Regum I.
XVI.
ficiet me. Et ait dominuſ: Uitulūde armento tolles in manu tua. ⁊dices: Ad immolandum dominoveni. Et vocabis Iſai ad victimā⁊ ego oſtendaꝫ tibi quid facias: ⁊chriſtus vnctus eſt oleo leticie pre cōſortibusſuis.vnges quecūqꝫ monſtrauero tibiFecit ergo ſamuel ſicut locutus ēei dn̄s. Uenitqꝫ in bethleem. ⁊ admirati ſunt ſeniores ciuitatis occurrentes ei. Dixerūtqꝫ: Pacificus ne ingreſſus tuus; ⁊ ait: Pacificus. Ad immolandū domino.i. lauate veſtes.veni. Sanctificamini: ⁊ veniteſ vt immolē. 5 .i. mūdare ſe ipſos fecit.mecū. Sanctificauit ergo Iſai⁊ filios eius: ⁊ vocauit eos ad ſacrificiū. Cūqꝫ ingreſſi eſſent: viditheliab. ⁊ ait: Num cora dominoeſt chriſtus eius? Et dixit dn̄s adſamuel: Ne reſpicias vultū eius.neqꝫ altitudinē ſtaturę eius. qm̄abieci eum: nec iuxta intuitu hominis ego iudico. Homo enī videt ea quę parent: dominus autēintuetur cor. Et vocauit Iſai aminadab ⁊ adduxit eum coram ſamuel. Qui dixit: Nec hunc elegit dominus. Adduxit autē Iſaiſamma. de quo ait: Etiā hunc nōelegit dn̄s. Adduxit itaqꝫ Iſai: ſeptē filios ſuos coram ſamuel. Etf F hec eſt gens ſabbatizans reprobata.ait ſamuel̓ ad Iſai: Nō elegit dominus ex iſtis. Dixitqꝫ ſamuel adIſai: Nūquid iam cōpleti ſūt filijQui reſpondit: Adhuc reliquuseſt paruulus. ⁊ paſcit oues. Et aitſamuel ad Iſai. Mitte. adduc̄ eūNec eniꝫ diſcūbemuſ priuſqͣꝫ illehuc veniat. Miſit ergo ⁊ adduxitf ſ quis ē iſte qui venit de edom tinctis veſtibus de boſra. ſ ſpecioſus forma pre filiis ho.eum. Erat auteꝫᶠ ruſus ⁊ pulcer
aſpectu: decoraqꝫ facie. Et ait doI vnxit te deus. deus t. o. l. p. c. t.minꝰ. Surge ⁊ vnge eū. Ipſe eſtenī. Tulit ergo ſamuel cornu olei⁊ vnxit eum in medio fratrū eiuſ.reprobato ſaule.Et directus eſt ſpiritus dn̄i in dachriſtū qui manu fortis. qꝛ diabolū et mūdūvicit. et deſiderabilis. vnde veniet. deſideratuscunctis gentibus.uid a die illa ⁊ deinceps. Surgēſqꝫ ſamuel abijt in ramatha. Spiritus aut domini receſſit a ſaul: ⁊exagitabat eum ſpiritus nequam§ omnes ſubiecti regis. ſerui vel pueri. ſoli conſiliarii vocantur amici.a domino. Dixeruntqꝫʸ ſerui ſaulad eum: Ecce ſpiritus dei malusexagitat te. Iubeat dominus nr̄rex: ⁊ ſerui tui qui coram te ſunt.quęret homine ſciente pſallere cithara: vt qn̄ arripuerit te ſpritusdei malus. pſallat manu ſua: ⁊ leuius feras. Et ait ſaul ad ſeruosſuos: Prouidete mihi aliquē bn̄pſallente. ⁊ adducite eum ad me.Et reſpondēs vnus de pueriſ aitEcce vidi filiū Iſai bethleemiteꝫſciente pſallere cithara. ⁊ fortiſſimum robore. ⁊ virū bellicoſum. ⁊prudētē in verbiſ. ⁊ virū pulcrū:⁊ dominus eſt cum eo. Miſit ergo ſaul nuncios ad Iſai dicens:Mitte ad me dauid filiū tuū quieſt in paſcuis. Tulitqꝫ Iſai aſinuplenu panibus ⁊ lagenaꝫ vini. ⁊hedum de capris vnū: ⁊ miſit permanū dauid filij ſui ſauli. Et vēitdauid ad ſaul: ⁊ ſtetit coraꝫ eo. Atille dilexit eum nimis: ⁊ factuſ eſteiꝰ armiger: Miſitqꝫ ſaul ad Iſaidicens: Stet dauid in conſpectumeo: Inuenit enim gratiā ī oculiſmeis. Igitur quadocūqꝫ ſpirituſdei malus arripiebat ſaul: tollehat dauid citharaꝫ. ⁊ percutiebat
