Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Ioſue.C.

dentibus nobis ſigna ingentia. etcuſtodiuit nos in omni via ꝑ quaꝫambulauimus ⁊ in cunctis populis ꝑ quos tranſiuimꝰ. ⁊ eiecit vniuerſas gētes amorręoꝝ habitatorē terrę quā nos ītrauimꝰ. Seruiemus igit̉ dn̄o: qꝛ ipſe ē deꝰ noſter.Dixitqꝫ ioſue ad populū: Nō poteritis ſeruire dn̄o: deus enī ſanctus⁊ fortis ęmulator eſt: nec ignoſcetſceleribꝰ veſtris atqꝫ peccatis. Sidimiſeritis dn̄m ⁊ ſeruieritis dijsalienis. ꝯuertet ſe ⁊ affliget vos atqꝫ ſubuertet: poſtqͣꝫ vobiſ p̨̄ſtiteritbona. Dixitqꝫ populus ad ioſue.Nequaqͣꝫ ita vt loq̨̄ris erit. ſed domīo ſeruiemꝰ. Et ioſue ad populūteſtes inquit vos eſtis: qꝛ ipſi elegeritis vobis dn̄m vt ſeruiatis eiRn̄deruntqꝫ. Teſtes. Nunc ergoait auferte deos alienos de medioveſtri. ⁊ inclinate corda veſtra addominū deū iſrael. Dixitqꝫ ppl̓usad ioſue: Dn̄o deo nr̄o ſeruiemꝰ etobediētes erimꝰ p̨̄ceptis eiꝰ. Percuſſit ergo ioſue in die illo fędus. ⁊ꝓpoſuit ppl̓o p̨̄cepta atqꝫ iudiciain ſichē. Scripſit quoqꝫ oīa verba

hęc in volumīe legis dn̄i. ⁊ tulit lapidē ꝑ grandē. poſuitqꝫ eū ſubterquęrcū q̨̄ erat in ſanctuario dn̄i etdixit ad omnē ppl̓m. En lapis iſteerit vobis in teſtimoniū ꝙ audieritis oīa verba dn̄i q̨̄ locutus ē vobis: ne forte poſtea negare velitis⁊ mentiri dn̄o deo vr̄o. Dimiſitqꝫpopulū ſingulos in poſſeſſionē ſuam. Et poſt hęc mortuꝰ ē ioſue filius nun ſeruus dn̄i centū decē annoꝝ: ſepelierūtqꝫ euꝫ in finibꝰ poſſeſſionis ſuę in thamnathſare: q̨̄ ſita ē in monte effraim. a ſeptemtrionali ꝑte mōtis gaas. Seruiuitqꝫ iſrael dn̄o cūctis diebus ioſue ⁊ ſenioꝝ qͥ lōgo vixerāt tꝑe poſt ioſue⁊ qͥ nouerāt oīa oꝑa dn̄i q̨̄ fecerat īiſrl̓. Oſſa quoqꝫ ioſeph q̨̄ tulerāt filij iſrl̓ de ęgipto ſepelierūt ī ſycheꝫī ꝑte agri quē emerat iacob a filijsemor pr̄is ſychē centum nouellisouibꝰ. ⁊ fuit ī poſſeſſionē filioꝝ ioſeph. Eleazar quoqꝫ filiꝰ aarō mortuus ē. ⁊ ſepelierūt eum in gabaadphinees filij eius: quę data ē ei inmonte effraim.

