Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

VGole

Ca. I.

ſalomonis inſoit̉. ⁊ in eccleſiaſtico quem eſſe ieſu filii ſyrach nulluignorat calamū temperaui. tm̄modo canōicas ſcripturas vobis emēdare deſiderans: ⁊ ſtudiū meū certis magis qͣꝫ dubiis ꝯmēdare. Iōgreco ⁊ hebręo pręfaticula vtraqꝫin libro pręmiſſa eſt. quia nōnullade gręco hoc ad illuminationē ſenſus ⁊ legentis ędificationē. vel inſerta hebraicę tranſlatōni. vel extrinſecus iuncta ſunt. Et idcirco qͥlegis ſemꝑ ꝑegrina memento. De parabolis ſalomonis. Ca.ILatine ſimilitudo hebraice maſlothIrabolePacifici Attentūſalomonis filiifacitſ a natura ⁊a fortunaſa condauidᶠ regiſ iſrauictu 5. vel dandamel ad ſciendamſ. De fide. De vita. jͣ. ſ et poſt hec habitaſapiētiam ⁊ diſciplinam ad intelQuibus proficiātligenda verba prudentię. ⁊ ſuſcipiendam eruditionem doctrinę.qua ſecū dū regulā veritatis bene operamurUt recta diſcrctōne cū proximis agamusUt ſinccra intentōne in his que recte agmus vl̓ iudicamus ſoli deo placere cōtēdamuſiuſticiam ⁊ iudicium. ⁊ ęquitaſ qui nuper aurem ſapientie cōmodauerunttem. Ut det̉ˣ paruulis aſtutia. et§ cōprehenſio veritatisadoleſcenti ſcientia ⁊ intellectusſ ſubtilior

OF Incipitſ Etiā minores dum quidquid vtitilitatis audit in corde recondit In rerū cognitioneAudiens ſapiens ſapientior erit.Uite proprie et aliene Rectitudinem viteet intelligens gubernacula poſſiHoc chriſtus diſcipulis dedit vt eius parabolas intelligerēt et enigmata legisj.5 Que aliud dicit et aliud ſonatdebit Animaduertet parabolamEiuset interpretationem. verba ſapienObſcura dicta Seruilittium ⁊ ęnigmata eorum. TimorRecti dogmatisdomini: principium ſapiētie SaPure conuerſationis. Ut phariſei dicta et facta chriſtipientiam atqꝫʸ doctrinamʳ ſtulti d̓Tu aūt fili mi. Sic enim deū diligere etei obtemperare debemus vt vnitatem eccleſiefratrua caritate ſeruemusſpiciunt. Audi fili mi diſciplinaꝫpatris tui. ⁊ ne dimittas legeꝫ maCorona Caritas mentis vt ardentius īflamēturSicutmos certanti legitime ſic et nobistris tuę. vt addatur gratia capiti§ predicationi 5 ergotuo: ⁊ torques collo tuo. Fili mi ſiAdulando Uel ad facienda impellendovel facta fauoribus extollendo. ab vtroqꝫ nosremouet ſapientiate lactauerint peccatores: ne acqͥQuilibet vel iudci 5 Huiuſmōieſcas eis Si dixerint: veni nobiCuiuſlibet vel chriſti ſet ſlicet cenſum dareceſari an non et huiuſmodiſcum inſidiemurꝭ ſanguini: abſcō Uel pedicasQuia ab illo īnullo leſi imo multa beneficia expertidamus tēdiculas contra inſontēfruſtra deglutiamus eum ſicut inſmō Ne vixiſſe videatur fſ omninofernus ſuiuentem ⁊ integrū quaPoſuerūt me in lacu īfer. Quia 5 Hiceſt heres venite occidamus eum et ha. he. eiusſi deſcendentem in lacum Omnēprecioſam ſubſtantiam reperiemꝰ

