EccleſiaſtesCA.

Male opinant̉ quidā nos hisverbis ad voluptatē luxuriamqꝫ ꝓuocati. cumhieruſalem. Uanitas vanitatū dipotius omnia que cernimus: vana eſſe conuincantur.xit eccleſiaſtes. Uanitas vanitatūſetiam bis.vanitas. quia.⁊ omnia vanitas. Quid habꝫ ampliꝰ homo de vniuerſo labore ſuoſ nihil fſ qꝛ ſ non videsquod videras ſmorquo laborat ſub ſole; Generatō p̨̄te. ſ vides quod nō videras. Fnaſcitur.terit ⁊ generatōᶠ aduenit. terra veFſ bonis ſ Generatō p̄terit quod ipſe ſol mutatione ſua probatIchriſtus. malis.ro inęternum ſtat. Orit̉r ſol ⁊ ocHiero. Ducit ſe. vel ſecūdū aquilā.aſpirat. Symachꝰ et theodotio. recurrit. qꝛ .ſ.ſol reuertitur ad locum ſuū. et ibi vnde priꝰ regreſſus fuerat. aſpirat.cidit. ⁊ ad locum ſuū reuertit̉. ibi-

¶ In hyeme.qꝫ renaſcens girat ꝑ meridiē. ⁊ fle¶ In eſtate.ctitur ad aquilonē Luſtrās vniuerſa in circuitu ꝑgit ſpūs. et in circuſꝑ zodiacum.los ſuos reuertit̉. Omnia fluminaintrant in mare. ⁊ mare nō redundat. Ad locum vnde exeunt flumiſ non ſolum phiſice ſed et ethicena reuertuntur. vtʸ iterum fluant.Frerum cauſe et nature.Cunctę res difficiles. nō poteſt hoſ alijs. ſplene. I5 quia videmus perſpeculum in enigmate.mo eas explicare ſermone. Nonſvt plene vidensſaturat̉ oculus viſu nec auris aualio docēte ſvt hō mortuus.ditu impletur. Quid eſt quod fuit

has aūt ꝑſonas diligenter lector inſpiciat. ne in epicuri dogma incurrat¶ Abinus Tradunt hebręi hunc libꝝ ſalomonis eſſe agentis penitētiaꝫquia in ſapientia diuitijſqꝫ ꝯfiſus. ꝑ mulieres deū offenderit. Secum em̄omnia vana reputauit eſſe. ⁊ ad miſeriā deuenire eos qͥ ī eis ſpē ponunt¶ Alego. Pacificus ⁊ dilectꝰ dei patris filius ⁊ eccl̓iaſtes noſter chriſtuseſt qͥ inimicicias in carne euacuās. vtraqꝫ fecit vnū dicēs. Pa. me. do. vo.pa. re. vobis De quo. Hic eſt filius m. di. in quo mi. bn̄ ꝯ. ip. au. Qui eſtcaput eccl̓ię: nō ad ſinagogam ſꝫ ad multitudinem gentiū loqn̄sRex hieruſalē ſpūalisfilius dauid. de quomiſerere noſtri dn̄e filidauid. ⁊ oſanna filiodauid Verbū quoqꝫdei nō fuit ad eū ſicutad hieremiā. ⁊ ad cęteros ꝓph̓as. Ipſe enimverbum ⁊ ſapientiaipſe em̄ diues ⁊ pauꝑipſe rex glorię potensipſe ꝟba loquit̉ ad eccleſię viros. ad apl̓osUnde. In om. ter. ex.