Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Secūdus liber Samuelis īcipit SActu eſtC5aūt poſtqͣꝫ mortuuſ eſt ſaul. vtIdauid reuerteret̉ a cęde amalech. ⁊ maneret duos dies in ſicelech. In die aūt tercia apparuit homo veniens de caſtris ſaul veſte conſciſſa. ⁊ puluere aſperſus caput: ⁊ vt vēit ad daparte totū. nō enī homo cadit ſolum ſuper facie̓: ſed ī eā partē ī qua ē facies tolꝰ cadit.uid. cecidit ſuper facieꝫ ſua ⁊ adorauit. Dixitqꝫ ad eum dauid: Unde venis; Qui ait ad dauid. Decaſtris iſrael fugi. Et dixit ad euꝫdauid: Qd̓ eſt verbū qd̓ factu ē?Indica mihi. Qui ait: Fugit populus ex pręlio: ⁊ multi corruēteſex populo mortui ſunt. ſed ⁊ ſaul⁊ ionathas filiuſ eius interierūt.Dixitqꝫ dauid ad adoleſcenteꝫ qͥnunciauit ei: Unde ſciſ. qui a mortuus eſt ſaul ⁊ ionathas filiuſ eiꝰ;Et ait adoleſcens qui nunciabatei: Caſu veni in monteꝫ gelboe: ⁊ſ fatigatus ſuſtētabaturſaul incūbebat ſuper haſtam ſua.Porro currus ⁊ equites appropinquabāt ei. ⁊ cōuerſus poſt terguꝫ: videnſqꝫ me vocauit. Cui cūreſpondiſſem aſſum. Dixit mihi:Quis nam es tu? Et aio ad eum:Amalechites ſum. Et locutus eſtmihi: Sta ſuper me. ⁊ īterfice me:qm̄ tenent me anguſtię. ⁊ adhuctota anima mea in me eſt. StāſqꝫI totus uigor anime.ſuper eum: occidi illum. Sciebaꝫenī quia viuere nō poterat poſt ruſ vulnerationēinam. Et tuli diadema qd̓ erat incapite eius. ⁊ armillā de brachio

eius: ⁊ tuli ad te dominuꝫ meumhuc. Apprehendens autē dauidveſtimeta ſua ſcidit. omneſqꝫ viriqui erat cum eo. ⁊ planxerūt. ⁊ fleuerunt. ⁊ ieiunauerūt vſqꝫ ad veſperaꝫ ſuper ſaul ⁊ ionathan filiūSacerdoteseius. ⁊ ſuper populū domini. ⁊ ſuſ generaliterper populū iſrael: eo ꝙ corruiſſētgladio. Dixitqꝫ dauid ad iuueneꝫqui nunciauerat ei: Unde es tu?Qui reſpondit. filius hominis aduenę amalechitę ego ſum. Et aitdauid ad eum: Quare non timuiſti mittere manū tuam. vt occideres chriſtū domini? Uocāſqꝫ dauid vnū de pueris ſuis ait: Accedens irrue in eum. Qui percuſſitillum: ⁊ mortuus eſt. Et ait ad eūdānatio tuadauid: Sanguis tuus ſuper caput tuū. Os enim tuū locutuꝫ eſtaduerſum te dicens: ego interfecichriſtum domini. Planxit auteꝫdauid planctum huiuſcemodi ſuper ſaul ⁊ ſuꝑ ionathan filiū eiuſ.Et pręcepit vt docerent filios iuſ alias planctūda arcum ſicut ſcriptū eſt in libro5gemit ſubitū caſum principis populiuſtorum. Et ait Conſidera iſraelpro his qui mortui ſunt ſuper exſ monteſ gelbōecelſa tua vulnerati. Incliti iſraelſuper montes tuos interfecti ſūt.Ꝙ d. ilico inter hoſtesQuomodo ceciderūt fortes? NoProhibet ne vllus letetur in tali caſu ne diuulgetur caſus populi dei in ciuitatibꝰ īimicorūlite annunciare in geth. neqꝫ anucietis in cōpitis aſcalonis: ne forte lętentur filię philiſtijm. ne exulIndignatus caſu fortium ipſum interfectionis locum abominaturtent filię incircūciſoruꝫ. Mōtesgelboe. nec ros nec pluuia veniātſuꝑ vos. Neqꝫ ſint agri pͥmitiaꝝ:quia ibi abiectuſ eſt clipeꝰ fortiū.clipeus ſaul. quaſi nō eſſet vnctꝰ

eſdraſ ſcriba ī lege d̓ifuit. qui promptioreslitteraruꝫ figuras qͣꝫeatenus hebręi habuiſſent repperit. Suntenī qui dicūt librū iuſtoꝝ eſſe librū reguꝫ:vbi continent̉ ꝓph̓ęiuſti. ſamuel. gad. ⁊nathan. in quo ſcriptū ē: quomodo ſaulrecedēs a timore dn̄iper inobedientiā ꝑijtConſidera iſraelQui remanſiſti. proqua culpa interfectiſūt. ⁊ pręcaue ne ⁊ tu īſcelere eorū pereaſ. vl̓conſidera qͣꝫ glorioſifuerūt: qui pro tua libertate vulnerati ſūtGeth. Torcularſcꝫ hieruſalē quę occidit prophetas: cuimors dn̄i ⁊ appl̓oꝝ īderiſuꝫ fuit. ⁊ ob hocpręcipit veruſ dauidne paſſio ſua illis annūcietur. Montes. ℟.Alij excelſi: quia .ſ. o.ſauſ inobediētia tuaquaſi ydolatria in excelſis reputata ē: qͥaſceluſ ydolatrię ē nolle acquieſcere. Montes gelboe. Vberrimi an̄maledictionē fuerūt:quos hactenus maledictioni ſubiacere ferunt. nec unqͣꝫ pluereibi teſtantur.Rab. Rex ⁊ ꝓphetadauid. qui perſecutoribus mala nō reddidit: cum ſaul ⁊ ionatha bello occubuiſſētin lamentatione ſuagelbōe mōtibus maledicit. Montes gelboe nec ros nec pluuia ⁊cͣ. Quid deliquerūt mōtes: ſed qͥagelbōe interpretaturdecurſuſ. per ſaul aūtvnctū ⁊ mortuū. vnctio ⁊ mors noſtri mediatoris exprimit̉ merito per gelbōe ſuperba iudeoꝝ corda ſignificāt̉. quę dū ī huius mundi deſiderijsdefluuūt: in vncti. i.chriſti ſe morte miſcuerūt. Et qꝛ in eis vnctus rex tꝑalit̓ morit̉ab omī rore gr̄ę ſiccant̉. de quibus benedicitur: vt agri primitiarū eſſe nō poſſint.Superbi enī hebręorū montes primiti-