio iſta creſcebant. tanto ſapientia deerat. quia ꝑ omīa deſideria rapiebar. putabāqꝫ hūc eſſe fructū laboꝝ meorū. ſi libidini ſeruirē. ſꝫ tandē ī me reu̓ſus. vidi omnia vana eſſe¶ Sub ſole. chriſto. In ſole poſuit tabernaculū ſuū. Qui gͦ ad ſol̓ claritatē ordinē cōſtātiāqꝫ nōdū ꝑuenit. in eo chriſtꝰ nō habitat.Et vidi qꝛ tm̄. Cū hęc cogitarē. ꝙ ſapiēs lux. ſtultꝰ tenebrę. illiꝰ ocl̓i īcęlo. hꝰ ī terra. repēte mihi ſurrepſit. qͣre ꝯmūi morte ꝑeant commūi miſeria