ſonus eoꝝ. ⁊ in fi. orb̓ter. ver. eorum¶ Uanitas vanitatum. Hiero Provanitas vanitatū ẜmquoſdam interpretespoſſumus dicere. Vaporem fumi. ⁊ aurā tenuem. q̨̄ cito ſoluunt̉.Un̄ vniuerſitas caduca on̄ditur. Quę em̄ vident̉ tꝑalia ſunt. quę aūt non vident̉: ęterna Siueqꝛ creatura vanitati ſubiecta eſt. ⁊ ingemiſcit ⁊ ꝑturit. ⁊ p̨̄ſtolat̉ reuelatōeꝫfiliorum dei. ⁊ nūc ex ꝑte ꝯgnoſcimꝰ. ⁊ ex ꝑte ꝓ. ⁊ tamdiu omnia vana donec veniat qd̓ ꝑfectum eſt¶ Antequā ſuā ponat ſententiā quendā apparatū videt̉. ⁊ ornamentū facere cum dicit. Uanitas vanitatū ⁊ omnia vanitas Poſtea a maiori. id ēab homine incipit. oſtendēs ipſum vanitati ſubiectum. id eſt. mirabilitatiEt hoc eſt Uanitas ⁊cͣ.¶ anitas omnis hō viuens. Quātomagis cętera? Un̄. vanitati ſubiecta eſt creatura nō volēs. ẜꝫ ꝓp. e. qͥ ſ. e. i. ſpe. Quid quid em̄ non eſſe poteſtvanitas dici poteſt. quia mutari poteſt. Solus deus ſemꝑ idē eſt qd̓ eſt.qd̓ aūt mutat̉. quodāmō euaneſcit et non eſt qd̓ erat. ad ꝯꝑatōem creatoris. omnis creatura vanitas poteſt dici ⁊ quaſi nihilū ꝯputari.¶ Hiero. Si cuncta q̨̄ fecit deus valde bona. quō vanitas: ⁊ etiā vanitas vanitatū: Ut ſicut in cantico canticoꝝ: inter omnia carmina excellenscarmen oſtendit̉. ita hic magnitudo vanitatis monſtret̉. Similiter ī pſalmo. Uniuerſa va. oīs hō vi. Si viuēs vanitas gͦ mortuꝰ vanitas va. Sꝫpoſſumꝰ cęlū ter. ⁊ cętera bona quidē ꝑ ſe dicere ſꝫ deo ꝯꝑata: quaſi nihileſſe. vt lucerna in ſolis ꝯꝑatione nec cernit̉ lucere. ⁊ ſtellarum lumina ortoſole obſcurant̉. Ita aſpiciens elementa ⁊ reꝝ multiplicē varietatē admitorquidē oꝑm multitudinem. ſꝫ recogitans omnia tranſire. ⁊ ſuo fine ſeneſcere ſolumqꝫ deū idem ſemꝑ eſſe qḋ fuerit. cogor non ſemel ſed bis dicere vanitas vanitatū ⁊ om. va¶ Quid habet am. hō. Poſt generalē ſententiā. ad varios laboreshominum verba conuertit. qui fruſtra laborantes. congregāt diuitias ꝑituras ambientes honorē .ſ. quibus ſubito dicit̉. Stulte hac nocte morieris. cuius erunt quę congregaſti. maxime cum ex omni labore nihil ſecum ferant. ſꝫ nudi in terrā redeunt. vn̄ ſumpti ſunt.¶ Generatio p̄. ⁊cͣ. Hiero. Prima recedit generatō iudęoꝝ. ⁊ ſuccedit generatō de gentibꝰ congregata. Terra aūt tam diu ſtat. qͣꝫdiu ſinagoga recedente eccl̓ia omnis introeat. cum em̄ p̨̄dicatū fuerit euangeliū in toto orbe tunc erit finis quo īminente cęlum ⁊ ter. trā. ⁊ ſignanter nō ait. terra in ſęculis ſtat. ſꝫ in ſęculo. Nos aūt deū laudamus non in vno ſęculo. ſꝫin ſeculis ſęculorum¶ Generatō p̄. ⁊cͣ. Quid vanius terra manet facta ꝓ homine. homo terre dominus in puſuerē reducit̉. ſtat aūt terra in ſęculū. nō in ſęculum ſęculiquia cęlū ⁊ ter. trā. ⁊ ecce noua facio om̄ia¶ Orit̉ ſol. Ipſe ſol qui ad ſumen eſt. ortu ⁊ occaſu quotidie mundi interitum demonſtrat. qui ꝑ occultas vias orit̓ ⁊ occidit. Hoc aūt ideo dic̄.