Notandum ꝙ vulgata editio ꝑabolas. que hebraice maſloth: ꝑthoemīas .i. ꝓuer bia dicit. Sed ſatis conuenit. Quę em̄ parabolę quia occulta ſunt nuncupant̉ etiā puerbia iure vocantur. quia talia ſunt q̨̄ ſepe īore colloquentiū verſari. ac memoria debēt retineri. etiā prouerbia plerūqꝫ tā obſcura ſūt. vt ꝑabole bn̄ dicāt̉. Un̄. hęc in ꝓuerbijſ locutꝰ ſū vob̓ 2 Prouerbioꝝ lihernō vt ſimplices arbitrant̉ patentia habetpręcepta. ſꝫ quaſi ī terra auruꝫ. in nuce nucleus. in hirſutis caſtanearum oꝑculis abſconditus fructus inquiritur. ita in eis diuinusſenſus altiꝰ ē inqͥrēdꝰ Parabolę ſalomonis ſcd̓m hebraicā veritatē tranſlatę ab euſebio hieroīmo p̄ſbitero. petente chromatio ⁊ heliodoro ep̄is Parabolę grece latine ſimilitudines. qd̓vocabulū iō ſalomonhuic oꝑi īpoſuit. vt n̄iuxta literā ītelligamꝰque dicit. In qͦ dn̄mꝑabolice turbis locutuꝝ ſignificat. ſicut etnoīe ſuo. ⁊ regno pacifico: regnū chriſti ⁊ eccleſię. de qͦ. Ml̓tiplicabit̉ eius imꝑiū. ⁊ reg.e n. e. fi. Suꝑ ſoliū dauid. ⁊ ſuꝑ regnū eiꝰ ſedebit. Sicut tēpli cōſtructōe ⁊ dedicatōe.ędificatōꝫ ecc̄ię ī tꝑe reſurrectōnis. Ipſe etiāchriſtus filiꝰ dauid ⁊rex ſpūal̓ iſrl̓ ẜm teſtīoniū turbę. q̨̄ occurrit eicum ramis palmaꝝ ⁊laudibꝰ Quid aūt vtilitatis habeāt ī titulo mōſtrat̉ cum dicit̉. ad ſciēdam ſapientiā ⁊ diſciplinā .i. quō recte credere ⁊ viuere oporteat quēqꝫ: quo intentōnem cordis dirigere Ad intelligēdaverba pru .i. nō ſolum ſapiētiam quā ꝑceperūt amplectant̉. ⁊diſcipline ꝟtutum inſeruiant. ſꝫ etiā verbaprudētię: quibꝰ proficiant auſcultēt: ⁊ ſolerter intelligantAſtutia. quę incipiētibꝰ neceſſaria. vt ſophiſmatū cauere ꝟſutiā poſſint. ne abducant̉ a ſimplicitate ſapiētie q̨̄ duc̄ ad vitā. Adoleſcēti. ſingul̓r. qꝛ qͦs ſapīa licꝫ diu̓ſos ſuſcipit in vnā virtutisꝑfec̄ōꝫ erudiēdo ꝓuehit. Un̄ ī ac. ap. ml̓titudīs credētiū erat cor v. ⁊ a. v. Adoleſcenti .ſ. qꝛ qͥ prudent̓ declinat falſa: ꝯn̄ter ſcīam ꝟitatis ꝑcipiet. Au. ſa. Pl̓ere a ſapīa īcipit. qꝛ optōe ſibi data ſapīaꝫ petijt ⁊ accepit Audiens ſa. Oſtendit neminē tā ſapientē in hac vita qͥ nō poſſit ſapiētior eſſe etiā dictis minoꝝ. Audiuit regīa ſaba ſalomonē. mīor maiorēet ſapiētior redijt. Audiuit moyſes ſoceꝝ multo īferiorē et ſapiētior factꝰ ē Et intelligens. Nemo iactet ſe de ſua ſciētia. quia qͥ ſapientiū ꝟbaudire negligit. vitā ſuā gubernare n̄ nouit. ml̓toqꝫ minꝰ alienā. Ꝙ ergoait. audiēs ſa. ſaie. ad ꝯgnitionē reꝝ q̨̄ ꝑ ſapientiā noſcunt̉ reſpicit. ſꝫ hocintelligēs gub̓. po. ad rectitudinē vitę. ⁊ cōgruit titulo. quo dicit̉ ad ſciendam ſapientiā ⁊ diſciplinā ⁊cͣ.