¶ Ne reſpicias⁊cͣ ¶ Nec iuxta intuitum. ⁊cͣ. Reprobatis maioribꝰ filijsIſai. minimus ad regnū eligit̉. qͥa ſpretoiudaico ſacerdotio. ⁊regno prioris populichriſtus caput minoris populi rex ⁊ ſacerdos factus eſt.Paruulus etpaſcit ouēs. Deofficio pecorū factuseſt dauid rex hominū. chriſtus auteꝫ abouili iudaicę plebisad regnū gentiū trāſlatus eſt.Spiritus domini malus ⁊cͣ.Iſidorus Sic dicieſt etiā ſopor dn̄i: qͥoccupauit militeſ ſaulis: cum dauid haſtā⁊ ciſum abſtulit a capite dormientis. nonꝙ ipſe dominus dormiret: ſed quia eiusnutu infuſus eſſet: nequiſqͣꝫ pręſentiā dauid ſentiret. Diciturergo ſpiritus dei malus .i. miniſter dei ad
parcāt: dicūt eos crudeles. nec intelligūt īhis verbis obūbratamyſteria. vt pugnantes .ſ. aduerſus vitianullū penitus relinquamus. Si enī pepercerimus: reputabitur nobis in culpā.ſicut ſauli. qui regemamalech viuū reſeruauit. Sancti veroſicut ſamuel: nullumpeccatū dimittūt impunitum.
faciendū in ſaule: qd̓eum pati decerneretiudex omnium.¶ Grego. Diabolꝰlicet afflictionē in ſtorum ſemper appet at:tamē ſi a deo poteſtatem nō accipit: ad tētationis articulū nōconualeſcit. vnde oīsvolūtas eius iniuſta.Ex ſe enim tētare appetit: ſed eos qui tētandi ſunt: ⁊ prout tētandi ſunt: deuſ iuſtetētari permittit. Id̓oideꝫ ſpirituſ ⁊ dn̄i appellatur. ⁊ malus. domini per licētiā iuſtępoteſtatis. malus. ꝑdeſideriū iniuſtę volūtatis. formidari ergo nō debet. qui nihil niſi permiſſus valet. quāuis enī malignitaſ a dn̄o non ſit.poteſtas niſi a deonon eſt.¶ Scientem pſallerē cithara. Eratdauid canticis muſicę eruditus. Diuerſorū ſonorū rationabilis moderatuſqꝫ cōcentꝰ eccleſię vnitatēſignificat: q̨̄ varijs modis quotidie reſonatDauid ī cithara ſuamalignū ſpiritū compeſcuit. non ꝙ tantavis eſſet ī cithara: ſedin figura crucis chriſti quę de ligno ⁊ cordarū extenſione gerebat̉: quę iam tunc demōeſ effugabat. Tropologice aūt hoc facto cōpatiendū ꝓxīoinſtruimur: plęrunqꝫenī ſuperbus diuesexhortationis blādimento placandus ē.Quia plerūqꝫ duravl̓nera ꝑ leuia fomēta molleſcunt: ⁊ furorinſanorū ad ſalutemmedico blandiēte reducitur. apprehenſadauid cithara ſauliſedabat īſaniā. Perſaulem potentes. perdauid vita ſanctorūſignatur. Cum ergoſaul ab imnundo ſpūarripitur: dauid canente eius ueſania tēperatur: Quia cumſenſus potentū ꝑ elationē in furorem vertitur: dignum eſt voad ſalutē mentis: qͣſidulcedine citharę locutionis noſtrę tranquilitate reuocetur.