Non poteritiſeruire domino.Aug. Non poteritisſeruire dn̄o qꝛ ſanctusē? An qꝛ illiꝰ ſanctitatiꝑfecta ẜuitute. qͦdāmodo ꝯtꝑari hūanę fragilitati impoſſibile ē? qͦaudito nō ſolū iſti eiꝰeligere ſeruitutē. ſed etiā de adiutorio ⁊ miſericordia eius p̨̄ſumeredebuerūt de qua dicitNon ītres ī iudiciū cūſ. t. qꝛ. nō. i. i. ꝯ. ſ. t. o. uiuens. hi aūt de ſe potiꝰp̨̄ſumpſerūt ꝙ ſine vlia offenſione deo ẜuirent. vt iā tūc inciꝑentqd̓ dictū ē. Ignorāteſdei iuſticiā ⁊ ſuā volētes conſtituere: iuſticiędei n̄ ſūt ſubiecti. Itaeis iam lex ſubītrabatvt abūdaret delictum⁊ poſtea ſuꝑabūdaretgratia ꝑ iheſuꝫ chriſtūqui ē finis legis. Auferte deosalienos. Aug. quidē qd̓ ait? Et nūc auferte deos alienos qͥ ſuntin vobis ⁊ dirigite corda veſtra ad deū iſrael. Non enī adhuc habebāt ſimulacra gētiūcū ſuꝑius obedientiaꝫeoꝝ prędicauerit. Autvero ſi haberēt poſt tātas legis cōmonitiōesilla eoꝝ ꝓſpera nō ſequęrent̉ cū ſic vindicatū ſit in eoſ ꝙ vnus deanathemate furatus ēDeīqꝫ iacob dixit hoceis qͥ cū illo de meſopotamīa exierant. vbi ſicydola colebant̉. vt ⁊rachel paterna furaret̉Sed poſt illā admonitionē iacob dederuntq̨̄ habebāt. vnde. apparuit eū hoc dixiſſe: qͥaſciebat eos hr̄e. Poſthanc vero admonitionē iheſu. nullus tale aliquid ꝓtulit. Non tn̄ putandūē hoc illū inaniter p̨̄cepiſſe. nō enī ait ⁊ nūc auferte deos alienos ſiqui ſunt īvobis. ſed omnīo tanqͣꝫ ſciēs eſſe. qͥ ſunt inqͥt in uobis. Sanctꝰ ergo ꝓpheta in cordibꝰ eoꝝ cogitatōes cernebat de deo ⁊ alienas a deo ⁊ ipſas ammonebat auferri. Qui enī talē cogitat deū. qualis non ē alienū deum ⁊ falſumin cogitatione portat. Quis ē aūt qui ſic cogitet deū vt ipſe eſt? Rel inquetur ergo fidelibꝰ qͣꝫdiu ꝑegrinant̉ a dn̄o auferre a corde ſuo fantaſmata ḡſe cogitationibꝰ ingerūt. velut talis aut talis ſit deus qualis nō ē ⁊ dirigerecor ad illū fideliter. vt quēadmodū ⁊ quantū vobis expedire nouit. ipſe ſe īſinuet. donec abſumat̉ omne mendaciū. vn̄ dictū ē oīs hō mēdax ⁊ trāſactanō ſolū īpia falſitate: ſꝫ ipſo ſpeculo ⁊ enigmate. facie ad faciē ꝯgnoſcamꝰ eūPercuſſit igit̉ ioſue. ⁊cͣ. Augꝭ. Et diſpoſuit iheſus teſtamentumad ppl̓m ī die illō ⁊ dedit illi legē ⁊ iudiciū ī ſylo. corā tabernaculo dn̄i deiiſrael ⁊ ſcripſit verba hęc ī libro legis dei. ⁊ accepit lapidē magnū. ⁊ ſtatuit illuꝫ iheſus ſub therebinto an̄ dn̄m ⁊ dixit ad ppl̓m. Ecce lapis iſte erit vobisin teſtimoniū. qꝛ hic audiuit oīa q̨̄ dicta ſūt a dn̄o q̨̄cunqꝫ locutus ē ad voshodie. ⁊ hic erit vobis ī teſtimoniū ī nouiſſimis diebꝰ cū mētiti fueritis dn̄odeo vr̄o. hęc verha qͥ altiꝰ ꝑſcrutant̓. nō tm̄ virū tā inſipientē putāt. vt verba dei q̨̄ locutꝰ ē populo lapidē audiſſe crediderit. qͥ etiā ſi ī hoīeꝫ effigiatꝰ

