Thobias.CIII
Fiuſtus in principio eſt accuſator ſui. qui celatvulnera nutrit. nos quoqꝫ ī oībꝰ que patimideum iuſtum et miſericordem eē ſentiamus. vn̄miſeri cordiā et iudiciū c. t. d.Unc thobias īgemuit ⁊ cepit oraArę cū lacrimis. dicenſ:Iuſtus es domine. ⁊ omnia iudicia tua iuſta ſunt. ⁊ omnes vię tuęmiſericordia et veritas ⁊ iudiciū.Et nūc dn̄e memor eſto mei: ne vinſ qꝛ ſumo ſin futuroquaſi parce mihi ego n̄parcodictam ſumas de peccatis meis:ſ qꝛ ego reminiſcorneqꝫ reminiſcaris delicta mea l̓ paſicut debuimusrentum meorū. qm̄ nō obediuimꝰſiō a te iuſto iudice.pręceptis tuis. ⁊ traditi ſumus inſ hoſtiū predāſ exiliumdireptōnem et captiuitatem ⁊ mor§ corꝑis vel aīetem ⁊ in fabulam ⁊ in improperiūgentibusomnibus natōibus in quibus di(tu n̄ illi ſ peccatoresſſuper nos.ſperſiſti noſ. Et nūc domīe magnaiudicia tua: quia non egimuſ ſcd̓ꝫd̓ virtute ī virtutēprecepta tua. ⁊ non ambulauimuſſ et ſi corā hoībusſinceriter coram te. Et nunc domifſ que exuperat omnē ſenſum ſque in omībꝰiuſta quaſi nō mea voluntas ſed tua ſitſ nō meā. ſ vrgentibus egiptijs filii iſraellamāt ad dominūīe ẜmᶠ voluntatem tuamʳ fac meſ angelis 5yin ſinu. in quiete anime abrae cuius ipſe pater ſicut et fideicum. ⁊ ſpręcipe in pace recipereI cupio diſſolui et eſſe tecum. nemalicia malorū mutet cor meūſpūm meuꝫ. Expedit em̄ mihi magis mori qͣꝫ viuere. Eadem itaqꝫqua thobias orauit et illa orauitdie contigit vt ſara filia raguelis īrages ciuitate medoruꝫ. ⁊ ipſa audiret improperium ab vna ex ancillis pr̄is ſui: quoniā tradita fuerat ſeptem viris. ⁊ demoniū nomideſertor. ꝓprium nomē demonis.ne aſmodeus occiderat eos. moxvt ingreſſi fuiſſent ad eaꝫ. Ergo cūpro culpa ſua increparet puellamreſpondit ei. dicens. Amplius exte non videamus filium aut filiaꝫſuper terraꝫ: interfectrix virorum
tuorum. Nunquid ⁊ occidere mevis ſicut etiam occidiſti ſeptem viros; Ad hanc vocem perrexit ī ſuſmentis.erius cubilum domus ſue: et§ in proſperitate eniꝫ et aduerſitate ad ſanctātrinitateꝫ preces debemꝰ dirigere.tribus diebus et tribus noctibus§ ſola oratōne pingueſcit quam macies corporis paſcitCoratiodeum lenit. lacrima cogit. hec vngit. illa pūgitn̄ māducauit neqꝫ bibit. ſed in oratione perſiſtens cum lacrimis depręcabatur dn̄m vt ab iſto improſ infidelitatis ſex aduentu filiiperio liberaret eam. Factum ē aūtIluīe ſancte trinitatis īplemur vt oratōnē cōpleamus.die tercia cū compleret benedictōnem: benedicens dn̄m. dixit. Bn̄ſ non recēsſ quodictum ē nomen tuum deus prindebemus imitari quorum iuuamur meritisſ ſimiliter cum iratꝰfueris miſericordie recordaberis.noſtrorum qui cum iratus fuerismiſericordiam facies. ⁊ in tempo§ non dimittit deus peccata niſi in tribulatione et cordis cōtritōne. vnde. cor contritum ethu. nō d̓.In̄ alijſre tribulatōiſ peccata dimittis hiſ§ corde ore et opere ſn̄ aliud a teſ non ad ydola non admea meritaqui inuocant te. Ad te domine faciſmentis que tibi ſoli placet.quia inueni cor meum vt orarē teF interiores. de quibus dicitur. leua oculoſtuos et vide. et alibi. oculi tui colūbarum.em̄ meā cōuerto.ſad te oculos meoſ erigo. Peto domīe vt de vincūlo improperij huiuſ abſoluas me.aut certe deſuper terram eripiasſ quiame. Tu ſcis domine quia nunquānolui cognoſcere thorum in delictoconcupiui virū. ⁊ mundam ſeruaui animam meā ab omini concupiſ qꝛ riſus dolori§ carnis.miſcebit̉.ſcentia. Nunqͣꝫ cum ludentibꝰ miſmentisſcui me. neqꝫ cum his qui in leuitade vitio in vitiumſ nō cōſenſite ambulant participē me prebui.vt tibi fructū faciam ⁊ſ timens maledictōnem ſterilitatisUirū aūt cumʳ timore tuo non cuꝫcarniſlibidīe mea conſenſi ſuſcipere. Et§nihil temere diffiniamus q̄ nobis dubia ſunt. d̓o diffinienda reſeruemusaut ego īdigna fui illis. aut illi forſitan mihi digni non fuerūt: quia§ quod verum ē. Iintactaꝫforſitan viro alij conſeruaſti me.
tā: qͥ ī humanitate occiditur vt ouis: ī diuinitate ꝑmanet īpaſſibilis cū patre ſicut yſaac cū abrahā domumreuertitur incolumis.Si enim aries chriſtihumaītatē: hō ſignificat diuinitatē: cur nōaptiꝰ hō humaītateꝫ:angelus deitatē.¶ In ſuꝑiori enī mētis noſtrę debemꝰ. ora.re. vn̄ chriſtus ī mōtedaniel ī cęnaculo orat⁊ heliſeus hꝫ cęnacl̓a.⁊ chriſtus in cęnaculopaſcha celebrat¶ Cū cōplereto.Nomē pleītudinis inbono ſolet accipi. vn̄.Ubi venit plenitudotemꝑis miſit deꝰ f. ſ. ⁊cͣ⁊ īpleti ſunt dies purgatōis marię. ⁊ d̓ moyſe. ad finē vſqꝫ ꝯpleuit
¶ Uel parentū.Reddet deus peccatapr̄m vſqꝫ in terciaꝫ etquartā generatōnemhis qͥ ſe oderūt. ⁊ ſil̓esmalis pr̄ibꝰ ſunt.
¶ Sara. B. Tuiba natōnū ſignificat:cuius doctores cunctivitā tm̄ huiꝰ ſęculi qd̓ſeptē diebꝰ euoluitunouerāt: ęterna neſciebant. Iō a dyabolorapti. quaſi ydolatrimācipati donec venitxp̄s verꝰ ſponſus quieā ſibi ī fide deſponſauit hoſte ſuꝑato. ſicutſathan alligato dyabolo pn̄te ⁊ cooꝑante angelo. in quo ſaluatoris diuinitas ſic̄ī thobia ſignificat̉ humanitas. Nec mirandū ꝙ duas perſonasangeli .ſ. ⁊ hoīs vnamchriſti figurare ꝑſonādicimus. qꝛ ī expoſitōuibus patrū legimusvnā eius eē ꝑſonam īyſaac ⁊ ariete figura
h