vt doceat mutationibꝰ tꝑm ortu ⁊ occaſu ſideꝝ. humanam naturā labi dn̄neſciat homo¶ Hiero. Sol iuſticię ⁊ bonis orit̉. ⁊ malis occidit. ⁊ ortus nos trahit adpatrem. Ad hoc em̄ venit. vt nos de terris ad cęlum leuaret. ⁊ diceret. Cūexaltatus fuero a ter. om. tra. ad m. ip. Nec miꝝ filiū trahere ad ſe credētescū ⁊ pater ad eū trahat Nemo em̄ venit ad me. niſi pater qͥ miſit me trarerit eū Sol iſte ⁊ iacob de terra ſua egrediēti occidit. ⁊ item cū de ſyria terrāꝓmiſſionis intraret. ortus eſt ei Loth qͦꝫ cuꝫegreſſus d̓ ſodomis venit ad ciuitatē ad quāfeſtinare ſibi fuerat īparatū. aſcendit ī mōtem. ⁊ exiuit ſol ſuꝑ ſegor Aiter. Sol qn̄ ꝑauſtrū currit viciniorterrę eſt. qn̄ ꝑ aquilonē: ſublimior Forſitanhis qui hyemis ⁊ tribulatōis frigore coartantur (ab aquiloneem̄ exardeſcūt mala ſuper terrā) vicinior eſtſol iſte iuſticię. his ꝟoqui ſub borea calore pͥuant̉ eſtiuo incedit ꝓcui et ꝑ ſuos circulosvnde ꝓfectus eſt reuertitur Cum em̄ traxeritomnia ad ſe ⁊ vniuerſos ſuis radijs illuſtrauerit. fit reſtitutō principalis. ⁊ eſt deꝰ omīain om̄ibꝰ. Symachushoc ita interp̄tat̉. vadit ad meridiē. ⁊ circuit ad boreā. ꝑambulans vaditventus. et ꝑ q̨̄ circuierat reuertit̉ ventus¶ Allego. Sol chriſiꝰ qͥ om̄ia viuificat et illuminat ſpūalis grēſplēdoreet virtute. qui orit̓ fideli occidit infideli¶ Hiero. Badit ad auſtꝝ et girat ad aquilonē. vl̓ girās girando vaditſpūs. et in circulos ſuos reuertit̉. Hinc exiſtimare poſſumꝰ. in hyeme ſolemad meridianā plagā currere. in eſtate ad ſeptētrionē. et inde ꝑ eqͥnoctium.autūnū habere prīcipiū. Sed primū ſpūm fauonio tepēte. qm̄ in vere omnia in fetū ꝓrumpūt Ꝙ aūt ait girās gi. va. ſpi. ⁊ in cir. ſuos re. vl̓ ip̄m ſoieſpūm noīauit. ꝙ aīal ſit et ſpiret ⁊ vigeat. ⁊ annuos orbes curſu ſuo expleat. vt ait poeta. Interea magnū ſol circūuoluit̉ annū. vl̓ ꝙ etiā lunę lucentem globū ⁊ aſtra tytanea ſpūs intꝰ alit. totāqꝫ infuſa ꝑ artus mens agitatmolē ⁊cͣ Non de annuo ſolis curſu. ſꝫ de quotidianis eius ſemitis loquitobliqua em̄ ⁊ fracta linea ꝑ auſtꝝ ꝑgit ad boreā. ⁊ ita ad orientē reu̓tit̉¶ In circuitu pergit ſpūs. Ip̄m ſolē ſpūm vocat. qͥ animat ⁊ inſpirat ⁊ viuificat omīa. ſicut ī vere. qd̓ mūdi principiū putat̉ ſingulis ānis videmus Oblique eī ꝑ zodiacū currit ſol. Un̄ ī hyeme ad auſtꝝ vergit. ęſtate ad boreā. ne ſi ſꝑ eodē mō ꝓcederet. alia calor alia frigus ꝯſumeret¶ Omnia flumina Dicunt philoſophi aquas dulces q̨̄ mari influunt vl̓ ardente ſole ꝯſumi. vl̓ ſalſuginis maris eſſe pabula. ſꝫ eccl̓iaſtes noſter ꝯditor aquaꝝ dicit eas ꝑ occultę terrę venas ad capita fontiū regrediet de matrice abyſſo. in ſua ſꝑ ebullire principiaPoſſumus ꝑ flumina ⁊ mare. humanū genus acciꝑe. qd̓ in terrā vndeſūptum eſt redit. ſcd̓m illud. Terra es et in terram ibis Nec terra impleturmultitudine mortuoꝝ Et hieronimꝰ dicit torrentes non flumina eo ꝙ citotranſeant.¶ Hiero. Om̄es torrētes ⁊cͣ. Recte turbide aquę. in mare vn̄ ſubſtiterāt.reuertunt̉. ⁊ ni fallor: torrens ſine additamento nuſqͣꝫ in bono accipit̉ Natorrente vo. t. potabis eos Cum additamento ſaluator ad torrentem cedron tradit̉. et helyas ad torrentē chore latitat. qͥ et ipſe ſiccat̉: nō adimpletur mare inſatiabile quō in ꝓuerbijs ſanguiſugę¶ Lūcte res diffi. Nō pōt hō cauſas ⁊ naturas reꝝ explicare. nec oculus ad plenū intueri. nec auris īſtruēte doctore ad ſummā ꝑuenire. Bidemus em̄ nūc ꝑ ſpeculū in enigmate et ex ꝑte donec veniat qd̓ ꝑ fectū ē. qd̓ īhoc mortali corꝑe eſſe nō poterit. Hęc ſentētia ꝯtra eos eſt qͥ ſine labore. ⁊diſcendi ſtudio ſcās ſcripturas ſe nouiſſe putāt. et ſe ſapientes cum inſipientes ſint.¶ Qud ē qd̓. Hiero. De his videt̉ dicere q̨̄ ſupͣ enūerauit .ſ. de mole terraꝝ. ortu ſolis et occaſu. curſu fluminū magnitudīe occeani. om̄ibꝰqꝫ