eſſet. aures hr̄et ⁊ n̄ audiret. ſꝫ ꝑ hunc lapidēillū ſignificauit qͥ ē lapis offenſionis. nō credentibꝰ iudęis ⁊ petraſcādali quē reꝓbauer̄tędificātes. ⁊ f. ē. i. c. a.de qͦ dr̄. Bibebāt aūtde ſpūali cōſeqn̄ti eospetra. p. a. e. xp̄s. vn̄ petrinis cultris ppl̓m circūcidit. ductor egregiꝰqͥ cū illo ec̄ ſepulti ſūtut ꝓfundū miſteriū demōſtraret poſteriſ ꝓfuturū. Sic gͦ ⁊ hūc lapidē viſibil̓r ſtatutū d̓bemus ſpūaliter acciꝑe īteſtimoniū ꝓfuturū infidelibꝰ iudęis .i. mētientibꝰ de qͥbꝰ d̓r. Inimici dn̄i mētiti ſūt ei.Neqꝫ eī fruſtra cū moyſes. vel potiuſ deus ꝑeū diſpoſuiſſet ad ppl̓mteſtamētū qd̓ erat ī archa teſtamēti. ⁊ ī libriſlegis tāta ſacramētoꝝ.⁊ p̨̄ceptoꝝ multiplicitate cōſcriptis dictū ē h̓.diſpoſuit iheſus teſtm̄in die illa. Repetitio.enim teſtamenti nouum teſtm̄ ſignificat.ſic̄ deuteronomiū .i. ẜalex ⁊ ſcd̓e tabulę. Vl̓tis enī modis ſignificatū ē qd̓ vno mō īplendū fuit. Qd̓ aūt ſb̓therebinto ſtatutꝰ ē lapis hic. ſignificat ꝙvirga ad petraꝫ vt aqͣꝓflueret. ⁊ qꝛ neqꝫ h̓ ſnligno ſtatutus ē lapis.Ideo aūt ſubter quianon fuiſſet in cruce exaltatus. niſi hūilitateſubiectus. Vel ꝙ illotempore quo id faciebat ibeſuſ naue adhucobūbrandū myſteriuꝫfuit. Terebintꝰ ec̄ medicinalē lacrimā exſudat. q̨̄ arbor a lxx. h̓ poſita ē. alij ꝟo quercum poſuerunt Mirum eſt ꝙ ſaltem in his nouiſſimisꝟbis qͥbꝰ ppl̓m allocutꝰ ē. nō eos obiurgauit. qͥ his gētibꝰ peꝑcerunt qͣs dn̄soīo ꝑdendas eſſe p̨̄cepit. Sic enī ſcriptū ē. Et factū ē poſtqͣꝫ inualuerūt filijiſrl̓: ⁊ fecer̄t chananęos obediētes exterminio aūt eos n̄ extermīauerūt. Nāprimo id eos nō potuiſſe ſcriptura teſtata ē. Sed nūc poſtqͣꝫ p̨̄ualuerūt itavt facerēt eos obediētes ꝙ nō etiā exterminauerūt. cōtra p̨̄ceptū dn̄i factumē qd̓ n̄ ē cuiqͣꝫ factū. cū iheſus exercitū duceret. An forte qͥa priꝰ dixit eos ſcriptura nō potuiſſe an̄ .ſ. qͣꝫ p̨̄ualerēt etiā cū p̨̄ualuiſſent timuiſſe credēdi ſunt.ne forte ꝑatos obedire ſi nō ꝑcerent. acrius ex deſperatiōe pugnare cōtra ſecōpellerēt. ⁊ eos ſuꝑare n̄ poſſent. hūc ergo eis humanū timorē dn̄s voluitimputari. ⁊ ſic apparet in eo q̨̄dam ſubdefectio fidei. quę ſi in eis fortis fuiſſet ea ſeq̨̄rent̉ q̨̄ iheſum bellantē ſecuta ſunt qꝛ vero ī eis nō fuit tāta fides eēcū p̨̄ualuiſſent pugnare vſqꝫ ad īternicionem inimicoꝝ auſi nō ſunt. nō demalicia vel ſuꝑbia. vel cōtemptu dominici p̨̄cepti. ſed de infirmitate animi.vnde apl̓s. Alexander erarius multa mala mihi oſtēdit. reddet illi dominꝰſecundū oꝑa eiꝰ. de illis aūt qͥ nō malicia ſed timore eū deſeruerāt. ait in pͥma mea defenſione nemo mihi affuit. ſed omnes me dereliquęrūt qd̓ non ſilis imputetur.