heſter.
Eſter quoqꝫ regina confugit ad dn̄m pauēs periculū qd̓ imminebat. Cūqꝫ depoſuiſſet veſtes regias. fletibus ⁊ luctu apta indumēta ſuſcepit: et pro vngētis varijscinere ⁊ ſtercore impleuit caput ⁊ corpus ſuum hūiliauit ieiunus: omīaqꝫ loca in qͥbusāte letare cōſueuerat criniū laceratōe cōpleuit Et deprecabat̉ dn̄m deū iſrl̓ dicēs: Dn̄emi qͥ rex noſter es ſoluſ adiuua me ſolitariāet cuius preter te nullus auxiliator eſt aliuſPericulū meū in manibus meis eſt. Audiui a patre meo qd̓ tu dn̄e tuliſſes iſrl̓ de cunctis gentibus. et patres noſtros ex omībusretro maioribus ſuis. vt poſſideres hereditateꝫ ſempiternā: feciſtiqꝫ eis ſicut locutuses. Peccauimꝰ in conſpectu tuo: et idcircotradidiſti nos in manus inimicoꝝ noſtroꝝColuimꝰ enī deos eorū. Iuſtus es dn̄e. Etnunc nō eis ſufficit ꝙ duriſſima nos opprimūt ſeruitute: ſed robur manuū ſuarū ydolorū potentię deputantes volunt tua mutare ꝓmiſſa. et delere hereditatē tuam: ⁊ claudere ora laudantiū te. atqꝫ extinguere gl̓iaꝫtempli ⁊ altaris tui: vt aperiāt ora gentiū ⁊laudent ydolorū fortitudinē. et p̨̄dicent carnalem regem in ſempiternū. Ne tradas domine ſceptrū tuū his qui non ſunt. ne rideant ad ruina nrām: ſed cōuerte cōſiliū eoruꝫſuper eos. et euꝫ qͥ in nos cepit ſeuire diſꝑde. Memento dn̄e et on̄de te nobis in tēpore tribulatōnis noſtrę: et da michi fiduciaꝫdn̄e rex deoꝝ et vniuerſę poteſtatis: tribueſermone compoſitū in ore meo in comſpctūleonis. ⁊ tranſfer cor illius in odium hoſtiſnoſtri: vt et ipſe pereat ⁊ ceteri qͥ ei conſentiunt. Nos autē libera in manu tua: et adiuua me nullū aliud auxiliū hn̄tem niſi te dn̄eqͥ habes omniū licentiaꝫ. ⁊ noſti qꝛ oderimgloriam iniquorū: ⁊ deteſter cubile in circūciſorum et omnis alienigenę. Tu ſcis neceſſitatē meā qd̓ abominer ſignū ſuꝑbię ⁊ gl̓ięmeę quod eſt ſuꝑ caput meū in diebus oſtetationis mee: ⁊ deteſter illud quaſi pannuꝫmēſtruate. et nō portē in diebuſ ſilentii meiet ꝙ nō comederim in menſa aman. nec michi placuerit ꝯuiuiū regis. ⁊ nō biberim vinum libaminuꝫ: et nunqͣꝫ locuta ſit ancillatua exquo huc tranſlata ſum vſqꝫ in pn̄temdiem. niſi in te dn̄e deus abraam. Deusfortis ſuper omnes exaudi vocē earū qͥ nullam aliam ſpem hn̄t et libera nos de manuiniquoꝝ: ⁊ erue me a timore meo Hęc quoqꝫ addita repperi in editiōe vulgataC XV.T mādauit ei hautdubiū qͥn heſter mardocheuſ. vtingrederet̉ ad regem: vt rogaretpro populo ſuo ⁊ pro patria ſua. Memorare inquit dieruꝫ hūilitatis tue. qūo nutrita
tus eſt ꝯtra nos in mortē: et tu inuoca dn̄m⁊ loquere regi ꝓ nobis. ⁊ libera noſ de morte. Nec nō et iſta que ſubdita ſunt. Die aūttercio depoſuit veſtimēta ornatus ſui: et circūdata ē gloria ſua. Cūqꝫ regio fulgeret habitu ⁊ inuocaſſet oīm rectore ⁊ ſaluatoremdeum: aſſumpſit duas famulaſ: ⁊ ſuper vnaqͥdem innitebatur quaſi p̨̄ delicijs et nimiateneritudine corpus ſuum ferre nō ſuſtinēsaltera autē famularū ſequebat̉ dn̄am de fluentia in humū indumenta ſuſtentas. Ipſaautem roſeo colore vultū perfuſa. ⁊ gratisac nitentibus oculis triſtem celabat animū⁊ nimio timore contractum. Ingreſſa igit̉cūcta per ordinem oſtia ſtetit contra regemvbi ille reſidebat ſuper ſolium regni ſui. indutus veſtibus regijs auroqꝫ fulgens et p̄cioſis lapidibus: eratqꝫ terribilis aſpectu.Cūqꝫ eleuaſſꝫ faciem ⁊ ardentibus oculisfurorem pectoris indicaſſet: regina corruit⁊ in pallorem colore mutato. laſſum ſuꝑ ancillulam reclinauit caput. Conuertitqꝫ deꝰſpūm regis in manſuetudine: ⁊ feſtinus acmetuens exiliuit de ſolio ⁊ ſuſtentās eamvlnis ſuis donec rediret ad ſe. his verbisblandiebat̉. Quid habes heſter? Ego ſumfrater tuus noli metuere Nō morieris. Nōenī pro te ſed pro omnibus hęc lex ꝯſtitutaeſt. Accede igitur et tange ſceptrū. Cunqꝫ illa reticeret. tulit auream virgam ⁊ poſuit ſuper collum eius: et oſculatus eſt eam et ait.Cur michi nō loqueriſ? Quę rn̄dit. Uidi tedn̄e quaſi angelū dei: ⁊ ꝯturbatū eſt cor meum pre timore glorię. Ualde enī mirabilises dn̄e: ⁊ facies tua plena eſt grarum. Cūqꝫloqueret̉ rurſus corruit ⁊ pene examinataeſt. Rex autē turbabat̉ ⁊ omēs miniſtri eiꝰconſolabantur eū. Exemplar epiſtole regisartarxerxis quā pro iudęis ad totas regniſui prouicias miſit: qd̓ ⁊ ipſum in hebraicovolumine non habetur.C. XVIEX magnuſ artarxerxis ab india vſqꝫ ethiopiācentūuigintiſeptē prouinciaꝝducibus ac principibus. qͥ noſtri iuſſioni obediūt: ſalutem dicit. Multi bonitate principum et honore qͥ in eos collatus eſt abuſiſunt in ſuperbia. ⁊ nō ſolū ſubiectos regibꝰnituntur opprimere. ſed datam ſibi gloriaꝫnō ferētes in ipſos qͥ dederūt moliūtur inſidias. Nec contenti ſunt gratias non agere bn̄ficijs. et hūanitatis in ſe iura violareſed dei quoqꝫ cuncta cernetis arbitrātur ſepoſſe fugere ſententiā. Et intantū veſanie ꝓruperūt vt eos qͥ credita ſibi officia diligenter obſeruant. et ita cuncta agūt vt oīm laude digni ſit. mēdacioꝝ cunicul̓ conētur ſubuertere: dū aures principū ſimplices ex ſuanatura alios eſtimātes callida fraude decipiunt. Que res et ex veteribꝰ probatur hiſtorijs. Et ex his que gerūtur quotidie: qūomal̓ quorūdā ſuggeſtionibꝰ regū ſtudia de