Timor dn̄i ⁊cͣ. Beda. Duo ſūt timores dn̄i ſeruilis. qͥ principiū ſapiētię vl̓ ſcientię ē. amicalis qͥ ꝑfectionē ſapīę comitat̉ Seruil̓ priucipiū ſapiētię. qꝛ qͥ pꝰ errata ſaꝑe īcipit. pͥmo tīore dino corripit̉ ne puniat̉ Sꝫ hūcperfecta caritas foras mittit. Succedit huic timor dn̄i ſanctus ꝑ. in. ſę. ſę.quē non excludit caritas ſꝫ auget. quo timet filiꝰ ne vel in modico oculosamātiſſimi patris offēdat Vt̓qꝫ ī fut̓o ceſſabit. caritaſ nūqͣꝫ excidꝫSapīam atqꝫ.Dixit. au. ſa. ⁊cͣ. Dic̄ecōtrario de ſtultis. qꝛſapīaꝫ recti dogmatiſ⁊ doctrinā .i. diſciplinam pure ꝯu̓ſatōis n̄mō nō aſſequunt̉. ſꝫ ⁊noſſe cōtemnūt Deſpiciūt. Pluraliter. qꝛ pl̓es ſapiētibus ſtulti. ⁊ omniū ſapientiū cetꝰ vnanimiseſt. errantiū diſſimilisvita et dogma. Un̄.ſingl̓arit̓. audiēs ſa. ⁊cͣAudi fi. mi diſ.Hacten ꝓuerbialiterde vtraqꝫ ꝑte. hinc ſedulo quēqꝫ fidelē ammonet. vt diſciplinaꝫlegꝭ diuīe p̨̄ponat blādicijs rep̄boꝝ. qꝛ hinccorona. inde morſ eterna. Un̄ ⁊ filiū vocat.quē pat̓ne īſtrue̓ curat Pōt ex ꝑſona deipatris dici mater eccleſia. q̨̄ tūc ſinagoga vocabat̉. vl̓ ipſa dei grāapud hebręos em̄ ſpiritus qui gratiaꝫ preſtat: feminine ruba d̓r Addat̉ grā. Hiſqͥ legē dn̄i ſeruabāt. īaduētu chriſti additaeſt grā no. te. cū ſpe regni cęleſtis. cꝰ ſplēdoreximiꝰ ſicut corona vl̓torqͥſ. nll̓o fine claudetur. Nob̓ qͦꝫ cū ꝓ boīſq̄ diuīa grā p̨̄rogauitlux et̓na tribuit̉. qͣſi capiti grā: ⁊ collo torqͥsaddit̉. Un̄. Accepimꝰgrām ꝓ grā .ſ. grām beatę retributōis ꝓ grārecte operationis. Et torques. Fulgor ꝑfectę oꝑatōiſ prędicatōi q̨̄ ꝑ collū ꝓcedit. q̨̄ confirmet in deficienti virtutum connexione. Fili mi. Affectu prīs alloquit̉ filiū blādiēs ne acqͥeſcat peccatoribusInſidiemur. Uel generalit̓ de latronibꝰ qͥ innocētibꝰ īſidias parātvl̓ ſpāliter de illis qͥ vite autorē neci tradideruntCū general̓r ad oēs qͥ ſanguī īſidiant̉ hoc ꝑtineat. ſpālit̓ tn̄ ad iudęosqͥ inſonti dn̄o tēdiculas abſcōderūt. eiꝰqꝫ apl̓os ꝟtutibꝰ pēnatos dol̓ circūueniebāt qͥ ꝯtra ſanguinē ⁊ aīas ſuas agebāt: qͥ timētes ne terrenū regnūꝑderēt. cęli regē occiderūt. ⁊ cęli ciues ꝑſeq̄bant̉ in terra. Iōqꝫ ⁊ qḋ ī terrishabebāt. ⁊ qd̓ ī cęl̓ acqͥrere regnū poterāt ꝑdiderūt. General̓r aūt dicēdūqꝛ qͥcūqꝫ ocl̓os fidei hꝫ aꝑtos. accipiet pēnas a dn̄o vt colūbę. qͥbꝰ eternāvolet ad requiē. fruſtra talibꝰ nectūt laq̄os mali ⁊ ſe potiꝰ p̨̄ſum̄do ꝑimūt Inſonte. Qui pccm̄ nō fecit nec inuētus eſt dolꝰ in ore eius Deglutiamꝰ ⁊cͣ. Extīguaniꝰ memoriā ꝟtutū ⁊ doctrinę illiꝰ. vt etiāinter nos vixiſſe non memoret̉.mne pre. ſ. Homines ſcꝫ quos chriſto adherētes videbāt. quos